آخوند روحانی در کنفرانس مطبوعاتی 8شهریور93 ضمن سوز و گداز نسبت به تحریمهای جدید آمریکا یکبار دیگر به نیاز رژیم برای ادامه مذاکرات اتمی با 1+5 تأکید کرد ”مذاکره را ادامه می‌دهیم “. رسانه‌های باند رفسنجانی- روحانی نیز ضمن اذعان به نیاز شدید رژیم برای برطرف شدن تحریمها، اشتیاقشان برای ادامه مذاکرات را ابراز کردند.
روزنامه اعتماد (8شهریور) در مقاله‌یی تحت عنوان ”به سوی وین7 “نوشت: ” باید به میز مذاکره برگشت و واقعگرا بود“. به نظر می‌رسد فشار تحریمها و نیاز شدید رژیم به خروج از بن‌بستهای اقتصادی و اجتماعی این واقعگرایی را ضروری وتحمیل ساخته و آن را تنها راه نموده است:” مذاکرات که تنها راه‌حل پرونده هسته‌یی ایران است ”نویسده این مقاله روزنامه باند رفسنجانی- روحانی، در ادامه بار دیگر، مذاکرات را تنها راه پایان تنش دانسته و می‌افزاید: ”عبور از این مرحله است که پایان تنشها و درگیریهای احتمالی را نوید می‌دهد“.
روزنامه دیگر حامی دولت آخوند روحانی به ”اعتماد خامنه‌ای“به تیم مذاکره‌کننده اشاره می‌کند و ملتمسانه از نمایندگان دلواپس باند خامنه‌ای در مجلس رژیم می‌خواهد که به تبعیت از ولی‌فقیه ”نمایندگان نیز باید به این تیم اعتماد کنند “چرا که تبعیت نکردن از خامنه‌ای در این زمینه، به‌مثابه هلاکت نظام است: ”هر دو این مسائل چه پیش‌تر و چه عقب‌تر از رهبری حرکت کردن هلاکت است “ (مردم‌سالاری8شهریور93)
همین روزنامه در مقاله دیگری به ضرورت عقب‌نشینی رژیم از مواضع به‌اصطلاح ”استکبار ستیزی“اشاره می‌کند و بر ضرورت آویختن به دامان غرب و آمریکا تأکید می‌کند.
مردم‌سالاری برای اثبات نظر خود به سخنان سال گذشته روحانی در مجمع عمومی ملل‌متحد اشاره می‌کند که ”ایران به‌دنبال تعامل سازنده بر اساس احترام متقابل و منافع مشترک با دیگر کشورهاست و در این چارچوب در پی افزایش تنش با ایالات متحده آمریکا نیز نیست “.
بر اساس همین تعامل و جلب اعتماد است که رژیم آخوندی برای تأثیرگذاری بر فضای مذاکرات آتی، تلاشهای خود را متمرکز نموده است .
روزنامه اعتماد (8شهریور) در مقاله‌یی تحت عنوان ”به سوی وین7 “نوشت: ” باید به میز مذاکره برگشت و واقعگرا بود“. به نظر می‌رسد فشار تحریمها و نیاز شدید رژیم به خروج از بن‌بستهای اقتصادی و اجتماعی این واقعگرایی را ضروری وتحمیل ساخته و آن را تنها راه نموده است:” مذاکرات که تنها راه‌حل پرونده هسته‌یی ایران است ”نویسده این مقاله روزنامه باند رفسنجانی- روحانی، در ادامه بار دیگر، مذاکرات را تنها راه پایان تنش دانسته و می‌افزاید: ”عبور از این مرحله است که پایان تنشها و درگیریهای احتمالی را نوید می‌دهد“.
روزنامه دیگر حامی دولت آخوند روحانی به ”اعتماد خامنه‌ای“به تیم مذاکره‌کننده اشاره می‌کند و ملتمسانه از نمایندگان دلواپس باند خامنه‌ای در مجلس رژیم می‌خواهد که به تبعیت از ولی‌فقیه ”نمایندگان نیز باید به این تیم اعتماد کنند “چرا که تبعیت نکردن از خامنه‌ای در این زمینه، به‌مثابه هلاکت نظام است: ”هر دو این مسائل چه پیش‌تر و چه عقب‌تر از رهبری حرکت کردن هلاکت است “ (مردم‌سالاری8شهریور93)
همین روزنامه در مقاله دیگری به ضرورت عقب‌نشینی رژیم از مواضع به‌اصطلاح ”استکبار ستیزی“اشاره می‌کند و بر ضرورت آویختن به دامان غرب و آمریکا تأکید می‌کند.
