چندی پیش آخوند حسن روحانی حل مشکلات را منوط به رفع تحریمها کرده و گفته بود ”سرمایه بیاید مشکل محیط زیست، اشتغال، صنعت و آب خوردن مردم حل میشود“
بهرغم ادعاهای روحانی در مورد رفع تحریمها و سرازیر شدن سرمایه! اما به نظر میرسد این امیدواری اگر نه واهی، بلکه بهغایت خوش باورانه است، و روحانی توهمی را دامن میزند که بیشتر به سراب میماند، و بیش از اینکه امید ایجاد کند منتهی به یأس و سرخوردگی خواهد شد.
واقعیت این است که روی توهمی بودن این ادعا، هم توسط رسانهها و اقتصاددانان رژیم و هم نهادهای اقتصادی بینالمللی، دست گذاشته شده و روشن ساختهاند که پس از توافقنامه و صدور قطعنامه، این امید کاذب است که یکباره سرمایهگذاران خارجی ریسک کنند و با شرایطی که قطعنامه جدید برای رژیم مشخص کرده، سرمایههایشان را وارد ایران کنند.
سعید لیلاز یکی از کارشناسان اقتصادی وابسته به باند رفسنجانی- روحانی میگوید: ”شرایط جذب سرمایهگذاری خارجی بهتر از سال 84 نخواهد شد“
روزنامه آفتاب یزد 25تیر 94 از قول لیلاز مینویسد: ”نباید تصور کنیم که هجوم سرمایهگذاران به کشور اتفاق افتاده که این یک اغراق است. نباید اعلام آمادگی شرکتهای خارجی را بهمعنی ورود آنها برای سرمایهگذاری قلمداد کنیم چرا که درصد بالایی از این رفت و آمدها منجر به عقد قرارداد نمیشود و 100 درصد قراردادهایی هم که منعقد میشود، به پایان نمیرسد“.
این کارشناس وابسته به باند رفسنجانی- روحانی معتقد است در بهترین حالت و در شرایطی که همه عوامل دیگر به اقتصاد سال84 برگردد، میتوان انتظار داشت ”کشور بعد از یک افت و خیز و نوسان شدید، سالانه بین 3 تا 4میلیارد دلار جذب سرمایه خارجی داشته باشد نه بیشتر؛ یعنی همان چیزی که در دولت هشتم اتفاق افتاد“.
کیهان خامنهای24تیر 94 نیز ضمن اینکه توهم پراکنی باند رفسنجانی - روحانی در زمینه ورود سرمایههای خارجی پس از توافق را، دست میاندازد مینویسد: ”برخی خبرها حاکی از لغو تدریجی برخی تحریمها در صورت توافق است که سرجمع آن در صورت عملی شدن در چند سال، حداکثر 13 درصد تحریمها خواهد بود. معنای این سخن آن است که مثلاً سرمایهگذار خارجی باید هر 6ماه یکبار منتظر باشد که تعلیق محدود تحریمها تداوم مییابد یا خیر؟ تکلیف 87 درصد بقیه هم که بهعنوان ساختار تحریمها روشن است و محفوظ میماند. بعد سوم، فشارهای پنهان آمریکا به برخی شرکتها است که مانع از سرمایهگذاری آنها میشود“.
همین روزنامه 31تیر 94 ازقول تایمز مالی مینویسد ”توافق وین ریسک تجارت با ایران را بالا نگه میدارد“ و ”برای بسیاری از شرکتها، توافق هستهیی با ایران نه فرصت طلایی که میدان مین است. اکثر بانکهای غربی محتاطانه با قضیه برخورد میکنند. مدیر ارشد اجرایی یک بانک بزرگ اروپایی در این باره میگوید: ما در رابطه با ایران کاملاً محتاطانه برخورد میکنیم، چرا که دچار مشکلاتی هستیم“.
