روز پنجشنبه 12 دی حدود ساعت هفت صبح زلزلهای به مقیاس 5ونیم ریشتر شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان را لرزاند. بهدلیل بیدار بودن مردم یک کشته و 40 زخمی از آن منطقه گزارش شد، ولی بهدلیل بافت فرسوده و خانههای قدیمی بیش از 60 درصد خانههای شهر با خرابی یا ترک خوردگی وسیع مواجه شدند. پس لرزههای بعدی که تا 30 پس لرزه شمارش شد، باعث ترک خوردگی و تخریب بسیاری از بافتهای نوساز هم شد که نگرانیهای بسیاری برای مردم ایجاد کرد بهطوری که از آن روز مردم مجبورند در چادر زندگی کنند. طی این مدت ارگانهای حکومتی و ستاد بهاصطلاح بحران هرمزگان هیچ کار جدی برای مردم نکرده و حتی بسیاری از مردم بهلحاظ چادر، پتو و مواد خوراکی و وسایل گرمایشی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکنند.
طی روزهای اخیر بارها مردم بستک در برابر شهرداری و فرمانداری دست به تجمع اعتراضی زدهاند و خواهان رسیدگیهای اولیه برای امورات زندگیشان هستند. یکی از زلزلهزدگان گفت: کارگزاران رژیم بیشتر دنبال دزدی از الزاماتی هستند که مردم برای کمک به زلزلهزدگان اهدا میکنند.
یکی از مردم زلزلهزده گفت در تلویزیون و رسانههای رژیم تبلیغ میکنند که به همه مردم زلزلهزده چادر و کنسرو و وسایل گرمایشی و... داده شده در حالیکه مردم اغلب مناطق هنوز پتو دریافت نکردهاند، امکانات و وسایل گرمایشی ندارند، کنسرو و هر غذای دیگری ندادند. مردم وقتی یک پیامک دریافت میکنند که مثلاً چادر توزیع میشود هجوم میبرند تا از شدت فشار و سرما بتوانند چیزی دریافت کنند ولی اغلب دست خالی برمیگردند.
با این همه مردم میگویند فرماندار مزدور این شهر پایان کمکهای مردمی را اعلام کرده است که این مسأله خشم زلزلهزدگان را بیشتر کرده است. به همین دلیل مردم مجدداً جلو فرمانداری تجمع کردند و به حرفهای توخالی این بهاصطلاح فرماندار و تهدیدهایی که مردم حق تجمع ندارند، اعتراض کردند.
یکی از شهروندان در یک افشاگری از دزدیهای فرماندار بستک نوشته است: ”طبق گذارش خود فرماندار 40هزار تخته چادر به هلال احمر بستک تحویل شده است. چه اتفاقی برای آن چادرها افتاد؟ چادر هاو پتو ها به چه منظور به بندر لنگه میرفتند؟ جایی که اصلاً زلزله نیامده است.
جواب این چرا ها را چه کسی باید بدهد؟ جواب آن چشمهای منتظر مادری که نگران کودک چند ماههاش هست را چه کسی میدهد؟ جواب پدری که ساعت ها در انتظار چادر بود ولی باید دست خالی برگردد و از چشمهای فرزندانش خجالت بکشد را چگونه باید گفت؟ “
طی روزهای اخیر بارها مردم بستک در برابر شهرداری و فرمانداری دست به تجمع اعتراضی زدهاند و خواهان رسیدگیهای اولیه برای امورات زندگیشان هستند. یکی از زلزلهزدگان گفت: کارگزاران رژیم بیشتر دنبال دزدی از الزاماتی هستند که مردم برای کمک به زلزلهزدگان اهدا میکنند.
یکی از مردم زلزلهزده گفت در تلویزیون و رسانههای رژیم تبلیغ میکنند که به همه مردم زلزلهزده چادر و کنسرو و وسایل گرمایشی و... داده شده در حالیکه مردم اغلب مناطق هنوز پتو دریافت نکردهاند، امکانات و وسایل گرمایشی ندارند، کنسرو و هر غذای دیگری ندادند. مردم وقتی یک پیامک دریافت میکنند که مثلاً چادر توزیع میشود هجوم میبرند تا از شدت فشار و سرما بتوانند چیزی دریافت کنند ولی اغلب دست خالی برمیگردند.
با این همه مردم میگویند فرماندار مزدور این شهر پایان کمکهای مردمی را اعلام کرده است که این مسأله خشم زلزلهزدگان را بیشتر کرده است. به همین دلیل مردم مجدداً جلو فرمانداری تجمع کردند و به حرفهای توخالی این بهاصطلاح فرماندار و تهدیدهایی که مردم حق تجمع ندارند، اعتراض کردند.
یکی از شهروندان در یک افشاگری از دزدیهای فرماندار بستک نوشته است: ”طبق گذارش خود فرماندار 40هزار تخته چادر به هلال احمر بستک تحویل شده است. چه اتفاقی برای آن چادرها افتاد؟ چادر هاو پتو ها به چه منظور به بندر لنگه میرفتند؟ جایی که اصلاً زلزله نیامده است.
جواب این چرا ها را چه کسی باید بدهد؟ جواب آن چشمهای منتظر مادری که نگران کودک چند ماههاش هست را چه کسی میدهد؟ جواب پدری که ساعت ها در انتظار چادر بود ولی باید دست خالی برگردد و از چشمهای فرزندانش خجالت بکشد را چگونه باید گفت؟ “
