دیکتاتور و طاغوتی برگرده مردم حاکم شده که آنها را هدف آتشباری قرار میدهد و با آنها میجنگد و آنها را از هم متفرق میکند تا برای بقای او بر مسند قدرت به او رأی بدهند
بر عراق گرگهایی تشنه بخون و باندی که از پشت مرزها آمدهاند حاکم شده است. این دیکتاتوری به اسم شیعه و تشیع به کرسی چسبیده است
مقتدی صدر، در یک کنفرانس مطبوعاتی در بغداد با حمله شدید به سیاستهای حکومت مالکی، آن را دیکتاتوری و طاغوتی توصیف کرد که برگرده مردم حاکم شده و آنها را هدف آتشباری قرار میدهد و با آنها میجنگد. این در حالی است که جنگ و سرکوب در الانبار ادامه دارد و موقعیت ائتلاف حکومت نوری مالکی با کنارهگیری مقتدی صدر و استعفای بسیاری از نمایندگان پارلمان، بحران سیاسی عراق را تشدید کرده است. بخشهایی از اظهارات مقتدی صدر در کنفرانس مطبوعاتی خود در بغداد:
اکنون ما عراق را مجروح و مظلوم میبینیم که ابرهای سیاه بر آن سایه افکنده، و آسمان و زمینش را پوشانده است. خونها جاریست. جنگها در همه جا گسترده شده یکدیگر را میکشند گاهی به نام قانون و گاهی به نام دین. پس نابود باد آن قانونی که هتک حرمت میکند و خون میریزد. پس مرگ بر آن دینی که حق میدهد به کسی که گردن میزند و دیگران را منفجر کرده و ترور مینماید.
سیاست بابی برای ظلم و گستاخی و سلطهطلبی و هتک حرمت شده است و دیکتاتور و طاغوتی بر حاکمیت نشسته که بر اموال مردم چنگ انداخته و آنها را غارت میکند. برگرده مردم حاکم شده و آنها را هدف آتشباری قرار میدهد. بر شهرها حاکم شده و با آنها میجنگد. و بر ملیتها حاکم شده و آنها را از هم متفرق میکند. بر وجدانهایی حاکم شده و آنها را میخرد. برقلبهایی تسلط پیدا کرده و آنها را میشکند. تا اینکه همه برای بقای او بر مسند قدرت به او رأی بدهند.
عراق بدون زندگی، بدون کشاورزی، بدون صنعت، بدون خدمات، بدون امنیت، بدون امان، بدون صلح، و انتخاباتی که هزاران نفر قربانی آن میشوند تا اینکه دولتی را بر ما حاکم کرده که هیچ حد و مرزی را رعایت نمیکند. و پارلمانی که با کرسیهای پوسیدهاش که از خودش نمیتواند دفع ضرر کند چه برسد به اینکه ضرر از دیگران را برطرف کند بر عراق گرگهای تشنه بخونی حاکم شدهاند که برای مال اندوزی لهله میزنند و خلقشان را در وسط عذاب و ترس رها کردهاند که در برکههای آب و شبهای ظلمانی در سایه نور ماه یا فتیله یک شمع میچرند و آنها را توفانی از ترورها که بهخاطر حذف سیاسی و یا بهخاطر یک اختلاف کوچک و سادهی در بر گرفته و دولت تماشاگر است
بر عراق مشتی که از پشت مرزها آمدهاند حاکم شده است و هرچقدر که منتظر شدیم که ما را از دیکتاتوری آزاد کنند این دیکتاتوری دیگری بود که به اسم شیعه و تشیع به کرسی چسبیده است آیا امیرالمومنین (علی) علیهالسلام میتوانست بخوابد در حالی که در نزدیکی او گرسنهای بود؟ و چقدر کوچهها و خیابانهای بدون سقف و دیوار از مردمی که یک لقمه نان ندارند پر شده و بلکه زمین خاکی را در زیر آسمان بارانی فرش میکنند
دولتی که از سیری اشباع شده و فراموش کرده است که در پشت دیوارهای مستحکم چه کسانی قرار دارند اموال و خانهها راحت و قصرهای زرین و هواپیماهای مجهز و آماده چشمهایشان را کور کرده است در حالی که از زندانی که نام آن عراق است غافل هستند.
