مهمترین عنوانهای روزنامههای باند هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی در روز پنجشنبه 19اسفند حمله به باند خامنهای بر سر جنگ انتخابات است. سخنان روحانی در پاسخ به اظهارات روز سهشنبه جنتی در خبرگان ارتجاع و حمله به احمدینژاد بیشترین عنوانها را به خود اختصاص داده است:
آرمان: رئیسجمهور در سفر به مشهد: جنگ امروز، جنگ اراده هاست- پیروز اقتصاد مقاومتی هستیم- به جز انرژی هستهیی در بسیاری موارد تحریم هستیم- علمالهدی و رئیسی به استقبال روحانی نرفتند؟
آرمان: اشرف بروجردی: می خواهند زیر آب روحانی را بزنند
آرمان: داد «دربون» سفارت سوئیس هم در آمد؛ نامه رسان احمدینژاد نیستیم
آفتاب یزد: گاف هفت گانه احمدینژاد – ارسال نامه به اکانت بسته ترامپ – تقلید از پروفایل اوباما- انگلیسی صحبت کردن به سبک خاص دوستانش – پست عجیب برای چاوز- کاشت درخت با پیت حلبی – نامه به نگهبان سفارت سوئیس- برگشت خوردن نامه به ترامپ
ابتکار: کاندیداتوری یاران احمدینژاد را چقدر باید جدی گرفت؟ دست و پا زدن برای فراموش نشدن
ایران: روحانی: پیروز اقتصاد مقاومتی هستیم
آرمان: رئیسجمهور در سفر به مشهد: جنگ امروز، جنگ اراده هاست- پیروز اقتصاد مقاومتی هستیم- به جز انرژی هستهیی در بسیاری موارد تحریم هستیم- علمالهدی و رئیسی به استقبال روحانی نرفتند؟
آرمان: اشرف بروجردی: می خواهند زیر آب روحانی را بزنند
آرمان: داد «دربون» سفارت سوئیس هم در آمد؛ نامه رسان احمدینژاد نیستیم
آفتاب یزد: گاف هفت گانه احمدینژاد – ارسال نامه به اکانت بسته ترامپ – تقلید از پروفایل اوباما- انگلیسی صحبت کردن به سبک خاص دوستانش – پست عجیب برای چاوز- کاشت درخت با پیت حلبی – نامه به نگهبان سفارت سوئیس- برگشت خوردن نامه به ترامپ
ابتکار: کاندیداتوری یاران احمدینژاد را چقدر باید جدی گرفت؟ دست و پا زدن برای فراموش نشدن
ایران: روحانی: پیروز اقتصاد مقاومتی هستیم
جهان صنعت: پایان نشست مجلس خبرگان رهبری: بافتنهگران آشتی نمیکنیم
تک و پاتک روزنامهها بر سر ماجرای بلوکه شدن پولهای رژیم موضوع تیترهای روزنامههای هر دو باند حاکم است:
آفتاب یزد: ماجرای بلوکه شدن دارایی ایران در لوکزامبورگ چیست؟ باز هم میراث احمدینژاد
ابتکار: بیتوجهی به اخطار لوکزامبورگ در سال 86
اعتماد: روایت طیب نیا از مقصران مصادره پولهای بانک مرکزی در لوکزامبورگ:کوتاهی کردند دلارها برنگشت – از پاییز 86 تا خرداد 87 در دولت قبل فرصت انتقال این داراییها وجود داشت اما کسی کاری نکرد
بهار: چه کسی خائن است؟ فرصت جلوگیری از بلوکه شدن ۱.۶ میلیارد دلار ایران داشتند اما نادیده گرفتند
کیهان: از فکت شیت تا پرونده لوکزمبورگ پنهانکاری دولت، اطلاعرسانی غربی ها
تجربه مذاکرات هستهیی نشان داد دولت یازدهم علاقهیی به همدلی با مردم و ارائه اطلاعات به آنها از تصمیمات خود در عرصههای مختلف ندارد و نگرانکنندهتر از آن تکرار این تجربه در مدیریت پرونده هستهیی است، بگونهای که پس از تأیید و تکذیبهای مختلف مسئولان و عدم ارائه فکت شیت و جزییات به مردم، به یکباره با اعلام خبر توافق نهایی مشخص شود بسیاری از خطوط قرمز و حقوق مسلم ملت بدون هیچ توضیح قبلی مخدوش شده است.
