روز گذشته آخوند جنتی دبیر شورای نگهبان ارتجاع، در خطبهٴ نمایش جمعهٴ تهران، اعتراف تکاندهنده و بسیار مهمی کرد و گفت: «امام بزرگوار در قضیه منافقینی که دستگیر شده بودند و زندان بودند، فرمودند هر کدام اینها سر موضعشان هستند، اعدامشان کنید. توی زندان بودند، فرمودند هر کدام سر موضعشان هستند… و اینها هم این کار را کردند و اعدامشان کردند».
این اعتراف بسیار مهم است، چرا که:
پس از قتلعام قتلعام 30هزار زندانی سیاسی، در سال 67، رژیم آخوندی توطئه سکوتی را در مورد این جنایت هولناک عصر، به مورد اجرا گذاشته بود و سردمداران بالای رژیم از خامنهای و رفسنجانی تا موسوی اردبیلی که در همان ماههای اول پس از این قتلعام، در توجیه و دفاع از آن، صحبت کرده بودند، دیگر سعی میکردند هیچ اشارهیی به آن نکنند تا به خیال خود آن را به فراموشی بسپارند. اما اکنون جنتی، خواسته یا ناخواسته این سکوت را شکسته است.
تأکید جنتی بر اینکه این زندانیان صرفاً بهخاطر سر موضع بودن، یعنی بهخاطر ایستادگی بر اعتقاد و آرمانشان اعدام شدند. سند روشنی است که یک بار دیگر اثبات میکند این جنایت، مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.
جنتی همچنین تأکید کرد که اینها زندانی بودند، یعنی کسانی که در محاکم همین رژیم محاکمه شده و حکم گرفته بودند. بنابراین خمینی جلاد با صدور حکم عام بدون استثنای خود، بهروشنی اثبات کرد که قانون و حکم و دادگاه برای او و رژیم پلیدش، پشیزی ارزش ندارند.
اعتراف جنتی همچنین مهم است بهخاطر شرایط کنونی، شرایطی که رژیم برای شل کردن اندکی از طناب دار تحریمها، تلاش میکند نمایش قانونمداری و مدرهنمایی بدهد. اما اکنون همگان از زبان یکی از بالاترین مهرههای رژیم میشنوند که نه قول و قرارها و نه حتی قوانین و احکام خود رژیم هم برایش کمترین ارزش و اهمیتی ندارد و طبعاً نتیجه میگیرند که مطلقاً نباید به قولها و وعدههای این رژیم اعتماد کرد.
اعتراف جنتی مهم است باز هم بهخاطر شرایط کنونی که به محاکمه کشیدن دستاندرکاران این جنایت بزرگ که همهٴ آنها در حال حاضر هم دارای مناصب مهمی در نظام هستند، در دادگاههای بینالمللی در چشمانداز قرار گرفته است.
امکانپذیر بودن محاکمه آمران و عاملان این جنایت هولناک علیه بشریت را جفری رابرتسون، حقوقدان برجسته انگستان و دارای رتبه مشاورت ملکه، مورد تأکید قرار داده است. جفری رابرتسون که عضو شورای عدالت سازمان ملل و اولین قاضی دادگاه ویژه سیرالئون برای رسیدگی به جنایات جنگی است، تحقیق جامعی را دربارهٴ قتلعام 30هزار زندانی سیاسی در سال 1988 بهعمل آورده و آن را در کتابی تحت عنوان «ملاهای بیرحم» گرد آورده است. جفری رابرتسون طی سخنانی در کنفرانس بینالمللی پاریس (5فروردین 1391 ـ 24مارس 2012) در حضور رئیسجمهور برگزیده مقاومت برگزار شده بود، گفت:
«من تحقیقاتی در مورد قتلعام اعضای مجاهدین در سال 1988 انجام دادم. از دید من این یکی از بدترین جنایاتی بود که بعد از جنگ جهانی دیدهایم. قضات مرگ در تهران در زندان اوین و سایر زندانها در سراسر کشور، یک سؤال از این زندانیان سیاسی که برای 7 یا 8سال زندانی بودند پرسیدند: آیا هنوز از مجاهدین حمایت میکنید؟ اگر میگفتند بله! آنها را خارج میکردند و به حیاط میبردند و در دستههای 4نفره توسط جراثقال یا در دستههای6نفره در سالن زندان حلقآویز میشدند. هیچ دادگاهی نداشتند. آنها بهشدت آسیب پذیر بودند، بیرون برده میشدند و حلقآویز میشدند. در آن زمان دو آخوند جلاد در قدرت بودند، هاشمی رفسنجانی و خامنهای که حالا رهبر عالی است.
این یک جنایت وحشتناک مجازات نشده علیه بشریت بود، یک جنایت کیفر داده نشده که راهپیماییهای مرگ ژاپنیها در مقایسه با آن رنگ میبازد، سربنیتسا بهاندازه این قتلعام تبهکارانهٴ هزاران زندانی سیاسی که بهعنوان محارب یا دشمنان خدا که به آن محکوم شدند، مخوف نبود. بنابراین این انتقامجویی در انتظار عدالت است».