مردم‌سالاری برای اثبات نظر خود به سخنان سال گذشته روحانی در مجمع عمومی ملل‌متحد اشاره می‌کند که ”ایران به‌دنبال تعامل سازنده بر اساس احترام متقابل و منافع مشترک با دیگر کشورهاست و در این چارچوب در پی افزایش تنش با ایالات متحده آمریکا نیز نیست “.
بر اساس همین تعامل و جلب اعتماد است که رژیم آخوندی برای تأثیرگذاری بر فضای مذاکرات آتی، تلاشهای خود را متمرکز نموده است .
در «چارچوب همکاری» و اعتمادسازی عملی در قبال 1+5 است که صالحی رئیس سازمان انرژی اتمی رژیم نیز از «باز طراحی رآکتور تحقیقاتی اراک» سخن به میان می‌آورد.
سخنان آخوند روحانی و مواضع رسانه‌های باند رفسنجانی- روحانی مبنی بر نیاز نظام به مذاکرات و ادامه مسیر زهرخوران، در حالی است که خامنه‌ای نیز بارها از تیم کننده حمایت کرده و از مسیری که این تیم تا کنون طی کرده ابراز رضایت نموده است.
روحانی نیز در کنفرانس خبری 8شهریور بار دیگر بر حمایت خامنه‌ای از تیم مذاکره هسته‌یی تأکید کرد و گفت: ”بدون وحدت و هماهنگی در کشور عبور از این پیچ تاریخی که مقام معظم رهبری اشاره کردند به نظر من امکانپذیر نیست… من تشکر می‌کنم از مقام معظم رهبری که در ملاقات اخیرشان با سفرا ایشان تقویت کردند تیم مذاکره‌کننده را، من در جای دیگری هم گفتم ایشان در ماه رمضان که خدمت ایشان می‌رسیدیم و تیم مذاکره‌کننده هم در همان ماه رمضان در حال مذاکره بود ایشان فرمود من هم هر وقت یاد آنها می‌افتم برایشان دعا می‌کنم و می‌دانم بار سنگینی بر دوش آنهاست “
روحانی پیش از این و درجای دیگری با اشاره به مواضع باندهای رژیم در مورد مذاکرات گفت که همه باندهای رژیم به ضرورت زهرخوران اتمی رسیده‌اند و امروز «هیچ کس به ما نمی‌گوید مسأله هسته‌یی را حل نکنید و ولش کنید. همه می‌گویند مذاکره جدی انجام بدهید… معضل را حل کنید». روحانی تأکید کرد «تحریم بار بر دوش من نیست که برداشتن آن دلبخواه من باشد، بر دوش کل نظام است“.
به این ترتیب آخوند روحانی با به رخ کشیدن حمایتهای ”مقام معظم رهبری“ و رسانه‌های باند رفسنجانی ـ روحانی و با تأکید بر این نکته، می‌خواهند نشان بدهند که نظام آخوندی به‌شدت نیازمند ادامه مذاکرات است و هیچ راهی جز زانو زدن در پشت میز مذاکره وجود ندارد.
خرج کردن مکرر حمایت خامنه‌ای از مذاکرات و تیم مذاکره‌کننده توسط آخوند حسن روحانی نیز در راستای کوتاه کردن زبان دلواپسان است و می‌خواهد به آنها بفهماند که «بدون وحدت و هماهنگی در کشور عبور از این پیچ تاریخی که مقام معظم رهبری اشاره کردند به نظر من امکانپذیر نیست».
طبعاً آخوند روحانی به مصلحت نمی‌بیند که ”پیچ تاریخی“ را برای نیروهای وارفته نظام و باند دلواپس تشریح کند، اما کیست که نداند ”پیچ تاریخی“ که هم‌اکنون نظام با آن مواجه هست، خطر انفجار خشم توده‌ها بر اثر فشار طاقت‌فرسای معیشتی و سرکوب نظام آخوندی است.