حمله به روحانی و باندش موضوع مطالب روزنامههای باند ولیفقیه ارتجاع است:
جوان: وقتی برخی مسئولان گرفتار پدیده ناپسند اشرافیگری میشوند و اشرافیگری دولتی لباس واقعیت به تن میکند، معنایی جز مبتلا شدن انقلاب و نظام به آفت ندارد. آفت اشرافیگری که اگر با آن مبارزه و ریشهکن نشود، جان انقلاب را به خطر انداخته و آن را به سمت میرایی سوق میدهد.
هماینک انقلاب و نظام اسلامی، به یک نوع اشرافیگری دولتی گرفتار شده است. ثروتاندوزی برخی از وزرا و دیگر مسئولان در دستگاههای دولتی، یک واقعیت تلخ و دردناک امروز برای جریان انقلاب اسلامی است؛ واقعیتی که حرکت انقلاب و نظام به سمت عدالت را کند کرده است. با وجود فقر و محرومیت در بخشهایی از جامعه، با وجود زندگی اسفبار بخشی از مردم حاشیهنشین در شهرها، با وجود لشکر بیکاران و رکود در فضای اقتصاد و کسب و کار مردم، پدیده نامبارکی چون فیشها و حقوقهای نجومی برخی از مسئولان، آیا معنایی جز آلوده شده این قبیل مسئولان به آفت اشرافیگری و دنیاگرایی دارد؟ مسئولانی که باید سادهزیست باشند و خدمتگزار مردم، برخی از آنان امروز به مسئولیت بهعنوان یک فرصت برای تأمین دنیای خود نگاه میکنند.
کیهان: وقتی از یک مسئول بلندپایه میشنوید که میگوید؛ «نباید در زندگی خصوصی مردم مداخله کنید! به شما چه ربطی دارد که مردم در خانه خود چه میکنند» ؟! چه احساسی به شما دست میدهد؟ و چهتصوری در ذهنتان شکل میگیرد؟ به یقین در این اندیشه فرومیروید که در کشورتان مراکزی هستند که به زندگی خصوصی مردم و حریم خانوادگی آنها سرک میکشند تا از آنچه در خانواده آنان میگذرد باخبر شوند؟! و به خود حق میدهید که این هشدار جدی گرفته شود و کسانی که به این اقدام پلشت دست میزنند مورد مؤاخذه قرار بگیرند. حالا اگر همان مسئول بگوید «وقتی ما از تعامل با جهان سخن میگوییم، بعضیها بدشان میآید، نمیدانم چرا بعضیها در تعامل با جهان حساسیت دارند» ؟! در این حالت نیز بیتردید جماعتی را بهخاطر میآورید که خواستار انزوای ایران هستند و از هر گونه رابطه و تعامل با کشورهای دیگر نفرت دارند! و باز هم تصور کنید همان مسئول محترم زبان به انتقاد بگشاید و بگوید؛ «ما دولتی هستیم که میگوییم باید از سرمایه خارجی استفاده کنیم، هر که میگوید نه، راه دیگری برود، نظر ما همین است»! با شنیدن این فراز از سخن آن مسئول بهفکر فرو میروید و تأسف میخورید که چرا کسانی با سرمایهگذاری خارجی مخالفت میورزند؟! و...
حالا اگر از آن مسئول محترم بپرسید؛ چه کسانی اصرار دارند در زندگی خصوصی مردم دخالت کرده و به حریم امن خانوادهها سرک بکشند؟ پاسخ ایشان چه خواهد بود؟
اگر این مسئول محترم که رئیس قوه مجریه نیز هست نمونهای از اینگونه دخالتها سراغ دارد، چرا برای پیگیری آن به مسئولان و مراکز مربوطه خبر نمیدهد؟! و اگر سراغ ندارد، چرا هشدار میدهد؟. آیا انتقاد کسانی که به رفت و آمدهای دهها هیأت خارجی در پوشش سرمایهگذاری و دستاورد هیچ در هیچ آنها انتقاد دارند را میتوان به حساب مخالفت با سرمایهگذاری خارجی نوشت؟! و یا چه کسانی با تعامل و روابط بینالملل مخالف هستند؟ آیا تأکید منتقدان بر حفظ حیثیت و حرمت مردم و نظام در روابط خارجی را بهعنوان مخالفت با تعامل و رابطه تلقی میکنید؟! دولت یازدهم صدها تعهد به دولتهای دیگر داده است بیآن که آنها هیچ تعهدی داده باشند؟ آیا نام این نامعادله یکسویه را سرمایهگذاری خارجی میگذارید؟ و یا برخورد دولت یازدهم از موضع ضعف با کشورهای دیگر که دون شأن ملت شریف ایران است، «تعامل»! نام دارد و مثلاً کسانی که اعتراض میکنند چرا وقتی وزیر خارجه فرانسه به صراحت میگوید؛ ایران به ما نیازمند است و هرگز به مانور مشترک فرانسه و انگلیس و آمریکا در خلیجفارس که علیه ایران تدارک شده، اعتراض نخواهد کرد، مخالفت با تعامل است یا مخالفت با دیپلوماسی انفعال؟ و یا حضور دولتمردان در سطح وزرا در خانه سفیر سوئد برای امضای قراردادهای تجاری بازی با عزت مردم و نظام نیست؟ آیا اعتراض به این برخورد منفعلانه، مخالفت با تعامل است؟ و...
