رژیم آخوندی پس از راهپیمایی ضدتظاهرات علیه قیام مردم ایران در9 دی سال88، همه ساله به شکرانه اینکه در جریان سلسله قیامهای آن سال سرنگون نشده است، راهپیماییهای فرمایشی در اکثر شهرها راه میانداخت، مراسم جشن وشکرگزاری برگزارمی کرد و بعد از راهپیمایی فرمایشی با تبلیغات دجالگرانه آمارهای نجومی از تعداد شرکت کننده به خورد نیروهای وارفته نظام میداد.
اما در 9دی امسال رژیم به این بسنده کرد که چند گردهمایی فرمایشی از مزدورانش و بهویژه مزدوران سپاه و بسیج ضدخلقی راه بیندازد و مراسم شکرگذاری برگزار کند که نظام فرو نپاشیده است.
رئیس ستاد بزرگداشت 9 دی رژیم با خوشحالی به این مهم اعتراف کرد و گفت ”پیام اصلی 9 دی این بود که امکان فروپاشی نظام از درون وجود ندارد“
وی ضمنا تأکید کرد که ”در سالگرد 9 دی تأکید ما بر تبیین این حماسه بزرگ است. قرار نیست همه ساله برای تجمع عمومی مردم را دعوت کنیم“ (رسالت 8 دی 93)
همچنین رژیم اعلام کرد که جایگزین تجمع عمومی در روز نهم دی 4800 گردهمایی برگزارمی کند (روزنامه اطلاعات8دی 93)
این در حالی است که کیهان خامنهای 10 دی در گزارشی با زدن زیرآب این رقم کذایی به گردهمایی در چند شهر محدود اشاره کرده است: ”اخبار حاکی از برگزاری سالگرد 9 دی در شهرهای مشهد، قم، یزد، کرمان، رشت، زنجان، سمنان، گرگان، کرج، یاسوج، اردبیل، بجنورد، شیراز، اصفهان، ساری، کاشان، پلدختر، آبادان، ارومیه، شهرکرد، بیرجند، بندرعباس، سنندج، ملایر، کرمانشاه، بوشهر، خرمشهر، اهواز است“.
با توجه به واقعیتهای فوق این سؤال پیش میآید که رژیمی که بهشدت به راهپیمایی و اعداد و ارقام آن برای قدرتنمایی نیازمند است، چرا از این مسأله صرفنظر کرد و تنها به تجمعاتی از مزدورانش آن هم در چند شهر اکتفا کرد؟
واقعیت این است که اولاً رژیم نگران بود که نتواند جمعیتی که مورد نیازش بود را به صحنه بیاورد و آگاه بود که توان جمع کردن همان تعداد اندک مزدوران سالیان قبل را نیز ندارد. ثانیا از آنجا که بهخوبی میداند که مردم بهشدت از نظام ناراضی و متنفرند، از اینکه این تظاهرات و راهپیمایی تبدیل به فرصتی برای اعتراض و خروش آنان علیه رژیم بشود و بساط خیمهشب بازی رژیم را بر سرخودش خراب کنند، بهشدت واهمه داشت.
بنابراین با دجالگری خاص خود برای گریز از این مخمصه، و پوشاندن وحشتش آمار کذایی 4800 گردهمایی را اعلام کرد.
اما در 9دی امسال رژیم به این بسنده کرد که چند گردهمایی فرمایشی از مزدورانش و بهویژه مزدوران سپاه و بسیج ضدخلقی راه بیندازد و مراسم شکرگذاری برگزار کند که نظام فرو نپاشیده است.
