جمعی از دانشگاهیان و دانشجویان سراسر تهران با بیانیهای از شرکت خود در تظاهرات هفتم اسفند، خبر دادند. این تظاهرات درشب هفتم شهدای راه آزادی انجام میگیرد. متن کامل بیانیه به شرح زیر میباشد:
پایان شب دد آغاز گشته ورق برگشته
زنجیر بگسل قفس را بشکن طلسم بشکسته
هموطنان، دانشجویان!
روز هفتم شهدای تظاهرات اول اسفند نزدیک میشود. روزی که آنان همپای ما قهرمانانه به میدان شتافتند و جان خویش را فدیه راه آزادی کردند. اکنون آنان چشم انتظار ادامه این مسیر تابناک از جانب ما هستند. دانشجویان دلیر دانشگاه شیراز تجمعات خود را از هماکنون در اعتراض به قتل یار دبستانی ”حامد نور محمدی“ به وسیله مزدوران بسیجی از روز سهشنبه آغاز کردهاند. در روز اول اسفند طبق اخبار موثق، دو شهید گمنام در تهران و یک شهید زن در مهاباد نیز داشتهایم که متاسفانه هنوز اسامی و عکس آنها به دستمان نرسیده است. فداکاری این شهیدان راه آزادی، گواه این حقیقت است که مردم ما هرگز نظام ددمنش ولایت را نپذیرفته و به آن تسلیم نشده و اراده کردهاند که فاشیسم حاکم را از اریکه قدرت بزیر بکشند. این خواسته حقطلبانه، دیر نیست که به نتیجه برسد.
شجاعت زنان و جوانان این مرز و بوم، جهانی را به ستایش واداشته و دنیا چشم انتظار ماست که در حرکات بعدی چه خواهیم کرد و چگونه سر مار را به سنگ میکوبیم. حال نوبت ماست که راه آن شهدای گرانقدر را با اعتراضات بیشتر و صفوف فشردهتر ادامه دهیم تا به هدفی که آنها در پی آن بودند برسیم.
با ضربهی مهلکی که در روز ۲۵ بهمن به سیستم پلیسی و افسارگسیخته نظام ولایت، وارد نمودیم و سپس با شروع تجمعات روز اول اسفند، مدار مبارزاتمان وارد مرحلهای جدید شد و تابوی نظام ولایت و تمامیت این حاکمیت مستبد بهدلیل این ضربات قوی، دچار شکافی عمیق گشته است، طوری که ترمیم شدنی نیست.
حال بر ماست که شکاف را بیشتر و عمیقتر کنیم تا تمامیت این نظام منفور فرو بریزد. بیشتر کردن شکاف یعنی زدن ضربات پیدرپی بر پیکره نظام فرتوت. این ضربات از طریق اعتراضات و اعتصابات سراسری امکان پذیر است.
یاران همت کنید، روز برخاستن فرا رسیده!
دیکتاتورها یارای ایستادگی در برابر عزم ملتی که آزادی را طلب کردهاند ندارند، اینرا تجربه قیامهای متعدد در خاورمیانه و منطقه در ماه گذشته و روزهای اخیر به ما نشان داد. پس ما نیز میتوانیم با همت و اراده، این آرزوی دیرینه را محقق سازیم، مهم استمرار این حرکتهاست تا دشمن را خسته کنیم و به استیصال بکشانیم.
طبق اخباری که از عناصر موثر در درون نظام بهدست آمده، از هماکنون آمار ریزشیها و بریدههای سیستم سرکوب و پلیسی، بسیار افزایش یافته است. فرماندهان رده پایینتر سپاه و بسیج با عجز و ناتوانی به فرماندههان بالاتر گزارش دادهاند که خانوادهها، همسایهها و دوستانمان به ما خرده میگیرند و ما را طرد کردهاند و به ما به چشم مزدور مینگرند و خودمان هم نمیدانیم چرا باید در مقابل مردم بایستیم و آنها را مورد ضربوشتم و دستگیری قرار دهیم، زنان را کتک بزنیم و یا دستگیر کنیم و... ! نفراتی که هنوز ذرهای انسانیت در وجودشان باقی مانده است و در درون ماشین سرکوب نظام هستند این تناقض را نتوانستهاند هضم کنند و متزلزلند. پس باید با نشاندادن ضرب شست در تظاهرات روز هفتم اسفند، تزلزل آنها را بیشتر کرد، باید به آنها نشان داد که ما کوتاه نخواهیم آمد و تا به آخر میایستیم و میجنگیم. اراده ما ترس و وحشت مزدوران روحیه باخته و طرد شده از جامعه را افزون خواهد کرد. پس باید عزم جزم کنیم و ارادهها را یکبار دیگر صیقل بزنیم. و این تنها راه پیروزی است.