مدتی است آقای رئیسجمهور به جای پاسخ به پرسشهای اصلی مردم، از پیش خود پرسشهایی مطرح میکنند - و یا مشاوران ایشان القاء میکنند - که سؤال مردم نیست و سپس در مقام پاسخگویی به این پرسشها برمیآیند.
پرسشهای اصلی مردم درباره وعدههای بر زمین مانده دولت یازدهم است، نظیر قول لغو همه تحریمها در همان اولین روز اجرایی شدن برجام که نه فقط تحقق نیافته، بلکه دهها تحریم دیگر نیز به آن افزوده شده است، یا سؤال درباره تورم کمرشکن که رئیسجمهور محترم ملاک آن را جیب مردم دانسته بود، ایجاد اشتغال، چرخیدن چرخ معیشت مردم، خروج از رکود، حمایت از تولید داخلی که نتیجه بیتوجهی به آن، تعطیلی نزدیک به 60 درصد از کارگاهها و کارخانههاست. مقابله با حقوقهای نجومی و... انتظار مردم آن است که به این پرسشها پاسخ داده شود. اگر پاسخی هست!
در برخی واکنشهای روزنامههای باند علی خامنهای به حسن روحانی قبل از حمله به روحانی وحشت از پیامدهای تغییر دوران برجسته شده است:
جوان: نامه سرگشاده محسن رضایی به رئیسجمهور
به جای دوگانه جنگ و ضدجنگ، روی جنگ اقتصادی متمرکز شوید
دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در نامهیی به رئیسجمهور، ضمن انتقاد از طرح دوگانه جنگ و ضدجنگ از دکتر روحانی خواست، در اظهارات خود بهجای این ادبیات، بر جنگ اصلی علیه این ملت، یعنی همان جنگ تمامعیار اقتصادی که بهصورت ناجوانمردانهای علیه مردم ما جریان دارد، تمرکز کند.
در ابتدای نامه محسن رضایی به رئیسجمهور آمده است: جنابعالی و جمعی از دوستان شما، چندی قبل، با ادبیات جدیدی از جنگ و ضدجنگ، سخن گفتید، بهدلیل خطرات استفاده از این نوع ادبیات برای امنیت ملی، مناسب دیدم، برادرانه و دلسوزانه، نکاتی را در قالب مکتوب، یادآور شوم. با استقرار دولت ترامپ در آمریکا و تحرکات اسراییل و عربستان سعودی، شرایط منطقه تغییر کرده و نیازمند مراقبت بیشتری از سوی دولت شماست.
اگر جنابعالی با زبان جدیدی با آقای ترامپ سخن نگویید، ممکن است، رفتار فعلی جنابعالی از سوی حاکمان ایالاتمتحده، اظهار ضعف تلقی شده و تصور کنند که هر نوع فشاری بر دولت ایران، مؤثر واقع میشود. کما اینکه سخنگوی دولت جدید آمریکا، اعلام کرد که هشدار ما باعث شد ایران از پرتاب ماهواره، عقبنشینی کند.
در شرایط فعلی برخی معتقدند نباید آقای ترامپ را تحریک کرد که بیشک، این سخن درستی است ولی نباید او را به رفتارهای غیرمعقول نیز امیدوار نمود که این خود، یک هنر است. اگر دوگانه جنگ و ضدجنگ جنابعالی در عصر اوباما میتوانست دستاوردی داشته باشد، این ادبیات در زمان دولت فعلی آمریکا، ممکن است موجب سوءاستفاده جنگطلبان آمریکایی و اسراییلی شود چرا که هر سخن، جایی و هر نکته مکانی دارد و بیشک، امروز موقعیت ما نسبت به دولت دیروز آمریکا تغییر کرده است.
