بیماران و پزشکان در آرزوی قرصهایی هستند که جایگزین تزریقهای ناخوشایند و روزانه انسولین بشود. اما مشکل این است که اسیدهای گوارشی معده انسولین را قبل از ورود به جریان خون نابود میکنند. اما در پرتغال و در دانشگاه شهر کوینبرا پژوهشگران با ساختن ذره «نانو» ی قابل تجزیه بر این مشکل غلبه کردند. مهمترین مشکل آنها اندازه و قدرت قرص بود. مولکول انسولین باید بهاندازهیی قوی باشد که در محیط معده حل نشود و در حدی کوچک که در روده کوچک جذب شود. در آزمایش با موشها این پژوهش 30درصد موفقیت داشت.
اما راه امیدبخش دیگر برای بیماران دیابتی یک دستمال یا پد به جای سوزن است. هرکدام از این سوزنهای میکروسکوپی دارای یک گیرنده نانوی پیشرفته است که با چشم غیرمسلح دیده نمیشود. استفاده از این سوزنها بدون درد است. آنها به بازوی بیمار وصل میشوند و از خون نمونه میگیرند. حسگرهای نانو که در یک پد یا دستمال قرار داده شدهاند به این سوزنهای میکروسکوپی متصل هستند در نتیجه قند خون بهطور مرتب اندازهگیری شده و تحت نظر قرار میگیرد.
اما راه امیدبخش دیگر برای بیماران دیابتی یک دستمال یا پد به جای سوزن است. هرکدام از این سوزنهای میکروسکوپی دارای یک گیرنده نانوی پیشرفته است که با چشم غیرمسلح دیده نمیشود. استفاده از این سوزنها بدون درد است. آنها به بازوی بیمار وصل میشوند و از خون نمونه میگیرند. حسگرهای نانو که در یک پد یا دستمال قرار داده شدهاند به این سوزنهای میکروسکوپی متصل هستند در نتیجه قند خون بهطور مرتب اندازهگیری شده و تحت نظر قرار میگیرد.
