فعالیتهای اطلاعرسانی و تحرکات سیاسی فعالی که سازمان اپوزیسیون مجاهدین خلق از زمان حمله مرگبار اول سپتامبر به قرارگاه اشرف، با جدیت دنبال کرده است، دولت نوری مالکی که این سازمان آن را متهم میکند با همراهی رژیم ایران پشت این حمله و سازمان دادن الف تا یای آن میباشد، با موضع مبهم و تار و سکوت با آن مقابله نموده است.
دولت عراق ابتدا اعتراف به این حمله را نپذیرفت، اما پس از انتشار سیلی از گزارشهای خبری و مطبوعاتی در مورد آن، دولت عراق به وقوع حمله به قرارگاه اشرف اذعان کرد اما خود را از آن کنار کشید و گفت که این کار توسط شبهنظامیان عراقی که هیچ ارتباطی با دولت ندارند صورت گرفت حتی بیشتر هم پیش رفت و تأکید کرد که این شبهنظامیان بدون آگاهی دولت عراق با دست زدن به این حمله حاکمیت عراق را زیرپا گذاشتند، اما مشکلی که در حال حاضر دولت مالکی از آن رنج میبرد و برای تفسیر قانع کننده در مورد آن مشکل دارد مربوط به موضوع7 گروگانی است که روز حمله از قرارگاه اشرف ربوده شدند و در بین آنها افرادی از فرماندهان سازمان مجاهدین خلق نیز وجود داشتند، کامل امین سخنگوی وزارت حقوقبشر روز12سپتامبر اعلام کرد (نیروهای امنیتی بهدلیل اینکه این افراد به آنها حمله بردند دستگیرشان کردند)، و سخنگوی ائتلاف حاکم در عراق روز14سپتامبر در تلویزیون بلادی اعلام کرد: (نیروهای امنیتی عراق تحقیقاتی را از تعدادی اعضای سازمان خلق ایران بر اساس اتهاماتی که مربوط به دست داشتن آنها در موضوعات تروریستی است انجام میدهند)، اما دولت عراق از زبان نوری مالکی و فالح فیاض مشاور امنیتی، وجود این گروگانها را در نزد دولت عراق تکذیب میکند.
این تکذیب عراق شاید برای یک موضعگیری بینالمللی نظیر آنچه که کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد در بیانیهاش در روز13سپتامبر اعلام کرد کافی نباشد، در این بیانیه آمده است: (طبق اطلاعات رسیده به کمیساریای پناهندگان، 7نفری که ساکنان کمپ عراق جدید بودند و روز اول سپتامبر از این کمپ مفقود شدند در محلی در عراق بازداشت هستند و ممکن است بر خلاف خواستشان به ایران اخراج شوند که این عمل نقض خطرناک قوانین بینالمللی است.. کمیساریای پناهندگان این7 مخالف را پناهجو میشناسد و خواهان دیدار با آنهاست)، سخنگوی کمیساریا در یک اظهارنظر مشابه در روز24سپتامبر یکبار دیگر بر وجود این گروگانها در عراق تأکید کرد. و خانم کاترین اشتون نماینده عالی اتحادیه اروپا در نامهیی که روز19سپتامبر آن را نوشت گفت: (دلایلی داریم که متقاعدمان میکند7تن از ساکنان کمپ نزدیک بغداد بازداشت هستند و در معرض خطر جدی اخراج به ایران قرار دارند)، و اگر نگرانی آمریکا و کشورهای دیگر اتحادیه اروپا را نیز به این اضافه کنیم، موضع عراق که تلاش میکند با پراکندن شک و ابهام غیرمنطقی فرار به جلو بکند، نمیتواند راهحل و پایانی برای این قضیه که تحت توجه است ارائه دهد و دیگر امکان ندارد با این قضیه دور از انظار و توجهات برخورد کرد.
... . با نگاه کوتاهی به تاریخچه این قرارگاه از سال2003 تا اول سپتامبر2013، درمیابیم که سیر متنوعی از رویاروییها و حوادث خونین وجود دارد که طی آنها دهها تن از ساکنان کشته و صدها تن نیز مجروح شدند، علاوه بر آن محاصره غذایی، دارویی، ممانعت از سوخت و انرژی و متمرکز کردن بلندگوها روی این قرارگاه نیز وجود داشت تا بر روحیه ساکنان تاثیر بگذارد اما، در بحبوحه آخرین دوران این قرارگاه که بهمثابه کابوس رژیم ایران است، سازمان مجاهدین خلق از سوی دیگر یک کارزار سیاسی را در صحنه جهانی هدایت میکند که نمیتوان آن را ندیده گرفت، بهویژه اگر بدانیم که این سازمان در برگزاری دو کنفرانس سیاسی با هدف افشای نقاط پنهان حمله اول سپتامبر و همچنین درخواست برای آزادی7 گروگان، در مقر اروپایی مللمتحد در ژنو و و در شورای اروپا در استراسبورگ موفق بوده است خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران در این محلها دو سخنرانی مهم ایراد کرد که عموماً روی اوضاع در ایران و پیامدها و امور مربوط به حمله اول سپتامبر متمرکز بود، در هر دوی این کنفرانسها سازمان توانست به یک موضع بینالمللی که خواستهایش را تأیید کرده و درک میکند دست یابد.
