در مصر انقلاب دیگری متولد شده است. خون دهها کشته پردهها را کنار زده و مردم میگویند وضعیت موجود و شورای حاکم نظامی را تحمل نمیکنند. ما انقلاب نکردیم که حسنی مبارک دیگری بیاید و ما را سرکوب کند
پلیس با شلیک گاز اشکآور به تظاهرکنندگان در میدان تحریر حمله کرد و معترضان با بارانی از سنگ به آنها جواب دادند. وحشیگری نیروهای پلیس بخشی از دلایلی بود که به انقلاب مردم و سرنگونی حسنی مبارک ختم شد. این بار نیز حمله پلیس ضدشورش به مردم نشان داد که یک چیزی هنوز تغییر نکرده است. دهها تن کشته و شمار زیادی مجروح شدند. بسیاری بر اثر استنشاق گاز اشکآور مجروح شدند. برخی نیز بر اثر اصابت گلولهها پلاستیکی دچار خونریزی شده بودند. عامر عادل بعد از اینکه شنید مردم در میدان تحریر مورد تهاجم قرار گرفتهاند به این میدان آمد.
عامر عادل: تنها چیزی که ما درباره آن صحبت میکنیم این است که مردم و ارتش یکی هستند ولی اینطور نیست. محمد حسین طنطاوی بیش از ۳۰سال است که در ارتش است و او با کسانی که کشور را به فساد کشانده بودند موافقت کرده بود و از تمام سرکوب و شکنجهای که میشد اطلاع داشت. او در آن موقع کجا بود؟
با تاریکی شب وقتی که چادر معترضان به آتش کشیده شد پلیس بهطور موقت عقبنشینی کرد ولی مردم در میدان به شب زندهداری خود ادامه دادند و برای سرنگونی فرماندهان نظامی ارتش شعار میدادند.
در میدان تحریر یک جرقه تازه روشن شده است که با یک احساس خیانت به مردم به آن سوخت میرسد. وقتی که ارتش از انقلاب مردم حمایت کرد مردم فکر میکردند که ارتش برای نجات مصر آمده است و آنها دارند جاده را برای یک مصر جدید آماده میکنند اما اکنون آنها میگویند که باید مصر را از دست نظامیان نجات دهند.
این اعتراض خاص احزاب سیاسی نیست بلکه اقشار مختلف مردم در آن حضور دارند که احساس میکنند باید یک پیام برای رهبران نظامی بفرستند.
یک شهروند مصری: راهحل در این است که آنها باید یک چیز را کاملاً روشن کنند. آنها یا با انقلاب هستند و یا علیه آن. تا امروز ما تحت حکومت قبلی هستیم.
داوطلبان ایستگاههای امدادی را در پیادهروها برپا کردهاند تا به مجروحان کمک کرده و شهدا را تحویل بگیرند.
یک جوان: من ۳ شهید را دیدم که حدود ۲۰ تا ۳۰سال داشتند. هیچ جای زخمی روی جسد آنها وجود نداشت و احتمالاً آنها بر اثر خفگی ناشی از گاز اشکآور کشته شده بودند. چون وقتی ما مورد تهاجم گاز اشکآور قرار گرفتیم قابلتحمل نبود. نه میتوانستیم نفس بکشیم و نه حتی میتوانستیم چشمانمان را باز کنیم.
حاکمان نظامی مصر میگویند که انتخابات در زمان مشخص شده برگزار خواهد شد ولی برای معترضانی که در کنار یکدیگر در میدان تحریر ایستادهاند رأی دادن هیچ معنایی ندارد.
پلیس با شلیک گاز اشکآور به تظاهرکنندگان در میدان تحریر حمله کرد و معترضان با بارانی از سنگ به آنها جواب دادند. وحشیگری نیروهای پلیس بخشی از دلایلی بود که به انقلاب مردم و سرنگونی حسنی مبارک ختم شد. این بار نیز حمله پلیس ضدشورش به مردم نشان داد که یک چیزی هنوز تغییر نکرده است. دهها تن کشته و شمار زیادی مجروح شدند. بسیاری بر اثر استنشاق گاز اشکآور مجروح شدند. برخی نیز بر اثر اصابت گلولهها پلاستیکی دچار خونریزی شده بودند. عامر عادل بعد از اینکه شنید مردم در میدان تحریر مورد تهاجم قرار گرفتهاند به این میدان آمد.
عامر عادل: تنها چیزی که ما درباره آن صحبت میکنیم این است که مردم و ارتش یکی هستند ولی اینطور نیست. محمد حسین طنطاوی بیش از ۳۰سال است که در ارتش است و او با کسانی که کشور را به فساد کشانده بودند موافقت کرده بود و از تمام سرکوب و شکنجهای که میشد اطلاع داشت. او در آن موقع کجا بود؟
با تاریکی شب وقتی که چادر معترضان به آتش کشیده شد پلیس بهطور موقت عقبنشینی کرد ولی مردم در میدان به شب زندهداری خود ادامه دادند و برای سرنگونی فرماندهان نظامی ارتش شعار میدادند.
در میدان تحریر یک جرقه تازه روشن شده است که با یک احساس خیانت به مردم به آن سوخت میرسد. وقتی که ارتش از انقلاب مردم حمایت کرد مردم فکر میکردند که ارتش برای نجات مصر آمده است و آنها دارند جاده را برای یک مصر جدید آماده میکنند اما اکنون آنها میگویند که باید مصر را از دست نظامیان نجات دهند.
این اعتراض خاص احزاب سیاسی نیست بلکه اقشار مختلف مردم در آن حضور دارند که احساس میکنند باید یک پیام برای رهبران نظامی بفرستند.
یک شهروند مصری: راهحل در این است که آنها باید یک چیز را کاملاً روشن کنند. آنها یا با انقلاب هستند و یا علیه آن. تا امروز ما تحت حکومت قبلی هستیم.
داوطلبان ایستگاههای امدادی را در پیادهروها برپا کردهاند تا به مجروحان کمک کرده و شهدا را تحویل بگیرند.
یک جوان: من ۳ شهید را دیدم که حدود ۲۰ تا ۳۰سال داشتند. هیچ جای زخمی روی جسد آنها وجود نداشت و احتمالاً آنها بر اثر خفگی ناشی از گاز اشکآور کشته شده بودند. چون وقتی ما مورد تهاجم گاز اشکآور قرار گرفتیم قابلتحمل نبود. نه میتوانستیم نفس بکشیم و نه حتی میتوانستیم چشمانمان را باز کنیم.
حاکمان نظامی مصر میگویند که انتخابات در زمان مشخص شده برگزار خواهد شد ولی برای معترضانی که در کنار یکدیگر در میدان تحریر ایستادهاند رأی دادن هیچ معنایی ندارد.
