آخوند حسن روحانی در هفته گذشته طی سه موضعگیری علیه باند خامنهای خصوصاً دلواپسان این باند در زمینه مسایل داخلی و در زمینه مذاکرات هستهیی و آویختن به دامان غرب، این باند را مورد حملات شدید پیاپی و بیسابقه قرارداد.
روحانی در سخنرانی خود در جمع سفرای رژیم (20مرداد) آدرس جهنم را به دلواپسان داد و آنان را بزدل و ترسو نامید.
روحانی در جلسه هیأت دولت (22مرداد) بر عزم خود برای ساکت نماندن علیه «اقلیتی» که او آنها را «تخریبگر» و «کارشکن» مینامید تأکید کرد.
وی در دیدار با بهاصطلاح پژوهشگران و بسیجیان رژیم در دانشگاهها تحت عنوان جهاد دانشگاهی (25مرداد)، ضمن اشاره به بحرانهای بزرگی که رژیم را از هر طرف احاطه کرده راه نجات از این بحرانها را آویختن به غرب دانست.
روحانی این بار به «دلواپسان» هم بسنده نکرد و مستقیماً خود ولیفقیه را با زبان دجالگرانهیی که خامنهای خوب میشناسد، و با نقل داستان سلمان فارسی مورد حمله قرار داد و گفت: «از پیغمبرمان ما باید بیاموزیم. در جنگ احزاب وقتی همهٴ طرحها مطرح شد سلمان فارسی گفت یا رسولالله ما ایرانیان تجربهیی داریم، ما از خندق استفاده میکنیم. پیغمبر فکری کرد مشورتی کرد دید پیشنهاد خوبی است. خود پیغمبر هم شروع کرد به کندن خندق، نگفت اول باید شاه ایران بیاید مدینه، زانو بزند، تواضع بکند، اسلام را بپذیرد همه بیایند تواضع بکنند. همه در همهٴ ایران به نفع اسلام شعار بدهند تا آن وقت ما از علم و تجربه آنها استفاده آ کنیم. نگفت رفتار آن شاه با ما خصمانه است، یا خصمانه خواهد شد… من نمیدانم بعضیها آنچه به نام اسلام میگویند چگونه و از کجا آوردهاند، اسلام در علم مرز نمیشناسد، از هر کجا ما باید استفاده کنیم».
این اظهارات روحانی دقیقاً پاسخ به حرفهای خامنهای بود که در دیدار با سفیران رژیم گفت: «رابطه با آمریکا و مذاکره با این کشور به جز در موارد خاصی برای جمهوری اسلامی نه تنها هیچ نفعی ندارد بلکه ضرر هم دارد و کدام عاقلی است که دنبال کار بیمنفعت برود!؟ … عدهیی اینجور وانمود میکردند که اگر با آمریکاییها دور میز مذاکره بنشینیم بسیاری از مشکلات حل میشود».
بهرغم این تهاجمات شدید روحانی به باند خامنهای، ولیفقیه رژیم در دیدار با وزیر خارجه و سفرای رژیم، از سیاست روحانی مبنی بر زهرخوران و نزدیکی به غرب حمایت کرد، و حیرتآورتر اینکه با تأیید صریح «سخنان دو روز قبل رئیسجمهور در جمع سفیران و کارداران در خصوص تعامل با همه دنیا» که روحانی در آن مخالفان درونی خود را به جهنم حواله داده بود، در واقع پای حملات و حرفهای تند و تیز روحانی مهر تأیید گذاشت.
علاوه بر خود خامنهای، سایر عوامل وی، از جمله تیغکش او آخوند احمد خاتمی در نمایش جمعهٴ تهران نیز ملتمسانه خطاب به روحانی گفت: ”از رئیسجمهور میخواهم با سعه صدر بیشتری با منتقدان برخورد کند“ (24مرداد)
در فاصله یک ماهه گذشته نیز افرادی نظیر آملی لاریجانی، آخوند سعیدی نماینده خامنهای در سپاه و تعداد دیگری از مهرههای باند خامنهای در حمایت از سیاست زهر خوران و دولت روحانی علیه رسانههای دلواپسان موضع گرفتند و رئیس قوه قضاییه رژیم به صراحت کسانی را که علیه دولت موضعگیری میکند تهدید کرد.
