کنفرانس در سنای آمریکا
بسوی صلح و آزادی در ایران
نقش مردم ایران و مقاومت سازمانیافته
۲۷فروردین ۱۴۰۵ (۱۷آوریل ۲۰۲۶)
پیام خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت
سخنرانیهای اعضای سنا و شخصیتهای سیاسی
- سناتور تام تیلس - عضو کمیتههای مالی و قضایی سنای آمریکا، جمهوریخواه
- سناتور کوری بوکر – رئیس کمیتهٔ راهبردی ارتباطات دموکراتهای سنای آمریکا عضو کمیتههای خارجی و قضایی سنا، دموکرات
- کارلا سندز - سفیر آمریکا در دانمارک و جزایر فارو ۲۰۱۷-۲۰۲۱
- سناتور روی بلانت – رئیس کمیتهٔ سیاسی جمهوریخواهان سنای آمریکا ۲۰۲۳-۲۰۱۹
- سناتور سام براونبک - سفیر آمریکا برای آزادی مذهبی ۲۰۲۱-۲۰۱۸ - فرماندار آرکانزاس ۲۰۱۸-۲۰۱۱
- مارک گینزبرگ – سفیر پیشین آمریکا در مراکش
سناتور تام تیلس - عضو کمیتههای مالی و قضایی سنای آمریکا، جمهوریخواه
بسیار سپاسگزارم و به همه شما خوشآمد میگویم. من بارها با شما صحبت کردهام و همیشه گفتهام که امیدوارم روزی این دیدار را در تهران برگزار کنیم و شاید اکنون تقریباً به آنجا رسیدهایم؛ شاید این همان فرصت باشد.
من در اواخر هفته با پرزیدنت ترامپ تماس گرفتم
ایران یکی از غنیترین تاریخها را در میان تمام ملتهای خاورمیانه دارد. قویاً معتقدم اکثریت قاطع مردم آن، صرفاً خواهان زندگی در صلح با خانواده مللی هستند که آنها نیز همین هدف را دنبال میکنند. معتقدم این فرصتی برای اصلاح بسیاری از مشکلاتی است که خاورمیانه از آنها رنج میبرد. اما کارهای زیادی باید انجام شود، دعای بسیار و صبر فراوانی لازم است. مسائل خاورمیانه که ماندگار، معنادار و پایدار هستند، به این سادگی و سرعت رخ نمیدهند.
ما نیز نقش بسیار مهمی برای ایفا کردن داریم تا این موضوع تنها به یک اولویت گذرا تبدیل نشود که پس از مدتی به فراموشی سپرده شود. خیر، اکنون زمانی است که اعضای کنگره باید بگویند مقابله با تهدید سلاحهای هستهیی که آخوندها (حاکمان فعلی) نماینده آن هستند، حیاتی است؛ اما به همان اندازه مهم است که اطمینان حاصل کنیم ایران را در مسیر آزادی قرار میدهیم.
من از رنجی که مردم بیگناه در ایران متحمل میشوند، غافل نیستم. باید برایشان دعا کنیم. اما همچنین باید اطمینان حاصل کنیم که کنگره نقش خود را در تضمین این امر ایفا میکند که هر توافقی که از این گفتگوها حاصل شود، توافقی باشد که به تصویب کنگره برسد تا فراتر از دولتها و دورههای مختلف کنگره، تداوم یابد.
