هر بار که خامنهای در مورد مسایل حکومتی و یا اختلافات درونی رژیم سخنی میگوید، بلافاصله روز بعد رسانههای رژیم با پوش فصل الخطاب (حرف آخر و نهایی) توصیف کردن حرفهای او، بر اساس منافع باندی همان حرفها را روی سر باند مقابل چماق میکنند، و پس از مدتی که آبها از آسیاب افتاد حرفها و رهنمودهای ”مقام معظم“ به طاق نسیان سپرده میشود، تا باز در دور بعد ”مقام رهبری“ به باندها نهیبی بزند و یا بهاصطلاح رهنمودی بدهد، تا باز روز ازنو روزی از نو…
پس از سخنان خامنهای در 5شهریو 93 در دیدار با آخوند حسن روحانی و و زرایش، این بار نیز رسانههای باند ولیفقیه فرصت را مغتنم شمردند تا حرفهای خامنهای را چماقی بر سر روحانی و دولتش و باند رفسنجانی- روحانی کنند.
کیهان خامنهای از حرفهای خامنهای تکهای را برداشته که به مذاق پاسدار قلم زن آن خوش آمده است: ”ایشان در بیانات دیروزشان، فتنه را از خطوط قرمز خوانده و تأکید کردند؛ «آقایان وزرا باید همانگونه که در جلسه رأی اعتماد خود بر فاصله گذاری با آن تأکید کردند، همچنان بر آن پایبند باشند». ، چه برداشتی از این توصیه میتوان داشت و عمق این سخن چقدر است؟“
نویسنده کیهان سپس فرصت را غنیمت شمرده تا بعضی از اعضای دولت روحانی نظیر فرجی دانا و... را ازبابت حمایت از ”فتنهگران“ زیر ضرب ببرد و در همین رابطه میافزاید: ”از ابتدای پیروزی روحانی در انتخابات سال 92 به دفعات این گزاره از سوی برخی جریانهای تکرار شده است که دولت یازدهم مدیون فلان شخص و بهمان جریان است جریانهای و محافل فتنهگر امروز با نعره «انا شریک» میخواهند خود را سر سفره جای دهند!. روغن ریخته را نذر دولت یازدهم کرده و سهم میخواهند و مدعی هستند هواداران پرشمار ما بودند که روحانی را راهی پاستور کردند و رئیسجمهور نباید آنها را ناامید کند“.
کیهان به روحانی گوشزد میکند که اظهارات خامنهای درباره خط قرمز بودن فتنه و فتنهگران ”صرفاً“ یک هشدار سیاسی نیست ”این توصیه یک فرمول عینی و عملی برای سلامت و موفقیت دولت یازدهم است که رسوخ و نفوذ فتنهگران به بدنه دولت، آن را گرفتار حواشی و بیراهه ها کرده و تابلوها و اهدافی غیرواقعی را در این مسیر جلو پای دولتمردان میگذارد،“ (کیهان6شهریور93)
روزنامه دیگر باند خامنهای در تفسیر حرفهای خامنهای سیاست باند رفسنجانی- روحانی و تعدادی از وزرای دولت روحانی را در جهت غبار آلود کردن اوضاع سیاسی میداند و به آنان هشدار میدهد که باید ”سعی کنند تنها منافع ملی و اسلامی را در نظر داشته باشند. چرا که از نظر نویسنده این روزنامه“ فضای غبارآلود و پرحاشیه با توجه به شرایط منطقهیی و بینالمللی، توان و انرژی زیادی را هدر میدهد و باعث میشود از اصل غافل شویم.. همین موضوع میتواند و باید بهعنوان یک عامل بازدارنده، برای جلوگیری از تنش و چالشهای آینده مورد توجه قرار گیرد. در چنین فضای ناآرام و پرتنشی است که دشمنان خارجی و عوامل داخلی آنها بهراحتی میتوانند اهداف خود را پیگیری و پیاده کنند. ”(سیاست روز6شهریور93)
واضح است که منظور نویسنده این روزنامه باند ولیفقیه از «تنش و چالشهای آینده» قیامهای مردمی نظیر قیامهای سال 88 است و نگرانی کیهان خامنهای نیز در جملاتی که از آن نقل شد، همین است که ممکن است مهار اوضاع از دست خارج شود و همچون قیام 88 نظام را به لبه پرتگاه نابودی بکشاند
از نظر ارگان بسیج نیز“ فصل الخطاب خامنهای ”درباره فتنه، تکلیف سینما را هم روشن کرد“ که این توصیه میتواند برای وزیر ارشاد دولت روحانی ”فصل الخطاب“ و ”بیانات مهم مقام معظم رهبری در پایبند بودن وزرا به فاصلهگذاری بین خود و فتنهگران این مسئولیت را بر دوش علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی میگذارد که مانند جلسه رأی اعتماد خود، فتنه را خط قرمز فعالیتهایش بداند“. (جوان 6شهریور93)
به این ترتیب حرفهای خامنهای به جای اینکه فصل الخطاب (حرف نهایی) باشد و مهر پایانی بر جنگ و جدالهای باندهای درونی رژیم بگذارد و اوضاع را آرام کند، به سرآغاز دور دیگری از سلسلهٴ پایانناپذیر تضادهای لاعلاج درونی رژیم تبدیل میشود. این خود یکی از علائم و نشانههای مرحله پایانی این دیکتاتوری است.
