رودی جولیانی، شهردار پیشین نیویورک

بگذارید به کسانی که الآن در کمپ لیبرتی و به کسان باقیمانده در کمپ اشرف که گوش می‌دهند و یا در آینده گوش خواهند داد بگویم که من شما را بگونه‌یی زوال‌ ناپذیر ستایش می‌کنم. ما شجاعت شما را ستایش می‌کنیم؛ ما عشق شما به آزادی را ستایش می‌کنیم؛ ما عشق شما به وطن را ستایش می‌کنیم. ما بسیار شما را ستایش می‌کنیم. و زمانیکه که آن روز برسد، و آن روز خواهد رسید که ایران کشوری آزاد باشد، که ایران کشوری شایسته باشد؛ و به ایران اجازه داده شود که متناسب با تاریخ شکوهمندش رفتار کند؛ وقتی آن روز برسد، شما، شمایی که در لیبرتی و اشرف هستید، شما مادران و پدران آزادی خواهید بود. شما قهرمان خواهید بود... .

امید ما به کجاست؟ امید ما برای آزادی، نجابت و دموکراسی در کجاست؟ آیا امید ما باید به آخوندها باشد؟! آیا باید به روحانی قاتل باشد؟

نه! امید ما در شماست. در خانم رجوی است. در سازمان مجاهدین خلق است. در کسانی است که به آزادی اعتقاد دارند. در کسانی است که به دموکراسی اعتقاد دارند. در کسانی است که به یک ایران غیراتمی اعتقاد دارند.