ابتذال ترکیدن بادکنک تبلیغاتی رژیم آخوندی و مشاور امنیتی

در پانزدهمین روز مصاحبه‌های خصوصی و انفرادی وزارت حقوق‌بشر عراق با تک‌تک مجاهدان اشرف که در بیرون قرارگاه و در جنب نیروهای عراقی برگزار می‌شود و در حالیکه هنوز مصاحبه‌ها خاتمه نیافته است، رژیم آخوندی و مشاور امنیتی تاب نیاوردند و در منتهای ابتذال و استیصال، بادکنک تبلیغاتی ارتجاع را مبنی بر اینکه اکثریت قریب به اتفاق ساکنان اشرف خواهان بازگشت به دامن رژیم هستند، ترکاندند.

 

مصاحبه‌های خصوصی و انفرادی با مجاهدان ایستاده در اشرف، از هفتم اسفندماه گذشته آغاز شد و پس از دو روز متوقف گردید و سپس از روز 12فروردین مجدداً آغاز شد. هدف اعلام شده این مصاحبه‌ها این بود که در بیرون قرارگاه، از یکایک مجاهدین به‌طور جداگانه در حضور نیروهای آمریکایی و عراقی و کارمندان وزارت حقوق‌بشر عراق پرسیده شود که می‌خواهند به ایران بازگردند یا به کشور ثالث بروند؟

 

به گفته مشاور امنیتی دولت عراق گزینه ماندگاری و پایداری در اشرف، مطلقا موضوع سؤال نبود.
اما طی 15روز، 2600تن، نوبت مصاحبه پیدا کردند و نزدیک به 99 و 8دهم درصد از آنان جانانه‌ایستادند، بر حقوق قانونی خود و خلق‌شان و بر پایداری و ماندگاری در اشرف به هر قیمت پای فشردند. به انواع وعده‌ها و امتیازاتی که به آنها ارائه می‌شد وقعی نگذاشتند و در باغ سبز و سرخی را که در برابرشان گشوده می‌شد، از پاشنه در آوردند.
در این میان، تا پایان روز چهارشنبه 26فروردین در این مصاحبه‌ها تنها 6 فرد بریده، با نیروهای عراقی پی کار خود رفتند. از این پیشتر، رهبر مقاومت طی پیامی، یکبار دیگر، همه مجاهدان و ساکنان اشرف را با تاکید و اصرار به انتخاب آزادانه و مطلوبشان مخیر کرده بود.

 

اما رژیم آخوندی و مشاور امنیتی که در برابر برق ارادههای 99 و 8دهم درصد کسانیکه در بحبوحه همه فشارها و تهدیدها، پایداری و ماندگاری در اشرف را انتخاب کردند، مات و مبهوت مانده بودند تاب نیاوردند، و قبل از اینکه نوبت مصاحبه به تمامی ساکنان اشرف برسد، با شتاب به صحنه پردازی نفرت انگیز تو به و ندامت تلویزیونی با شرکت 4بریده خود فروخته روی آوردند، تا شاید با فرار به جلو، از عواقب طبل از هم دریده تبلیغات پیشین بگریزند. آنان به‌رسم همه مرتجعان و جباران ادعا می‌کردند آگاهترین و فداکار ترین فرزندان مردم ایران در اشرف، ”مغزشویی“ شده‌اند و اکثریت قریب به اتفاق آنان می‌خواهند مبارزه و مقاومت را ترک نموده و به دامن رژیم برگردند.

 اینجاست که درماندگی رژیم آخوندی و فضیحت مشاور امنیتی، از ایستادگی‌اشرف در برابر همه فشارها و تهدیدها، به حضیض می‌رسد و مرزهای هزل و سخافت را در می نوردد. توجه کنید:

