در پی اعدام چهار زندانی سیاسی مجاهد خلق در زندان قزلحصار، موجی از واکنشها و محکومیتهای بینالمللی علیه عملکرد سرکوبگرانه رژیم ایران شکل گرفته است؛ اقدامی که بار دیگر کارنامه طولانی این رژیم در استفاده از اعدام بهعنوان ابزار ارعاب را برجسته کرده است.
لورا فریدمن، نماینده کنگره آمریکا، در پیامی در شبکه ایکس نوشت: «رژیم ایران بهتازگی چهار زندانی سیاسی را تنها در عرض دو روز اعدام کرد». او تأکید کرد: «این روشن است که رژیم از هرج و مرج این درگیری برای تسریع سرکوب خود استفاده میکند» و افزود: «من حاضر نیستم از آنچه بر سر غیرنظامیان ایرانی که بهدنبال زندگی بهتر و آزادتر هستند، میگذرد، چشمپوشی کنم».
در اروپا نیز میلان زور، نماینده پارلمان اروپا، با ابراز «نگرانی عمیق» اعلام کرد: «اعدام وحشیانه چهار زندانی سیاسی توسط رژیم ایران در ۳۱ مارس ۲۰۲۶ نگرانکننده است». او خواستار «اقدام فوری و قاطع بینالمللی» شد و تأکید کرد: «اظهارات نگرانکننده دیگر کافی نیست. ما به اقدام قاطع نیاز داریم».
همزمان، سازمان عفو بینالملل هشدار داد که این اعدامها پس از «محاکمات بهشدت ناعادلانه» و تحت شکنجه و اعترافات اجباری صورت گرفته و تأکید کرد: «مجازات اعدام حق حیات را نقض میکند و نهایت مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز است».
در بریتانیا، جیم شانون، نماینده پارلمان، نیز اعلام کرد: «رژیم ایران ۴ عضو کانونهای شورشی وابسته به سازمان مجاهدین خلق ایران را اعدام کرده است» و خواستار موضعگیری قاطع بریتانیا در محکومیت این اقدامات شد.
از سوی دیگر، نیوت گینگریچ رئیس پیشین کنگره آمریکا و کاندید ریاستجمهوری این کشور با اشاره به پیام یک زندانی پیش از اعدام گفت: «یک زندانی شجاع ایرانی از داخل زندان اوین، پیش از اعدام، خواستار سرنگونی رژیم جنگزده ایران شده است».
مجموع این واکنشها نشان میدهد که اعدامهای اخیر نهتنها موجی از خشم و محکومیت جهانی را برانگیخته، بلکه بار دیگر توجه افکار عمومی را به ماهیت سرکوبگرانه رژیم ایران و استفاده مستمر آن از مجازات اعدام برای حفظ قدرت جلب کرده است؛ رویکردی که طی دههها به یکی از شاخصترین موارد نقض حقوقبشر در این رژیم تبدیل شده است.