جنابعالی واقف هستید که نتانیاهو، این فتنهگرِ منطقه و قاتل هزاران کودک، با کمک آلسعود، درصدد ماجراجویی و تحریک ترامپ علیه ایران، سوریه و عراق است. در چنین شرایطی، آیا سخن گفتن از یک گروه موهوم، در داخل کشور، بهعنوان عامل جنگافروزی، تأییدی برای آنها نخواهد داد؟ به فرض، اگر افرادی قلیل و غیرمسئول در داخل کشور، چنین افکاری علیه منافع ملی و امنیت ملت داشته باشند، با وجود رهبری حکیم و انقلابی و مردمی بصیر و آگاه و مسئولان امنیتی و نظامی دلسوز و توانمند و عاقل، آیا چنین تصویرسازی غیرواقعی، محلی از اعراب دارد؟. جنابعالی در اظهارات خود بهجای این ادبیات، بر جنگ اصلی علیه این ملت، تمرکز کنید؛ یعنی همان جنگ تمامعیار اقتصادی که بهصورت ناجوانمردانهای علیه مردم ما جریان دارد و با چاشنی ناکارآمدی و بیتدبیری مسئولان، مادر شهید را به دستفروشی واداشته و همسر جانباز دفاع مقدس را به خودسوزی رسانده است. دوگانه جنگ و ضدجنگ جنابعالی، اگر شکل دیگری از همان قصه سرهنگ و حقوقدان باشد، باید گفت که این بار، نهتنها کارساز نخواهد بود، بلکه زیان فراوانی هم در پی خواهد داشت. چرا؟ که اولاً زحمات و تلاشها و برنامههای شما در مذاکرات با اوباما برای رفع تحریمها نتوانسته مشکلات اقتصادی را حل کند.
روزنامههای باند خامنهای در هجمه به کشورهای همسایه بر نقش رژیم در صدور ارتجاع به دیگر کشورها و اقدامات مداخله جویانهاش اذعان کردهاند:
کیهان: رابطه ایران و عربستان با «آل سعود» نمیشود
در جنبه روابط با همسایگان، سیاست جمهوری اسلامی مبتنی بر حسن همجواری و عدم مداخله در امور آنها و در عینحال کمک به این کشورها برای مقابله با بحرانها و کاهش آلام مردم است. نمونههایی از این سیاست را میتوان از افغانستان تا لبنان و فلسطین و از کشورهای آفریقایی تا کشورهای آمریکای لاتین ملاحظه کرد. در تمام این کشورها، ایران در ساخت دفاعی و امنیتی آنان مشارکت داشته و در وقتی که این کشورها با بحرانهای امنیتی مواجه بودهاند، در کنارشان قرار داشته. به آنان «کمکهای مؤثر» کرده است
مثلاً اگر کمک ایران به لبنانیها نبود لبنان هنوز در اشغال رژیم صهیونیستی قرار داشت و در جنگ 33روزه هم مردم لبنان، جنگ را باخته بودند امروز هم اگر رژیم صهیونیستی در خود یارای تجاوز به این کشور را نمیبیند به واسطه کمک مؤثر ایران است. در همین لبنان، رژیم سعودی بهصورت متحد رژیم صهیونیستی عمل کرده است
مثال دیگر عراق است که اگر کمک مؤثر ایران نبود، آمریکا هنوز این کشور را در اشغال نظامی خود داشت و در مرحله بعد هم اگر کمک مؤثر و ویژه و به موقع ایران نبود این کشور و حداقل بخشهایی از کشورهای مجاور عراق در سیطره گروه تروریستی داعش قرار داشت کمااینکه اگر کمک ایران نبود هرگز از خاک عراق اشغال شده، نظامی دموکراتیک و مردمی پدید نمیآمد و نیز اگر کمک مؤثرایران نبود، عراق هماکنون کانون درگیریهای اقوام علیه یکدیگر بود. در همین عراق رژیم سعودی با تربیت و آموزش تروریستها، اعزام آنها و دادن پایگاه آموزشی و بذل مال فراوان، تلاش زیادی کرد تا نظم نوین در عراق شکل نگیرد و هر قوم، قوم دیگر را در معرض اقدامات تروریستی قرار دهد. پناه گرفتن سران فتنهگر طوایف عراقی- شامل طارق الهاشمی و... - در عربستان و برخورداری از حمایت آنان یک فهرست از دخالتهای آشوبطلبانه رژیم عربستان به حساب میآید.