خبرگزاری رسمی رژیم دیروز خبر داد «4تن از اعضای گروهک منافقین از پیوستن به این گروهک اظهار ندامت کردند» و در ساختمان مشاور امنیت عراق «بدرفتاریهای سازمانیافته گروهک منافقین را به اطلاع رسانه‌های داخلی و خارجی رساندند».
خبرگزاری رژیم درمانده آخوندی اسامی این افراد را به‌این شرح اعلام کرد:
- ”علی کاکی“ 48ساله، متاهل و اهل آبادان به‌عنوان مهم‌ترین این افراد بریده شده از گروهک منافقین که در رده معاون بخش که دو ماه قبل با کمک دولت عراق از اردوگاه اشرف جدا شد.
-جعفر ابراهیمی 38ساله اهل مهاباد دومین فرد این گروه است که هفت سال است در عراق به‌سر می‌برد. این فرد شکایت می‌کند که در این سالها هیچ نهاد بین‌المللی منادی حقوق‌بشر از اشرف بازدید نکرده.
-فرد سوم ولی الله خدابنده لویی، 50ساله که ”اکنون می‌خواهد با استفاده از عفو عمومی جمهوری اسلامی علیه اعضای فریب خورده گروهک، به کشورش ایران و آغوش خانواده‌اش برگردد و دوباره سه فرزندش را در آغوش گیرد“ .
-چهارمین فرد نادم ”عباس بادفر“ از اهالی سیستان و بلوچستان، 26ساله تنها فرد مجرد در بین آنهاست و شش سال با گروهک نفاق فعالیت می‌کرده است.
 بادفر «داستانی تکان‌دهنده از اوج خشونت این گروهک را فاش کرد که قرار بود با هدف فریب آمریکاییها اجرا شود».
او در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار ایرنا گفت: سران گروهک منافقین برای اینکه از حمایت همیشگی آمریکا برخوردار شوند و زیر سلطه دولت عراق قرار نگیرند، مرا مکلف به ماموریتی برای انجام این نقشه کردند. براساس این ماموریت، من موظف شدم که به‌عنوان شخصی که از اردوگاه اشرف فرار کرده خود را به نیروهای آمریکایی تسلیم کنم. سران گروهک زمینه فرار ساختگی من را فراهم کردند و من نیز خود را به نیروهای آمریکایی معرفی کردم.

 براساس این نقشه مقرر شده بود که بعد از اینکه نیروهای آمریکایی من را تحویل نیروهای عراقی، با هدف انتقالم به ایران دادند، من در زندان عراقیها با زدن شاهرگ خود دست به خودکشی بزنم. براساس این سناریو بعد از این خودکشی، سران گروهک به دولت و دستگاههای امنیتی عراق اتهام می‌زدند که من را بر اثر شکنجه به قتل رسانده‌اند تا به این ترتیب از تحویل مسوولیت اردوگاه اشرف از نیروهای آمریکایی به نیروهای عراقی جلوگیری کنند. اما وقتی در اختیار نیروهای عراقی قرار گرفتم و تعامل و رفتار خوب آنها را با خودم مشاهده کردم، با خود فکر کردم چرا و برای چه خودکشی کنم و به همین دلیل از موضوع منصرف شدم و قضیه را به اطلاع مسوولان عراقی رساندم. بعد از آن دولت عراق زمینه ملاقات من را با سفارت جمهوری اسلامی ایران فراهم کردند و سفارت ایران نیز قول داد که با انجام تشریفات قانونی، گذرنامه‌ایرانی به من داده تا از عراق به یک کشور خارجی بروم.

خبرگزاری رسمی رژیم و شبکه عرب زبان آن، العالم، متعاقباً خبر داد که یکی از بریده مزدوران به نام کاکی، فاش کرد که ”صالح مطلک“ رئیس جبهه گفت وگوی ملی و ”طارق الهاشمی“ معاون رئیس‌جمهور و رهبر حزب اسلامی عرب های سنی تنها شخصیتهایی هستند که بیش از همه خواهان بقای اردوگاه اشرف هستند.
مزدور دیگری به نام خدابنده گفت: سران گروهک لحظه‌ای به اعضا اجازه استراحت نمی‌دهند و می کوشند که همواره سر اعضا را گرم نگه دارند. از صبح که بیدار می‌شویم سرگرم کاریم و معمولا کانتینر می سازیم و کارهای دیگر و تا ساعت 11 شب به‌طور مستمر کار می‌کنیم.
- مزدور دیگر به نام جعفر ابراهیمی افزود: آموزشهای نظامی تا حدود 20روز قبل ادامه داشت اما 20روز قبل بدون اینکه بدانیم سران گروهک تمامی اسناد نظامی را آتش زدند.