کیهان ازقول تایمز مالی اضافه میکند: ”از نگاه اکثر ایرانیها مهمترین تحریمی که باید لغو شود تحریم منع وصل شدن ایران به سوئیفت. (جامعه ارتباطات مالی بینالمللی بین بانکی نهادی) است که در کار نقل و انتقال وجوه بین مرزها ایجاد تسهیلات میکند. شرکت سوئیفت که مقر آن در بلژیک است اعلام کرده که ممنوعیتش در مورد ایران دستکم تا زمانی که تحریمهای اروپا علیه ایران پابرجاست به قوت خود باقی است“
روزنامه سیاست روز 25تیر 94 در این زمینه به مقامات دولت روحانی هشدار میدهد ”از هول حلیم توی دیگ نیفتیم“
روزنامه جمهوری اسلامی 31تیر94 نیز در زمینه توهم پراکنی خوشبینانه نسبت به لغو تحریمها و... هشدار میدهد: ”انتظار عقلایی در شرایط کنونی کشور از مسئولان، رسانهها و کارشناسان این است که در مواجهه با لغو تحریمها و آثار و پیامدهای آن نه راه افراط در پیش گیرند و نه تفریط و البته نه تدلیس“.
واقعیت این است که غوغاسالاری باند رفسنجانی- روحانی و رسانههای وابسته به این باند در زمینه رفع تحریمها و ورود سرمایههای خارجی، غیرواقعی، شیادانه و عوامفریبانه است.
زیرا اولین شرط ورود سرمایه به هر کشور این است که آن کشور امنیت سرمایهگذاری را تضمین کند.
در شرایط حاضر و در زمانی که قطعنامه شورای امنیت محدودیتهای بسیار سختی را بر رژیم اعمال میکند، آنچنان که کارشناسان و رسانههای رژیم نیز اذعان میکنند، شرایط مطلوب برای سرمایهگذاری توسط شرکتها و بانکهای خارجی مهیا نیست، و به این ترتیب پته یکی دیگر از توهم پراکنیهای باند رفسنجانی- روحانی و بهویژه دولت روحانی روی آب میافتد.
بهرغم ادعاهای روحانی در مورد رفع تحریمها و سرازیر شدن سرمایه! اما به نظر میرسد این امیدواری اگر نه واهی، بلکه بهغایت خوش باورانه است، و روحانی توهمی را دامن میزند که بیشتر به سراب میماند، و بیش از اینکه امید ایجاد کند منتهی به یأس و سرخوردگی خواهد شد.
واقعیت این است که روی توهمی بودن این ادعا، هم توسط رسانهها و اقتصاددانان رژیم و هم نهادهای اقتصادی بینالمللی، دست گذاشته شده و روشن ساختهاند که پس از توافقنامه و صدور قطعنامه، این امید کاذب است که یکباره سرمایهگذاران خارجی ریسک کنند و با شرایطی که قطعنامه جدید برای رژیم مشخص کرده، سرمایههایشان را وارد ایران کنند.
سعید لیلاز یکی از کارشناسان اقتصادی وابسته به باند رفسنجانی- روحانی میگوید: ”شرایط جذب سرمایهگذاری خارجی بهتر از سال 84 نخواهد شد“
روزنامه آفتاب یزد 25تیر 94 از قول لیلاز مینویسد: ”نباید تصور کنیم که هجوم سرمایهگذاران به کشور اتفاق افتاده که این یک اغراق است. نباید اعلام آمادگی شرکتهای خارجی را بهمعنی ورود آنها برای سرمایهگذاری قلمداد کنیم چرا که درصد بالایی از این رفت و آمدها منجر به عقد قرارداد نمیشود و 100 درصد قراردادهایی هم که منعقد میشود، به پایان نمیرسد“.
