آقای گوترز عزیز،
ما در ادامه ”درخواستمان در کریسمس“ برای حفاظت از۳۴۰۰ پناهنده ایرانی از جمله ۱۰۰۰ زن در کمپ اشرف که توسط اسقف اعظم آلن هارپر، اسقف اعظم آرماگ و پیشوای تمام ایرلند و ۱۶ اسقف دیگر از کلیساهای مختلف در سراسر بریتانیا امضا شده بود، اکنون این نامه را مینویسیم تا شما را به انجام اقدامات فوری برای جلوگیری از جابهجایی اجباری ساکنان اشرف به کمپ لیبرتی که از حداقل استانداردها و شرایط مناسب برای زندگی برخوردار نیست فرا بخوانیم.
از زمان امضای تفاهمنامه بین سازمان مللمتحد و دولت عراق در ۲۵دسامبر، ما شاهد بودهایم که دولت عراق مکرراً تلاش میکند با بازیچه قرار دادن و سوءاستفاده کردن از اعتبار سازمان ملل مقاصد شوم خود را برای از میان برداشتن این پناهندگان بیدفاع بپوشاند.
دولت عراق ۲بار -در ۸آوریل۲۰۱۱ و ۲۸ ژوئیه۲۰۰۹- به این کمپ حمله کرده و نزدیک به۵۰ شهروند اشرف از جمله ۸ زن را کشتار کرده است. صحنههای ویدیویی این کشتارها حقیقتاً تکاندهنده هستند.
ساکنان اشرف دستکم ۳سال است که تحت یک محاصره غیرانسانی از جمله محاصره پزشکی بودهاند. بسیاری از آنها در اثر جراحاتشان و دراثر فقدان هرگونه کمک پزشکی جان خود را از دست دادهاند. چند بیمار مبتلا به سرطان بهخاطر ممنوعیت خدمات پزشکی و ممانعت از ویزیت پزشکان متخصص و برخورداری از درمان پزشکی جان خود را از دست دادهاند. این مسئولیت سازمان ملل است که از این افراد بیدفاع حفاظت کند و برای انتقال امن و سالم آنها به کشورهای ثالث کمک کند.
توافقی که امضا شد با این تفاهم بوده است که کمپ لیبرتی ۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و از امکانات و تجهیزات مناسب برای اسکان ۳۴۰۰ ساکن اشرف برخوردار است، بدون اینکه آنها استاندارد زندگیشان را از دست بدهند. ولی، به آنها گفته شده که تنها محوطهای به مساحت شش دهم کیلومتر مربع به ساکنان اختصاص داده میشود. این کاملاً غیرقابلقبول است.
فراخوانهای متعدد ساکنان اشرف برای فرستادن یک تیم کوچک از مهندسانشان برای بازرسی و سرکشی از مکان جدید نادیده گرفته شده است.
ساکنان از بردن اموال و خودروهایشان به مکان جدید منع شدهاند.
دولت عراق دیوارهای بتونی به ارتفاع ۴ متر دور تا دور این منطقه ساخته و آن را عملاً به یک زندان تبدیل کرده است. علاوه براین، تمام این منطقه غارت شده و هیچ سرویس مناسب یا وسایل و امکانات دیگر برای ساکنان وجود ندارد و اینها نقض تعهدات دولت عراق در تفاهمنامهیی است که امضا کرده است.
اکنون ما شنیدهایم که دولت عراق از کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد درخواست کرده که برای مکان جدید جواز صادر کند و اجازه جابهجایی اجباری ساکنان اشرف به یک محیط زندان مانند را بدهد.
ما مطمئن هستیم که کمیساریای عالی پناهندگان نباید در هیچ طرحی شرکت کند که استاندارد زندگی پناهندگان را تنزل دهد.
کمپ اشرف یک کمپ خودکفاست. برای اینکه کمیساریا روند مصاحبه با ساکنان را برای بازتأیید پناهندگی آنها انجام دهد، هیچ نیازی به جابهجایی آنها به مکانی دیگر نیست.
ما کاملاً آگاهیم که ۱۰۰۰تن از پناهندگان اشرف زندانیان سیاسی سابق هستند که سالها عمرشان را در زندان تحت شکنجه گذراندهاند. ما همچنین میدانیم که رژیم ایران میخواهد اشرف را از بین ببرد و ساکنانش را بهدلیل اینکه آنها اپوزیسیون اصلی رژیم ایران و الهامبخش میلیونها ایرانی هستند که در ایران فریاد آزادی سر میدهند، از میان بردارد. رژیم ایران از مزدورانش در دولت عراق استفاده میکند تا این طرح را با همدستی آژانسهای متعدد سازمان ملل انجام دهد.
ما شما را فرامیخوانیم که نگذارید چنین چیزی بهوقوع بپیوندد.
بهترین مسیر عمل اینست که کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد ساکنان اشرف را بهطور دستجمعی پناهنده اعلام کند و خود کمپ اشرف را یک کمپ پناهندگی اعلام کند.
این، به شما اجازه میدهد فوراً کار واقعی را شروع کنید و روی انتقال ساکنان به کشورهای ثالث تمرکز کنید. این کار، باعث میشود که تمام فعالیتهایی که موجب اتلاف وقت و رنج و مشقت یک جابهجایی بیفایده در داخل عراق است خاتمه یابد و این روند با اختیارات و مسئولیتهای شما تطابق بیشتری دارد.
جهان بحران اشرف را بهدقت زیر نظر دارد و ما مطمئن هستیم که شما کار درستی را که از شما انتظار میرود انجام خواهید داد.