سناتور کوری بوکر – رئیس کمیتهٔ راهبردی ارتباطات دموکراتهای سنای آمریکا
من با قلبی آکنده از غم به اینجا آمدهام و باید بگویم ایستادن در اینجا، در حالی که تصاویر شهدا پشت سر من است، کار دشواری است. دشوار است زیرا از ایثار و فداکاریِ افرادی که پشت سر من هستند آگاهم؛ فداکاری برای آرمانی که برای نسلها در آمریکا، برای من و خانوادهام عزیز بوده است. متأسفانه هیچ ملت بزرگ و آزادهای وجود ندارد که شهدایی نداشته باشد که با خواست و اراده ایستادگی کرده و بالاترین مرتبهٔ ایثار و وفاداری را نثار میهن و آرمان خود کرده باشند. اما برای بزرگداشت کسانی که جانباختهاند، ما زندگان باید استوارتر و متعهدتر بایستیم. برای تکریم فداکاری آنها، ما نیز باید فداکاری کنیم؛ با تعهد تزلزلناپذیر، خستگیناپذیر و شکستناپذیر به یک آرمان.
من پیش از این نیز در اینجا گفتهام: زمانی که مردم ایران، برای آزادی و عدالت بهپا میخیزند، این موضوع فقط مربوط به ایران نیست؛ بلکه تأکید بر حقیقتی است که مارتین لوتر کینگ (دربارهٔ آن) گفت که ما همگی در شبکهیی ناگسستنی از وابستگی متقابل گرفتاریم و در جامهای مشترک از سرنوشت به هم گره خوردهایم؛ که «بیعدالتی در هر کجا، تهدیدی برای عدالت در همه جاست».
میخواهم با شما شفاف باشم؛ این آرمان و این موضوع، مسألهای حزبی نیست. بحث چپ یا راست نیست، بحثِ «درست یا غلط» است. آزادی مردم ایران حیاتی است. این آرمانی برحق است، نه فقط برای کسانی که عاشق ایران هستند، نه فقط برای دوستداران مردم (ایران) و میراث یکی از بزرگترین تمدنهای تاریخ بشریت، بلکه به این دلیل که میبینیم ایران چگونه با کل داستان خاورمیانه و اکنون با کل اقتصاد جهانی درهمتنیده شده است.
اما همانطور که (پیشتر گفته شد)، ما با بمباران از آسمان به صلح دست نخواهیم یافت. تاریخ به ما نشان داده است که نمیتوان با به کار گرفتن برخی از ویرانگرترین سلاحهایی که بشریت تا بهحال ساخته است، به تغییر رژیم دست یافت.
از همگی شما در این سالن سپاسگزارم. من سالهاست بر روی این موضوع کار میکنم و دوستان بسیار نزدیکی در اینجا دارم که نسبت به من لطف و مهربانی داشتهاند، اما مهمتر از آن، آنها همان سنتی را به من نشان میدهند که نیاکان من در این کشور، نیاکان سیاهپوست و سفیدپوست من که برای آزادی در آمریکا ایستادگی کردند، داشتند؛ تعهدی تزلزلناپذیر.
با توجه به این حقیقت که هیچ راهحل نظامی برای پایان دادن به این نبرد وجود ندارد، من تمام توان خود را در مجلس سنای ایالات متحده به کار خواهم گرفت تا این نهاد را وادار به برگزاری جلسات استماع، مناظره و بحث درباره وقایع کنونی ایران کنم. هیچ سناتوری در این نهاد، هیچکدام از ما ۱۰۰ نفر نیست که خواهان یک ایران آزاد نباشد.
همه مردم شایسته آزادی هستند. همه مردم شایسته عدالت هستند. مردم ایران آزاد خواهند شد.
سناتور روی بلانت – رئیس کمیتهٔ سیاسی جمهوریخواهان سنای آمریکا ۲۰۲۳-۲۰۱۹
اولین جلسهیی که مشابه این جلسه در همین اتاق برگزار شد، در سال ۲۰۱۲ و در دومین سال حضور من در سنا بود. من همچنین به یاد آوردم که با هشت نفر از اعضای هیأت پنل وارد شدم، افرادی نظیر سناتور لیبرمن و پاتریک کندی و سایرینی که در اینجا بودند و به حمایتهای خود ادامه دادند. در مورد سناتور لیبرمن، این حمایت تا پایان عمر ایشان تداوم داشت. من از سال ۲۰۱۲ تاکنون سالی را به یاد ندارم که در آن به اندازه فاصله سال گذشته تا امسال، تغییرات شگرف رخ داده باشد. بسیاری از موضوعات تغییر کرده و بسیاری دیگر هنوز در انتظار تعیینتکلیف هستند. از میان تغییرات رخداده، هسته مرکزی رهبری در ایران تضعیف شده، هدف قرار گرفته، شناسایی شده و بهگونهیی حذف شده است که ما پیشبینی نمیکردیم.