مثال دیگر یمن است که ایران با تأیید انقلابی که در مارس 2011 - اسفند 1389 - علیه رژیم علیعبدا... صالح راه افتاد در کنار مردم یمن قرار گرفت و آنگاه که این مردم در معرض جنگ ویرانگر سعودی قرار گرفتند، تلاشهای ایران معطوف به پایان دادن به تجاوز و پایدارسازی مقاومت مردم در برابر متجاوز گردید و این اقدام مؤثرایران سبب ناکام شدن متجاوز و گروههای شورشی وابسته به متجاوز شده است. عملکرد عربستان در یمن بهعنوان کشوری مظلوم دقیقاً در مقابل اقدامات حمایتی ایران قرار دارد.
با این وصف بعضی از تحلیلگران بدون توجه به خصلت تجاوزکارانه آلسعود، برقراری روابط عادی و مبتنی بر احترام متقابل ایران با این رژیم را امکانپذیر و مطابق با منافع دو ملت ارزیابی مینمایند و این در حالی است که رژیم سعودی اساساً به رابطهای انسانی و توأم با احترام به هیچ ملتی در منطقه از مصر، ترکیه، کویت، امارات، یمن تا دیگر ملتها نگاه نمیکند و تفرعن قارونی آن مانع چنین ارتباطی است پس برای اصلاح روابط باید تغییری در این سیاستها و سیاستگذاران و آمران پشت صحنه روی دهد وگرنه فکر کردن به رابطه مفید آب در غربال ریختن است.
تک و پاتک روزنامهها بر سر ماجرای بلوکه شدن پولهای رژیم موضوع تیترهای روزنامههای هر دو باند حاکم است:
آفتاب یزد: ماجرای بلوکه شدن دارایی ایران در لوکزامبورگ چیست؟ باز هم میراث احمدینژاد
ابتکار: بیتوجهی به اخطار لوکزامبورگ در سال 86
اعتماد: روایت طیب نیا از مقصران مصادره پولهای بانک مرکزی در لوکزامبورگ:کوتاهی کردند دلارها برنگشت – از پاییز 86 تا خرداد 87 در دولت قبل فرصت انتقال این داراییها وجود داشت اما کسی کاری نکرد
بهار: چه کسی خائن است؟ فرصت جلوگیری از بلوکه شدن ۱.۶ میلیارد دلار ایران داشتند اما نادیده گرفتند
کیهان: از فکت شیت تا پرونده لوکزمبورگ پنهانکاری دولت، اطلاعرسانی غربی ها
تجربه مذاکرات هستهیی نشان داد دولت یازدهم علاقهیی به همدلی با مردم و ارائه اطلاعات به آنها از تصمیمات خود در عرصههای مختلف ندارد و نگرانکنندهتر از آن تکرار این تجربه در مدیریت پرونده هستهیی است، بگونهای که پس از تأیید و تکذیبهای مختلف مسئولان و عدم ارائه فکت شیت و جزییات به مردم، به یکباره با اعلام خبر توافق نهایی مشخص شود بسیاری از خطوط قرمز و حقوق مسلم ملت بدون هیچ توضیح قبلی مخدوش شده است.
حمله به روحانی و باندش موضوع مطالب روزنامههای باند ولیفقیه ارتجاع است:
جوان: وقتی برخی مسئولان گرفتار پدیده ناپسند اشرافیگری میشوند و اشرافیگری دولتی لباس واقعیت به تن میکند، معنایی جز مبتلا شدن انقلاب و نظام به آفت ندارد. آفت اشرافیگری که اگر با آن مبارزه و ریشهکن نشود، جان انقلاب را به خطر انداخته و آن را به سمت میرایی سوق میدهد.
هماینک انقلاب و نظام اسلامی، به یک نوع اشرافیگری دولتی گرفتار شده است. ثروتاندوزی برخی از وزرا و دیگر مسئولان در دستگاههای دولتی، یک واقعیت تلخ و دردناک امروز برای جریان انقلاب اسلامی است؛ واقعیتی که حرکت انقلاب و نظام به سمت عدالت را کند کرده است. با وجود فقر و محرومیت در بخشهایی از جامعه، با وجود زندگی اسفبار بخشی از مردم حاشیهنشین در شهرها، با وجود لشکر بیکاران و رکود در فضای اقتصاد و کسب و کار مردم، پدیده نامبارکی چون فیشها و حقوقهای نجومی برخی از مسئولان، آیا معنایی جز آلوده شده این قبیل مسئولان به آفت اشرافیگری و دنیاگرایی دارد؟ مسئولانی که باید سادهزیست باشند و خدمتگزار مردم، برخی از آنان امروز به مسئولیت بهعنوان یک فرصت برای تأمین دنیای خود نگاه میکنند.