 

کاکی نیز در این خصوص گفت: آموزشها شامل آموزشهای پیاده نظام و آشنایی با سلاحها و تجهیزات نظامی و ارتباطی می‌شود. وی افزود: بسیاری از اعضا مایل به خروج از این گروهک هستند، اما باید شرایط برای آنها فراهم شود و باید به دور از حضور سران گروهک منافقین با ساکنان اشرف دیدار کنند زیرا در حضور سران گروهک، اعضا می‌ترسند.
هر 4مزدور از تلاشها و کمکهای دولت عراق برای خروج آنها از اردوگاه اشرف و از حسن رفتار و برخوردی که با آنها شده بود، سپاسگزاری کردند.
گزارش خبرگزاری رسمی آخوندی درباره این شوی تلویزیونی، با فضیحت بسیار چنین پایان می‌یابد:
باوجود این که خبرنگاران اصرار داشتند سوالات بیشتری بپرسند ولی به‌دلیل خستگی اعضا، کنفرانس، بعد از قریب دو ساعت به اتمام رسید!

به گزارش تلویزیون عرب زبان رژیم آخوندی در این رابطه توجه کنید:
تلویزیون العالم:
تعدادی از اعضای گروه تروریستی خلق قرارگاه اشرف واقع در شمال شرق پایتخت عراق بغداد را ترک کردند و برخی از آنها تصمیم گرفتند که به ایران بازگردند. اینها با برگزاری یک کنفرانس مطبوعاتی از شرایط سخت قرارگاه و تهدیدهایی که از طرف رهبران گروه با آن روبه‌رو بودند، صحبت کردند. آنها هم‌چنین از دولت عراق به‌خاطر کمکش به آنها برای نجات از رنجهایشان در قرارگاه تشکر کردند.
گزارش: در یک مسافت نزدیک از پایتخت عراق بغداد، قرارگاهی وجود دارد که ساکنان آن در جهل مطلق نسبت به حتی چندمتری سیاج قرارگاهبه‌سر می‌برند. خارج شدگان از این قرارگاه اشرف واقع در شمال شرق بغداد که باقیمانده اعضای تروریستی خلق را در خود جای داده، گفتند که مسئولین این گروه با رفتار سرکوبگرانه و سانسور تبلیغاتی و ضوابط نظامی سخت، این قرارگاه را به یک جزیره ایزوله و کاملاًًًًً قطع شده از جهان همجوارش تبدیل کرده‌اند.
بریده علی کاکی: مدت 20سال است اشتباهی به این قرارگاه آمدم. اولین چیزی که در اینجا به یقین رسیدم، عدم وجود هیچ اثری از استقلال فکر و عمل بود. هرچه بود، قوانین و ضوابط سفت و سخت بود که به ما یک اطاعت کورکورانه را نسبت به آنچه که معتقد نبودیم تحمیل می‌کرد. طی این سالیان نتوانستیم از این تاریکی فرار کنیم. بالاخره دولت عراق این فرصت را برای ما فراهم کرد. واقعیتهایی را که امروز می‌بینم با آن چیزی که در ذهن داشتم متفاوت است.
بریده ولی خدابنده: در 6آوریل داوطلبانه تصمیم گرفتم که از قرارگاه خارج شوم. دولت عراق از هیچ چیزی برای ما فروگذار نکرد. و بین دو گزینه بازگشت به ایران و یا کشور سوم، با اراده کامل خودم بازگشت به میهن را انتخاب کردم.

تلویزیون دولتی عراق، العراقیه، صحنه پردازی روز گذشته را چنین گزارش کرد:
بسیاری از افراد قرارگاه اشرف سازمان مجاهدین خلق ایران از سرکوبی که مسئولین آن اعمال می‌کنند، رنج می‌برند. بنابراین 4تن از افراد این قرارگاه بدلیل سرکوب زیادی که دچارش بودند از جمله اجازه ندادن به آنها برای تماس با بستگانشان، فرار کردند.
گزارش: عامل روانی و وضعیت تأسف باری که اعضای سازمان خلق دچار آن هستند، شاید عاملی باشد که 4تن از آنها را وادار به فرار از قرارگاه اشرف واقع در استان دیالی و پناه آوردن به دولت عراق نموده است. آنها خواستار خلاص شدن از این سازمان و سیاستهای سرکوبگرانه‌اش شده‌اند.
جعفر ابراهیمی یکی از فراریان از قرارگاه اشرف: ”وقتی که داخل سازمان بودیم، مسئولین آن شرایط مناسبی را که ما را قادر سازد از مسائلی که در خارج از قرارگاه می‌گذرد مطلع شویم، فراهم نکردند. بعد از خروجمان با همکاری زیادی از سوی دولت عراق روبه‌رو شدیم“.
عباس عبدالکریم یکی از اعضای سازمان خلق که از سوی بالاترین سطوح قرارگاه مأموریت یافته بود که درخواست پناهندگی از نیروهای امنیتی عراق نموده و سپس در داخل زندان دست به خودکشی بزند تا افکار عمومی جهانی را در صورتیکه پرونده‌سازمان به طرف عراقی منتقل شود، متوجه این سازمان نماید.

