استرون استیونسون نماینده پارلمان اروپا (۲۰۱۴ـ۲۰۰۴)، در مقالهیی که به تاریخ اول اردیبهشت ۱۴۰۵ منتشر شد، تأکید میکند که نه سیاستهای مماشات و نه مداخله نظامی، هیچکدام نتوانستهاند رفتار یا ماهیت رژیم ایران را تغییر دهند و این رویکردها عملاً ناکام ماندهاند.
او در این مقاله مینویسد تصور وجود «اصلاحطلبان» در درون ساختار قدرت «یک توهم» بوده و رژیم ایران از فرصتهای دیپلماتیک برای تقویت نفوذ منطقهای، پیشبرد برنامههای هستهیی و توسعه توان موشکی و پهپادی خود استفاده کرده است.
استیونسون همچنین با اشاره به حملات اخیر نظامی مینویسد که با وجود وارد شدن «خسارات عظیم» به زیرساختهای نظامی، این رژیم همچنان پابرجا مانده و در مقابل، سرکوب داخلی را تشدید کرده است.
در ادامه مقاله آمده است؛ افزایش بازداشتها، اعدامها و نظارت گسترده، فضای امنیتی شدیدی ایجاد کرده و تنها در هفتههای اخیر، تعدادی از مخالفان اعدام شدهاند.
استیونسون معتقد است نارضایتی عمومی در حال افزایش است و اقشار مختلف جامعه، از کارگران و دانشجویان تا زنان، به اشکال مختلف در برابر رژیم ایران مقاومت میکنند.
وی در ادمه مینویسد: «همچنین یک توهم موازی وجود دارد که باید با آن مقابله شود - این تصور که رستگاری ممکن است در قالب بازگشت یک پادشاه حاصل شود. رضا پهلوی، که خود را بهعنوان "ولیعهد" معرفی میکند، تصویری از تداوم و ثبات ارائه میدهد. اما پس از نزدیک به نیم قرن تبعید، او نتوانسته است هیچگونه حضور معناداری در داخل ایران ایجاد کند. هیچ شبکه معتبری تحت پرچم او فعالیت نمیکند. هیچگونه ساختار مردمی وجود ندارد. هیچ حوزه انتخابیه سازمانیافتهای که قادر به حفظ گذار سیاسی باشد، وجود ندارد.
آنچه او ارائه میدهد نمادگرایی است که ریشه در گذشتهای دارد که بسیاری از ایرانیان آن را با سرکوب و نابرابری مرتبط میدانند.
او در پایان نتیجه میگیرد که جامعه جهانی باید بهجای تحمیل راهحل، بر «حمایت مداوم از مردم ایران» و پاسخگو کردن رژیم ایران تمرکز کند.
استرون استیونسون: نه مماشات و نه جنگ، هیچکدام رژیم ایران را تغییر ندادهاند
- مقاومت
- 1405/02/02
استروان استیونسون، نماینده پیشین پارلمان اروپا
<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/171f2967-adea-49a8-a3e5-db4840f4d564"></iframe>