پس از سخنان خامنهای در 5شهریو 93 در دیدار با آخوند حسن روحانی و و زرایش، این بار نیز رسانههای باند ولیفقیه فرصت را مغتنم شمردند تا حرفهای خامنهای را چماقی بر سر روحانی و دولتش و باند رفسنجانی- روحانی کنند.
کیهان خامنهای از حرفهای خامنهای تکهای را برداشته که به مذاق پاسدار قلم زن آن خوش آمده است: ”ایشان در بیانات دیروزشان، فتنه را از خطوط قرمز خوانده و تأکید کردند؛ «آقایان وزرا باید همانگونه که در جلسه رأی اعتماد خود بر فاصله گذاری با آن تأکید کردند، همچنان بر آن پایبند باشند». ، چه برداشتی از این توصیه میتوان داشت و عمق این سخن چقدر است؟“
نویسنده کیهان سپس فرصت را غنیمت شمرده تا بعضی از اعضای دولت روحانی نظیر فرجی دانا و... را ازبابت حمایت از ”فتنهگران“ زیر ضرب ببرد و در همین رابطه میافزاید: ”از ابتدای پیروزی روحانی در انتخابات سال 92 به دفعات این گزاره از سوی برخی جریانهای تکرار شده است که دولت یازدهم مدیون فلان شخص و بهمان جریان است جریانهای و محافل فتنهگر امروز با نعره «انا شریک» میخواهند خود را سر سفره جای دهند!. روغن ریخته را نذر دولت یازدهم کرده و سهم میخواهند و مدعی هستند هواداران پرشمار ما بودند که روحانی را راهی پاستور کردند و رئیسجمهور نباید آنها را ناامید کند“.
کیهان به روحانی گوشزد میکند که اظهارات خامنهای درباره خط قرمز بودن فتنه و فتنهگران ”صرفاً“ یک هشدار سیاسی نیست ”این توصیه یک فرمول عینی و عملی برای سلامت و موفقیت دولت یازدهم است که رسوخ و نفوذ فتنهگران به بدنه دولت، آن را گرفتار حواشی و بیراهه ها کرده و تابلوها و اهدافی غیرواقعی را در این مسیر جلو پای دولتمردان میگذارد،“ (کیهان6شهریور93)
روزنامه دیگر باند خامنهای در تفسیر حرفهای خامنهای سیاست باند رفسنجانی- روحانی و تعدادی از وزرای دولت روحانی را در جهت غبار آلود کردن اوضاع سیاسی میداند و به آنان هشدار میدهد که باید ”سعی کنند تنها منافع ملی و اسلامی را در نظر داشته باشند. چرا که از نظر نویسنده این روزنامه“ فضای غبارآلود و پرحاشیه با توجه به شرایط منطقهیی و بینالمللی، توان و انرژی زیادی را هدر میدهد و باعث میشود از اصل غافل شویم.. همین موضوع میتواند و باید بهعنوان یک عامل بازدارنده، برای جلوگیری از تنش و چالشهای آینده مورد توجه قرار گیرد. در چنین فضای ناآرام و پرتنشی است که دشمنان خارجی و عوامل داخلی آنها بهراحتی میتوانند اهداف خود را پیگیری و پیاده کنند. ”(سیاست روز6شهریور93)
واضح است که منظور نویسنده این روزنامه باند ولیفقیه از «تنش و چالشهای آینده» قیامهای مردمی نظیر قیامهای سال 88 است و نگرانی کیهان خامنهای نیز در جملاتی که از آن نقل شد، همین است که ممکن است مهار اوضاع از دست خارج شود و همچون قیام 88 نظام را به لبه پرتگاه نابودی بکشاند
از نظر ارگان بسیج نیز“ فصل الخطاب خامنهای ”درباره فتنه، تکلیف سینما را هم روشن کرد“ که این توصیه میتواند برای وزیر ارشاد دولت روحانی ”فصل الخطاب“ و ”بیانات مهم مقام معظم رهبری در پایبند بودن وزرا به فاصلهگذاری بین خود و فتنهگران این مسئولیت را بر دوش علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی میگذارد که مانند جلسه رأی اعتماد خود، فتنه را خط قرمز فعالیتهایش بداند“. (جوان 6شهریور93)
به این ترتیب حرفهای خامنهای به جای اینکه فصل الخطاب (حرف نهایی) باشد و مهر پایانی بر جنگ و جدالهای باندهای درونی رژیم بگذارد و اوضاع را آرام کند، به سرآغاز دور دیگری از سلسلهٴ پایانناپذیر تضادهای لاعلاج درونی رژیم تبدیل میشود. این خود یکی از علائم و نشانههای مرحله پایانی این دیکتاتوری است.