اپوزیسیون سوریه در حال آمادهسازی برای شرکت در مذاکرات ژنو 4 است. اصلیترین گره در رابطه با مذاکرات ژنو، شرکت گروههای اپوزیسیون موسوم به گروههای مسکو و قاهره است که دیدگاههای مختلفی در مورد راهحل سیاسی و انتقال سیاسی با ائتلاف ملی سوریه دارند.
گزارشی از العربیه 25بهمن 95
دور چهارم مذاکرات ژنو بهنظر میرسد با نسخههای قبلی آن کاملاً متفاوت باشد. این بار اپوزیسیون با یک هیأت که سه جریان در آن عضو هستند، در مذاکرات آتی ژنو شرکت میکند. ائتلاف ملی سوریه و گروه موسوم به قاهره و گروه موسوم به مسکو. علاوه بر اینها، نمایندگان تشکلهای رزمنده نیز در هیأت مشارکت دارند.
بهلحاظ سیاسی، شرکت گروه موسوم به قاهره و مسکو در این هیأت، علامتی از سوی ائتلاف مبنی بر تمایلش به اتحاد نیروها در یک صف واحد است. با وجود اینکه گروه قاهره و مسکو شامل افرادی هستند که به روسیه نزدیکند. برخی از آنها مخالفتی با حضور اسد در مرحله انتقالی نمیبینند.
مشارکت رژیم اسد در مرحله انتقالی امری است که ائتلاف ملی سوریه با آن مخالف است و کنارهگیری اسد را یک شرط ضروری و مرز سرخ میداند که از آن عقبنشینی نخواهد کرد.
چه بسا تشکیل این هیأت، بهانههای رژیم اسد و متحد روسی آن که از عدم صداقت اپوزیسیون و وجود اختلافات زیادی در داخل آن سخن میگفتند را باطل کند.
آیا اپوزیسیون سوریه بر سر حداقل خطوط مذاکره و جزئیات آن توافق کرده است؟ آیا اختلافات زیاد همچنان وجود دارد؟ آیا ترکیب هیأت ژنو 4 پروسه مذاکرات را تسهیل میکند یا آن را پیچیدهتر خواهد کرد؟
العربیه:
آیا مسأله توافق بر سر اسامی اعضای هیأت اپوزیسیون برای شرکت در مذاکرات ژنو 4 است یا اینکه توافق بر سر دیدگاه مشترکی است که با آن در مذاکرات شرکت میکنید؟
فؤاد علیکو عضو هیأت گفتگو کننده اپوزیسیون سوریه:
اگر مقداری به عقب برگردیم در یکسال پیش، هیأت عالی گفتگو کننده اپوزیسیون سوریه تشکیل شد این هیأت بر اساس قطعنامه بینالمللی تشکیل شد و عربستان سعودی نیز مکلف به برگزاری این کنفرانس گردید. در این کنفرانس، اغلب شخصیتهای اپوزیسیون سوریه در دسامبر 2015 شرکت کردند.
ما هیأت عالی گفتگوکننده را تشکیل ندادیم بلکه بر اساس قطعنامه بینالمللی تشکیل شد. سپس بهدنبال آن قطعنامه 2254 شورای امنیت صادر شد. همه, هم بر بیانیه ریاض بهعنوان یک مرجع پایهیی برای اپوزیسیون سوریه به توافق رسیدند. ما از همان ابتدای انقلاب سوریه با دیدگاه برخی افراد اپوزیسیون موافق نبودهایم. این مشکلی است که امکان ندارد یک شبه حل شود. بهویژه موضوع بشار اسد و باند او...
در ژنو 4 مطلقاً موضع سیاسی اپوزیسیون از پروسه سیاسی تغییر نکرده است. درست است که بعد از دخالت نظامی سنگین و فشرده روسیه با هواپیما، تعادل نظامی را به نفع رژیم اسد تغییر داد اما به این معنا نیست که ما در ژنو 4 با آن از موضع شکست خورده با پیروزمند یا غالب و مغلوب برخورد کنیم.
