روزنامه فرانسوی پاریزین بهمناسبت پیروزی بزرگ مقاومت ایران و درهم پیچیده شدن پرونده 17ژوئن و صدور حکم منع تعقیب نهایی توسط دادگستری فرانسه گزارشی درباره فعالیتهای مقاومت ایران درج کرد.
پاریزین با یادآوری جریانهای مربوط به حمله 17ژوئن و اعتصاب غذاها و تحصن چندین روزه ایرانیان آزاده در خیابان مقابل مقر شورای ملی مقاومت به شرح این وقایع و گفتگو با شماری از فعالان و حامیان مقاومت ایران میپردازد و مینویسد:
1300 پلیس در یک عملیات بزرگ که مقر اصلی اعضای مقاومت ایران را هدف گرفته است بهکار گرفته شدهاند. 164نفر به اتهام آمادهسازی عملیات در فرانسه دستگیر میشوند.
از فردای آنروز، در یک تظاهرات در حمایت از دستگیر شدگان، چندین ایرانی خود را به آتش میکشند اعتراضها و اعتصابغذا در مقر شورای ملی مقاومت ایران برای آزادی مریم رجوی و ده نفر دیگر که مورد پیگرد قرار گرفتند و زندانی شدهاند، ادامه یافت.
پاریزین به گفتگو با شماری از اهالی اورسوراواز و حمایت آنها از مقاومت ایران پرداخته و از جمله مینویسد:
تا 2003 دومینیک و همسرش، بازنشستههایی که در 500متری مرکز شورای ملی مقاومت ایران زندگی میکنند، با این تبعیدیان روابط خوبی داشتند. آنها میگویند:
«از روز 17ژوئن ببعد، ما نیز مانند بسیاری دیگر از ساکنان شهر که از این حمله شوکه شده بودند به کمک این پناهندگان در وضعیت اضطراری رفتیم. ما روزی دو بار به مقر شورای ملی مقاومت میرفتیم و برایشان آب، شیر و مواد اولیه مورد نیازشان را میبردیم. زیرا که بیش از دو هفته بود که آنها در اعتصابغذا بودند. از آن زمان بود که ما تصمیم گرفتیم مبارزه آنها را بفهمیم».
روابط دوستانهای بین این همسایگان و پناهندگان سیاسی بهوجود آمد. دومینیک میگوید:
«روابطمان خیلی قوی و محکم شد. آنها به خانه ما آمدند و با هم غذا خوردیم و ما را به نزد خودشان در جشنهایشان دعوت کردند».
دومینیک و ویکتور، مانند دیگر ساکنان اور همچنان به حمایت خود ادامه میدهند. «ما در گردهماییها و تظاهراتی که آنها در فرانسه و حتی در ایالات متحده و بلژیک و حتی در ایتالیا سازماندهی میکنند، شرکت کردیم. در 2008 ما توانستیم با آنها به کمپ پناهندگان ایرانی اشرف در عراق برویم».
پاریزین با اشاره به حمایتهای گسترده از رئیسجمهور برگزیده مقاومت طی این سالها مینویسد:
در طی این سالهای نبرد، چندین شخصیت به مقر مقاومت ایران رفتند از جمله دانیل میتران، همسر رئیسجمهور سابق فرانسه که به دیدار مریم رجوی در سال 2010 آمد و همچنین ژوزه بووه، سخنگوی کنفدراسیون کشاورزان که دو سال قبل از آن به دیدار مریم رجوی آمده بود.
پاریزین با یادآوری جریانهای مربوط به حمله 17ژوئن و اعتصاب غذاها و تحصن چندین روزه ایرانیان آزاده در خیابان مقابل مقر شورای ملی مقاومت به شرح این وقایع و گفتگو با شماری از فعالان و حامیان مقاومت ایران میپردازد و مینویسد:
1300 پلیس در یک عملیات بزرگ که مقر اصلی اعضای مقاومت ایران را هدف گرفته است بهکار گرفته شدهاند. 164نفر به اتهام آمادهسازی عملیات در فرانسه دستگیر میشوند.
از فردای آنروز، در یک تظاهرات در حمایت از دستگیر شدگان، چندین ایرانی خود را به آتش میکشند اعتراضها و اعتصابغذا در مقر شورای ملی مقاومت ایران برای آزادی مریم رجوی و ده نفر دیگر که مورد پیگرد قرار گرفتند و زندانی شدهاند، ادامه یافت.
پاریزین به گفتگو با شماری از اهالی اورسوراواز و حمایت آنها از مقاومت ایران پرداخته و از جمله مینویسد:
تا 2003 دومینیک و همسرش، بازنشستههایی که در 500متری مرکز شورای ملی مقاومت ایران زندگی میکنند، با این تبعیدیان روابط خوبی داشتند. آنها میگویند:
«از روز 17ژوئن ببعد، ما نیز مانند بسیاری دیگر از ساکنان شهر که از این حمله شوکه شده بودند به کمک این پناهندگان در وضعیت اضطراری رفتیم. ما روزی دو بار به مقر شورای ملی مقاومت میرفتیم و برایشان آب، شیر و مواد اولیه مورد نیازشان را میبردیم. زیرا که بیش از دو هفته بود که آنها در اعتصابغذا بودند. از آن زمان بود که ما تصمیم گرفتیم مبارزه آنها را بفهمیم».
روابط دوستانهای بین این همسایگان و پناهندگان سیاسی بهوجود آمد. دومینیک میگوید:
«روابطمان خیلی قوی و محکم شد. آنها به خانه ما آمدند و با هم غذا خوردیم و ما را به نزد خودشان در جشنهایشان دعوت کردند».
دومینیک و ویکتور، مانند دیگر ساکنان اور همچنان به حمایت خود ادامه میدهند. «ما در گردهماییها و تظاهراتی که آنها در فرانسه و حتی در ایالات متحده و بلژیک و حتی در ایتالیا سازماندهی میکنند، شرکت کردیم. در 2008 ما توانستیم با آنها به کمپ پناهندگان ایرانی اشرف در عراق برویم».
پاریزین با اشاره به حمایتهای گسترده از رئیسجمهور برگزیده مقاومت طی این سالها مینویسد:
در طی این سالهای نبرد، چندین شخصیت به مقر مقاومت ایران رفتند از جمله دانیل میتران، همسر رئیسجمهور سابق فرانسه که به دیدار مریم رجوی در سال 2010 آمد و همچنین ژوزه بووه، سخنگوی کنفدراسیون کشاورزان که دو سال قبل از آن به دیدار مریم رجوی آمده بود.