کیهان: وقتی از یک مسئول بلندپایه میشنوید که میگوید؛ «نباید در زندگی خصوصی مردم مداخله کنید! به شما چه ربطی دارد که مردم در خانه خود چه میکنند» ؟! چه احساسی به شما دست میدهد؟ و چهتصوری در ذهنتان شکل میگیرد؟ به یقین در این اندیشه فرومیروید که در کشورتان مراکزی هستند که به زندگی خصوصی مردم و حریم خانوادگی آنها سرک میکشند تا از آنچه در خانواده آنان میگذرد باخبر شوند؟! و به خود حق میدهید که این هشدار جدی گرفته شود و کسانی که به این اقدام پلشت دست میزنند مورد مؤاخذه قرار بگیرند. حالا اگر همان مسئول بگوید «وقتی ما از تعامل با جهان سخن میگوییم، بعضیها بدشان میآید، نمیدانم چرا بعضیها در تعامل با جهان حساسیت دارند» ؟! در این حالت نیز بیتردید جماعتی را بهخاطر میآورید که خواستار انزوای ایران هستند و از هر گونه رابطه و تعامل با کشورهای دیگر نفرت دارند! و باز هم تصور کنید همان مسئول محترم زبان به انتقاد بگشاید و بگوید؛ «ما دولتی هستیم که میگوییم باید از سرمایه خارجی استفاده کنیم، هر که میگوید نه، راه دیگری برود، نظر ما همین است»! با شنیدن این فراز از سخن آن مسئول بهفکر فرو میروید و تأسف میخورید که چرا کسانی با سرمایهگذاری خارجی مخالفت میورزند؟! و...
حالا اگر از آن مسئول محترم بپرسید؛ چه کسانی اصرار دارند در زندگی خصوصی مردم دخالت کرده و به حریم امن خانوادهها سرک بکشند؟ پاسخ ایشان چه خواهد بود؟
اگر این مسئول محترم که رئیس قوه مجریه نیز هست نمونهای از اینگونه دخالتها سراغ دارد، چرا برای پیگیری آن به مسئولان و مراکز مربوطه خبر نمیدهد؟! و اگر سراغ ندارد، چرا هشدار میدهد؟. آیا انتقاد کسانی که به رفت و آمدهای دهها هیأت خارجی در پوشش سرمایهگذاری و دستاورد هیچ در هیچ آنها انتقاد دارند را میتوان به حساب مخالفت با سرمایهگذاری خارجی نوشت؟! و یا چه کسانی با تعامل و روابط بینالملل مخالف هستند؟ آیا تأکید منتقدان بر حفظ حیثیت و حرمت مردم و نظام در روابط خارجی را بهعنوان مخالفت با تعامل و رابطه تلقی میکنید؟! دولت یازدهم صدها تعهد به دولتهای دیگر داده است بیآن که آنها هیچ تعهدی داده باشند؟ آیا نام این نامعادله یکسویه را سرمایهگذاری خارجی میگذارید؟ و یا برخورد دولت یازدهم از موضع ضعف با کشورهای دیگر که دون شأن ملت شریف ایران است، «تعامل»! نام دارد و مثلاً کسانی که اعتراض میکنند چرا وقتی وزیر خارجه فرانسه به صراحت میگوید؛ ایران به ما نیازمند است و هرگز به مانور مشترک فرانسه و انگلیس و آمریکا در خلیجفارس که علیه ایران تدارک شده، اعتراض نخواهد کرد، مخالفت با تعامل است یا مخالفت با دیپلوماسی انفعال؟ و یا حضور دولتمردان در سطح وزرا در خانه سفیر سوئد برای امضای قراردادهای تجاری بازی با عزت مردم و نظام نیست؟ آیا اعتراض به این برخورد منفعلانه، مخالفت با تعامل است؟ و...
مدتی است آقای رئیسجمهور به جای پاسخ به پرسشهای اصلی مردم، از پیش خود پرسشهایی مطرح میکنند - و یا مشاوران ایشان القاء میکنند - که سؤال مردم نیست و سپس در مقام پاسخگویی به این پرسشها برمیآیند.