 

یک سخنگوی مطبوعاتی مجاهدین در وین پایتخت اتریش، با یادآوری اینکه سه تن از 4 بریده مزدوری که روز گذشته از سوی رژیم و مشاور امنیتی مورد مصرف قرار گرفتند، صرفاً در هفته گذشته و در حضور نیروهای آمریکایی و کارمندان وزارت حقوق‌بشر عراق، قصد خود را برای ترک اشرف اعلام کرده‌اند، عجله و رفتار کارگردانان صحنه لجن‌پراکنی و ندامت تلویزیونی را ”از تولید تا مصرف بریده مزدوران“ نشانه فشارهای وارده به بریدگان دانست و آن را قویاً محکوم کرد.

 

سخنگوی مجاهدین یادآوری کرد فرد چهارم به نام بادفر که در این صحنه مورد مصرف قرار گرفته است تا بگوید به او گفته‌اند در زندان عراق خود کشی کن تا جنجال بپا شود، یک بریده مربوط به سال 2008 میلادی یعنی زمانی است که عراقیان هیچ حضور و مسئولیتی در قرارگاه اشرف نداشته‌اند و به همین خاطر فرد مزبور به‌سراغ نیروهای آمریکایی رفته و یک هفته هم تحت کنترل آنها بوده و سپس به عراقیها تحویل شده است. بنابراین نیروهای آمریکایی بدقت و به وضوح می‌دانند که ادعای ساختگی امروز او کذب محض و دیکته شده از سوی همان مقام معلوم الحال امنیتی است!
بادفر هم‌چنانکه نزد نیروهای آمریکایی به ثبت رسیده در روز 20نوامبر 2008 خود را به آنها معرفی نموده و پس از یک هفته او را به عراقیها تحویل داده‌اند.

 

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران در پاریس امروز طی اطلاعیه‌ای شوی مسخره حکومتی با به خدمت گرفتن 4 بریده در واکنش به‌پایداری مجاهدان اشرف را محکوم کرد.

دبیرخانه شورا اعلام کرد، در مصاحبه‌های خصوصی مقامهای عراقی با 2600تن از ساکنان اشرف، 99. 8 در صد اعلام کردند تنها انتخابشان اشرف است و تنها 6نفر یعنی حدود 2دهم درصد اشرف را ترک کردند. به این ترتیب تلاشهای چند ماهه رژیم آخوندی و نیروهای وابسته‌اش در عراق که خام خیالانه فکر می‌کردند با اعمال فشار و اقدامهای سرکوبگرانه، بویژه پس از انتقال حفاظت اشرف به نیروهای عراقی، موجی از بریدگی و ندامت به‌راه خواهند انداخت، در هم شکست و چیزی جز بوری و ذلت وزبونی نصیب فاشیسم دینی حاکم بر ایران نشد. مقاومت تاریخی مجاهدان شهر اشرف در برابر توطئه‌های رژیم آخوندی و حمایت جانانه هموطنانمان در سراسر ایران و کارزار جهانی دفاع از اشرف، آن اندازه عرصه را بر این رژیم تنگ کرده است که 3نفر از بریدگان را بلافاصله در یک شوی مسخره تلویزیونی به صحنه آورد تا بخیال خود، با استقبال فزاینده جهانی که از جمله در اطلاعیه مجمع پارلمانی شورای اروپا از سوی منتخبان 47 کشور به ظهور رسید، مقابله کند. رژیم آخوندی با ترتیب دادن این شوی سخیف، هم‌چنین می‌خواهد اقدامهای سرکوبگرانه علیه ساکنان اشرف را موجه جلوه داده و برای تشدید این فشارها زمینه‌سازی کند.

