در اثر سوء مدیریت رژیم بر منابع آب، کم آبی به یک چالش بزرگ برای مردم تبدیل شده است. سیاستگذاران، برنامه ریزان و مجریان رژیم در زمینه مدیریت آب باعث ایجاد بحران آب شدهاند. از جمله این سیاست غلط میتوان به برداشت بیرویه از منابع آب زیر زمینی و تلف کردن آن اشاره کرد. در این زمینه یکی از مشاوران وزیر نیروی کابینه آخوند حسن روحانی هشدار داد ایران به نقطه قرمز در بخش آب رسیده و گفت: ”خشک شدن تالابها و دریاچهها، پایین رفتن سطح آب زیرزمینی، آلوده شدن منابع آبی و شور شدن آبهای زیرزمینی نشان از مشکلات جدی در این بخش دارد“.
بهنوشته روزنامه حکومتی اعتماد هماکنون بهدلیل افت آبهای زیر زمینی در کشور سالانه شش میلیارد مترمکعب اعلام شده است. این در حالی است که طولانی بودن روند تشکیل آبهای زیرزمینی و بهرهبرداری زیاد از آن، موجب شده که اگر اکنون برداشت از منابع آب زیرزمینی متوقف شود، چند هزار سال طول میکشد تا آب جایگزین به وجود آید.
بنا بر گزارش مرکز پژوهش مجلس رژیم نیز وضعیت کنونی منابع آب زیر زمینی بحرانیتر شده و هماکنون مقدار کسری مخزن به 9میلیارد مترمکعب رسیده است.
کاهش تولید آب ومشکلات مردم
بهنوشته روزنامه حکومتی اعتماد هماکنون بهدلیل افت آبهای زیر زمینی در کشور سالانه شش میلیارد مترمکعب اعلام شده است. این در حالی است که طولانی بودن روند تشکیل آبهای زیرزمینی و بهرهبرداری زیاد از آن، موجب شده که اگر اکنون برداشت از منابع آب زیرزمینی متوقف شود، چند هزار سال طول میکشد تا آب جایگزین به وجود آید.
بنا بر گزارش مرکز پژوهش مجلس رژیم نیز وضعیت کنونی منابع آب زیر زمینی بحرانیتر شده و هماکنون مقدار کسری مخزن به 9میلیارد مترمکعب رسیده است.
کاهش تولید آب ومشکلات مردم
به گفته معاون نظارت بر بهرهبرداری شرکت مهندسی آب و فاضلاب، در مناطق شهری کاهش تولید آب به میزان 840 میلیون لیتر در روز رسیده و در مناطق روستایی این میزان 480میلیون لیتر است. به گفته یکی دیگر از کارگزاران رژیم به نام تشیعی برخی از سدهای ایران کمتر از 30 درصد حجم خود آب ذخیره دارند. مدیر عامل شرکت آب منطقهیی تهران اعلام کرد کاهش ذخایر آب پنج سد عمده ایران طی ١٠سال اخیر بیسابقه بوده است.
یکی از مقامات رژیم در استان اصفهان گفته است کشاورزان شرق اصفهان فقط برای تأمین معیشت خود آب میخواهند. او شرایط کشاورزان شرق اصفهان را «نامطلوب و اسفبار» خوانده و گفته است مردم برای تغذیه فرزندان و تحصیل در این منطقه با مشکلات بسیاری روبهرو هستند. کمبود آب در مناطق مختلف کشور تنها ناشی از عملکرد ضدمردمی حکومت آخوندی است.
کارشناسان حکومتی عمدتاً خشکسالی را باعث کم آبی در استانهایی مانند چهارمحال بختیاری، خوزستان و اصفهان میدانند اما سیاستهای چپاولگرانه و سیاستهای امنیتی و ساخت سدهای مختلف با اهداف چپاولگرانه و بدون در نظر گرفتن پیامدهای آن عامل اصلی بحران بیآبی در کشور است.
ریشه بحران کم آبی که از جمله به اعتراضهای مردم استانهای اصفهان و چهارمحال بختیاری منجر شده است را باید در سیاستهای ناکارآمد دولت، وزارت نیروی رژیم و مهار آب در پشت سدها و در نهایت خشک شدن یا کم آب شدن رودهایی هم چون زاینده رود یا کارون جستجو کرد. سوء مدیریت منابع آبی، مصرف بیرویه آب برای کارخانهها و نهادهای وابسته به سپاه سرکوبگر پاسداران و دیگر مؤسسات با نفوذ حکومتی نیز از جمله موارد مؤثر در خشک شدن آب زاینده رود و اعتراضهای عمومی مردم این منطقه است.
به اعتقاد یک کارشناس محیط زیست: ”اغلب سدهای ایران برای محیط زیست و راه آبهای طبیعی و قناتها و سفرههای زیر زمینی زیانآور هستند و سد سازی برای منافع اقتصادی شرکتهای وابسته به سپاه پاسداران میباشد»
همین کارشناس در ادامه اظهارنظرش میگوید:“ سدسازیهای بیرویه، حفر چاههای عمیق، مصرف نامطلوب صنعتی، سوء مدیریت و فساد اداری و مالی نهادهای قدرتمند و بانفوذ برای اجرای پروژههایی که در نهایت برای کشاورزان و مردم مناطق کم آب زیانآور بودهاند از جمله سیاستهای مخربی بودهاند که کشور را با بحران جدی آب روبهرو کردهاند».
کارشناسان حکومتی عمدتاً خشکسالی را باعث کم آبی در استانهایی مانند چهارمحال بختیاری، خوزستان و اصفهان میدانند اما سیاستهای چپاولگرانه و سیاستهای امنیتی و ساخت سدهای مختلف با اهداف چپاولگرانه و بدون در نظر گرفتن پیامدهای آن عامل اصلی بحران بیآبی در کشور است.
ریشه بحران کم آبی که از جمله به اعتراضهای مردم استانهای اصفهان و چهارمحال بختیاری منجر شده است را باید در سیاستهای ناکارآمد دولت، وزارت نیروی رژیم و مهار آب در پشت سدها و در نهایت خشک شدن یا کم آب شدن رودهایی هم چون زاینده رود یا کارون جستجو کرد. سوء مدیریت منابع آبی، مصرف بیرویه آب برای کارخانهها و نهادهای وابسته به سپاه سرکوبگر پاسداران و دیگر مؤسسات با نفوذ حکومتی نیز از جمله موارد مؤثر در خشک شدن آب زاینده رود و اعتراضهای عمومی مردم این منطقه است.
به اعتقاد یک کارشناس محیط زیست: ”اغلب سدهای ایران برای محیط زیست و راه آبهای طبیعی و قناتها و سفرههای زیر زمینی زیانآور هستند و سد سازی برای منافع اقتصادی شرکتهای وابسته به سپاه پاسداران میباشد»
همین کارشناس در ادامه اظهارنظرش میگوید:“ سدسازیهای بیرویه، حفر چاههای عمیق، مصرف نامطلوب صنعتی، سوء مدیریت و فساد اداری و مالی نهادهای قدرتمند و بانفوذ برای اجرای پروژههایی که در نهایت برای کشاورزان و مردم مناطق کم آب زیانآور بودهاند از جمله سیاستهای مخربی بودهاند که کشور را با بحران جدی آب روبهرو کردهاند».
