در ادامه مذاکرات پر کش و قوس در ژنو و وین و در آستانهٴ آغاز دور دیگری از مذاکرات هستهیی بین رژیم و 5+1، رسانههای باند ولیفقیه ادامه مذاکرات را مورد تردید و مناقشه قرار میدهند از جمله کیهان خامنهای در یادداشت 19شهریور 93 تحت عنوان ”روح توافقنامه ژنو! “ ضمن اشاره به چندین دور مذاکرات طولانی رژیم با کشورهای 1+5، تردید خود و دلواپسان باند ولیفقیه نسبت به مفید بودن ادامه مذاکرات را از قول ناظران و کارشناسان میسراند و مینویسد: ”افزون بر انتظار عمومی برای رسیدن این ماراتن نفسگیر به خط پایان، تردیدهای قابل توجهی را در ناظران و کارشناسان و مردم پدید آورده است که آیا ادامه این روند، فرجامی درخور این همه هزینه و سرمایهگذاری خواهد داشت؟“
از آنجا که دلواپسان باند خامنهای و رسانههای وابسته به باند ولایت به امر خامنهای و توسط مقاماتی نظیر پاسدار فیروز آبادی، پاسدار شریف سخنگوی سپاه، آخوند سعیدی نماینده خامنهای در سپاه و... موظف به سکوت در مورد برنامه هستهیی شدهاند، کیهان خامنهای نیز نمیتواند به صراحت بگوید که از نظر دلواپسان باند خامنهای مذاکرات نتیجه مطلوب را برای نظام به بار نمیآورد، و حرفش را معمولاً در زرورق اظهارنظر ناظران و کارشناسان میپیچد، اما این بار طاقت نیاورده و مواضع دولت آخوند حسن روحانی از جمله شخص روحانی را در مورد مذاکرات با آمریکا زیر ضرب میبرد و مینویسد: ”در گرماگرم کارزارها و رقابتهای انتخاباتی بود که دکتر روحانی، مذاکره با اروپا را با این استدلال که «اروپا، آقا اجازه است! و بدون اجازه آمریکا کاری نمیکند» بیفایده یا کمفایده خواند و اعلام کرده بود که با گفتگو با آمریکا، در کوتاه زمانی مسأله را حل خواهد کرد. اندکی بعد و با پایان رقابتهای انتخاباتی، اتفاق اول افتاد و مذاکره با «کدخدا» صورت گرفت! هر چند این اقدام از سوی رهبر معظم انقلاب بهعنوان «کار نابجا» قلمداد شد، ولی به هر حال، دولت مذاکره با آمریکا را هم آزمایش کرده بود تا نتیجه آن چه باشد!؟“
کیهان خامنهای پس از این مقدمه چینی نتیجهگیری میکند که مذاکرات هیچ دستاوردی، بهرغم آنچه که باند رفسنجانی- روحانی در بوق و کرنا میکنند برای نظام نداشته است: ”دفاع کردنهای نزدیکان دولت از توافقی که هیچ دستاوردی برای کشورمان نداشت، اندک اندک رنگ باخت و آتش حامیان تند آن به سردی گرائید! “
به نظر میرسد بهخاطر همین بدبینی نسبت به نتیجه مذاکرات است که رسانههای ولیفقیه حرفهای اخیر خامنهای در مورد ”عمق استراتژیک نظام“ را در بوق وکرنا کرده و در مورد آن قلم فرسایی میکنند و با دود و دم تبلیغاتی، خاورمیانه و آفریقا و آمریکای جنوبی را بهعنوان حیاط خلوت نظام به خورد نیروهای وارفته سپاه و بسیج میدهند تا چنانچه سیاست ”نرمش قهرمانانه“ در گل فرو رفت، لاف و گزافهای ”مقام معظم رهبری“ را در جبران این شکست باد بزنند که گفت: ”توجه بکنیم که ظرفیتها و تواناییهای ما فقط آن چیزهایی نیست که ما در داخل داریم، ما در بیرون کشور هم ظرفیتهای مهمی داریم، طرفدارانی داریم، عمق راهبردی داریم، در منطقه در کشور، بعضی بهخاطر اسلام؛ بعضی بهخاطر زبان، بعضی بهخاطر مذهب شیعه، اینها عمق راهبردی کشور هستند، اینها جزو تواناییهای ما هستند. از همه این تواناییها باید استفاده کنیم، فقط در منطقه هم نیست، ما در آمریکای لاتین عمق راهبردی داریم، در قسمتهای مهم آسیا عمق راهبردی داریم، امکانات استفاده داریم از اینها باید استفاده کنیم (سخنرانی خامنهای ـ تلویزیون رژیم 13شهریور)
جالب این است در حالی که پیشبینی دلواپسان باند ولیفقیه این است که ”نظام سلطه “در زمینه مذاکرات هیچ چیز کف دست نظام نمیگذارد، برای جبران این شکست در عالم وهم و خیال، امپراطوری ولایتفقیه را در اقصی نقاط جهان برپا میکنند.