بزرگترین مشکلی که این رژیم با آن روبهروست، همان مخالفتهای داخلی مستمر است و این عکسهای پشت سر من، گواه دیگری بر این مدعاست. وقتی به این عکسها نگاه میکنید (اغلب) آنها جوانان ایرانی متولد پس از سال ۱۳۵۷ هستند و برخی مدتها پس از آن سال به دنیا آمدهاند؛ کسانی که دیگر حاضر نیستند (حکومتی) را که به اجبار در آن بزرگ شدهاند، تحمل کنند.
بسیاری از مسائل نیز همچنان بدون تغییر باقی مانده است. ایران همچنان تحت کنترل یک رژیم مسموم و فرقهگراست که اجازه هیچگونه آزادی را نمیدهد. سپاه پاسداران، اگر چه تضعیف شده، اما همچنان به ساختار سرکوبگر خود برای جلوگیری از آزادی در جامعه ادامه میدهد و بهعنوان بازوی اجرایی برای آخوندها عمل میکند. رژیم همچنان بر نابودی هر گونه مقاومت داخلی تمرکز دارد. اینها مسائلی است که همیشه وجود داشته است. هزاران نفر بهقتل رسیدهاند. خانم رجوی کتابی را نشان دادند که حاوی ۲۰ هزار نام بود. من اطمینان دارم که ما تمام نامها را نمیدانیم و همچنان شاهد این روند هستیم. مجاهدین خلق در داخل ایران به مقاومت ادامه میدهند. ۲۵۰ نفر از اعضای مجاهدین به مقر اصلی خامنهای حمله کردند. ۱۰۰ نفر از آنها کشته یا اسیر شدند
این افراد ۸۰ ساله نیستند که بخواهند آخرین ایستادگی زندگیشان را انجام دهند و تنها چند سال از عمرشان باقی مانده باشد؛ آنها جوانانی هستند که حاضر نیستند از آینده کشورشان چشمپوشی کنند، حتی اگر این کار به قیمت جان آنها تمام شود.
هیچ «میانهرویی» در این رژیم یافت نمیشود. ما همیشه بهدنبال میانهروها در رژیم میگردیم، اما هنوز هرگز آنها را پیدا نکردهایم
از نظر من، اولین موضوعی که باید بر سر آن مذاکره کنیم، توقف فوری اعدامها و توقف کشتار معترضان همین الآن است.
ما باید درک کنیم که در تمام این مدت، یک گروه در ایران وجود داشته که تلاشی مستمر را رهبری کرده و همچنان به این کار ادامه میدهد. شورای ملی مقاومت ساختار پیشنهادی خود را برای دولت انتقالی ترسیم کرده است، با تأکید بر واژه «انتقالی»؛ دولتی که ثبات کافی برای رسیدن سریع به انتخابات دموکراتیک، آزاد و منصفانه را فراهم کند و متعهد به دموکراسی باشد. اصول دهگانه در طرح سال ۲۰۰۶ دقیقاً همین است: ۱۰ اصل پایدار در برنامهیی که اکنون دو دهه است در معرض دید همگان قرار دارد، شورای ملی مقاومت دو دهه است درباره آن صحبت میکند و خانم رجوی امروز دوباره درباره آن سخن گفتند.
امیدوارم سال دیگر نظارهگر ایرانی باشیم که آیندهای کاملاً متفاوت برای تمامی مردم این کشور و همه کسانی که به این مردم اهمیت میدهند، رقم زده است.
