اعدام جنایتکارانه چهار مجاهد خلق توسط رژیم ایران، موجی از واکنشهای بینالمللی را بهدنبال داشت. و نگرانیها درباره استفاده سیستماتیک از مجازات اعدام برای سرکوب مخالفان سیاسی را تشدید کرد.
در اینجا گوشهای از موضعگیریهای شخصیتهای جهانی در محکومیت این اعدامهای جنایتکارانه را مرور میکنیم.
جولیو ترتزی، وزیر خارجه پیشین ایتالیا: استفاده فزاینده از مجازات اعدام در ایران برای سرکوب هر نوع مخالفت، نقض شدید حقوق اساسی بشر است. سیستم قضایی ایران همچنان از اعدام بهعنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی استفاده میکند و هدف آن خاموش کردن صداهایی است که خواستار دموکراسی و آزادی هستند.
ترتزی همراه با دیگر نمایندگان پارلمان ایتالیا از کمیساریای عالی حقوقبشر سازمان ملل و گزارشگر ویژه حقوقبشر خواستند تا «این موج اعدامها را محکوم و فشار فوری برای توقف آن اعمال کنند».
جودی اسگرو، نماینده پیشین کانادا: اعدام اخیر چهار زندانی سیاسی صرفاً یک عمل وحشیانه نیست، بلکه یک کارزار ترور حسابشده است. این قتلها با هدف ساکت کردن مخالفان، ایجاد ترس و حفظ قدرت رژیم انجام شده است.
عفو بینالملل ایران: «اعدام پنج معترض و مخالف از دوشنبه ۳۰ مارس، بار دیگر ماهیت قوه قضاییه ایران را آشکار میکند؛ ما از اعدام خودسرانه امیر حسین حاتمی،معترض نوجوان خشمگین هستیم. او کمتر از یک ماه پس از دستگیریاش در ارتباط با اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶، پس از محاکمهای به شدت ناعادلانه در دادگاه تهران به اعدام محکوم شد. عفو بینالملل افزود: اعدام ۵ معترض ابزاری برای سرکوب و ایجاد ترس و انتقام از کسانی است که خواستار تغییرات اساسی اساسی سیاسی هستند. حداقل چهار معترض دیگر همچنان در معرض خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند». عفو بین الملل از جامعه بین المللی خواسته است تمام اقدامات لازم برای فشار برمقامات رژیم ایران برای توقف اعدامهای بیشتر و لغو احکام اعدام انجام دهند.
آلخو ویدال کوادراس، معاون پیشین پارلمان اروپا: سکوت اتحادیه اروپا کر کننده است. پانزده نفر دیگر در صف اعدام هستند. بروکسل، آیا چیزی خواهد گفت؟
این واکنشها همگی بر پیامدهای فاجعهبار سیاستهای سرکوبگرانه رژیم ایران و ضرورت فشار جهانی برای توقف اعدامهای سیاسی تأکید دارند و تصویری واضح از ادامه کارزار ترور حسابشده علیه مخالفان ارائه میکنند.