برعکس دلواپسان باند خامنهای و رسانههای وابسته به این باند، آخوند حسن روحانی و رسانههای وابسته به باند رفسنجانی-روحانی، جزو امیدواران به نتیجه مذاکرات هستند و چشماندازی که برای مذاکرات ترسیم میکنند چشماندازی مثبت است. اما نمیگویند درصورتیکه به این نتیجه مثبت دست یابند بهای آن عقبنشینی هر چه خفت بارتر از مواضع گذشته نظام در زمینه ”حق مسلم هستهای“است و تا آخر هر چه را که دادنی باشد باید بدهند و برای همیشه با سودای قدرت هستهیی شدن خداحافظی کنندّ
باند رفسنجانی لابد در این خیال است که روزی در یک صبحگاهان دلپذیر به نتیجه برد برد در مذاکرات دست مییابد. و غرب هم باید بداند که نظام ”بدون حد و مرز مذاکرات را ادامه نمیدهد و بهتر است آگاه باشند که نباید مذاکرات به مسیر بنبست وارد شود. “ (مردمسالاری 19شهریور93)
اما چه پیشبینی دلواپسان درست از کار درآید و چه رؤیای طلایی ”امیداواران “باند رفسنجانی- روحانی تعبیر شود، مردم ایران هرگز به نتیجه مثبت یا منفی مذاکرات چشم ندوختهاند و در هر شقی از خواست خود برای سرنگونی این نظام جبار کوتاه نمیآیند.
از آنجا که دلواپسان باند خامنهای و رسانههای وابسته به باند ولایت به امر خامنهای و توسط مقاماتی نظیر پاسدار فیروز آبادی، پاسدار شریف سخنگوی سپاه، آخوند سعیدی نماینده خامنهای در سپاه و... موظف به سکوت در مورد برنامه هستهیی شدهاند، کیهان خامنهای نیز نمیتواند به صراحت بگوید که از نظر دلواپسان باند خامنهای مذاکرات نتیجه مطلوب را برای نظام به بار نمیآورد، و حرفش را معمولاً در زرورق اظهارنظر ناظران و کارشناسان میپیچد، اما این بار طاقت نیاورده و مواضع دولت آخوند حسن روحانی از جمله شخص روحانی را در مورد مذاکرات با آمریکا زیر ضرب میبرد و مینویسد: ”در گرماگرم کارزارها و رقابتهای انتخاباتی بود که دکتر روحانی، مذاکره با اروپا را با این استدلال که «اروپا، آقا اجازه است! و بدون اجازه آمریکا کاری نمیکند» بیفایده یا کمفایده خواند و اعلام کرده بود که با گفتگو با آمریکا، در کوتاه زمانی مسأله را حل خواهد کرد. اندکی بعد و با پایان رقابتهای انتخاباتی، اتفاق اول افتاد و مذاکره با «کدخدا» صورت گرفت! هر چند این اقدام از سوی رهبر معظم انقلاب بهعنوان «کار نابجا» قلمداد شد، ولی به هر حال، دولت مذاکره با آمریکا را هم آزمایش کرده بود تا نتیجه آن چه باشد!؟“
کیهان خامنهای پس از این مقدمه چینی نتیجهگیری میکند که مذاکرات هیچ دستاوردی، بهرغم آنچه که باند رفسنجانی- روحانی در بوق و کرنا میکنند برای نظام نداشته است: ”دفاع کردنهای نزدیکان دولت از توافقی که هیچ دستاوردی برای کشورمان نداشت، اندک اندک رنگ باخت و آتش حامیان تند آن به سردی گرائید! “