با توجه به نکات مورد اشاره در جنگ و جدال آخوند روحانی با باند ولیفقیه، سؤال این است که روحانی با چه پشتوانهای به باند خامنهای این چنین تهاجم میکند و حتی شخص ولیفقیه را هم سکه یک پول میکند؟ آن هم در حالی که رسانههای وابسته به باند ولیفقیه رسماً اعتراف میکنند 3ماه است که دست از پا خطا نکرده و وادار به سکوت شدهاند؟ همچنین چرا خامنهای و نزدیکان او این قدر در برابر روحانی ضعیف و توسری خور و لرزانند؟
پاسخ این است که روحانی با تکیه بر بحرانهای بزرگی که رژیم با آن مواجه است و همچنین با تکیه بر افتضاحات و خرابکاریهای که باند ولیفقیه در همهٴ زمینههای اجتماعی، اقتصادی به بار آوردهاند و... چنین مهاجم و زباندراز است.
روحانی خوب میداند که ولیفقیه در چنان موقعیتی است که جز تمکین چارهیی ندارد چرا که نهایت نیاز را به او دارد، تا رژیم را با بستن به دمب سرمایهداری غرب، بهزعم خودش نجات دهد.
با تکیه بر این واقعیتهاست که روحانی در جلسه هیأت دولت شمشیر را از رو میبندد و دلواپسان را تند و تیزتر از پیش تهدید میکند که: ”اگر ببینیم، گروه و اقلیتی در گوشه و کنار از اتاق فکر خارج شده و وارد اتاق عملیاتی شدهاند، باید بدانند که دولت هم از اقدامات آنها آگاه است و هم در این زمینه جملات متناسب با تخریب آنها را بکار خواهد برد». (22مرداد)
با انگشت گذاشتن روی نقاط ضعف طرف مقابل (باند خامنهای) درگذشته و بحرانهای لاعلاج رژیم، روحانی ”با یک تیر دو نشان میزند“ هم میخواهد زبان این باند علیه دولتش را کوتاه کند و تا آنجا که میتواند سهم کمتری در غارت به آنها بدهد و هم فارغ از مزاحمتهای آنان سیاست خارجی دولتش را پیش ببرد و آنطور که مد نظر باند رفسنجانی- روحانی است، اقتصاد و سیاست رژیم را به اقتصاد و سیاست جهانی گره بزند و در درازمدت نیز از شر مزاحمتهای باند خامنهای و دلواپسان این باند خلاص شود.
روحانی در سخنرانی خود در جمع سفرای رژیم (20مرداد) آدرس جهنم را به دلواپسان داد و آنان را بزدل و ترسو نامید.
روحانی در جلسه هیأت دولت (22مرداد) بر عزم خود برای ساکت نماندن علیه «اقلیتی» که او آنها را «تخریبگر» و «کارشکن» مینامید تأکید کرد.
وی در دیدار با بهاصطلاح پژوهشگران و بسیجیان رژیم در دانشگاهها تحت عنوان جهاد دانشگاهی (25مرداد)، ضمن اشاره به بحرانهای بزرگی که رژیم را از هر طرف احاطه کرده راه نجات از این بحرانها را آویختن به غرب دانست.
روحانی این بار به «دلواپسان» هم بسنده نکرد و مستقیماً خود ولیفقیه را با زبان دجالگرانهیی که خامنهای خوب میشناسد، و با نقل داستان سلمان فارسی مورد حمله قرار داد و گفت: «از پیغمبرمان ما باید بیاموزیم. در جنگ احزاب وقتی همهٴ طرحها مطرح شد سلمان فارسی گفت یا رسولالله ما ایرانیان تجربهیی داریم، ما از خندق استفاده میکنیم. پیغمبر فکری کرد مشورتی کرد دید پیشنهاد خوبی است. خود پیغمبر هم شروع کرد به کندن خندق، نگفت اول باید شاه ایران بیاید مدینه، زانو بزند، تواضع بکند، اسلام را بپذیرد همه بیایند تواضع بکنند. همه در همهٴ ایران به نفع اسلام شعار بدهند تا آن وقت ما از علم و تجربه آنها استفاده آ کنیم. نگفت رفتار آن شاه با ما خصمانه است، یا خصمانه خواهد شد… من نمیدانم بعضیها آنچه به نام اسلام میگویند چگونه و از کجا آوردهاند، اسلام در علم مرز نمیشناسد، از هر کجا ما باید استفاده کنیم».