پرسشهای اصلی مردم درباره وعدههای بر زمین مانده دولت یازدهم است، نظیر قول لغو همه تحریمها در همان اولین روز اجرایی شدن برجام که نه فقط تحقق نیافته، بلکه دهها تحریم دیگر نیز به آن افزوده شده است، یا سؤال درباره تورم کمرشکن که رئیسجمهور محترم ملاک آن را جیب مردم دانسته بود، ایجاد اشتغال، چرخیدن چرخ معیشت مردم، خروج از رکود، حمایت از تولید داخلی که نتیجه بیتوجهی به آن، تعطیلی نزدیک به 60 درصد از کارگاهها و کارخانههاست. مقابله با حقوقهای نجومی و... انتظار مردم آن است که به این پرسشها پاسخ داده شود. اگر پاسخی هست!
در برخی واکنشهای روزنامههای باند علی خامنهای به حسن روحانی قبل از حمله به روحانی وحشت از پیامدهای تغییر دوران برجسته شده است:
جوان: نامه سرگشاده محسن رضایی به رئیسجمهور
به جای دوگانه جنگ و ضدجنگ، روی جنگ اقتصادی متمرکز شوید
دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در نامهیی به رئیسجمهور، ضمن انتقاد از طرح دوگانه جنگ و ضدجنگ از دکتر روحانی خواست، در اظهارات خود بهجای این ادبیات، بر جنگ اصلی علیه این ملت، یعنی همان جنگ تمامعیار اقتصادی که بهصورت ناجوانمردانهای علیه مردم ما جریان دارد، تمرکز کند.
در ابتدای نامه محسن رضایی به رئیسجمهور آمده است: جنابعالی و جمعی از دوستان شما، چندی قبل، با ادبیات جدیدی از جنگ و ضدجنگ، سخن گفتید، بهدلیل خطرات استفاده از این نوع ادبیات برای امنیت ملی، مناسب دیدم، برادرانه و دلسوزانه، نکاتی را در قالب مکتوب، یادآور شوم. با استقرار دولت ترامپ در آمریکا و تحرکات اسراییل و عربستان سعودی، شرایط منطقه تغییر کرده و نیازمند مراقبت بیشتری از سوی دولت شماست.
اگر جنابعالی با زبان جدیدی با آقای ترامپ سخن نگویید، ممکن است، رفتار فعلی جنابعالی از سوی حاکمان ایالاتمتحده، اظهار ضعف تلقی شده و تصور کنند که هر نوع فشاری بر دولت ایران، مؤثر واقع میشود. کما اینکه سخنگوی دولت جدید آمریکا، اعلام کرد که هشدار ما باعث شد ایران از پرتاب ماهواره، عقبنشینی کند.
در شرایط فعلی برخی معتقدند نباید آقای ترامپ را تحریک کرد که بیشک، این سخن درستی است ولی نباید او را به رفتارهای غیرمعقول نیز امیدوار نمود که این خود، یک هنر است. اگر دوگانه جنگ و ضدجنگ جنابعالی در عصر اوباما میتوانست دستاوردی داشته باشد، این ادبیات در زمان دولت فعلی آمریکا، ممکن است موجب سوءاستفاده جنگطلبان آمریکایی و اسراییلی شود چرا که هر سخن، جایی و هر نکته مکانی دارد و بیشک، امروز موقعیت ما نسبت به دولت دیروز آمریکا تغییر کرده است.
جنابعالی واقف هستید که نتانیاهو، این فتنهگرِ منطقه و قاتل هزاران کودک، با کمک آلسعود، درصدد ماجراجویی و تحریک ترامپ علیه ایران، سوریه و عراق است. در چنین شرایطی، آیا سخن گفتن از یک گروه موهوم، در داخل کشور، بهعنوان عامل جنگافروزی، تأییدی برای آنها نخواهد داد؟ به فرض، اگر افرادی قلیل و غیرمسئول در داخل کشور، چنین افکاری علیه منافع ملی و امنیت ملت داشته باشند، با وجود رهبری حکیم و انقلابی و مردمی بصیر و آگاه و مسئولان امنیتی و نظامی دلسوز و توانمند و عاقل، آیا چنین تصویرسازی غیرواقعی، محلی از اعراب دارد؟. جنابعالی در اظهارات خود بهجای این ادبیات، بر جنگ اصلی علیه این ملت، تمرکز کنید؛ یعنی همان جنگ تمامعیار اقتصادی که بهصورت ناجوانمردانهای علیه مردم ما جریان دارد و با چاشنی ناکارآمدی و بیتدبیری مسئولان، مادر شهید را به دستفروشی واداشته و همسر جانباز دفاع مقدس را به خودسوزی رسانده است. دوگانه جنگ و ضدجنگ جنابعالی، اگر شکل دیگری از همان قصه سرهنگ و حقوقدان باشد، باید گفت که این بار، نهتنها کارساز نخواهد بود، بلکه زیان فراوانی هم در پی خواهد داشت. چرا؟ که اولاً زحمات و تلاشها و برنامههای شما در مذاکرات با اوباما برای رفع تحریمها نتوانسته مشکلات اقتصادی را حل کند.