در اطلاعیه دبیرخانه شورا خاطرنشان شده است:
مشاور امنیتی دولت عراق که نمایش مطبوعاتی روز گذشته در دفتر او برگزار شد، از بهمن ماه گذشته در موقعیتهای مختلف، وعده می‌داد که اکثریت قریب به اتفاق ساکنان اشرف، اگر حق انتخاب آزادانه داشته باشند، این سازمان را ترک کرده و به ایران باز خواهند گشت. وی در تهران در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با پاسدار جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت رژیم آخوندها گفت ”اکثر افراد ساکن در پادگان اشرف قلبا تمایل به بازگشت به ایران را دارند که ما در صدد تهیه فهرستی از این افراد هستیم تا آن را به دولت ایران ارسال کنیم که زمینه بازگشت آنها فراهم شود“.
ربیعی در اول فروردین به العراقیه گفت ”ما فکر می‌کنیم که یک گروه 15-20-25نفر هستند که آنها سر هستند و بقیه را تحت کنترل دارند، اکثریت قریب به اتفاق بقیه مغزشویی شده‌اند، می‌خواهند به کشورشان برگردند اگر این فشار برداشته شود، اگر اینها را برداریم اینها که مغزشویی می‌کنند شاید اکثریت قریب به اتفاق بروند…“
مشاور امنیتی عراق روز 10فروردین به تلویزیون الحره گفته بود ”اکنون کار چک خواسته‌های اینها جریان دارد. ما معتقدیم یعنی گزارشها این را می‌گویند که اکثریت عمدهٴ اینها می‌خواهند به ایران برگردند“.
وی دو روز بعد در 12فروردین به تلویزیون عرب زبان رژیم به نام الفرات گفت ”ما در واقع این افراد را از رهبرانشان جدا می‌کنیم، اکثریت قاطع آنها ما معتقدیم که داوطلبانه می‌خواهند به ایران برگردند“.

در ادامه اطلاعیه دبیرخانه شورای ملی مقاومت خاطرنشان شده است:
یکی از 4نفری که در شوی تلویزیونی دیروز شرکت داشت فردی به نام عباس بادفر است که یک سناریوی «فرار ساختگی» به منظور اجرای مأموریت «خود کشی» از سوی سازمان مجاهدین درنزد طرف عراقی را بازگو می‌کند.
داستان مضحک ماموریت خود کشی یا خود سوزی در میان نیروهای عراقی را آقای موفق‌الربیعی پیش از این در مورد بریده دیگری به نام مکی رفیعی به‌کار گرفته بود. اما افشاگریهای مقاومت در این رابطه باعث شده که ماموریت تکرار این یاوه‌ها اکنون به عهده عباس بادفر گذاشته شود بدون اینکه معلوم شود مدعی قبلی، علیرغم ادعای سنگین اش چرا از صحنه ناپدید گردیده است.

سه نفر دیگری که در تو به تلویزیونی شرکت داشتند و دعاوی دیکته شده از سوی رژیم آخوندی را تکرار کردند، بترتیب در 16 و 17 و 19فروردین، در جریان مصاحبه‌ها اعلام بریدگی کردند و همراه با نیروهای عراقی به بغداد رفتند. جعفر ابراهیمی که در تیرماه 81چند ماه قبل از جنگ به اشرف آمده بود در یک دروغ مضحک مدعی شد: «در طول سالهایی که او در اردوگاه بوده هیچ نهاد بین‌المللی منادی حقوق‌بشر از سازمان بازدید نکرده و اگر چنین موردی (در یک مورد) بوده ساکنان اردوگاه از آن بی‌خبر بوده و تنها با سرکردگان اردوگاه دیدار داشته و دیدار مستقیم با اعضا نداشته‌اند». این دروغ آشکاری است که علاوه بر مجاهدان اشرف و نیروهای امریکایی، صلیب‌سرخ بین‌المللی و یونامی‌نمایندگانشان به اشرف رفته‌اند، بربطلان آن گواهی می‌دهند. جالب توجه اینکه در روز 5شهریور 1387، هیات صلیب‌سرخ بین‌المللی که از قرارگاه اشرف بازدید می‌کرد، با جعفر ابراهیمی بطورخصوصی دیدار و گفتگو کرده است.