یک خلق نجیب و مهماننواز ولی پیدرپی جنگها و شرایط بر او تحمیل شده تا اینکه به یک لقمه سهل و آسان تبدیل شود و یا در میان دندانهای عالیجنابان و سیاسیون و رهبران قرار بگیرد. خلقی که لقمه نان نمیخواهد بلکه خواهان عزت و صدایی شنوا و آزادی است که با آن رضای پروردگارش را جستجو کند و خودش را اثبات نماید ولی دولتی آمده است که دهانها را میبندد و مخالفان را میکشد و کسانی را که زبان به مخالفت میگشایند کوچ میدهد تا زندانها را از آنها و هر کسی که مقاومت نموده و تلاش کرده کشورش را از تانک یا هواپیمای اشغالگر آزاد نماید پر نماید، دولتی که همه چیز را به خدمت خودش درآورده و دیگر مطلقاً به هیچکس گوش نمیدهد حتی صدای مرجعیت و فتوای آنها و صدای شرفاء و شکایتهای آنها را هم نمیشنود و از جانب شرق و غرب حمایت میشود بهطوریکه هر حکیم و عاقلی از این حمایت تعجب میکند، آنها جز به حرفهای اربابانشان گوش فرا نمیدهند و هر کس از شیعه، سنی و کرد که با آنها مخالفت کند را به تروریسم و یا به فرقهگرایی متهم میکنند و برای پایان دادن بهکار او به قضاییه سیاسی شده روی میآورند و یا برای دستگیری او به ارتش روی میآورند و یا چیزهای دیگر مثل رسانههای تحریف شده و یا تصاویر کاذب که شما آنها را بهتر میشناسید.
و ما صدریها اگر نتوانیم این وضعیت را تغییر بدهیم میگوئیم خداوندا ما را در کنار ظالمین قرار نده.
بر عراق گرگهایی تشنه بخون و باندی که از پشت مرزها آمدهاند حاکم شده است. این دیکتاتوری به اسم شیعه و تشیع به کرسی چسبیده است
مقتدی صدر، در یک کنفرانس مطبوعاتی در بغداد با حمله شدید به سیاستهای حکومت مالکی، آن را دیکتاتوری و طاغوتی توصیف کرد که برگرده مردم حاکم شده و آنها را هدف آتشباری قرار میدهد و با آنها میجنگد. این در حالی است که جنگ و سرکوب در الانبار ادامه دارد و موقعیت ائتلاف حکومت نوری مالکی با کنارهگیری مقتدی صدر و استعفای بسیاری از نمایندگان پارلمان، بحران سیاسی عراق را تشدید کرده است. بخشهایی از اظهارات مقتدی صدر در کنفرانس مطبوعاتی خود در بغداد:
اکنون ما عراق را مجروح و مظلوم میبینیم که ابرهای سیاه بر آن سایه افکنده، و آسمان و زمینش را پوشانده است. خونها جاریست. جنگها در همه جا گسترده شده یکدیگر را میکشند گاهی به نام قانون و گاهی به نام دین. پس نابود باد آن قانونی که هتک حرمت میکند و خون میریزد. پس مرگ بر آن دینی که حق میدهد به کسی که گردن میزند و دیگران را منفجر کرده و ترور مینماید.
سیاست بابی برای ظلم و گستاخی و سلطهطلبی و هتک حرمت شده است و دیکتاتور و طاغوتی بر حاکمیت نشسته که بر اموال مردم چنگ انداخته و آنها را غارت میکند. برگرده مردم حاکم شده و آنها را هدف آتشباری قرار میدهد. بر شهرها حاکم شده و با آنها میجنگد. و بر ملیتها حاکم شده و آنها را از هم متفرق میکند. بر وجدانهایی حاکم شده و آنها را میخرد. برقلبهایی تسلط پیدا کرده و آنها را میشکند. تا اینکه همه برای بقای او بر مسند قدرت به او رأی بدهند.
