زندانیان بین چکش و سندان
عدم کمترین امکان جانپناه در بمباران، فقدان امکانات اولیه و تشدید سرکوب توسط نیروهای جانی نوپو
در شرایطی که به گزارش کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد میلیونها ایرانی برای امان ماندن از بمبارانها، خانه و کاشانه خود را رها کرده و آواره شدهاند، جان و سلامت زندانیان که از کمترین امکان جانپناه محروم هستند، در معرض تهدید جدی قرار دارد. آنها هم با خطرات ناشی از بمباران مواجهاند و هم بهدلیل از هم پاشیدگی ساختار اداری زندانها، با مشکل جدی تأمین مایحتاج اولیه مانند مواد غذایی و بهداشتی مواجه هستند.
رژیم ضدبشری آخوندی بهجای آزاد کردن زندانیان در شرایط خطرناک کنونی نیروهای جنایتکار موسوم به نوپو (نیروی ویژه پاسداران ولایت) را به زندانها فرستاده تا با تلاش زندانیان برای رهایی از بمباران مقابله کند.
به گزارش یکی از زندانیان سیاسی در زندان فشافویه (تهران بزرگ) روزی که اطراف زندان مورد اصابت قرار گرفت، تلاش کردیم از زندان خارج شویم ولی نوپو با شلیک مستقیم گلوله ساچمهای، گاز اشکآور و در نهایت گلوله جنگی همه ما را متفرق کردند. از آن روز نه جیره غذایی درست داریم و نه آب، حتی برای خوردن و استحمام. گاز کلاً قطع است، برق مستمر قطع میشود، مایحتاج اولیه از غذایی و بهداشتی و پزشکی و... . وجود ندارد. سیگار نداریم، فروشگاهی وجود ندارد... . اعتبار تلفن هایمان در حال تمام شدن است. دستگاهها قطع است. ارتباط با بیرون از زندان عنقریب بهصورت کامل قطع میشود.
در این شرایط دژخیمان خامنهای با شقاوت تمام، مشغول جوش دادن دربها هستند، تا حتی اگر موشکی زدند ما نتوانیم خودمان را نجات بدهیم.
در گزارش دیگری از زندان اهر آمده است: بعد از بمباران زندان سراب در نخستین روزهای جنگ، تمامی زندانیان، کادر اداری و نیروهای این زندان به زندان اهر منتقل شدند. با افزایش جمعیت زندانیان، وضعیت زندان اهر بهشدت بحرانی شده است. فشردگی زندانیان بحدی است که فضای کافی حتی برای استراحت شبانه وجود ندارد و بسیاری از زندانیان کف خواب هستند. امکانات غذایی بسیار محدود است و شماری از زندانیان با مشکل گرسنگی روبرو هستند. همچنین نبود امکانات بهداشتی و مایحتاج اولیه، شرایط را برای زندانیان طاقتفرسا کرده است.
در گزارش دیگری، وضعیت بحرانی زندان گنبدکاووس چنین توصیف شده است: زندانیان با کمبود شدید غذا روبهرو هستند، شرایط بهگونهیی است که بخشی از زندانیان از گرسنگی رنج میبرند. زندان فروشگاه ندارد و همین امر باعث فشار هر چه بیشتر به زندانیان است. شماری از مسئولان اداری و کارکنان زندان محل کار خود را ترک کردهاند و کسی پاسخگوی مشکلات زندانیان نیست. بهدنبال قیام دیماه، تعداد زندانیان بهشدت افزایش یافته و موجب وضعیت بحرانی در زندان شده است. طبق گزارشها، تنها در بند یک سالن سه این زندان چندین برابر ظرفیت رسمی آن زندانی نگهداری میشوند.
خانم مریم رجوی رئیسجمهور برگزیده مقاومت ایران در اولین روزهای جنگ خواستار اقدام جامعه جهانی برای آزادی فوری زندانیان بهویژه زندانیان سیاسی شد و تأکید کرد نگهداشتن زندانیان زیر بمباران یک جنایت مضاعف است.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۴ اسفند ۱۴۰۴ (۱۵ مارس ۲۰۲۶)
