وقتی صحبت از بیت خامنهای میکنیم، منظور یک «حسینیه» یا خانهای ساده! نیست. یک دربار مخوف و هزارتو و یک مافیای فسادی است که بر استخوانهای شکسته و فقر ملتی محروم ساخته شده است.
اگر زندگی قاطبه مردم ایران در زیر خط فقر قرار دارد، اگر حراج اندام انسان از کلیه و قرنیه چشم به مغز استخوان رسیده، اگر نوزادان ایرانی در جنین مادر معامله میشوند، اگر گورها به جای آرامگاه مردگان، به جانپناه بیخانمانها تبدیل شده و دستان ظریف کودکان با زبالههای شهری آشنا میشود، سرمنشا را باید در این بیت فاسد و بنا شده بر خون و جنایت جستجو کرد.
روحانی: «اموال رهبری آنجا یک حسینیه هست و یا خانه ساده»
این «خانه ساده!» دارای حفاظت هفت روز هفته و ۲۴ساعته از سوی یک واحد ویژه سپاه پاسداران به نام سپاه ولی امر است. کسی جز خواص و اصحاب دایره قدرت نمیداند و نمیتواند بداند پشت این دیوارها چه میگذرد. اما ابعاد دخالت آن در زندگی روزانه مردم و مکیدن بیوقفهٔ خون آنان، بسیار گسترده است.
اداره چنین تشکیلات عریض و طویلی، از سوی خامنهای نیاز به شاخکهای اطلاعاتی و امنیتی و عوامل خاص دارد. این عوامل گاه آشکار و گاه کاملاٌ پنهان هستند.
آنان بهطور گسترده در قلع و قمع مخالفان و غارت ذخایر ملی ایران نقش دارند. کارشان پیشبرد سیاستهای سرکوبگرانه خامنهای و کنترل نهادهای اطلاعاتی و امنیتی است.
سیاستهای کلان امنیتی در همین بیت و توسط همین شاخکها مشخص میشود.
از میان این عناصر میتوان به علیاصغر میرحجازی، حسین طائب، حیدر مصلحی، احمد سالک، روحالله حسینیان و احمد شفیعی اشاره کرد.