آنطور که رژیم ایران و اسد فکر میکنند.خیر.بیانیه مسکو کاملاً روشن بود. راهحل نظامی در سوریه جواب ندارد بلکه راهحل سیاسی پاسخگوست این راهحل سیاسی هم اگر وضعیت غالب و مغلوب در بر آن حاکم باشد، به هیچوجه قابلقبول نیست. لذا ما به قطعنامههای بینالمللی بهویژه بیانیه ژنو و قطعنامه 2118 در سال 2013 و قطعنامه 2254 شورای امنیت تکیه میکنیم. تمامی این قطعنامهها بر تشکیل هیأت دولت انتقالی با اختیارات کامل و همچنین عدم وجود بشار اسد و باند او در آینده سوریه، تأکید میکند.
شما چند روز پیش گزارش سازمان عفو بینالملل در مورد جنایتهای اسد در زندان صیدنایا را دیدید بنابراین چگونه ممکن است که به این فکر کرد که راهحل، بازگرداندن قدرت بشار اسد بهعنوان رئیسجمهور سوریه است؟ این منطق امکان ندارد پذیرفته شود.
برخی از شخصیتها در گروههای مسکو و قاهره دیدگاه مختلفی نسبت به آنچه که ما میبینیم، دارند لذا امکان ندارد بهلحاظ سیاسی بر روی یک دیدگاه واحد توافق کنیم و به مذاکرات ژنو برویم.
اگر کسی بیاید و بگوید من اپوزیسیون رژیم هستم و دیدگاه سیاسی خود را طوری تفسیر کند که به بازگرداندن رژیم در قدرت منجر شود، ما با این دیدگاه کاملاً اختلاف داریم. ما انتقال سیاسی را میخواهیم نه اصلاح سیاسی. انتقال سیاسی نیز در گرو دولت انتقالی با اختیارات کامل است از جمله اختیارات ریاستجمهوری است. رئیسجمهور الآن تحت پیگرد دادگاههای بینالمللی است. بنابراین چطور امکان دارد این دیدگاه را پذیرفت!
بنابراین اگر جامعه جهانی میخواهد بگوید تمام اپوزیسیون سوریه این قابلقبول نیست.. در بیروت هم یک گروه تشکیل شد و در حمیمیم نیز گروه دیگری تشکیل شده است. سؤال این است آنهایی که در بیروت و حمیمیم جلسه تشکیل میدهند چرا به ژنو میروند؟ چرا به دمشق نمیروند تا با رژیم اسد تشکیل جلسه دهند وبا آن به توافق برسند و با رژیم اسد در یک هیأت مشترک به ژنو بیایند و با ما وارد گفتگو شوند؟ این ریشه موضوع است. الآن همه چیز قاطی شده و درهم و برهم است.
گزارشی از العربیه 25بهمن 95
دور چهارم مذاکرات ژنو بهنظر میرسد با نسخههای قبلی آن کاملاً متفاوت باشد. این بار اپوزیسیون با یک هیأت که سه جریان در آن عضو هستند، در مذاکرات آتی ژنو شرکت میکند. ائتلاف ملی سوریه و گروه موسوم به قاهره و گروه موسوم به مسکو. علاوه بر اینها، نمایندگان تشکلهای رزمنده نیز در هیأت مشارکت دارند.
بهلحاظ سیاسی، شرکت گروه موسوم به قاهره و مسکو در این هیأت، علامتی از سوی ائتلاف مبنی بر تمایلش به اتحاد نیروها در یک صف واحد است. با وجود اینکه گروه قاهره و مسکو شامل افرادی هستند که به روسیه نزدیکند. برخی از آنها مخالفتی با حضور اسد در مرحله انتقالی نمیبینند.
مشارکت رژیم اسد در مرحله انتقالی امری است که ائتلاف ملی سوریه با آن مخالف است و کنارهگیری اسد را یک شرط ضروری و مرز سرخ میداند که از آن عقبنشینی نخواهد کرد.
چه بسا تشکیل این هیأت، بهانههای رژیم اسد و متحد روسی آن که از عدم صداقت اپوزیسیون و وجود اختلافات زیادی در داخل آن سخن میگفتند را باطل کند.