عراق بدون زندگی، بدون کشاورزی، بدون صنعت، بدون خدمات، بدون امنیت، بدون امان، بدون صلح، و انتخاباتی که هزاران نفر قربانی آن میشوند تا اینکه دولتی را بر ما حاکم کرده که هیچ حد و مرزی را رعایت نمیکند. و پارلمانی که با کرسیهای پوسیدهاش که از خودش نمیتواند دفع ضرر کند چه برسد به اینکه ضرر از دیگران را برطرف کند بر عراق گرگهای تشنه بخونی حاکم شدهاند که برای مال اندوزی لهله میزنند و خلقشان را در وسط عذاب و ترس رها کردهاند که در برکههای آب و شبهای ظلمانی در سایه نور ماه یا فتیله یک شمع میچرند و آنها را توفانی از ترورها که بهخاطر حذف سیاسی و یا بهخاطر یک اختلاف کوچک و سادهی در بر گرفته و دولت تماشاگر است
بر عراق مشتی که از پشت مرزها آمدهاند حاکم شده است و هرچقدر که منتظر شدیم که ما را از دیکتاتوری آزاد کنند این دیکتاتوری دیگری بود که به اسم شیعه و تشیع به کرسی چسبیده است آیا امیرالمومنین (علی) علیهالسلام میتوانست بخوابد در حالی که در نزدیکی او گرسنهای بود؟ و چقدر کوچهها و خیابانهای بدون سقف و دیوار از مردمی که یک لقمه نان ندارند پر شده و بلکه زمین خاکی را در زیر آسمان بارانی فرش میکنند
دولتی که از سیری اشباع شده و فراموش کرده است که در پشت دیوارهای مستحکم چه کسانی قرار دارند اموال و خانهها راحت و قصرهای زرین و هواپیماهای مجهز و آماده چشمهایشان را کور کرده است در حالی که از زندانی که نام آن عراق است غافل هستند.
یک خلق نجیب و مهماننواز ولی پیدرپی جنگها و شرایط بر او تحمیل شده تا اینکه به یک لقمه سهل و آسان تبدیل شود و یا در میان دندانهای عالیجنابان و سیاسیون و رهبران قرار بگیرد. خلقی که لقمه نان نمیخواهد بلکه خواهان عزت و صدایی شنوا و آزادی است که با آن رضای پروردگارش را جستجو کند و خودش را اثبات نماید ولی دولتی آمده است که دهانها را میبندد و مخالفان را میکشد و کسانی را که زبان به مخالفت میگشایند کوچ میدهد تا زندانها را از آنها و هر کسی که مقاومت نموده و تلاش کرده کشورش را از تانک یا هواپیمای اشغالگر آزاد نماید پر نماید، دولتی که همه چیز را به خدمت خودش درآورده و دیگر مطلقاً به هیچکس گوش نمیدهد حتی صدای مرجعیت و فتوای آنها و صدای شرفاء و شکایتهای آنها را هم نمیشنود و از جانب شرق و غرب حمایت میشود بهطوریکه هر حکیم و عاقلی از این حمایت تعجب میکند، آنها جز به حرفهای اربابانشان گوش فرا نمیدهند و هر کس از شیعه، سنی و کرد که با آنها مخالفت کند را به تروریسم و یا به فرقهگرایی متهم میکنند و برای پایان دادن بهکار او به قضاییه سیاسی شده روی میآورند و یا برای دستگیری او به ارتش روی میآورند و یا چیزهای دیگر مثل رسانههای تحریف شده و یا تصاویر کاذب که شما آنها را بهتر میشناسید.
و ما صدریها اگر نتوانیم این وضعیت را تغییر بدهیم میگوئیم خداوندا ما را در کنار ظالمین قرار نده.
