روزنامه حکومتی جوان، ارگان بسیج ضدمردمی در مقالهیی با نام «جای خالی جوانان در بستههای دولت!» برای خالی کردن زیر پای باند رقیب، گوشهیی از سیاستهای ضد جوانان دولت آخوند روحانی را به تصویر کشیده و نوشته است: «دولت برای همه چیز بستههای نجات بخش ارائه میکند، الّا درد اصلی جامعه که مشکلات مرتبط با جوانان است».
این روزنامه حکومتی در ادامه این مقاله باز هم باند رقیب را زیر ضرب گرفته و در ادامه جنگ انتخابات به آنها هشدار داده که: «زمان بازی با کلمات به پایان رسیده است و دیگر نمیتوان با قولهای واهی سر جوانان را گرم کرد». و در پایان هم به این نتیجه رسیده که: «با این تفاسیر دولت نشان داده یا از مشکلات جوانان خبر ندارد یا نمیخواهد به رفع آنها بپردازد که احتمال دوم، بسیار قویتر است».
آری، با فرارسیدن فصل نمایش انتخابات در رژیم و بالا گرفتن جنگ هژمونی در رأس نظام، هر کدام از باندها تلاش میکنند به هر نحوی هم که شده باند رقیب را زیر ضرب ببرند. اما در جریان همین جنگ و جدالها بسیاری از جنایات باند رقیب را برملا میکنند و آتشی را روشن میکنند که در شرایط فعلی، دودش به چشم کل نظام میرود.
قبل از هر چیز روزنامه حکومتی جوان اعتراف میکند که تمام وعدههای پیشین آخوندها، تنها و تنها بازی با کلمات بوده. چیزی که مقاومت ایران بارها و بارها به اون اشاره کرده است.
حالا این سؤال هم پیش میآید که منظور از این هشدار که «نمیتوان سر جوانان را گرم کرد» چیست؟
برای پاسخ به این سوال، نگاهی به مهمترین بحران اجتماعی که رژیم با آن دست به گریبان است روشنگر خواهد بود.
اولین و مهمترین بحران، بحران بیکاری جوانان است. بر اساس آمارهایی که ارگانهای خود رژیم منتشر کردند درصد بیکاری جوانان بیش از دو برابر بیکاری سایر بخشهای جامعه است، بهویژه بیکاری دانشجویان فارغالتحصیل از درصد بالاتری برخوردار است. به این وضعیت چند میلیون جوان جویای کار را هم که طی چند سال آتی وارد بازار کار میشوند باید اضافه کرد. رژیم آخوندی و کارگزارانش در برابر این سونامی مهار نشدنی هیچ راه گریزی ندارند و بهخاطر همین هست که مدام به هم هشدار میدهند. جوانانی که بهویژه در اعتراضات آذربایجان و مجموعه اعتراضات روز دانشجو نشان دادند که بهدنبال بهانهیی برای ابراز خشم علیه تمامیت نظام هستند و به اعتراف خود کارگزاران رژیم در این شعار صداقت دارند که «انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است»
بهخاطر همین عزم و اراده است که این روزنامه حکومتی میگوید دیگر نمیشود سر جوانان را گرم کرد. رژیم ولایتفقیه پس از سرکشیدن جام زهر اتمی و درگیر و دار بحرانهای جهانی و منطقهای، گرفتار بحرانهای لاعلاج داخلی هم هست. بحرانی که در هفتههای آینده، بهویژه در آستانهٴ نمایش انتخابات در رژیم اوج بیشتری خواهد گرفت.
این روزنامه حکومتی در ادامه این مقاله باز هم باند رقیب را زیر ضرب گرفته و در ادامه جنگ انتخابات به آنها هشدار داده که: «زمان بازی با کلمات به پایان رسیده است و دیگر نمیتوان با قولهای واهی سر جوانان را گرم کرد». و در پایان هم به این نتیجه رسیده که: «با این تفاسیر دولت نشان داده یا از مشکلات جوانان خبر ندارد یا نمیخواهد به رفع آنها بپردازد که احتمال دوم، بسیار قویتر است».
آری، با فرارسیدن فصل نمایش انتخابات در رژیم و بالا گرفتن جنگ هژمونی در رأس نظام، هر کدام از باندها تلاش میکنند به هر نحوی هم که شده باند رقیب را زیر ضرب ببرند. اما در جریان همین جنگ و جدالها بسیاری از جنایات باند رقیب را برملا میکنند و آتشی را روشن میکنند که در شرایط فعلی، دودش به چشم کل نظام میرود.
قبل از هر چیز روزنامه حکومتی جوان اعتراف میکند که تمام وعدههای پیشین آخوندها، تنها و تنها بازی با کلمات بوده. چیزی که مقاومت ایران بارها و بارها به اون اشاره کرده است.
حالا این سؤال هم پیش میآید که منظور از این هشدار که «نمیتوان سر جوانان را گرم کرد» چیست؟
برای پاسخ به این سوال، نگاهی به مهمترین بحران اجتماعی که رژیم با آن دست به گریبان است روشنگر خواهد بود.
اولین و مهمترین بحران، بحران بیکاری جوانان است. بر اساس آمارهایی که ارگانهای خود رژیم منتشر کردند درصد بیکاری جوانان بیش از دو برابر بیکاری سایر بخشهای جامعه است، بهویژه بیکاری دانشجویان فارغالتحصیل از درصد بالاتری برخوردار است. به این وضعیت چند میلیون جوان جویای کار را هم که طی چند سال آتی وارد بازار کار میشوند باید اضافه کرد. رژیم آخوندی و کارگزارانش در برابر این سونامی مهار نشدنی هیچ راه گریزی ندارند و بهخاطر همین هست که مدام به هم هشدار میدهند. جوانانی که بهویژه در اعتراضات آذربایجان و مجموعه اعتراضات روز دانشجو نشان دادند که بهدنبال بهانهیی برای ابراز خشم علیه تمامیت نظام هستند و به اعتراف خود کارگزاران رژیم در این شعار صداقت دارند که «انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است»
بهخاطر همین عزم و اراده است که این روزنامه حکومتی میگوید دیگر نمیشود سر جوانان را گرم کرد. رژیم ولایتفقیه پس از سرکشیدن جام زهر اتمی و درگیر و دار بحرانهای جهانی و منطقهای، گرفتار بحرانهای لاعلاج داخلی هم هست. بحرانی که در هفتههای آینده، بهویژه در آستانهٴ نمایش انتخابات در رژیم اوج بیشتری خواهد گرفت.