آیا اپوزیسیون سوریه بر سر حداقل خطوط مذاکره و جزئیات آن توافق کرده است؟ آیا اختلافات زیاد همچنان وجود دارد؟ آیا ترکیب هیأت ژنو 4 پروسه مذاکرات را تسهیل میکند یا آن را پیچیدهتر خواهد کرد؟
العربیه:
آیا مسأله توافق بر سر اسامی اعضای هیأت اپوزیسیون برای شرکت در مذاکرات ژنو 4 است یا اینکه توافق بر سر دیدگاه مشترکی است که با آن در مذاکرات شرکت میکنید؟
فؤاد علیکو عضو هیأت گفتگو کننده اپوزیسیون سوریه:
اگر مقداری به عقب برگردیم در یکسال پیش، هیأت عالی گفتگو کننده اپوزیسیون سوریه تشکیل شد این هیأت بر اساس قطعنامه بینالمللی تشکیل شد و عربستان سعودی نیز مکلف به برگزاری این کنفرانس گردید. در این کنفرانس، اغلب شخصیتهای اپوزیسیون سوریه در دسامبر 2015 شرکت کردند.
ما هیأت عالی گفتگوکننده را تشکیل ندادیم بلکه بر اساس قطعنامه بینالمللی تشکیل شد. سپس بهدنبال آن قطعنامه 2254 شورای امنیت صادر شد. همه, هم بر بیانیه ریاض بهعنوان یک مرجع پایهیی برای اپوزیسیون سوریه به توافق رسیدند. ما از همان ابتدای انقلاب سوریه با دیدگاه برخی افراد اپوزیسیون موافق نبودهایم. این مشکلی است که امکان ندارد یک شبه حل شود. بهویژه موضوع بشار اسد و باند او...
در ژنو 4 مطلقاً موضع سیاسی اپوزیسیون از پروسه سیاسی تغییر نکرده است. درست است که بعد از دخالت نظامی سنگین و فشرده روسیه با هواپیما، تعادل نظامی را به نفع رژیم اسد تغییر داد اما به این معنا نیست که ما در ژنو 4 با آن از موضع شکست خورده با پیروزمند یا غالب و مغلوب برخورد کنیم.
آنطور که رژیم ایران و اسد فکر میکنند.خیر.بیانیه مسکو کاملاً روشن بود. راهحل نظامی در سوریه جواب ندارد بلکه راهحل سیاسی پاسخگوست این راهحل سیاسی هم اگر وضعیت غالب و مغلوب در بر آن حاکم باشد، به هیچوجه قابلقبول نیست. لذا ما به قطعنامههای بینالمللی بهویژه بیانیه ژنو و قطعنامه 2118 در سال 2013 و قطعنامه 2254 شورای امنیت تکیه میکنیم. تمامی این قطعنامهها بر تشکیل هیأت دولت انتقالی با اختیارات کامل و همچنین عدم وجود بشار اسد و باند او در آینده سوریه، تأکید میکند.
شما چند روز پیش گزارش سازمان عفو بینالملل در مورد جنایتهای اسد در زندان صیدنایا را دیدید بنابراین چگونه ممکن است که به این فکر کرد که راهحل، بازگرداندن قدرت بشار اسد بهعنوان رئیسجمهور سوریه است؟ این منطق امکان ندارد پذیرفته شود.
برخی از شخصیتها در گروههای مسکو و قاهره دیدگاه مختلفی نسبت به آنچه که ما میبینیم، دارند لذا امکان ندارد بهلحاظ سیاسی بر روی یک دیدگاه واحد توافق کنیم و به مذاکرات ژنو برویم.
اگر کسی بیاید و بگوید من اپوزیسیون رژیم هستم و دیدگاه سیاسی خود را طوری تفسیر کند که به بازگرداندن رژیم در قدرت منجر شود، ما با این دیدگاه کاملاً اختلاف داریم. ما انتقال سیاسی را میخواهیم نه اصلاح سیاسی. انتقال سیاسی نیز در گرو دولت انتقالی با اختیارات کامل است از جمله اختیارات ریاستجمهوری است. رئیسجمهور الآن تحت پیگرد دادگاههای بینالمللی است. بنابراین چطور امکان دارد این دیدگاه را پذیرفت!
بنابراین اگر جامعه جهانی میخواهد بگوید تمام اپوزیسیون سوریه این قابلقبول نیست.. در بیروت هم یک گروه تشکیل شد و در حمیمیم نیز گروه دیگری تشکیل شده است. سؤال این است آنهایی که در بیروت و حمیمیم جلسه تشکیل میدهند چرا به ژنو میروند؟ چرا به دمشق نمیروند تا با رژیم اسد تشکیل جلسه دهند وبا آن به توافق برسند و با رژیم اسد در یک هیأت مشترک به ژنو بیایند و با ما وارد گفتگو شوند؟ این ریشه موضوع است. الآن همه چیز قاطی شده و درهم و برهم است.