تلاش دیپلوماتیک این سازمان که از سوی خانم رجوی هدایت میشود، را یک تلاش بیامان سیاسی همراهی میکند که نتیجه اعتصابغذای نزدیک به1200تن از ساکنان لیبرتی از روز اول سپتامبر میباشد این اعتصاب در اعتراض به حمله به قرارگاه اشرف صورت میگیرد و هدف از آن آزادی فوری و بازگرداندن گروگانها و نیز آوردن یک یکان از کلاه آبیهای مللمتحد برای حفاظت از ساکنان است، اعتصاب پس از این آغاز شد که فالح فیاض مشاور امنیتی مالکی طی اظهاراتی اشاره کرد که دولت عراق نمیتواند امنیت و سلامت ساکنان را از حملههایی که بعدها ممکن است در معرض آن واقع شوند حفظ کند، اعتصاب در حالی وارد سی و یکمین روز خود شده است که وضعیت بسیاری از اعتصابکنندگان وخیم است، اعتصابغذا و تحصن و تظاهرات در شهرهای مختلف جهان از آمریکا، آلمان، فرانسه، سوئد، بلژیک، اطریش، کانادا، انگلستان، سوئیس، هلسینکی، استرالیا و نروژ در همراهی با اعتصابغذای لیبرتی ادامه دارد، همزمان باید توجه داشت که یک همبستگی در این کشورها در قبال این کارزارها وجود دارد، واقعیت این است که حسن ختام در موضوع قرارگاه اشرف نهایتاً منجر شد به یک جنگ تبلیغاتی و سیاسی تمامعیار که رژیم ایران در دوران روحانی از ورود همه جانبه به آن به شکل مستقیم دوری میکند و دائماً به همان روش مورد پسندش عمل میکند (فرد را میکشد و در تشییع جنازهاش شرکت میکند) !
دولت عراق ابتدا اعتراف به این حمله را نپذیرفت، اما پس از انتشار سیلی از گزارشهای خبری و مطبوعاتی در مورد آن، دولت عراق به وقوع حمله به قرارگاه اشرف اذعان کرد اما خود را از آن کنار کشید و گفت که این کار توسط شبهنظامیان عراقی که هیچ ارتباطی با دولت ندارند صورت گرفت حتی بیشتر هم پیش رفت و تأکید کرد که این شبهنظامیان بدون آگاهی دولت عراق با دست زدن به این حمله حاکمیت عراق را زیرپا گذاشتند، اما مشکلی که در حال حاضر دولت مالکی از آن رنج میبرد و برای تفسیر قانع کننده در مورد آن مشکل دارد مربوط به موضوع7 گروگانی است که روز حمله از قرارگاه اشرف ربوده شدند و در بین آنها افرادی از فرماندهان سازمان مجاهدین خلق نیز وجود داشتند، کامل امین سخنگوی وزارت حقوقبشر روز12سپتامبر اعلام کرد (نیروهای امنیتی بهدلیل اینکه این افراد به آنها حمله بردند دستگیرشان کردند)، و سخنگوی ائتلاف حاکم در عراق روز14سپتامبر در تلویزیون بلادی اعلام کرد: (نیروهای امنیتی عراق تحقیقاتی را از تعدادی اعضای سازمان خلق ایران بر اساس اتهاماتی که مربوط به دست داشتن آنها در موضوعات تروریستی است انجام میدهند)، اما دولت عراق از زبان نوری مالکی و فالح فیاض مشاور امنیتی، وجود این گروگانها را در نزد دولت عراق تکذیب میکند.