به نظر میرسد بهخاطر همین بدبینی نسبت به نتیجه مذاکرات است که رسانههای ولیفقیه حرفهای اخیر خامنهای در مورد ”عمق استراتژیک نظام“ را در بوق وکرنا کرده و در مورد آن قلم فرسایی میکنند و با دود و دم تبلیغاتی، خاورمیانه و آفریقا و آمریکای جنوبی را بهعنوان حیاط خلوت نظام به خورد نیروهای وارفته سپاه و بسیج میدهند تا چنانچه سیاست ”نرمش قهرمانانه“ در گل فرو رفت، لاف و گزافهای ”مقام معظم رهبری“ را در جبران این شکست باد بزنند که گفت: ”توجه بکنیم که ظرفیتها و تواناییهای ما فقط آن چیزهایی نیست که ما در داخل داریم، ما در بیرون کشور هم ظرفیتهای مهمی داریم، طرفدارانی داریم، عمق راهبردی داریم، در منطقه در کشور، بعضی بهخاطر اسلام؛ بعضی بهخاطر زبان، بعضی بهخاطر مذهب شیعه، اینها عمق راهبردی کشور هستند، اینها جزو تواناییهای ما هستند. از همه این تواناییها باید استفاده کنیم، فقط در منطقه هم نیست، ما در آمریکای لاتین عمق راهبردی داریم، در قسمتهای مهم آسیا عمق راهبردی داریم، امکانات استفاده داریم از اینها باید استفاده کنیم (سخنرانی خامنهای ـ تلویزیون رژیم 13شهریور)
جالب این است در حالی که پیشبینی دلواپسان باند ولیفقیه این است که ”نظام سلطه “در زمینه مذاکرات هیچ چیز کف دست نظام نمیگذارد، برای جبران این شکست در عالم وهم و خیال، امپراطوری ولایتفقیه را در اقصی نقاط جهان برپا میکنند.
برعکس دلواپسان باند خامنهای و رسانههای وابسته به این باند، آخوند حسن روحانی و رسانههای وابسته به باند رفسنجانی-روحانی، جزو امیدواران به نتیجه مذاکرات هستند و چشماندازی که برای مذاکرات ترسیم میکنند چشماندازی مثبت است. اما نمیگویند درصورتیکه به این نتیجه مثبت دست یابند بهای آن عقبنشینی هر چه خفت بارتر از مواضع گذشته نظام در زمینه ”حق مسلم هستهای“است و تا آخر هر چه را که دادنی باشد باید بدهند و برای همیشه با سودای قدرت هستهیی شدن خداحافظی کنندّ
باند رفسنجانی لابد در این خیال است که روزی در یک صبحگاهان دلپذیر به نتیجه برد برد در مذاکرات دست مییابد. و غرب هم باید بداند که نظام ”بدون حد و مرز مذاکرات را ادامه نمیدهد و بهتر است آگاه باشند که نباید مذاکرات به مسیر بنبست وارد شود. “ (مردمسالاری 19شهریور93)
اما چه پیشبینی دلواپسان درست از کار درآید و چه رؤیای طلایی ”امیداواران “باند رفسنجانی- روحانی تعبیر شود، مردم ایران هرگز به نتیجه مثبت یا منفی مذاکرات چشم ندوختهاند و در هر شقی از خواست خود برای سرنگونی این نظام جبار کوتاه نمیآیند.