وضعیت وخیم آموزش عالی

همان‌طور که مشاهده می‌شود نزدیک به 80 درصد از فارغ‌التحصیلان و دانشجویانی که در این نظرسنجی شرکت کرده‌اند وضعیت آموزش در دانشگاهها را ضعیف دانسته‌اند که این وضعیت نشان‌دهنده بلایی است که رژیم آخوندی بر سر آموزش عالی کشور و دانشگاهها آورده است.
نگاهی به اعترافهای چند تن از عوامل رژیم به‌عنوان فارغ‌التحصیل و دانشجو و یک نماینده مجلس رژیم حول وضعیت آموزش عالی کشور در تلویزیون رژیم داشتند کافی است، تا عمق این فاجعه روشن شود.
نماینده مجلس رژیم به نام جواد هروی اعتراف کرد: ”این نظرسنجی واقع‌بینانه است و ما هم درکمیسیون آموزش عالی به این نتیجه رسیده‌ایم که وضعیت آموزش عالی در شرایط مناسبی نیست وکیفیت آموزش با آنچه که دانشجویان می‌خواهند خیلی فاصله دارد“
در مقایسه با آموزش عالی در کشورهای پیشرفته کارگزاران رژیم اعتراف می‌کنند که فاصله کیفیت آموزش عالی در دانشگاههای ایران با این کشورها فاصله زیادی دارد
غلامرضا ظریفیان، معاون وزیر علوم در دولت آخوند محمد خاتمی به خبرگزاری حکومتی ایرنا گفته است: «متأسفانه ما در هشت سال گذشته تعدادی از اساتید خوب خود را بازنشسته کردیم و به جای آنها تعدادی از اساتید کم‌تجربه را وارد دانشگاهها کردیم که برای رسیدن به مرحله تدریس در تحصیلات تکمیلی نیاز به زمان دارند».
این کارگزار رژیم همچنین اعتراف کرده است «در سالهای یاد شده با وجود کاهش اساتید، شاهد گسترش دوره‌های تکمیلی و تعداد دانشجویان این دوره‌ها بودیم. زمانی که یک گروه آموزشی ۱۵ عضو هیأت علمی و ۴۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی دارد طبیعتاً استاد نمی‌تواند با دقت پایان‌نامه‌های دانشجویان خود را بررسی کند».
ظریفیان با اشاره به گسترش بی‌رویه تحصیلات تکمیلی در ایران می‌گوید: «در طول ۸ سال دولت قبلی آن قدر گسترش بی‌رویه در تأسیس دانشگاهها داشتیم که تأثیر منفی خود را بر روی کشور گذاشت. از ابتدای تأسیس دانشگاه در ایران تا سال ۸۴ شاهد افتتاح ۷۰ دانشگاه در ایران بودیم اما در طول هشت سال دولت نهم و دهم به‌اندازه ۸۰ سال در ایران دانشگاه دولتی تأسیس کردند و برخی از این دانشگاهها بدون داشتن صلاحیت، در تحصیلات تکمیلی نیز فعالیت کردند».
49 درصد رشته‌های دانشگاهی علوم انسانی اساساً کاربرد آن‌چنانی ندارند و دانشجویان فارغ‌التحصیل این دانشگاهها وقتی از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند و وارد بازار کا رمی‌شوند، اساساً در بازار، کاری متناسب با تحصیلات آنها وجود ندارد.
به اعتراف کارگزاران رژیم رشد کمی دانشگاهها درحدی است که هم‌اکنون در دانشگاههای دولتی و دانشگاههای غیرانتفاعی 252883 صندلی ظرفیت خالی مانده است و در دانشگاه آزاد 500هزارصندلی خالی است، 250 مراکز دانشگاه آزاد زیان ده تشخیص داده شدند، 720 رشته محل ظرفیت تکمیل نشده حذف شده است و این در حالی است که بار مالی این ضرر از دانشجویان گرفته می‌شوند و شهریه‌ها را بالا می‌برند.
هم‌اکنون بسیاری از کلاسها با نصف ظرفیت تشکیل می‌شوند که بار مالی ظرفیتهای خالی روی دوش دانشجویان است.
روزنامه رسالت15آبان 93 در مورد وضعیت دانشگاهها می‌نویسد: ”دانشگاهها، در بسیاری از موارد، از حالت آموزشگاه درآمده‌اند، و بی‌پرده، گاهی صحنه فروش مدرک به‌مثابه جواز کسب، یا ارتقاء عنوان اساتید شده است...
کار پایان نامه نویسی، پروژه‌سازی و نمره فروشی به رشته‌های پزشکی رسیده است. خب؛ شاید برخی به خطا، در مدارک علوم انسانی یا حتی فنی، هراس و واهمه‌یی نداشتند و نداشته باشند، ولی امروز مردم اعتماد خود به طبیب را هم دچار تردید می‌بینند. باید برای این وضع فکری کرد“
مشکل اساسی دیگر در دانشگاههای ایران تربیت نیروی مهارتی متناسب با بازارکار است و به گفته کارشاسنان رژیم، یکی از ضعفهای آموزشی در دانشگاهها ضعف پژوهش است و خیلی از دانشگاهها از امکانات اولیه آزمایشگاهی برای پژوهش برخوردار نیستند.
استاد در کلاس د‌رس تئوری می‌دهد و از دانشجویان نیز شهریه درس عملی گرفته می‌شود، اما کار عملی در آزمایشگاه نمی‌شود که این یک فاجعه برای دانشگاههای کشور محسوب می‌شود.
عامل مهم دیگر سطح پایین معلومات اساتید دانشگاهها است که در بسیاری از این به‌اصطلاح دانشگاهها، دانشجویان مقاطع دکترا در دانشگاهها تدریس می‌کنند که انگیزه آنان نیز تأمین مالی مخارج تحصیلات خودشان است واقعیت این است که وقتی دانشگاهها نیز عرصه جنگ و جدال باندها برای قبضه کردن مناصب آن می‌شود، و عملاً معیار تعیین رئیس و استاد التزام عملی به حاکمیت ولایت‌فقیه و باند مورد نظر است و نه آگاهی و دانش و سطح آموزشی آنها، طبیعی است که دانشگاهها نیز مانند سایر عرصه‌های دیگر از محتوی خود تهی شده و آنچه از آن باقی می‌ماند پوسته‌یی بیش نیست. بعبارت دیگر مشکل در ساختار این حاکمیت است. این همان مساله‌یی است که دانشجویان مبارز به آن اشراف دارند و در مبارزات خود کلیت رژیم را هدف قرار می‌دهند.