تقدیم به حبیبالله گلپریپور شهید قهرمان کرد، که جلادان حاکم از دادن جنازهاش هم میهراسند!
رفیق توفان! به موجها زد
و گفت دریا مرا صدا زد
رفیق توفان! به موجها زد
و گفت دریا مرا صدا زد
چو پیش ما بود همیشه دیدیم
که جان خود را به صخرهها زد
چو پیش ما بود همیشه میخواند
که موج مرده ست اگر نتازد
پرندهی خیس، همیشه میگفت
هراس بر دل نمیبرازد
اگر که خواهد کشد به کامم
بگو بیاید به من بتازد
کنون نگه کن که دیو دریا
ز کشته مرغ چه میهراسد
ازین پس از جزر و مد دریا
صدا میآید کهای رفیقان
صدای او را تو میشناسی
صدای خوب رفیق توفان
صدای شادش گرفته پژواک
زدشت و جنگل، ز کوهساران
کهای رفیقان، کهای رفیقان
کهای رفیقان، کهای رفیقان…
رفیق توفان! به موجها زد
و گفت دریا مرا صدا زد.