بهترین موقعیت برای قیام سراسری و به زیر کشیدن حاکم دیکتاتور فرا رسیده است. نباید فرصت را از دست بدهیم. نظام دین مدار، بالاترین سرکوبی را که متصور بود و در ماکزیمم توانش، انجام داد. حتی با وارد کردن کماندوهای حزبالله لبنان و مزدوران ۹ بدر عراقی، هم نتوانست قیام سراسری ما در روزهای ۲۵بهمن و اول اسفند، متوقف سازد. اکنون دیگر نوبت ماست. عجز و درماندگی مزدوران را در چهرههایشان، همگی در روز اول اسفند به چشم میدیدیم که چگونه ترسان و هراسان سعی در متفرق کردن جمعیت داشتند، ولی از هر سویی که جمعیت را متفرق میکردند، از سوی دیگر سیل جمعیت به اعتراض برمیخاست. صحنه رویارویی بین سپیدهدمان آزادی و شب تیره و تار تحجر در خیابانهای تهران به خوبی عیان بود.
این بار در روز ۷ اسفند (شنبه) ساعت ۳ بعد ازظهر آمادهتر به خیابانها خواهیم آمد. مجهز خواهیم شد، ماسک، سرکه و پارچه، سنگ و ابزار دفاعی را نباید فراموش کرد. رمز پیروزی تهاجم است نه دفاع. موبایل و دوربینهایمان را هم طوری مخفی میکنیم که با ثبت تصاویر ضربه بیشتری بر پیکر نظام وارد کنیم. کاری را که او نمیخواهد (پخش تصاویر اعتراضات مردم ایران) را انجام خواهیم داد. و تصاویر اراده و استقامت زنان و مردان ایران زمین را در تمامی شهرهای ایران و جهان به نمایش خواهیم گذاشت.
یک هوایتر و تازه، در فضای میهن است شور توفانی وزان در بادهای میهن است
در گذر از ۳۰ بهار خفته در خون پشت سر ملت اینک در پی باد صبای میهن است
آسمان خونین دل و دشت وطن آلاله پوش پرچم سرخ قیام اینک ردای میهن است
جمعی از دانشگاهیان و دانشجویان سراسر تهران – ۴اسفند.
پایان شب دد آغاز گشته ورق برگشته
زنجیر بگسل قفس را بشکن طلسم بشکسته
هموطنان، دانشجویان!
روز هفتم شهدای تظاهرات اول اسفند نزدیک میشود. روزی که آنان همپای ما قهرمانانه به میدان شتافتند و جان خویش را فدیه راه آزادی کردند. اکنون آنان چشم انتظار ادامه این مسیر تابناک از جانب ما هستند. دانشجویان دلیر دانشگاه شیراز تجمعات خود را از هماکنون در اعتراض به قتل یار دبستانی ”حامد نور محمدی“ به وسیله مزدوران بسیجی از روز سهشنبه آغاز کردهاند. در روز اول اسفند طبق اخبار موثق، دو شهید گمنام در تهران و یک شهید زن در مهاباد نیز داشتهایم که متاسفانه هنوز اسامی و عکس آنها به دستمان نرسیده است. فداکاری این شهیدان راه آزادی، گواه این حقیقت است که مردم ما هرگز نظام ددمنش ولایت را نپذیرفته و به آن تسلیم نشده و اراده کردهاند که فاشیسم حاکم را از اریکه قدرت بزیر بکشند. این خواسته حقطلبانه، دیر نیست که به نتیجه برسد.
شجاعت زنان و جوانان این مرز و بوم، جهانی را به ستایش واداشته و دنیا چشم انتظار ماست که در حرکات بعدی چه خواهیم کرد و چگونه سر مار را به سنگ میکوبیم. حال نوبت ماست که راه آن شهدای گرانقدر را با اعتراضات بیشتر و صفوف فشردهتر ادامه دهیم تا به هدفی که آنها در پی آن بودند برسیم.
با ضربهی مهلکی که در روز ۲۵ بهمن به سیستم پلیسی و افسارگسیخته نظام ولایت، وارد نمودیم و سپس با شروع تجمعات روز اول اسفند، مدار مبارزاتمان وارد مرحلهای جدید شد و تابوی نظام ولایت و تمامیت این حاکمیت مستبد بهدلیل این ضربات قوی، دچار شکافی عمیق گشته است، طوری که ترمیم شدنی نیست.
