وزیر تعاون، کار و رفاه کابینه آخوند روحانی به افزایش آمار تصادفات جادهیی منجر به معلول شدن اعتراف کرد.
علی ربیعی که در جمع عوامل رژیم در سبزوار سخنرانی میکرد گفت: «هماکنون در کشور ما بر اثر حوادث جادهیی هر ۳۰دقیقه یک نفر معلول میشود... تعداد معلولان جادهیی کشور به تعداد جانبازان و شهدای دفاع مقدس است.
بیشتر بخوانید:
سالانه بیش از ۲۵۰هزار کشته و مجروح در تصادفات جاده ای
سالها است که ایران تحت حاکمیت آخوندها در زمینه ایمنی و سوانح جادهیی در صدر جدول جهانی قرار دارد و یکی از سه کشور نخست جهان در زمینه مرگ و میر بر اثر تصادفات جادهیی است.
رشد جمعیت و افزایش آمار خودروها و نبود حداقل استانداردهای جهانی در جادههای شهری و بین شهری، سبب عدم گنجایش این حجم ترافیک میشود و نتیجه آن در افزایش سوانح جاده و آمار بیسابقه معلولین و مرگ و میر ناشی از تصادفات در میهن اسیرمان ایران میشود.
خوب میدانیم که تلاش برای بالا بردن کیفیت جادهها، عریض کردن آنها، متناسب کردن آنها با ازدیاد جمعیت و تعداد خودرو، ساخت و تولید خودروهای مستحکم و مطمئن و... .. تنها در یک حاکمیت مردمی امکانپذیر است در حالیکه پولهای مردم ایران در سوریه و یمن و.. خرج کشتار مردم این کشورها و صدور تروریسم برای حفظ حکومت فاسد نظام ولایتفقیه میشود
از مشکلات جادهها و همچنین نبود علائم هشدار دهنده راهنمایی و رانندگی به حد کافی مربوط بوده است.
در کنار این مشکلات زیرساختی جادهها، تولید و تحویل خودروهای بیکیفیت وارداتی و یا تولید داخلی نیز عامل مهم دیگری در این زمینه است. در همین رابطه نماینده رژیم از الیگودرز در مجلس ارتجاع با استناد به اعلام فرمانده نیروی انتظامی رژیم بر ناامن بودن 98درصد خودروهای تولید داخل میگوید: ”خسارات وارده از این بابت به کشور در مقایسه با داشتن صنعت ضعیف خودروسازی توجیهپذیر نیست. تولید قطعات غیراستاندارد و استفاده از این نوع خودروها هزینههای زیادی از این بابت به کشور وارد میشود“. (خبرگزاری ایسنا 5شهریور 93)
روزنامه حکومتی شهروند 24فروردین 94نوشت: ”کمتر فردی در ایران هست که حداقل یکی از اقوام درجه یک یا دو او جان خود را در حوادث رانندگی از دست نداده باشد“.
و یا خبرگزاری مهر آخوندی در پایان یک گزارش با محاسبه میانگین ۲۳تا ۲۷هزار نفری قربانیان سوانح جادهیی در هر سال در ایران و نیز میانگین ۲۵۰هزار نفری زخمیهای این حوادث“چنین نتیجهگیری میکند که این آمار با میزان قربانیان یک جنگ تمام عیار، یا یک زلزله بزرگ برابری میکند و هزینههای اقتصادی آن حدود هشت درصد تولید ناخالص داخلی است و تنها در سال ۱۳۹۰در حدود ۵۱هزار و ۹۱۰میلیارد تومان بوده است.
