دستمزد بیش از هزار کارگر شاغل در پالایشگاه ستاره خلیج فارس در بندرعباس از بهمن ماه سال 94 تا کنون پرداخت نشده است. این کارگران در شرکتهای پیمانکاری خرد و درشت طرف قرارداد با پالایشگاه، فعالیت دارند ولی هیچیک از این شرکتها در 4ماه گذشته مطالبات مزدی کارگران را پرداخت نکردهاند.
کمبود نقدینگی و عدم پرداخت صورت وضعیتهای شرکتهای پیمانکاری بهدلیل بحران مالی که رژیم گرفتار آن است، علت اصلی تأخیر در پرداخت معوقات مزدی کارگران عنوان شده است.
بیشتر بخوانید:
خشکسالی اقتصادی
در سال 1393، روحانی در مشهد، خبر خروج اقتصاد از رکود را به مردم داد و آن را بهعنوان بزرگترین دستاورد دولت خواند. به گفتهی وی، ”آمار و ارقام سهماههی اول سال نشان میدهد که اقتصاد کشور نه تنها از رکود خارج شده، بلکه اکنون کشور با رشد 8/1درصدی بدون احتساب نفت و با رشد 5/2درصدی با احتساب نفت، همراه است“. اما آیا واقعاً از رکود خارج شده بودیم؟
کارشناس اقتصادی رژیم میگوید: به نظر من، در بحث رکود، کار خاصی انجام نشده است. برنامههای ارائهشده چندان مشخص نیست و به نظر میرسد دولت برنامهی منسجم و مشخصی برای خروج از رکود ارائه نکرده است. راهکارهایی که در این مسیر ارائه شده است، تقریباً بیارتباط با دلایل ایجاد این بحرانها هستند. مثلاً بسیاری از مباحثی که مطرح شدهاند کوتاهمدت هستند، اما اصلاً در کوتاهمدت امکانپذیر نیستند و نیاز به استراتژی و برنامهی بلندمدت دارند. مثلاً کاهش وابستگی دولت به نفت هرگز در دورهی کوتاه ششماهه یا هفتماهه و حتی یکساله یا دو ساله هم انجام نمیگیرد.
مشکل اساسی ما این است که با وجود اینکه در کشور ما پول کم نیست و در دورهی هشتسالهی دولت قبل هم حدود هزار میلیارد دلار پول به این اقتصاد تزریق شده، اما متأسفانه باز هم رشد اقتصادی منفی است. زیرا این پول میبایست در بخش مولد و تولید سرمایهگذاری میشد. مشکل اساسی به نظر من، در حوزهی بانکی است. در واقع بانکهای ما وظیفهی اصلی خود را انجام نمیدهند و بهعنوان بنگاه عمل میکنند؛ یعنی بهجای اینکه نیازهای کوتاهمدت اقتصادی بنگاههای تولیدی را تأمین کنند، بیشتر به رقابت در بخش خصوصی میپردازند و بهعنوان بنگاهدار در اقتصاد فعالیت میکنند. این یک مشکل اساسی است که برنامه و روش اجرایی هم برای آن مشخص نشده است» . (سایت حکومتی عصر ایرانیان- 7مهر 94)
کمبود نقدینگی و عدم پرداخت صورت وضعیتهای شرکتهای پیمانکاری بهدلیل بحران مالی که رژیم گرفتار آن است، علت اصلی تأخیر در پرداخت معوقات مزدی کارگران عنوان شده است.
بیشتر بخوانید:
خشکسالی اقتصادی
در سال 1393، روحانی در مشهد، خبر خروج اقتصاد از رکود را به مردم داد و آن را بهعنوان بزرگترین دستاورد دولت خواند. به گفتهی وی، ”آمار و ارقام سهماههی اول سال نشان میدهد که اقتصاد کشور نه تنها از رکود خارج شده، بلکه اکنون کشور با رشد 8/1درصدی بدون احتساب نفت و با رشد 5/2درصدی با احتساب نفت، همراه است“. اما آیا واقعاً از رکود خارج شده بودیم؟
کارشناس اقتصادی رژیم میگوید: به نظر من، در بحث رکود، کار خاصی انجام نشده است. برنامههای ارائهشده چندان مشخص نیست و به نظر میرسد دولت برنامهی منسجم و مشخصی برای خروج از رکود ارائه نکرده است. راهکارهایی که در این مسیر ارائه شده است، تقریباً بیارتباط با دلایل ایجاد این بحرانها هستند. مثلاً بسیاری از مباحثی که مطرح شدهاند کوتاهمدت هستند، اما اصلاً در کوتاهمدت امکانپذیر نیستند و نیاز به استراتژی و برنامهی بلندمدت دارند. مثلاً کاهش وابستگی دولت به نفت هرگز در دورهی کوتاه ششماهه یا هفتماهه و حتی یکساله یا دو ساله هم انجام نمیگیرد.
مشکل اساسی ما این است که با وجود اینکه در کشور ما پول کم نیست و در دورهی هشتسالهی دولت قبل هم حدود هزار میلیارد دلار پول به این اقتصاد تزریق شده، اما متأسفانه باز هم رشد اقتصادی منفی است. زیرا این پول میبایست در بخش مولد و تولید سرمایهگذاری میشد. مشکل اساسی به نظر من، در حوزهی بانکی است. در واقع بانکهای ما وظیفهی اصلی خود را انجام نمیدهند و بهعنوان بنگاه عمل میکنند؛ یعنی بهجای اینکه نیازهای کوتاهمدت اقتصادی بنگاههای تولیدی را تأمین کنند، بیشتر به رقابت در بخش خصوصی میپردازند و بهعنوان بنگاهدار در اقتصاد فعالیت میکنند. این یک مشکل اساسی است که برنامه و روش اجرایی هم برای آن مشخص نشده است» . (سایت حکومتی عصر ایرانیان- 7مهر 94)
