منطقه نازیآباد تهران در روزهای ۱۸ دی ۱۴۰۴
تصویری روشن از شدت سرکوب و همزمان مقاومت سازمانیافته مردم در جریان قیام دیماه ارائه میدهد. این تصاویر که با ابزارهای تحلیلی هوش مصنوعی بررسی شدهاند، نشاندهنده استفاده گسترده نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی از سلاحهای خودکار و شلیک مستقیم به سمت مناطق مسکونی است.
در بخشهایی از این ویدئوها، صدای ممتد و سنگین رگبار مسلسلها فضای شبانه نازیآباد را در بر میگیرد. تحلیل صوتی و تصویری این صحنهها حاکی از آن است که نیروهای وابسته به خامنهای بدون هیچگونه هشدار یا ملاحظهای، اقدام به تیراندازی گسترده در خیابانها و محلههای پرجمعیت کردهاند؛ اقدامی که جان شهروندان غیرمسلح را بهطور مستقیم هدف قرار داده است.
در مقابل این سرکوب خشن، تصاویر ثبتشده نشان میدهد که جوانان معترض و شورشی نازیآباد با استفاده از ابزارهای ابتدایی از جمله مواد انفجاری صوتی و کوکتل مولوتف، تلاش کردهاند پیشروی یگانهای ویژه را متوقف کرده و آنها را به عقب برانند. در میانه صدای گلولهها، شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» بهطور پیوسته شنیده میشود؛ شعاری که بیانگر روحیه ایستادگی و مقاومت مردم در برابر دیکتاتوری دینی است.
بخش دیگری از این ویدئوها به صحنههایی از نبرد خیابانی و محاصره مراکز وابسته به سرکوب اختصاص دارد. تجمع گسترده مردم در اطراف ساختمانهایی که به نظر میرسد مراکز دولتی یا انتظامی باشند، بهوضوح دیده میشود. معترضان با برافروختن آتش در وسط خیابانها، میدان دید نیروهای سرکوبگر را محدود کرده و حرکت خودروهای زرهی را مختل کردهاند.
تحلیل این تصاویر همچنین نشان میدهد که در برخی صحنهها، جوانان معترض در فاصلهیی بسیار نزدیک به مواضع نیروهای سرکوب، با شجاعت و جسارت پیشروی کرده و با شعارهای اعتراضی، فضای رعب و وحشت را به اردوگاه نیروهای رژیم منتقل کردهاند.
وقایع نازیآباد در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ بار دیگر نشان داد که برخلاف تبلیغات تلویزیون رژیم، کنترل اوضاع از دست حاکمیت خارج شده و مناطق پرجمعیت و استراتژیک تهران به کانونهای فعال قیام تبدیل شدهاند. شلیک رگبار به سوی مردم بیدفاع نه نشانه اقتدار، بلکه نماد استیصال و درماندگی خامنهای در برابر اراده مردم برای سرنگونی دیکتاتوری است.
