تلویزیون العربیه اول آبان 95 گزارش داد با وجود بمبارانهای بسیار سنگین روسیه، هیچ نیروی نظامی دشمن هنوز نتوانسته در روی زمین پیشروی داشته باشد. برعکس، روسیه با موج محکومیت جهانی در تنگنا قرار گرفته است. روسیه همچنین با تحریمها و مجازاتهای جدیدی روبهروست.
روسیه با وجود بهای سنگین سیاسی و انسانی و فشارهای فزاینده جامعه جهانی تمامی برنامههایش را برای آن تنظیم کرده بود که حلب را تصرف کند.
بعد از حدود یک ماه از بمبارانهای سنگین و کشتار صدها غیرنظامی نه روسیه و نه رژیم اسد نتوانستند حتی یک گام وارد مناطق آزاد شده در شرق حلب شوند.
آیا این بدان معنی است که بمبارانهای هوایی نیز در پایان دادن به جنگ حلب شکست خورده است؟ یا اینکه این طرح به شکل دیگری ترسیم شده است.
در واقع خواسته این بمبارانها تضعیف بیش از حد رزمندگان و ساکنان حلب بود تا اینکه رژیم اسد و روسیه بتوانند بیشترین تعداد را از شرق حلب خارج کنند و همانگونه که در اطراف دمشق اتفاق افتاد راه را برای تهاجم زمینی و تصرف شهر باز نمایند.
رژیم اسد تلاش کرد ساکنان مناطق تحت محاصره را گرسنگی بدهد تا آن را به تسلیم و خروج از این مناطق وادار کند اما ناکام ماند.
تاکتیک فریبکارانه دیگر این بود که مسکو رژیم اسد را مجبور کرد تا بمبارانهایش را متوقف کند و خود نیز آتشبس را چندین بار تمدید کرد، تا در مقابل جامعه جهانی و مردم تحت محاصره در حلب وانمود کند حسن نیست دارد و در نتیجه مردم شهر را ترک کنند اما اینهم راه به جایی نبرد.
رزمندگان نه تنها در مقابل این طرحها کوتاه نیامدند بلکه خود را برای تهاجم جدید بهمنظور درهم شکستن محاصره شرق حلب آماده میکنند.
آنگونه که پیداست روسیه تهاجم زمینی دیگری را آمادهسازی میکند و عقیده دارد، در صورت شکست آتشبس کنونی، در مقابل جامعه جهانی بهانه خود را دارد چرا که رزمندگان بر باقی ماندن در شهر حلب اصرار کردهاند و تصمیم گرفتهاند که تا آخرین نفس بجنگند.
روسیه با وجود بهای سنگین سیاسی و انسانی و فشارهای فزاینده جامعه جهانی تمامی برنامههایش را برای آن تنظیم کرده بود که حلب را تصرف کند.
بعد از حدود یک ماه از بمبارانهای سنگین و کشتار صدها غیرنظامی نه روسیه و نه رژیم اسد نتوانستند حتی یک گام وارد مناطق آزاد شده در شرق حلب شوند.
آیا این بدان معنی است که بمبارانهای هوایی نیز در پایان دادن به جنگ حلب شکست خورده است؟ یا اینکه این طرح به شکل دیگری ترسیم شده است.
در واقع خواسته این بمبارانها تضعیف بیش از حد رزمندگان و ساکنان حلب بود تا اینکه رژیم اسد و روسیه بتوانند بیشترین تعداد را از شرق حلب خارج کنند و همانگونه که در اطراف دمشق اتفاق افتاد راه را برای تهاجم زمینی و تصرف شهر باز نمایند.
رژیم اسد تلاش کرد ساکنان مناطق تحت محاصره را گرسنگی بدهد تا آن را به تسلیم و خروج از این مناطق وادار کند اما ناکام ماند.
تاکتیک فریبکارانه دیگر این بود که مسکو رژیم اسد را مجبور کرد تا بمبارانهایش را متوقف کند و خود نیز آتشبس را چندین بار تمدید کرد، تا در مقابل جامعه جهانی و مردم تحت محاصره در حلب وانمود کند حسن نیست دارد و در نتیجه مردم شهر را ترک کنند اما اینهم راه به جایی نبرد.
رزمندگان نه تنها در مقابل این طرحها کوتاه نیامدند بلکه خود را برای تهاجم جدید بهمنظور درهم شکستن محاصره شرق حلب آماده میکنند.
آنگونه که پیداست روسیه تهاجم زمینی دیگری را آمادهسازی میکند و عقیده دارد، در صورت شکست آتشبس کنونی، در مقابل جامعه جهانی بهانه خود را دارد چرا که رزمندگان بر باقی ماندن در شهر حلب اصرار کردهاند و تصمیم گرفتهاند که تا آخرین نفس بجنگند.