روزنامههای باند خامنهای در هجمه به کشورهای همسایه بر نقش رژیم در صدور ارتجاع به دیگر کشورها و اقدامات مداخله جویانهاش اذعان کردهاند:
کیهان: رابطه ایران و عربستان با «آل سعود» نمیشود
در جنبه روابط با همسایگان، سیاست جمهوری اسلامی مبتنی بر حسن همجواری و عدم مداخله در امور آنها و در عینحال کمک به این کشورها برای مقابله با بحرانها و کاهش آلام مردم است. نمونههایی از این سیاست را میتوان از افغانستان تا لبنان و فلسطین و از کشورهای آفریقایی تا کشورهای آمریکای لاتین ملاحظه کرد. در تمام این کشورها، ایران در ساخت دفاعی و امنیتی آنان مشارکت داشته و در وقتی که این کشورها با بحرانهای امنیتی مواجه بودهاند، در کنارشان قرار داشته. به آنان «کمکهای مؤثر» کرده است
مثلاً اگر کمک ایران به لبنانیها نبود لبنان هنوز در اشغال رژیم صهیونیستی قرار داشت و در جنگ 33روزه هم مردم لبنان، جنگ را باخته بودند امروز هم اگر رژیم صهیونیستی در خود یارای تجاوز به این کشور را نمیبیند به واسطه کمک مؤثر ایران است. در همین لبنان، رژیم سعودی بهصورت متحد رژیم صهیونیستی عمل کرده است
مثال دیگر عراق است که اگر کمک مؤثر ایران نبود، آمریکا هنوز این کشور را در اشغال نظامی خود داشت و در مرحله بعد هم اگر کمک مؤثر و ویژه و به موقع ایران نبود این کشور و حداقل بخشهایی از کشورهای مجاور عراق در سیطره گروه تروریستی داعش قرار داشت کمااینکه اگر کمک ایران نبود هرگز از خاک عراق اشغال شده، نظامی دموکراتیک و مردمی پدید نمیآمد و نیز اگر کمک مؤثرایران نبود، عراق هماکنون کانون درگیریهای اقوام علیه یکدیگر بود. در همین عراق رژیم سعودی با تربیت و آموزش تروریستها، اعزام آنها و دادن پایگاه آموزشی و بذل مال فراوان، تلاش زیادی کرد تا نظم نوین در عراق شکل نگیرد و هر قوم، قوم دیگر را در معرض اقدامات تروریستی قرار دهد. پناه گرفتن سران فتنهگر طوایف عراقی- شامل طارق الهاشمی و... - در عربستان و برخورداری از حمایت آنان یک فهرست از دخالتهای آشوبطلبانه رژیم عربستان به حساب میآید.
مثال دیگر یمن است که ایران با تأیید انقلابی که در مارس 2011 - اسفند 1389 - علیه رژیم علیعبدا... صالح راه افتاد در کنار مردم یمن قرار گرفت و آنگاه که این مردم در معرض جنگ ویرانگر سعودی قرار گرفتند، تلاشهای ایران معطوف به پایان دادن به تجاوز و پایدارسازی مقاومت مردم در برابر متجاوز گردید و این اقدام مؤثرایران سبب ناکام شدن متجاوز و گروههای شورشی وابسته به متجاوز شده است. عملکرد عربستان در یمن بهعنوان کشوری مظلوم دقیقاً در مقابل اقدامات حمایتی ایران قرار دارد.
با این وصف بعضی از تحلیلگران بدون توجه به خصلت تجاوزکارانه آلسعود، برقراری روابط عادی و مبتنی بر احترام متقابل ایران با این رژیم را امکانپذیر و مطابق با منافع دو ملت ارزیابی مینمایند و این در حالی است که رژیم سعودی اساساً به رابطهای انسانی و توأم با احترام به هیچ ملتی در منطقه از مصر، ترکیه، کویت، امارات، یمن تا دیگر ملتها نگاه نمیکند و تفرعن قارونی آن مانع چنین ارتباطی است پس برای اصلاح روابط باید تغییری در این سیاستها و سیاستگذاران و آمران پشت صحنه روی دهد وگرنه فکر کردن به رابطه مفید آب در غربال ریختن است.