این تکذیب عراق شاید برای یک موضعگیری بینالمللی نظیر آنچه که کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد در بیانیهاش در روز13سپتامبر اعلام کرد کافی نباشد، در این بیانیه آمده است: (طبق اطلاعات رسیده به کمیساریای پناهندگان، 7نفری که ساکنان کمپ عراق جدید بودند و روز اول سپتامبر از این کمپ مفقود شدند در محلی در عراق بازداشت هستند و ممکن است بر خلاف خواستشان به ایران اخراج شوند که این عمل نقض خطرناک قوانین بینالمللی است.. کمیساریای پناهندگان این7 مخالف را پناهجو میشناسد و خواهان دیدار با آنهاست)، سخنگوی کمیساریا در یک اظهارنظر مشابه در روز24سپتامبر یکبار دیگر بر وجود این گروگانها در عراق تأکید کرد. و خانم کاترین اشتون نماینده عالی اتحادیه اروپا در نامهیی که روز19سپتامبر آن را نوشت گفت: (دلایلی داریم که متقاعدمان میکند7تن از ساکنان کمپ نزدیک بغداد بازداشت هستند و در معرض خطر جدی اخراج به ایران قرار دارند)، و اگر نگرانی آمریکا و کشورهای دیگر اتحادیه اروپا را نیز به این اضافه کنیم، موضع عراق که تلاش میکند با پراکندن شک و ابهام غیرمنطقی فرار به جلو بکند، نمیتواند راهحل و پایانی برای این قضیه که تحت توجه است ارائه دهد و دیگر امکان ندارد با این قضیه دور از انظار و توجهات برخورد کرد.
... . با نگاه کوتاهی به تاریخچه این قرارگاه از سال2003 تا اول سپتامبر2013، درمیابیم که سیر متنوعی از رویاروییها و حوادث خونین وجود دارد که طی آنها دهها تن از ساکنان کشته و صدها تن نیز مجروح شدند، علاوه بر آن محاصره غذایی، دارویی، ممانعت از سوخت و انرژی و متمرکز کردن بلندگوها روی این قرارگاه نیز وجود داشت تا بر روحیه ساکنان تاثیر بگذارد اما، در بحبوحه آخرین دوران این قرارگاه که بهمثابه کابوس رژیم ایران است، سازمان مجاهدین خلق از سوی دیگر یک کارزار سیاسی را در صحنه جهانی هدایت میکند که نمیتوان آن را ندیده گرفت، بهویژه اگر بدانیم که این سازمان در برگزاری دو کنفرانس سیاسی با هدف افشای نقاط پنهان حمله اول سپتامبر و همچنین درخواست برای آزادی7 گروگان، در مقر اروپایی مللمتحد در ژنو و و در شورای اروپا در استراسبورگ موفق بوده است خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران در این محلها دو سخنرانی مهم ایراد کرد که عموماً روی اوضاع در ایران و پیامدها و امور مربوط به حمله اول سپتامبر متمرکز بود، در هر دوی این کنفرانسها سازمان توانست به یک موضع بینالمللی که خواستهایش را تأیید کرده و درک میکند دست یابد.
تلاش دیپلوماتیک این سازمان که از سوی خانم رجوی هدایت میشود، را یک تلاش بیامان سیاسی همراهی میکند که نتیجه اعتصابغذای نزدیک به1200تن از ساکنان لیبرتی از روز اول سپتامبر میباشد این اعتصاب در اعتراض به حمله به قرارگاه اشرف صورت میگیرد و هدف از آن آزادی فوری و بازگرداندن گروگانها و نیز آوردن یک یکان از کلاه آبیهای مللمتحد برای حفاظت از ساکنان است، اعتصاب پس از این آغاز شد که فالح فیاض مشاور امنیتی مالکی طی اظهاراتی اشاره کرد که دولت عراق نمیتواند امنیت و سلامت ساکنان را از حملههایی که بعدها ممکن است در معرض آن واقع شوند حفظ کند، اعتصاب در حالی وارد سی و یکمین روز خود شده است که وضعیت بسیاری از اعتصابکنندگان وخیم است، اعتصابغذا و تحصن و تظاهرات در شهرهای مختلف جهان از آمریکا، آلمان، فرانسه، سوئد، بلژیک، اطریش، کانادا، انگلستان، سوئیس، هلسینکی، استرالیا و نروژ در همراهی با اعتصابغذای لیبرتی ادامه دارد، همزمان باید توجه داشت که یک همبستگی در این کشورها در قبال این کارزارها وجود دارد، واقعیت این است که حسن ختام در موضوع قرارگاه اشرف نهایتاً منجر شد به یک جنگ تبلیغاتی و سیاسی تمامعیار که رژیم ایران در دوران روحانی از ورود همه جانبه به آن به شکل مستقیم دوری میکند و دائماً به همان روش مورد پسندش عمل میکند (فرد را میکشد و در تشییع جنازهاش شرکت میکند) !
