تلویزیون رژیم در روز دوم فروردین با نشان‌دادن تصاویری از میدان آزادی تهران خبر از رزمایش 800یگان نیروی انتظامی در پلیس آگاهی و راهور و انتظامی تهران بزرگ را با هدف ”مسئولیت ویژه برای تأمین نظم و امنیت“ اعلام کرد. همچنین در همین صحنه پاسدار دژخیم رادان جانشین نیروی انتظامی رژیم خبر ورود ”پلیس افتخاری“ به صحنه را که به گفته او برای استفاده از ظرفیتهای مردمی برای تأمین امنیت بیشتر است مطرح کرد.
در برخورد اول با این خبر نخستین سوالی که برای خواننده ایجاد می‌شود این است که رزمایش 800 یگان آن هم در روزهای عید و نوروز که علی القاعده اساس مردم در سفر و دید بازدید هستند برای چیست؟ به‌خصوص که عنوان این رزمایش ”نمایش نوروزی اقتدار نیروی انتظامی“ بیان شده است.
رادان جنایتکار در همین مراسم مسأله سرقت را بهانه این رزمایش عنوان می‌کند، آیا 800 یگان و آن هم «رزمایش اقتدار» برای دستگیری سارقین است؟ مسأله سرقت در هر جامعه‌ای هست و مبارزه با آن کار جاری نیروهای پلیس است، پس این همه دو و دم اقتدار و رژه و سان دیدن از یگانها و با بوق و کرنا اعلام کردن آن، برای چیست؟
رژیم از یک مسأله آن هم «امنیت» به‌معنای امنیت رژیمش واهمه دارد و بس. اگر به گفته ولی‌فقیه ارتجاع در روز اول فروردین در مشهد این مردم چنین و چنانند، و اساساً همه با رژیم منحوس ولایت‌فقیه هستند، رزمایش 800 یگانی آن هم در روزهای نوروز که اساس مردم در تعطیلاتند برای چیست؟
روزی نیست که سردمداران رژیم به انحاء مختلف از بحرانهای لاعلاج اقتصادی- سیاسی صحبت نکنند. آن هم در شرایطی که به قول همین سردمداران، اختلاسها و چپاولهای میلیاردی خارج از محاسبه است. طبعاً فشار تمام این وضعیت روی دوش مردم محروم ماست و لذاست که همین سردمداران رژیم به‌خوبی می‌دانند که درجای جای میهن مردم تحت ستم و سرکوب آماده فرصتند تا علیه این دجالان بشورند.
مگر یک تصویر تلویزیونی مردم غیور بختیاری را به خروش نیاورد؟ مگر در ساعتهای آغازین بعدازظهر روز سه‌شنبه 27اسفند خیابانها و میدانهای اصلی تهران و خیابانهای اصلی اغلب شهرهای کشور صحنه بروز شور عصیانی جوانان و شدت وضعیت انفجاری در بین آنها نبود که خود را به شکل انفجار بمبها، نارنجکهای دست‌ساز و ترقه‌های پرقدرت در برابر نیروهای انتظامی و درگیری با قوای سرکوبگر رژیم نشان داد؟ این به‌رغم تلاش رژیم بود که می‌خواست تحت عنوان ”کوچه محوری“ و ”محله محوری“ بودن چهارشنبه سوری، اجازه ندهد جوانان شور و عصیان خود را به سطح میدانهای اصلی شهرها بکشانند و می‌خواست آنها را در همان محله و کوچه‌ها محبوس کند.
حتی روز درختکاری را جوانان میهنمان زمینه‌ای برای اعتراض علیه این رژیم تبدیل کردند. آش آن قدر شوراست که حتی نفرات به‌اصطلاح بدنه رژیم نیز با رژیم درگیر می‌شوند و نیروی انتظامی مجبور به ورود می‌شود. برای نمونه:
روز جمعه اول فروردین‌ماه 93 خانواده به‌اصطلاح شاهد و جانبازان رژیم که برای تعطیلات و زیارت به شهر مشهد رفته بودند، وقتی برای استراحت به مهمانسرا مراجعه کردند متوجه شدند که برای اسکان در ابن محل باید در ازای هر شب هر نفر35هزار تومان پرداخت کنند این در شرایطی بود که سال گذشته همین محل کنونی اسکان با جای استراحت و غذا رایگان بود به همین دلیل مهمانان نوروزی بطرف بنیاد شهید رژیم هجوم بردند و با مسئولان حاضر در محل بنیاد درگیری شدیدی به وجود آوردند که نیروی انتظامی وارد درگیری شد
بنابراین رزمایش به‌اصطلاح 800 یگان برای مقابله با سرقت، فقط مرغ پخته را به خنده می‌آورد و البته به نیروهای روحیه باخته‌یی از جنس بسیج دلگرمی می‌دهد. واقعیت صحنه ترس و وحشت از اوجگیری فعالیتهای مردم و به‌خصوص جوانان میهمنان است. این همان پدیده‌ای است که آخوند روحانی روز 17اسفند در گردهمایی به‌اصطلاح جشنواره مطبوعات از آن تحت عنوان «حساسیت» نام برد و گفت: ”شما می‌بینید که حساسیتها امروز در جامعه ما حتی برای طوایف، اقوام، ایلات، تا چه اندازه زیاد است که با کوچک‌ترین خطایی یک جمع قابل ملاحظه‌ای می‌شورند“.