رئیس ستاد بزرگداشت 9 دی رژیم با خوشحالی به این مهم اعتراف کرد و گفت ”پیام اصلی 9 دی این بود که امکان فروپاشی نظام از درون وجود ندارد“
وی ضمنا تأکید کرد که ”در سالگرد 9 دی تأکید ما بر تبیین این حماسه بزرگ است. قرار نیست همه ساله برای تجمع عمومی مردم را دعوت کنیم“ (رسالت 8 دی 93)
همچنین رژیم اعلام کرد که جایگزین تجمع عمومی در روز نهم دی 4800 گردهمایی برگزارمی کند (روزنامه اطلاعات8دی 93)
این در حالی است که کیهان خامنهای 10 دی در گزارشی با زدن زیرآب این رقم کذایی به گردهمایی در چند شهر محدود اشاره کرده است: ”اخبار حاکی از برگزاری سالگرد 9 دی در شهرهای مشهد، قم، یزد، کرمان، رشت، زنجان، سمنان، گرگان، کرج، یاسوج، اردبیل، بجنورد، شیراز، اصفهان، ساری، کاشان، پلدختر، آبادان، ارومیه، شهرکرد، بیرجند، بندرعباس، سنندج، ملایر، کرمانشاه، بوشهر، خرمشهر، اهواز است“.
با توجه به واقعیتهای فوق این سؤال پیش میآید که رژیمی که بهشدت به راهپیمایی و اعداد و ارقام آن برای قدرتنمایی نیازمند است، چرا از این مسأله صرفنظر کرد و تنها به تجمعاتی از مزدورانش آن هم در چند شهر اکتفا کرد؟
واقعیت این است که اولاً رژیم نگران بود که نتواند جمعیتی که مورد نیازش بود را به صحنه بیاورد و آگاه بود که توان جمع کردن همان تعداد اندک مزدوران سالیان قبل را نیز ندارد. ثانیا از آنجا که بهخوبی میداند که مردم بهشدت از نظام ناراضی و متنفرند، از اینکه این تظاهرات و راهپیمایی تبدیل به فرصتی برای اعتراض و خروش آنان علیه رژیم بشود و بساط خیمهشب بازی رژیم را بر سرخودش خراب کنند، بهشدت واهمه داشت.
بنابراین با دجالگری خاص خود برای گریز از این مخمصه، و پوشاندن وحشتش آمار کذایی 4800 گردهمایی را اعلام کرد.
گریز رژیم از این تظاهرات در حالیست که رژیم و مشخصاً باند ولیفقیه برای مصادره مراسم اربعین به نفع خودش خیز برداشته بود و نیازمند بود تا با سوءاستفاده دجالگرانه از برگزاری اربعین حسینی در عراق که یک سنت هزار ساله و هر ساله است، به قول معروف از این نمد برای خودش کلاهی فراهم کرده و قدرتنمایی کند.
رژیم در حالی با دجالگری خاص خود مراسم اربعین حسینی را به حساب خودش مصادره میکند که بهرغم نیازش عاجز و درمانده از راهاندازی راهپیمایی روز 9 دی با تمام امکانات وسیع حکومتیاش میباشد.
اینها واقعیتهایی نیستند که از چشم مردم آگاه ایران پوشیده و پنهان بماند. اینها تماماً علامت ضعف و فلاکت رژیم است که مردم ایران بهخوبی بدان آگاهند.
واقعیت این است که رژیم میتواند هر دود و دمی را راه بیندازد ولی نمیتواند روی این واقعیت خاک بپاشد که در وحشت از آنچه که به آن اشاره شد،نتوانست که نمایش بزرگداشت ضدتظاهرات 9 دی را بهصورت راهپیمایی برگزار کند و مجبور شد به شکل خفتباری به برگزاری چند همایش نمایشی در چند شهر اکتفا نماید.
رژیم در حالی با دجالگری خاص خود مراسم اربعین حسینی را به حساب خودش مصادره میکند که بهرغم نیازش عاجز و درمانده از راهاندازی راهپیمایی روز 9 دی با تمام امکانات وسیع حکومتیاش میباشد.
اینها واقعیتهایی نیستند که از چشم مردم آگاه ایران پوشیده و پنهان بماند. اینها تماماً علامت ضعف و فلاکت رژیم است که مردم ایران بهخوبی بدان آگاهند.
واقعیت این است که رژیم میتواند هر دود و دمی را راه بیندازد ولی نمیتواند روی این واقعیت خاک بپاشد که در وحشت از آنچه که به آن اشاره شد،نتوانست که نمایش بزرگداشت ضدتظاهرات 9 دی را بهصورت راهپیمایی برگزار کند و مجبور شد به شکل خفتباری به برگزاری چند همایش نمایشی در چند شهر اکتفا نماید.