این کارشناس وابسته به باند رفسنجانی- روحانی معتقد است در بهترین حالت و در شرایطی که همه عوامل دیگر به اقتصاد سال84 برگردد، میتوان انتظار داشت ”کشور بعد از یک افت و خیز و نوسان شدید، سالانه بین 3 تا 4میلیارد دلار جذب سرمایه خارجی داشته باشد نه بیشتر؛ یعنی همان چیزی که در دولت هشتم اتفاق افتاد“.
کیهان خامنهای24تیر 94 نیز ضمن اینکه توهم پراکنی باند رفسنجانی - روحانی در زمینه ورود سرمایههای خارجی پس از توافق را، دست میاندازد مینویسد: ”برخی خبرها حاکی از لغو تدریجی برخی تحریمها در صورت توافق است که سرجمع آن در صورت عملی شدن در چند سال، حداکثر 13 درصد تحریمها خواهد بود. معنای این سخن آن است که مثلاً سرمایهگذار خارجی باید هر 6ماه یکبار منتظر باشد که تعلیق محدود تحریمها تداوم مییابد یا خیر؟ تکلیف 87 درصد بقیه هم که بهعنوان ساختار تحریمها روشن است و محفوظ میماند. بعد سوم، فشارهای پنهان آمریکا به برخی شرکتها است که مانع از سرمایهگذاری آنها میشود“.
همین روزنامه 31تیر 94 ازقول تایمز مالی مینویسد ”توافق وین ریسک تجارت با ایران را بالا نگه میدارد“ و ”برای بسیاری از شرکتها، توافق هستهیی با ایران نه فرصت طلایی که میدان مین است. اکثر بانکهای غربی محتاطانه با قضیه برخورد میکنند. مدیر ارشد اجرایی یک بانک بزرگ اروپایی در این باره میگوید: ما در رابطه با ایران کاملاً محتاطانه برخورد میکنیم، چرا که دچار مشکلاتی هستیم“.
کیهان ازقول تایمز مالی اضافه میکند: ”از نگاه اکثر ایرانیها مهمترین تحریمی که باید لغو شود تحریم منع وصل شدن ایران به سوئیفت. (جامعه ارتباطات مالی بینالمللی بین بانکی نهادی) است که در کار نقل و انتقال وجوه بین مرزها ایجاد تسهیلات میکند. شرکت سوئیفت که مقر آن در بلژیک است اعلام کرده که ممنوعیتش در مورد ایران دستکم تا زمانی که تحریمهای اروپا علیه ایران پابرجاست به قوت خود باقی است“
روزنامه سیاست روز 25تیر 94 در این زمینه به مقامات دولت روحانی هشدار میدهد ”از هول حلیم توی دیگ نیفتیم“
روزنامه جمهوری اسلامی 31تیر94 نیز در زمینه توهم پراکنی خوشبینانه نسبت به لغو تحریمها و... هشدار میدهد: ”انتظار عقلایی در شرایط کنونی کشور از مسئولان، رسانهها و کارشناسان این است که در مواجهه با لغو تحریمها و آثار و پیامدهای آن نه راه افراط در پیش گیرند و نه تفریط و البته نه تدلیس“.
واقعیت این است که غوغاسالاری باند رفسنجانی- روحانی و رسانههای وابسته به این باند در زمینه رفع تحریمها و ورود سرمایههای خارجی، غیرواقعی، شیادانه و عوامفریبانه است.
زیرا اولین شرط ورود سرمایه به هر کشور این است که آن کشور امنیت سرمایهگذاری را تضمین کند.
در شرایط حاضر و در زمانی که قطعنامه شورای امنیت محدودیتهای بسیار سختی را بر رژیم اعمال میکند، آنچنان که کارشناسان و رسانههای رژیم نیز اذعان میکنند، شرایط مطلوب برای سرمایهگذاری توسط شرکتها و بانکهای خارجی مهیا نیست، و به این ترتیب پته یکی دیگر از توهم پراکنیهای باند رفسنجانی- روحانی و بهویژه دولت روحانی روی آب میافتد.