آری، قتلعام 30هزار زندانی سیاسی مجاهد و مبارز، صرفاً بهخاطر ایستادگی بر اعتقاد و آرمان، یکی از بزرگترین جنایتهای دوران معاصر علیه بشریت است. جنایتی که کیفر داده نشده است. محاکمه و کیفر این جلادان به عهدهٴ مردم به پاخاسته ایران و فرزندان جان برکفشان است و تحقق آن دور نیست.
این اعتراف بسیار مهم است، چرا که:
پس از قتلعام قتلعام 30هزار زندانی سیاسی، در سال 67، رژیم آخوندی توطئه سکوتی را در مورد این جنایت هولناک عصر، به مورد اجرا گذاشته بود و سردمداران بالای رژیم از خامنهای و رفسنجانی تا موسوی اردبیلی که در همان ماههای اول پس از این قتلعام، در توجیه و دفاع از آن، صحبت کرده بودند، دیگر سعی میکردند هیچ اشارهیی به آن نکنند تا به خیال خود آن را به فراموشی بسپارند. اما اکنون جنتی، خواسته یا ناخواسته این سکوت را شکسته است.
تأکید جنتی بر اینکه این زندانیان صرفاً بهخاطر سر موضع بودن، یعنی بهخاطر ایستادگی بر اعتقاد و آرمانشان اعدام شدند. سند روشنی است که یک بار دیگر اثبات میکند این جنایت، مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.
جنتی همچنین تأکید کرد که اینها زندانی بودند، یعنی کسانی که در محاکم همین رژیم محاکمه شده و حکم گرفته بودند. بنابراین خمینی جلاد با صدور حکم عام بدون استثنای خود، بهروشنی اثبات کرد که قانون و حکم و دادگاه برای او و رژیم پلیدش، پشیزی ارزش ندارند.
اعتراف جنتی همچنین مهم است بهخاطر شرایط کنونی، شرایطی که رژیم برای شل کردن اندکی از طناب دار تحریمها، تلاش میکند نمایش قانونمداری و مدرهنمایی بدهد. اما اکنون همگان از زبان یکی از بالاترین مهرههای رژیم میشنوند که نه قول و قرارها و نه حتی قوانین و احکام خود رژیم هم برایش کمترین ارزش و اهمیتی ندارد و طبعاً نتیجه میگیرند که مطلقاً نباید به قولها و وعدههای این رژیم اعتماد کرد.
اعتراف جنتی مهم است باز هم بهخاطر شرایط کنونی که به محاکمه کشیدن دستاندرکاران این جنایت بزرگ که همهٴ آنها در حال حاضر هم دارای مناصب مهمی در نظام هستند، در دادگاههای بینالمللی در چشمانداز قرار گرفته است.
امکانپذیر بودن محاکمه آمران و عاملان این جنایت هولناک علیه بشریت را جفری رابرتسون، حقوقدان برجسته انگستان و دارای رتبه مشاورت ملکه، مورد تأکید قرار داده است. جفری رابرتسون که عضو شورای عدالت سازمان ملل و اولین قاضی دادگاه ویژه سیرالئون برای رسیدگی به جنایات جنگی است، تحقیق جامعی را دربارهٴ قتلعام 30هزار زندانی سیاسی در سال 1988 بهعمل آورده و آن را در کتابی تحت عنوان «ملاهای بیرحم» گرد آورده است. جفری رابرتسون طی سخنانی در کنفرانس بینالمللی پاریس (5فروردین 1391 ـ 24مارس 2012) در حضور رئیسجمهور برگزیده مقاومت برگزار شده بود، گفت:
«من تحقیقاتی در مورد قتلعام اعضای مجاهدین در سال 1988 انجام دادم. از دید من این یکی از بدترین جنایاتی بود که بعد از جنگ جهانی دیدهایم. قضات مرگ در تهران در زندان اوین و سایر زندانها در سراسر کشور، یک سؤال از این زندانیان سیاسی که برای 7 یا 8سال زندانی بودند پرسیدند: آیا هنوز از مجاهدین حمایت میکنید؟ اگر میگفتند بله! آنها را خارج میکردند و به حیاط میبردند و در دستههای 4نفره توسط جراثقال یا در دستههای6نفره در سالن زندان حلقآویز میشدند. هیچ دادگاهی نداشتند. آنها بهشدت آسیب پذیر بودند، بیرون برده میشدند و حلقآویز میشدند. در آن زمان دو آخوند جلاد در قدرت بودند، هاشمی رفسنجانی و خامنهای که حالا رهبر عالی است.
این یک جنایت وحشتناک مجازات نشده علیه بشریت بود، یک جنایت کیفر داده نشده که راهپیماییهای مرگ ژاپنیها در مقایسه با آن رنگ میبازد، سربنیتسا بهاندازه این قتلعام تبهکارانهٴ هزاران زندانی سیاسی که بهعنوان محارب یا دشمنان خدا که به آن محکوم شدند، مخوف نبود. بنابراین این انتقامجویی در انتظار عدالت است».
آری، قتلعام 30هزار زندانی سیاسی مجاهد و مبارز، صرفاً بهخاطر ایستادگی بر اعتقاد و آرمان، یکی از بزرگترین جنایتهای دوران معاصر علیه بشریت است. جنایتی که کیفر داده نشده است. محاکمه و کیفر این جلادان به عهدهٴ مردم به پاخاسته ایران و فرزندان جان برکفشان است و تحقق آن دور نیست.