حال بر ماست که شکاف را بیشتر و عمیقتر کنیم تا تمامیت این نظام منفور فرو بریزد. بیشتر کردن شکاف یعنی زدن ضربات پیدرپی بر پیکره نظام فرتوت. این ضربات از طریق اعتراضات و اعتصابات سراسری امکان پذیر است.
یاران همت کنید، روز برخاستن فرا رسیده!
دیکتاتورها یارای ایستادگی در برابر عزم ملتی که آزادی را طلب کردهاند ندارند، اینرا تجربه قیامهای متعدد در خاورمیانه و منطقه در ماه گذشته و روزهای اخیر به ما نشان داد. پس ما نیز میتوانیم با همت و اراده، این آرزوی دیرینه را محقق سازیم، مهم استمرار این حرکتهاست تا دشمن را خسته کنیم و به استیصال بکشانیم.
طبق اخباری که از عناصر موثر در درون نظام بهدست آمده، از هماکنون آمار ریزشیها و بریدههای سیستم سرکوب و پلیسی، بسیار افزایش یافته است. فرماندهان رده پایینتر سپاه و بسیج با عجز و ناتوانی به فرماندههان بالاتر گزارش دادهاند که خانوادهها، همسایهها و دوستانمان به ما خرده میگیرند و ما را طرد کردهاند و به ما به چشم مزدور مینگرند و خودمان هم نمیدانیم چرا باید در مقابل مردم بایستیم و آنها را مورد ضربوشتم و دستگیری قرار دهیم، زنان را کتک بزنیم و یا دستگیر کنیم و... ! نفراتی که هنوز ذرهای انسانیت در وجودشان باقی مانده است و در درون ماشین سرکوب نظام هستند این تناقض را نتوانستهاند هضم کنند و متزلزلند. پس باید با نشاندادن ضرب شست در تظاهرات روز هفتم اسفند، تزلزل آنها را بیشتر کرد، باید به آنها نشان داد که ما کوتاه نخواهیم آمد و تا به آخر میایستیم و میجنگیم. اراده ما ترس و وحشت مزدوران روحیه باخته و طرد شده از جامعه را افزون خواهد کرد. پس باید عزم جزم کنیم و ارادهها را یکبار دیگر صیقل بزنیم. و این تنها راه پیروزی است.
بهترین موقعیت برای قیام سراسری و به زیر کشیدن حاکم دیکتاتور فرا رسیده است. نباید فرصت را از دست بدهیم. نظام دین مدار، بالاترین سرکوبی را که متصور بود و در ماکزیمم توانش، انجام داد. حتی با وارد کردن کماندوهای حزبالله لبنان و مزدوران ۹ بدر عراقی، هم نتوانست قیام سراسری ما در روزهای ۲۵بهمن و اول اسفند، متوقف سازد. اکنون دیگر نوبت ماست. عجز و درماندگی مزدوران را در چهرههایشان، همگی در روز اول اسفند به چشم میدیدیم که چگونه ترسان و هراسان سعی در متفرق کردن جمعیت داشتند، ولی از هر سویی که جمعیت را متفرق میکردند، از سوی دیگر سیل جمعیت به اعتراض برمیخاست. صحنه رویارویی بین سپیدهدمان آزادی و شب تیره و تار تحجر در خیابانهای تهران به خوبی عیان بود.
این بار در روز ۷ اسفند (شنبه) ساعت ۳ بعد ازظهر آمادهتر به خیابانها خواهیم آمد. مجهز خواهیم شد، ماسک، سرکه و پارچه، سنگ و ابزار دفاعی را نباید فراموش کرد. رمز پیروزی تهاجم است نه دفاع. موبایل و دوربینهایمان را هم طوری مخفی میکنیم که با ثبت تصاویر ضربه بیشتری بر پیکر نظام وارد کنیم. کاری را که او نمیخواهد (پخش تصاویر اعتراضات مردم ایران) را انجام خواهیم داد. و تصاویر اراده و استقامت زنان و مردان ایران زمین را در تمامی شهرهای ایران و جهان به نمایش خواهیم گذاشت.
یک هوایتر و تازه، در فضای میهن است شور توفانی وزان در بادهای میهن است
در گذر از ۳۰ بهار خفته در خون پشت سر ملت اینک در پی باد صبای میهن است
آسمان خونین دل و دشت وطن آلاله پوش پرچم سرخ قیام اینک ردای میهن است
جمعی از دانشگاهیان و دانشجویان سراسر تهران – ۴اسفند.
