به دنبال برملا شدن زندان و شکنجهگاه مخفی نوری مالکی در فرودگاه المثنی بغداد، زندانهای مخفی دیگر و گزارشهای تکاندهنده از شکنجهها و حنایات صورت گرفته دراین زندانها در رسانههای خبری بینالمللی و عربی وعراقی فاش گردید.
به گزارشی ازتلویزیون الجزیره دراین باره توجه فرمایید:
یک زندانی: شکنجه جمعی صورت میگرفت. چشمها و دستها را میبستند. ما بازجویان و شکنجهگران را نمیدیدیم و کسی از آنها را مشاهده نمیکردیم. خبرچین به آنها دیکته میکرد و قسم میخورد که این فرد چنین کاری کرده است در حالی که ما بیگناه بودیم و کاری نکرده بودیم.
یک زندانی دیگر: به مدت 4ماه یا بیشتر شکنجه کردند. اعتراف بکنی یا نکنی فرقی نمیکند، زندانیان را بهطور کامل شکنجه میکنند. برخی از زندانیان شهید شدند.
گزارشگر الجزیره افزود: به علت این نقضها که بازداشتشدگان از اهالی موصل آنرا توصیف میکنند، شورای عشایر استان تظاهراتی اعتراضی برگزار کردند. آنها همچنین از نخست وزیری و وزارت کشور خواستار عذر خواهی از اهالی موصل شدند.
شیخ فارس عبداله الفارس، دبیرکل شورای شیوخ عشایر نینوی: شکنجه اجباری، هتک حرمت بازداشت شدگان، باورکردنی نیست. مرد به شرافتش شناخته میشود. چرا تجاوز کردند. ما متمدن هستیم. این وضعیت که به خودشان چنین اجازهای میدهند از کجا آوردند که به دوستش چنین اهانتهایی بشود. ما صریحاً از نخستوزیر و وزیر دفاع خواستار عذرخواهی از مردم نینوی هستیم.
عبدالرحیم الشمری، رئیس کمیته امنیت و دفاع شورای استان نینوی: از نظر ما استان نینوی به طرفهای سیاسی که بغداد را تحت کنترل دارند تکیه دارند و حتی رهبران دولتی که در بغداد حاکم هستند. روی استان نینوی فشار میآوردند و ارتش در این اعمال فشار دست دارد.
یک بازداشتی سابق از زندان فرودگاه المثنی در بغداد (چهرهاش نشان داده نمیشود) : از ابزار شکنجه روانی استفاده میکنند از جمله دو برادر را میآوردند و اقدام به شکنجه یکی از آنها در مقابل دیگری میکردند تا آنچه را که میخواهند اعتراف کنند. همچنین پدر و پسری را و برعکس، این وضعیت را ادامه میدادند. شکنجه تا حد مرگ یکی از بازداشت شدگان در تاریخ 18ژانویه 2010 ادامه پیدا کرده بود. بعد از آن شکنجه کاهش پیدا کرد و وزیر حقوقبشر آمد و محل ( شکنجهگاه) فاش شد و چند شکنجهگاه و اجساد بازداشت شدگان توسط وزیر حقوقبشر کشف شد و (وزیر حقوقبشر) به چشم خود از وضعیت فاجعهباری که در آن بهسر میبردیم مطلع شد.
اَثیل النجیفی استاندار نینوی: ما نامههای رسمی برای فرماندهی کل نیروهای مسلح فرستادیم برای اینکه این دستگیریها بدون احکام قضایی بوده و در حین دستگیریها هتک حرمتهای زیادی صورت گرفته است و از فرماندهی کل نیروهای مسلح درخواست کردیم که اسامی دستگیر شدگان را برایمان ارسال نمایند و محل اسارتشان را مشخص کنند تا اینکه خانوادههای دستگیر شدگان را مطمئن سازیم ولی همه جوابهایی که از طرف فرماندهی کل نیروهای مسلح آمده، فقط اسامی 99نفر از 375نفردستگیرشده را دادند و ابداً از سرنوشت بقیه نفرات خبر نداریم و درخواست رسمی هم حول این موضوع کردیم.
جوابی که دریافت کردیم این بود: به ما اجازه وارد شدن به این موضوع داده نمیشود و مشابه همین زندان الان در موصل هم هست که در آن زندانیان وجود دارند و در دست لشگر دوم هستند قضات و دادستان هم نمیتوانند آنجا بروند و در آنجا انواع شکنجهها صورت میگیرد که فرقی با آنچه که الان در فرودگاه المثنی جریان دارد نمیکند.
سؤال: آیا چیز اثباتی برای آن دارید؟
جواب: بله، من بیش از دو هفته پیش نامهیی برای فرماندهی کل قوا فرستادم و درخواست استعفا یا انتقال فرمانده لشگر دوم را کردم برای اینکه حقوقبشر را در استان نینوی نقض میکند، افسرانی در موصل وجود دارند که برخی زندانیان زیر دستانشان میمیرند، ما شکایت قضایی از این افسران کردیم ولی همچنان این شکایت به جریان نیافتاده است الان افسرانی هستند که اقدام به تحقیقات میکنند بهرغم اینکه آنها خودشان به قضاییه اهانت کردند و یکی از آنها در سالن دادگاه اقدام به تیراندازی کرد و قضات را تهدید کرد، ولی مانع آن شدند که دستگیر و به زندان فرستاده شود، و بهجای اینکه به زندان انداخته شود الان اقدام به تحقیق میکند، این هتک حرمتها الان وجود دارد و استان نینوی مورد تعرض واقع گرفته است. ما همه سیستمهای امنیتی و نظامی را مخاطب قرار دادیم ولی تا الان هیچکس به این ندای ما پاسخ نداده است.