این اظهارات روحانی دقیقاً پاسخ به حرفهای خامنهای بود که در دیدار با سفیران رژیم گفت: «رابطه با آمریکا و مذاکره با این کشور به جز در موارد خاصی برای جمهوری اسلامی نه تنها هیچ نفعی ندارد بلکه ضرر هم دارد و کدام عاقلی است که دنبال کار بیمنفعت برود!؟ … عدهیی اینجور وانمود میکردند که اگر با آمریکاییها دور میز مذاکره بنشینیم بسیاری از مشکلات حل میشود».
بهرغم این تهاجمات شدید روحانی به باند خامنهای، ولیفقیه رژیم در دیدار با وزیر خارجه و سفرای رژیم، از سیاست روحانی مبنی بر زهرخوران و نزدیکی به غرب حمایت کرد، و حیرتآورتر اینکه با تأیید صریح «سخنان دو روز قبل رئیسجمهور در جمع سفیران و کارداران در خصوص تعامل با همه دنیا» که روحانی در آن مخالفان درونی خود را به جهنم حواله داده بود، در واقع پای حملات و حرفهای تند و تیز روحانی مهر تأیید گذاشت.
علاوه بر خود خامنهای، سایر عوامل وی، از جمله تیغکش او آخوند احمد خاتمی در نمایش جمعهٴ تهران نیز ملتمسانه خطاب به روحانی گفت: ”از رئیسجمهور میخواهم با سعه صدر بیشتری با منتقدان برخورد کند“ (24مرداد)
در فاصله یک ماهه گذشته نیز افرادی نظیر آملی لاریجانی، آخوند سعیدی نماینده خامنهای در سپاه و تعداد دیگری از مهرههای باند خامنهای در حمایت از سیاست زهر خوران و دولت روحانی علیه رسانههای دلواپسان موضع گرفتند و رئیس قوه قضاییه رژیم به صراحت کسانی را که علیه دولت موضعگیری میکند تهدید کرد.
با توجه به نکات مورد اشاره در جنگ و جدال آخوند روحانی با باند ولیفقیه، سؤال این است که روحانی با چه پشتوانهای به باند خامنهای این چنین تهاجم میکند و حتی شخص ولیفقیه را هم سکه یک پول میکند؟ آن هم در حالی که رسانههای وابسته به باند ولیفقیه رسماً اعتراف میکنند 3ماه است که دست از پا خطا نکرده و وادار به سکوت شدهاند؟ همچنین چرا خامنهای و نزدیکان او این قدر در برابر روحانی ضعیف و توسری خور و لرزانند؟
پاسخ این است که روحانی با تکیه بر بحرانهای بزرگی که رژیم با آن مواجه است و همچنین با تکیه بر افتضاحات و خرابکاریهای که باند ولیفقیه در همهٴ زمینههای اجتماعی، اقتصادی به بار آوردهاند و... چنین مهاجم و زباندراز است.
روحانی خوب میداند که ولیفقیه در چنان موقعیتی است که جز تمکین چارهیی ندارد چرا که نهایت نیاز را به او دارد، تا رژیم را با بستن به دمب سرمایهداری غرب، بهزعم خودش نجات دهد.
با تکیه بر این واقعیتهاست که روحانی در جلسه هیأت دولت شمشیر را از رو میبندد و دلواپسان را تند و تیزتر از پیش تهدید میکند که: ”اگر ببینیم، گروه و اقلیتی در گوشه و کنار از اتاق فکر خارج شده و وارد اتاق عملیاتی شدهاند، باید بدانند که دولت هم از اقدامات آنها آگاه است و هم در این زمینه جملات متناسب با تخریب آنها را بکار خواهد برد». (22مرداد)
با انگشت گذاشتن روی نقاط ضعف طرف مقابل (باند خامنهای) درگذشته و بحرانهای لاعلاج رژیم، روحانی ”با یک تیر دو نشان میزند“ هم میخواهد زبان این باند علیه دولتش را کوتاه کند و تا آنجا که میتواند سهم کمتری در غارت به آنها بدهد و هم فارغ از مزاحمتهای آنان سیاست خارجی دولتش را پیش ببرد و آنطور که مد نظر باند رفسنجانی- روحانی است، اقتصاد و سیاست رژیم را به اقتصاد و سیاست جهانی گره بزند و در درازمدت نیز از شر مزاحمتهای باند خامنهای و دلواپسان این باند خلاص شود.
