دو روز مانده به آغاز دور بعدی گفتگوهای اتمی، هم خامنهای و آخوند روحانی سراسیمه به صحنه آمدند تا با نوعی تقسیم کار، سنگهای انداخته شده در مسیر زهرخوران را بردارند و راه را برای سرکشیدن کامل جام زهر هموار کنند.
ولیفقیه طلسمشکسته در پوشش دیدار از یک مرکز موشکی، دلواپسان نظام را که اساساً از باند خودش هستند خلعسلاح کرد و گفت تحریمها را به مذاکرات هستهیی گره نزنید. یعنی دیگر حق ندارید بهدولت روحانی حمله کنید که چرا در مذاکرات همهچیز را دادی در حالیکه از تحریمها چیز زیادی کاسته نشد. خامنهای در این اظهارات چندبرابر دفعات قبل بر ضرورت ادامه مذاکرات و بهکار گیری ابتکارات در دیپلوماسی و رابطه با کشورها تأکید کرد.
همزمان آخوند روحانی در یک مانور معکوس و البته لو رفته از مرکز انرژی اتمی رژیم سردر آورد تا به شیوه احمدینژادی «از سه دستاورد هستهیی رونمایی» کند و با لحن احمدینژادی بگوید «ما در فناوری نمیخواهیم یک قدم عقبنشینی کنیم» و «زیر بار آپارتاید هستهیی نمیرویم».
این همان آخوند روحانی است که هفته پیش در ایلام در راستای هموار کردن و ادامه مسیر زهر خوران گفته بود «ما در برابر افراط و افراطیون پیروز خواهیم بود» جملهای که مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت.
روحانی اینگونه تناقضگویی و رنگ عوض کردن را به افراد تیمش مثل ظریف و عراقچی نیز آموزش داده و آنها هم در هفتههای اخیر چشمههایی از این نوع را بهنمایش گذاشتهاند.
حالا سؤال این است که اگر رسانهها و کارشناسان در مورد اینگونه تناقض گوییهای180 درجهیی، بپرسند کدام را باور کنیم، جوابش چیست؟
جواب را میتوان از دو واکنش که در قبال همین نوع تناقض گوییهای وزیر خارجه روحانی نشان داده شده به دست آورد.
اولین واکنش مربوط به مکدانا، رئیس دفتر کاخ سفید است که مدتی پیش وقتی ظریف گفته بود هرگز تأسیسات اتمی خود را از دور خارج نمیکنیم، در پاسخ به خبرنگاران گفته بود: «این اولین بار نیست که مواضع علنی رژیم با مواضع واقعی آن فرق میکند. بنابراین ما به ظریف اجازه میدهیم هر آنچه را که میخواهد بهصورت علنی مطرح کند. ولی ما بهطور خصوصی برای ظریف روشن میکنیم که از وی در مذاکرات آتی چه انتظاری خواهیم داشت».
واکنش دیگر درست از آن سر طیف حرف مهرهٴ اطلاعاتی ولایت کریمی قدوسی در مجلس ارتجاع است که پس از اظهارات ظریف گفت: «ایشان اینجا خیلی از آرمانهای انقلاب قوی صحبت کردند، ولی آنطرف آب که میروند جور دیگری موضعگیری میکنند!»
از این دو واکنش میتوان دو نتیجه مشخص گرفت. اولاً اظهارات متناقض روحانی و نوچههایش مثل ظریف و عراقچی یک نوع بندبازی برای ایجاد تعادل میان خواست ارباب آنطرف آب و وحوش دلواپس در درون نظام است. ثانیا، این بندبازی آنقدر لو رفته است که هر دو طرف اینگونه آن را به تمسخر میگیرند.
اما سؤال اصلی این است که دوگانهگوییهای مداوم خامنهای و بندبازیهای مکرر آخوند روحانی آنهم به قیمت چنین رسواییهایی چه ضرورتی دارد؟ جواب را میتوان از ابعاد و قدرت باند دلواپسان بهدست آورد، باندی میگوید در پشت خامنهای قرار دارد، ام در عمل برای او و حرفهایش تره هم خرد نمیکند. باندی که حملات افسار گسیخته علیه روحانی را بهجایی رسانده که برای او خط و نشان میکشد و میگوید اگر پایت را درازتر کنی، گلیم را از زیر پایت میکشیم و اگر ادامه بدهی نابود خواهی شد.
آنچه پاسدار شریعتمداری در یادداشت روز 21اردیبهشت کیهان خامنهای نوشته و با تمسخر، روحانی را به تلاش برای تبری جستن از سوابقش در نظام متهم کرده، نمونهٴ محترمانهٴ همان حملات افسارگسیخته است.
