به قلم: طارق
راستی را چرا باز رژیم در گل ماندهٴ آخوندی دست از پا خطا کرد، و درست در آستانهٴ شکلگیری ارادهٴ جهانی برای پایان دادن به تراژدی سوریه، آلترناتیو خود را آدرس داد. علی القاعده ولیفقیه باید خط مقدم خود را در درعا و دمشق یا بلندیهای جولان و نیز در مناطق تحت اشغال حزبالشیطان میچید، تازه در این میان باید هوای سوگلی خود در عراق را نیز میداشت تا در بلبشو و تیر و تیرکشی و گر گرفتن دم افزون قیام میلیونی مردم عراق، کلاهش را باد نبرد. واقعیت این است همانگونه که دجال گوربهگور گفت و درست هم گفت، دشمن نه آمریکاست و نه اسرائیل، یکی بیش نیست و آن هم مجاهدینند.
اختاپوس عمامه به سر، در غرقاب بحرانهای لاعلاج و پیش لرزههای سرنگونی در تقدیر، چارهیی جز این نمیبیند که به کشتار و باز هم کشتار بیشتر روی بیاورد. کار کردن شباروز مرهٴ چرخ گوشت نفرتآور انفجار، در خیابانهای عراق، حلقآویز سیریناپذیر در ایران، کشتار کور در حومه دمشق با شیمیایی [فاجعهیی که بعد از بمباران هیروشیما و ناکازاکی، در جنگ جهانی دوم بیسابقه است و مشاهدهٴ اجساد معصوم بچههای خردسال، وجدان جهانی را جریحهدار نموده] تا سوزاندن کودکان با ناپالم، و سرانجام قتلعام شقاوتبار در اشرف، همه و همه نتوانسته اشتهای آدمخواری اختاپوس را فرو بنشاند.
این موجود برآمده از ظلمات اعصار جاهلیت هنوز تشنه به خون است. در همهٴ این جنایتها، چه در اشرف، چه در عراق، چه در سوریه یا ایران یا در هر جای دیگر، یک اثر انگشت دیده میشود. یک امضاء روی همهٴ آنهاست. یک فرمان در پشت همهٴ این شناعت ها قرار دارد اگر چه آلت جرم و مجرم متفاوت باشند. این مایه از سنگدلی که سنگ را به گریستن وامی دارد تنها از یک ایدئولوژی برمیآید و آن ایدئولوژی ولایتفقیه است. به قول قرآن: قست قلوبکم مّن بعد ذلک فهی کالحجارهٴ أو أشدّ قسوةً وإنّ من الحجارهٴ لما یتفجّر منه الأنهار وإنّ منها لما یشّقّق فیخرج منه الماء وإنّ منها لما یهبط من خشیة اللّه و ما اللّه بغافلٍ عمّا تعملون - سورهٴ بقره، آیهٴ 74
در آن سوی طیف، باید چشم به روح مقاومت مشترکی گشود که در خاورمیانهٴ مجروح میوزد بگذار اختاپوس بنیادگرایی، بازوان ویرانگر خود را باز بگستراند و از خون کودکان ارتزاق نماید. بگذار باز به اره کردن، بهم دوختن اجساد و پیچ و مهره کردن مادر به فرزند و کباب کودکان روی بیاورد و با دریل جمجمه ها را سوراخ کند. مقاومت جانانه در برابر اختاپوس و بهاندازه یک سانتیمتر عقبنشینی نکردن، تنها راه ظفرنمون است پایداری مجاهدین درسی درخشان و الگویی ماندگار برای خلقهای منطقه است که میتوان و باید اختاپوس را به زانو درآورد و بازوان آن را با خشمی برآمده از کینه انقلابی قاطعانه قطع کرد. اگر این دیو اختاپوس اژدهاسر باز تنوره کشد، باز بازوان نفرین زای نفرتانگیز خود را به چرخش درآورد و باز خون بنوشد. مجاهدین از خرد و کلان باز آمادهاند درسی فراموشیناپذیر به او بدهند و کهکشان شهیدان را در آسمان ظلمانی این میهن به تلألو درآورند. ألیس الصّبح بقریبٍ ؟