آسوشیتدپرس گزارش کرد: دولت عراق تلاشهای خود را برای فشار به تبعیدیان ایرانی به منظور ترک این کشور افزایش داده است. اکنون این گروه ایرانی در خط مقدم روابط آمریکا و عراق با ایران قرار گرفته است. رژیم ایران سالهاست برای بستن این کمپ فشار آورده است اما این موضوع، بعداز انتقال حفاظت قرارگاه به نیروهای عراقی در اول ژانویه 2009 در چارچوب قرارداد امنیتی عراق و امریکا، در صدر امور قرار گرفته است.
آسوشیتدپرس در گزارش خود از اشرف با عنوان «گروه ایرانی در عراق، بخشی از یک سیاست پر تلاطم» می‌نویسد: در هفته‌های اخیر، رهبران سازمان مجاهدین می‌گویند که نیروهای عراقی کمپ آنها در شمال بغداد را محاصره کرده‌اند.

موفق الربیعی مشاور امنیت ملی گفت: ”باقی ماندن در عراق یک گزینه نیست“ . آنها تنها برای سرنگون کردن دولت همسایه، ایران، در عراق حضور داشته‌اند. این در حالی است که دولت عراق به آمریکایی‌ها تضمین داد که این تبعیدیان را به اجبار به ایران برنگرداند. آمریکا در این موضوع درگیر است، زیرا ارتش آمریکا بعد از تهاجم به عراق در سال 2003 توافقی را با این رزمندگان امضاء کرد، و به اعضای آن قول داد که طبق کنوانسیون چهارم ژنو به‌عنوان ”اشخاص حفاظت شده“ با آنها رفتار می‌شود.
مجاهدین اشرف را از یک صحرای خشک در قلب استان آشوب زده دیالی و در 50 مایلی مرز ایران، به یک سرزمین با باغ های به‌خوبی نگهداری شده، با نهرهای آب و درختان خرما درکنار خیابانهای خط کشی شده، تغییر دادند.

این مجموعه محصور در 30 مایل مربع محل سکونت 3418نفر شامل 900 زن می‌باشد. محمد محدثین در پاریس درباره اخراج و جابجایی مجاهدین گفت، ”مانند آن است که یک کسی بیاید و به شما بگوید، خانه‌ای را که در 20سال گذشته در آنبه‌سر برده‌اید، ترک کنید“. او می‌گوید که این کمپ، یک ”شهر“ مدرن، دارای یک موزه، یک مزار، نانوایی و حتی کارگاه نوشابه سازی است.
سازمان مجاهدین می‌گوید اگر تمام راههای دیگر در مورد وضعیت اشرف شکست بخورد، ممکن است این پرونده را به یک دادگاه بین‌المللی در لاهه ببرد.

آسوشیتدپرس در گزارش خود که عیناً در روزنامه واشینگتن پست، روزنامه گاردین و فاکس نیوز آمریکا هم منعکس گردیده است، می‌افزاید:

حمید جزایری، پزشک این کمپ، گفت که در حال حاضر، حلقه محاصره کمپ اشرف توسط عراق، باعث کمبود برخی کالاها شده است، از جمله خمیردندان، کلر برای تصفیه آب، و سوخت ژنراتور. درمانگاه متوسط این کمپ، توسط تعدادی پزشک عمومی، که همگی ایرانی و ساکن اشرف هستند، اداره می‌شود و روی ویزیتهای معمول توسط متخصصان عراقی متکی است.
فاطمه علیزاده که از بیماری سرطان رنج می‌برد، یکی از 5 بیماری است که یک هفته منتظر جراحی بودند تا اینکه به پزشکان عراقی اجازه داده شد روز جمعه گذشته به این کمپ برگردند. او نمی‌تواند تصور کند که این کمپ بسته شود و آن را پیش درآمد یک فاجعه انسانی تلقی می‌کند. او با صدایی ضعیف از پشت تلفن و در حالی که از روی تخت خود در بیمارستان صحبت می‌کرد گفت، ”من به هیچ جای دیگر نمی روم“ .