ادامه کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
با پیوستن زندان نورآباد ممسنی، در هفته صدوچهل و هفتم
این کارزار به ۶۷ زندان گسترش یافت
بیانیه هفته صد و چهل و هفتمین کارزار سهشنبههای نه به اعدام، روز سهشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵ با گرامیداشت
هفتمین سالگرد اعتراضات آبان ۹۸ و درود به روان پاک ۱۵۰۰ جانباخته سرفراز آن منتشر شد.
بیانیه، همچنین یاد ده هزار شهروند معترض زندانی شده و آسیبدیدگان قیام را گرامی داشته و میافزاید: آنان شجاعانه پا به میدان مبارزه برای برابری، آزادی و زندگی شرافتمندانه گذاشتند و حاکمیت با شلیک به آنان، آبان خونین را رقم زد. با آنان همپیمان میشویم که راهشان را تا تحقق آرمانهایشان ادامه دهیم و چون سالهای گذشته که در زندانها شعار دادیم، فریاد میزنیم: آبان ادامه دارد؛ در هر کوی و برزن و در سراسر ایران.
آبان ادامه دارد،
حتی اگر شب و روز بر ما گلوله بارد
ما لازم میدانیم به احکام اعدام صادر شده توسط قاضی مرگ، «صلواتی»، برای بسیاری از هموطنانمان در این سالها، بهویژه برای معترضان آبان ۱۳۹۸، اشاره کنیم؛ احکامی که اجرای آنها برای چند تن از معترضان، با همت جمعی و فریاد میلیونی شما هموطنان، در نهایت متوقف شد. البته این قاضی دشمن حقوقبشر بهکار خود در دستگاه قضایی ادامه داد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به امثال این قضات دشمن حقوقبشر هشدار میدهد که روز داوری درباره عملکرد آنها دور نیست و در آن روز، بهانهیی برای شانه خالی کردن از مسئولیت خود نخواهند داشت.
در هفتهیی که گذشت، حکم اعدام پیمان فرحآور در اجرای احکام زندان لاکان رشت به وی ابلاغ شد که خطر اجرای آن بسیار زیاد است. همچنین استبداد حاکم برای دو زندانی سیاسی و از بازداشتشدگان قیام دیماه ۱۴۰۴، محمدمهدی پارسا در اهواز و امید جانمی در زرینشهر اصفهان، حکم اعدام صادر کرد؛ اقدامی در استمرار سرکوب و کشتار معترضان با هدف ایجاد رعب و وحشت در جامعه.
از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون، بیش از ۶۰۷ زندانی، از جمله ۲۱ زن زندانی اعدام شدهاند؛ آماری هولناک که ابعاد گسترده ماشین اعدام و سرکوب را نشان میدهد.
در جنایتی دیگر، پیمان صالحی، شهروند کُرد اهل بوکان و برنامهنویس ساکن تهران، در ۱۸ آبان توسط اداره اطلاعات تهران بازداشت شد و دو روز بعد، پیکر بیجان او با آثار ضرب و جرح و شکنجه تحویل خانوادهاش گردید. این میزان از خشونت حکومتی، بار دیگر ضرورت پاسخگویی و پایان دادن به سرکوب، خشونت و قتلهای خودسرانه علیه شهروندان را یادآوری میکند.
با وجود سرکوب و اعدام، ما شاهد مقاومت و همبستگی باشکوه علیه اعدام هستیم. از همین هفته، در زندان نورآباد ممسنی در استان فارس، جمعی از زندانیان به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند.
در اقدامی دیگر، برخی تشکلهای صنفی فرهنگیان و بازنشستگان با صدور بیانیههایی با کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اعلام همبستگی کردند و صدای نه به اعدام را در جامعه بلندتر کردند. بازنشستگان شریف و مقاوم در شهرهای رشت، شوش، تهران و... نیز صدای نه به اعدام را در خیابان فریاد زدند.
ما از همه اقشار مردم، تشکلهای صنفی، کارگران و فعالان سیاسی و مدنی دعوت میکنیم به این کارزار بپیوندند. امیدواریم هر ایرانی عضوی از این حرکت جمعی علیه اعدام شود.
ما در روز سهشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل و هفتم، در ۶۷ زندان زیر در اعتصاب غذا هستیم:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعهسرا، زندان درهشهر ایلام، زندان مشگینشهر و زندان نورآباد ممسنی.