به گزارشی ازتلویزیون الجزیره دراین باره توجه فرمایید:
یک زندانی: شکنجه جمعی صورت میگرفت. چشمها و دستها را میبستند. ما بازجویان و شکنجهگران را نمیدیدیم و کسی از آنها را مشاهده نمیکردیم. خبرچین به آنها دیکته میکرد و قسم میخورد که این فرد چنین کاری کرده است در حالی که ما بیگناه بودیم و کاری نکرده بودیم.
یک زندانی دیگر: به مدت 4ماه یا بیشتر شکنجه کردند. اعتراف بکنی یا نکنی فرقی نمیکند، زندانیان را بهطور کامل شکنجه میکنند. برخی از زندانیان شهید شدند.
گزارشگر الجزیره افزود: به علت این نقضها که بازداشتشدگان از اهالی موصل آنرا توصیف میکنند، شورای عشایر استان تظاهراتی اعتراضی برگزار کردند. آنها همچنین از نخست وزیری و وزارت کشور خواستار عذر خواهی از اهالی موصل شدند.
شیخ فارس عبداله الفارس، دبیرکل شورای شیوخ عشایر نینوی: شکنجه اجباری، هتک حرمت بازداشت شدگان، باورکردنی نیست. مرد به شرافتش شناخته میشود. چرا تجاوز کردند. ما متمدن هستیم. این وضعیت که به خودشان چنین اجازهای میدهند از کجا آوردند که به دوستش چنین اهانتهایی بشود. ما صریحاً از نخستوزیر و وزیر دفاع خواستار عذرخواهی از مردم نینوی هستیم.
عبدالرحیم الشمری، رئیس کمیته امنیت و دفاع شورای استان نینوی: از نظر ما استان نینوی به طرفهای سیاسی که بغداد را تحت کنترل دارند تکیه دارند و حتی رهبران دولتی که در بغداد حاکم هستند. روی استان نینوی فشار میآوردند و ارتش در این اعمال فشار دست دارد.
یک بازداشتی سابق از زندان فرودگاه المثنی در بغداد (چهرهاش نشان داده نمیشود) : از ابزار شکنجه روانی استفاده میکنند از جمله دو برادر را میآوردند و اقدام به شکنجه یکی از آنها در مقابل دیگری میکردند تا آنچه را که میخواهند اعتراف کنند. همچنین پدر و پسری را و برعکس، این وضعیت را ادامه میدادند. شکنجه تا حد مرگ یکی از بازداشت شدگان در تاریخ 18ژانویه 2010 ادامه پیدا کرده بود. بعد از آن شکنجه کاهش پیدا کرد و وزیر حقوقبشر آمد و محل ( شکنجهگاه) فاش شد و چند شکنجهگاه و اجساد بازداشت شدگان توسط وزیر حقوقبشر کشف شد و (وزیر حقوقبشر) به چشم خود از وضعیت فاجعهباری که در آن بهسر میبردیم مطلع شد.
اَثیل النجیفی استاندار نینوی: ما نامههای رسمی برای فرماندهی کل نیروهای مسلح فرستادیم برای اینکه این دستگیریها بدون احکام قضایی بوده و در حین دستگیریها هتک حرمتهای زیادی صورت گرفته است و از فرماندهی کل نیروهای مسلح درخواست کردیم که اسامی دستگیر شدگان را برایمان ارسال نمایند و محل اسارتشان را مشخص کنند تا اینکه خانوادههای دستگیر شدگان را مطمئن سازیم ولی همه جوابهایی که از طرف فرماندهی کل نیروهای مسلح آمده، فقط اسامی 99نفر از 375نفردستگیرشده را دادند و ابداً از سرنوشت بقیه نفرات خبر نداریم و درخواست رسمی هم حول این موضوع کردیم.
جوابی که دریافت کردیم این بود: به ما اجازه وارد شدن به این موضوع داده نمیشود و مشابه همین زندان الان در موصل هم هست که در آن زندانیان وجود دارند و در دست لشگر دوم هستند قضات و دادستان هم نمیتوانند آنجا بروند و در آنجا انواع شکنجهها صورت میگیرد که فرقی با آنچه که الان در فرودگاه المثنی جریان دارد نمیکند.
سؤال: آیا چیز اثباتی برای آن دارید؟
جواب: بله، من بیش از دو هفته پیش نامهیی برای فرماندهی کل قوا فرستادم و درخواست استعفا یا انتقال فرمانده لشگر دوم را کردم برای اینکه حقوقبشر را در استان نینوی نقض میکند، افسرانی در موصل وجود دارند که برخی زندانیان زیر دستانشان میمیرند، ما شکایت قضایی از این افسران کردیم ولی همچنان این شکایت به جریان نیافتاده است الان افسرانی هستند که اقدام به تحقیقات میکنند بهرغم اینکه آنها خودشان به قضاییه اهانت کردند و یکی از آنها در سالن دادگاه اقدام به تیراندازی کرد و قضات را تهدید کرد، ولی مانع آن شدند که دستگیر و به زندان فرستاده شود، و بهجای اینکه به زندان انداخته شود الان اقدام به تحقیق میکند، این هتک حرمتها الان وجود دارد و استان نینوی مورد تعرض واقع گرفته است. ما همه سیستمهای امنیتی و نظامی را مخاطب قرار دادیم ولی تا الان هیچکس به این ندای ما پاسخ نداده است.
