«انسان دوم»: تبدیل جنبش ملی به سیرک؛ لزوم مبارزه با بچهٔ شاه و طرفدارانش
واقعاً آدم نمیداند از این حجم وقاحت به کجا پناه ببرد. وسط خیابانهای آلمان، کشوری که وجب بهوجبش یادآور هزینههای سنگین استبداد است، یکعده سیرک راه انداختهاند و با افتخار تیشرت «ساواک» تنشان کردهاند. این خیانتی آشکار به خونهایی است که برای آزادی و کرامت انسانی، کف خیابانهای ایران ریخته شده است.
باید با صراحت تمام گفت: مبارزه با رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی، هرگز بهمعنای پذیرش یک استبداد دیگر نیست. عملکرد رضا پهلوی در سال ۲۰۲۶ و میداندادن به اوباشی که با نشان مخوفترین سازمان امنیتی تاریخ ایران رژه میروند، بهخوبی نشان داد که چرا پدران ما، شاه را با لگد از ایران بیرون انداختند.
عجیب نیست که این سیرک را در آلمان راه انداختهاند؟ همانجایی که در سال ۱۹۶۷، چماقداران ساواک به جان دانشجویان افتادند و باعث قتل بنو اونهزورگ شدند؟ تاریخ آلمان هنوز لکه ننگ حضور تروریستهای ساواک را از یاد نبرده، حالا اینها با کدام رو، نماد بازجویی و «کمیته مشترک» را روی سینهشان چسباندهاند و ژست آزادیخواهی میگیرند؟
طرفداران پهلوی با این رفتارهای فاشیستی، جنبش پاک مردم ایران را در نگاه افکار عمومی دنیا بیاعتبار کردهاند. این سیرک تهوعآور، بزرگترین هدیه به اتاق فکر جمهوری اسلامی است تا به دنیا بگوید: «ببینید، جایگزین ما جماعتی است که آرزوی بازگشت شکنجهگران را دارد!»
باید بهصورت علنی صفوف مبارزه را از این دلقکها و «بچهشاه» جدا کنیم. ما نه بهعقب برمیگردیم و نه اجازه میدهیم جنبش ملی ایران، بازیچهٔ دست یک مشت سلطنتطلب شکنجهخواه شود.