نتیجه اینکه آخوند روحانی همچنان که خود خامنهای در بنبستهای همهجانبه نظام گرفتارند و برای سرکشیدن اجباری جام زهر به این بند بازیها و دوگانه گوییها نیاز دارند. بندبازیهایی که البته بههیچ برون رفتی راه نخواهد برد.
ولیفقیه طلسمشکسته در پوشش دیدار از یک مرکز موشکی، دلواپسان نظام را که اساساً از باند خودش هستند خلعسلاح کرد و گفت تحریمها را به مذاکرات هستهیی گره نزنید. یعنی دیگر حق ندارید بهدولت روحانی حمله کنید که چرا در مذاکرات همهچیز را دادی در حالیکه از تحریمها چیز زیادی کاسته نشد. خامنهای در این اظهارات چندبرابر دفعات قبل بر ضرورت ادامه مذاکرات و بهکار گیری ابتکارات در دیپلوماسی و رابطه با کشورها تأکید کرد.
همزمان آخوند روحانی در یک مانور معکوس و البته لو رفته از مرکز انرژی اتمی رژیم سردر آورد تا به شیوه احمدینژادی «از سه دستاورد هستهیی رونمایی» کند و با لحن احمدینژادی بگوید «ما در فناوری نمیخواهیم یک قدم عقبنشینی کنیم» و «زیر بار آپارتاید هستهیی نمیرویم».
این همان آخوند روحانی است که هفته پیش در ایلام در راستای هموار کردن و ادامه مسیر زهر خوران گفته بود «ما در برابر افراط و افراطیون پیروز خواهیم بود» جملهای که مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت.
روحانی اینگونه تناقضگویی و رنگ عوض کردن را به افراد تیمش مثل ظریف و عراقچی نیز آموزش داده و آنها هم در هفتههای اخیر چشمههایی از این نوع را بهنمایش گذاشتهاند.
حالا سؤال این است که اگر رسانهها و کارشناسان در مورد اینگونه تناقض گوییهای180 درجهیی، بپرسند کدام را باور کنیم، جوابش چیست؟
جواب را میتوان از دو واکنش که در قبال همین نوع تناقض گوییهای وزیر خارجه روحانی نشان داده شده به دست آورد.
اولین واکنش مربوط به مکدانا، رئیس دفتر کاخ سفید است که مدتی پیش وقتی ظریف گفته بود هرگز تأسیسات اتمی خود را از دور خارج نمیکنیم، در پاسخ به خبرنگاران گفته بود: «این اولین بار نیست که مواضع علنی رژیم با مواضع واقعی آن فرق میکند. بنابراین ما به ظریف اجازه میدهیم هر آنچه را که میخواهد بهصورت علنی مطرح کند. ولی ما بهطور خصوصی برای ظریف روشن میکنیم که از وی در مذاکرات آتی چه انتظاری خواهیم داشت».
واکنش دیگر درست از آن سر طیف حرف مهرهٴ اطلاعاتی ولایت کریمی قدوسی در مجلس ارتجاع است که پس از اظهارات ظریف گفت: «ایشان اینجا خیلی از آرمانهای انقلاب قوی صحبت کردند، ولی آنطرف آب که میروند جور دیگری موضعگیری میکنند!»
از این دو واکنش میتوان دو نتیجه مشخص گرفت. اولاً اظهارات متناقض روحانی و نوچههایش مثل ظریف و عراقچی یک نوع بندبازی برای ایجاد تعادل میان خواست ارباب آنطرف آب و وحوش دلواپس در درون نظام است. ثانیا، این بندبازی آنقدر لو رفته است که هر دو طرف اینگونه آن را به تمسخر میگیرند.
اما سؤال اصلی این است که دوگانهگوییهای مداوم خامنهای و بندبازیهای مکرر آخوند روحانی آنهم به قیمت چنین رسواییهایی چه ضرورتی دارد؟ جواب را میتوان از ابعاد و قدرت باند دلواپسان بهدست آورد، باندی میگوید در پشت خامنهای قرار دارد، ام در عمل برای او و حرفهایش تره هم خرد نمیکند. باندی که حملات افسار گسیخته علیه روحانی را بهجایی رسانده که برای او خط و نشان میکشد و میگوید اگر پایت را درازتر کنی، گلیم را از زیر پایت میکشیم و اگر ادامه بدهی نابود خواهی شد.
آنچه پاسدار شریعتمداری در یادداشت روز 21اردیبهشت کیهان خامنهای نوشته و با تمسخر، روحانی را به تلاش برای تبری جستن از سوابقش در نظام متهم کرده، نمونهٴ محترمانهٴ همان حملات افسارگسیخته است.
نتیجه اینکه آخوند روحانی همچنان که خود خامنهای در بنبستهای همهجانبه نظام گرفتارند و برای سرکشیدن اجباری جام زهر به این بند بازیها و دوگانه گوییها نیاز دارند. بندبازیهایی که البته بههیچ برون رفتی راه نخواهد برد.