دکتر بری مورگان-اسقف اعظم ولز
ما در ادامه ”درخواستمان در کریسمس“ برای حفاظت از۳۴۰۰ پناهنده ایرانی از جمله ۱۰۰۰ زن در کمپ اشرف که توسط اسقف اعظم آلن هارپر، اسقف اعظم آرماگ و پیشوای تمام ایرلند و ۱۶ اسقف دیگر از کلیساهای مختلف در سراسر بریتانیا امضا شده بود، اکنون این نامه را مینویسیم تا شما را به انجام اقدامات فوری برای جلوگیری از جابهجایی اجباری ساکنان اشرف به کمپ لیبرتی که از حداقل استانداردها و شرایط مناسب برای زندگی برخوردار نیست فرا بخوانیم.
از زمان امضای تفاهمنامه بین سازمان مللمتحد و دولت عراق در ۲۵دسامبر، ما شاهد بودهایم که دولت عراق مکرراً تلاش میکند با بازیچه قرار دادن و سوءاستفاده کردن از اعتبار سازمان ملل مقاصد شوم خود را برای از میان برداشتن این پناهندگان بیدفاع بپوشاند.
دولت عراق ۲بار -در ۸آوریل۲۰۱۱ و ۲۸ ژوئیه۲۰۰۹- به این کمپ حمله کرده و نزدیک به۵۰ شهروند اشرف از جمله ۸ زن را کشتار کرده است. صحنههای ویدیویی این کشتارها حقیقتاً تکاندهنده هستند.
ساکنان اشرف دستکم ۳سال است که تحت یک محاصره غیرانسانی از جمله محاصره پزشکی بودهاند. بسیاری از آنها در اثر جراحاتشان و دراثر فقدان هرگونه کمک پزشکی جان خود را از دست دادهاند. چند بیمار مبتلا به سرطان بهخاطر ممنوعیت خدمات پزشکی و ممانعت از ویزیت پزشکان متخصص و برخورداری از درمان پزشکی جان خود را از دست دادهاند. این مسئولیت سازمان ملل است که از این افراد بیدفاع حفاظت کند و برای انتقال امن و سالم آنها به کشورهای ثالث کمک کند.
توافقی که امضا شد با این تفاهم بوده است که کمپ لیبرتی ۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و از امکانات و تجهیزات مناسب برای اسکان ۳۴۰۰ ساکن اشرف برخوردار است، بدون اینکه آنها استاندارد زندگیشان را از دست بدهند. ولی، به آنها گفته شده که تنها محوطهای به مساحت شش دهم کیلومتر مربع به ساکنان اختصاص داده میشود. این کاملاً غیرقابلقبول است.
فراخوانهای متعدد ساکنان اشرف برای فرستادن یک تیم کوچک از مهندسانشان برای بازرسی و سرکشی از مکان جدید نادیده گرفته شده است.
ساکنان از بردن اموال و خودروهایشان به مکان جدید منع شدهاند.
دولت عراق دیوارهای بتونی به ارتفاع ۴ متر دور تا دور این منطقه ساخته و آن را عملاً به یک زندان تبدیل کرده است. علاوه براین، تمام این منطقه غارت شده و هیچ سرویس مناسب یا وسایل و امکانات دیگر برای ساکنان وجود ندارد و اینها نقض تعهدات دولت عراق در تفاهمنامهیی است که امضا کرده است.
اکنون ما شنیدهایم که دولت عراق از کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد درخواست کرده که برای مکان جدید جواز صادر کند و اجازه جابهجایی اجباری ساکنان اشرف به یک محیط زندان مانند را بدهد.
ما مطمئن هستیم که کمیساریای عالی پناهندگان نباید در هیچ طرحی شرکت کند که استاندارد زندگی پناهندگان را تنزل دهد.
کمپ اشرف یک کمپ خودکفاست. برای اینکه کمیساریا روند مصاحبه با ساکنان را برای بازتأیید پناهندگی آنها انجام دهد، هیچ نیازی به جابهجایی آنها به مکانی دیگر نیست.
ما کاملاً آگاهیم که ۱۰۰۰تن از پناهندگان اشرف زندانیان سیاسی سابق هستند که سالها عمرشان را در زندان تحت شکنجه گذراندهاند. ما همچنین میدانیم که رژیم ایران میخواهد اشرف را از بین ببرد و ساکنانش را بهدلیل اینکه آنها اپوزیسیون اصلی رژیم ایران و الهامبخش میلیونها ایرانی هستند که در ایران فریاد آزادی سر میدهند، از میان بردارد. رژیم ایران از مزدورانش در دولت عراق استفاده میکند تا این طرح را با همدستی آژانسهای متعدد سازمان ملل انجام دهد.
ما شما را فرامیخوانیم که نگذارید چنین چیزی بهوقوع بپیوندد.
بهترین مسیر عمل اینست که کمیساریای عالی پناهندگان مللمتحد ساکنان اشرف را بهطور دستجمعی پناهنده اعلام کند و خود کمپ اشرف را یک کمپ پناهندگی اعلام کند.
این، به شما اجازه میدهد فوراً کار واقعی را شروع کنید و روی انتقال ساکنان به کشورهای ثالث تمرکز کنید. این کار، باعث میشود که تمام فعالیتهایی که موجب اتلاف وقت و رنج و مشقت یک جابهجایی بیفایده در داخل عراق است خاتمه یابد و این روند با اختیارات و مسئولیتهای شما تطابق بیشتری دارد.
جهان بحران اشرف را بهدقت زیر نظر دارد و ما مطمئن هستیم که شما کار درستی را که از شما انتظار میرود انجام خواهید داد.
دکتر بری مورگان-اسقف اعظم ولز