تمامی‌ترس آخوند روحانی هم این است که مذاکرات به نتیجه‌یی نرسد، تحریمها شل‌تر نشود ونظام نتواند از ”پیج تاریخی“ عبور کند که در این صورت سر و کار نظام با «ارتش گرسنگان» است و این‌که توده به جان آمده از فساد، سرکوب و تباهی نظام ولایت‌فقیه، بنیان نظام را جارو کنند و آن را به زباله‌دان تاریخ بیندازند.
سخنان آخوند روحانی و مواضع رسانه‌های باند رفسنجانی- روحانی مبنی بر نیاز نظام به مذاکرات و ادامه مسیر زهرخوران، در حالی است که خامنه‌ای نیز بارها از تیم کننده حمایت کرده و از مسیری که این تیم تا کنون طی کرده ابراز رضایت نموده است.
روحانی نیز در کنفرانس خبری 8شهریور بار دیگر بر حمایت خامنه‌ای از تیم مذاکره هسته‌یی تأکید کرد و گفت: ”بدون وحدت و هماهنگی در کشور عبور از این پیچ تاریخی که مقام معظم رهبری اشاره کردند به نظر من امکانپذیر نیست… من تشکر می‌کنم از مقام معظم رهبری که در ملاقات اخیرشان با سفرا ایشان تقویت کردند تیم مذاکره‌کننده را، من در جای دیگری هم گفتم ایشان در ماه رمضان که خدمت ایشان می‌رسیدیم و تیم مذاکره‌کننده هم در همان ماه رمضان در حال مذاکره بود ایشان فرمود من هم هر وقت یاد آنها می‌افتم برایشان دعا می‌کنم و می‌دانم بار سنگینی بر دوش آنهاست “
روحانی پیش از این و درجای دیگری با اشاره به مواضع باندهای رژیم در مورد مذاکرات گفت که همه باندهای رژیم به ضرورت زهرخوران اتمی رسیده‌اند و امروز «هیچ کس به ما نمی‌گوید مسأله هسته‌یی را حل نکنید و ولش کنید. همه می‌گویند مذاکره جدی انجام بدهید… معضل را حل کنید». روحانی تأکید کرد «تحریم بار بر دوش من نیست که برداشتن آن دلبخواه من باشد، بر دوش کل نظام است“.
به این ترتیب آخوند روحانی با به رخ کشیدن حمایتهای ”مقام معظم رهبری“ و رسانه‌های باند رفسنجانی ـ روحانی و با تأکید بر این نکته، می‌خواهند نشان بدهند که نظام آخوندی به‌شدت نیازمند ادامه مذاکرات است و هیچ راهی جز زانو زدن در پشت میز مذاکره وجود ندارد.
خرج کردن مکرر حمایت خامنه‌ای از مذاکرات و تیم مذاکره‌کننده توسط آخوند حسن روحانی نیز در راستای کوتاه کردن زبان دلواپسان است و می‌خواهد به آنها بفهماند که «بدون وحدت و هماهنگی در کشور عبور از این پیچ تاریخی که مقام معظم رهبری اشاره کردند به نظر من امکانپذیر نیست».
طبعاً آخوند روحانی به مصلحت نمی‌بیند که ”پیچ تاریخی“ را برای نیروهای وارفته نظام و باند دلواپس تشریح کند، اما کیست که نداند ”پیچ تاریخی“ که هم‌اکنون نظام با آن مواجه هست، خطر انفجار خشم توده‌ها بر اثر فشار طاقت‌فرسای معیشتی و سرکوب نظام آخوندی است.
تمامی‌ترس آخوند روحانی هم این است که مذاکرات به نتیجه‌یی نرسد، تحریمها شل‌تر نشود ونظام نتواند از ”پیج تاریخی“ عبور کند که در این صورت سر و کار نظام با «ارتش گرسنگان» است و این‌که توده به جان آمده از فساد، سرکوب و تباهی نظام ولایت‌فقیه، بنیان نظام را جارو کنند و آن را به زباله‌دان تاریخ بیندازند.