آری آنچه علت این رزمایش هاست وحشت رژیم تماماً در بحران آخوندی از به هم پیوستن اعتراضات و بر خواستن جرقه قیام است که البته نهایتاً طرفی نخواهد بست و به دست همین مردم و مقاومت ایران جارو خواهد شد.
در برخورد اول با این خبر نخستین سوالی که برای خواننده ایجاد می‌شود این است که رزمایش 800 یگان آن هم در روزهای عید و نوروز که علی القاعده اساس مردم در سفر و دید بازدید هستند برای چیست؟ به‌خصوص که عنوان این رزمایش ”نمایش نوروزی اقتدار نیروی انتظامی“ بیان شده است.
رادان جنایتکار در همین مراسم مسأله سرقت را بهانه این رزمایش عنوان می‌کند، آیا 800 یگان و آن هم «رزمایش اقتدار» برای دستگیری سارقین است؟ مسأله سرقت در هر جامعه‌ای هست و مبارزه با آن کار جاری نیروهای پلیس است، پس این همه دو و دم اقتدار و رژه و سان دیدن از یگانها و با بوق و کرنا اعلام کردن آن، برای چیست؟
رژیم از یک مسأله آن هم «امنیت» به‌معنای امنیت رژیمش واهمه دارد و بس. اگر به گفته ولی‌فقیه ارتجاع در روز اول فروردین در مشهد این مردم چنین و چنانند، و اساساً همه با رژیم منحوس ولایت‌فقیه هستند، رزمایش 800 یگانی آن هم در روزهای نوروز که اساس مردم در تعطیلاتند برای چیست؟
روزی نیست که سردمداران رژیم به انحاء مختلف از بحرانهای لاعلاج اقتصادی- سیاسی صحبت نکنند. آن هم در شرایطی که به قول همین سردمداران، اختلاسها و چپاولهای میلیاردی خارج از محاسبه است. طبعاً فشار تمام این وضعیت روی دوش مردم محروم ماست و لذاست که همین سردمداران رژیم به‌خوبی می‌دانند که درجای جای میهن مردم تحت ستم و سرکوب آماده فرصتند تا علیه این دجالان بشورند.
مگر یک تصویر تلویزیونی مردم غیور بختیاری را به خروش نیاورد؟ مگر در ساعتهای آغازین بعدازظهر روز سه‌شنبه 27اسفند خیابانها و میدانهای اصلی تهران و خیابانهای اصلی اغلب شهرهای کشور صحنه بروز شور عصیانی جوانان و شدت وضعیت انفجاری در بین آنها نبود که خود را به شکل انفجار بمبها، نارنجکهای دست‌ساز و ترقه‌های پرقدرت در برابر نیروهای انتظامی و درگیری با قوای سرکوبگر رژیم نشان داد؟ این به‌رغم تلاش رژیم بود که می‌خواست تحت عنوان ”کوچه محوری“ و ”محله محوری“ بودن چهارشنبه سوری، اجازه ندهد جوانان شور و عصیان خود را به سطح میدانهای اصلی شهرها بکشانند و می‌خواست آنها را در همان محله و کوچه‌ها محبوس کند.
حتی روز درختکاری را جوانان میهنمان زمینه‌ای برای اعتراض علیه این رژیم تبدیل کردند. آش آن قدر شوراست که حتی نفرات به‌اصطلاح بدنه رژیم نیز با رژیم درگیر می‌شوند و نیروی انتظامی مجبور به ورود می‌شود. برای نمونه:
روز جمعه اول فروردین‌ماه 93 خانواده به‌اصطلاح شاهد و جانبازان رژیم که برای تعطیلات و زیارت به شهر مشهد رفته بودند، وقتی برای استراحت به مهمانسرا مراجعه کردند متوجه شدند که برای اسکان در ابن محل باید در ازای هر شب هر نفر35هزار تومان پرداخت کنند این در شرایطی بود که سال گذشته همین محل کنونی اسکان با جای استراحت و غذا رایگان بود به همین دلیل مهمانان نوروزی بطرف بنیاد شهید رژیم هجوم بردند و با مسئولان حاضر در محل بنیاد درگیری شدیدی به وجود آوردند که نیروی انتظامی وارد درگیری شد
بنابراین رزمایش به‌اصطلاح 800 یگان برای مقابله با سرقت، فقط مرغ پخته را به خنده می‌آورد و البته به نیروهای روحیه باخته‌یی از جنس بسیج دلگرمی می‌دهد. واقعیت صحنه ترس و وحشت از اوجگیری فعالیتهای مردم و به‌خصوص جوانان میهمنان است. این همان پدیده‌ای است که آخوند روحانی روز 17اسفند در گردهمایی به‌اصطلاح جشنواره مطبوعات از آن تحت عنوان «حساسیت» نام برد و گفت: ”شما می‌بینید که حساسیتها امروز در جامعه ما حتی برای طوایف، اقوام، ایلات، تا چه اندازه زیاد است که با کوچک‌ترین خطایی یک جمع قابل ملاحظه‌ای می‌شورند“.
آری آنچه علت این رزمایش هاست وحشت رژیم تماماً در بحران آخوندی از به هم پیوستن اعتراضات و بر خواستن جرقه قیام است که البته نهایتاً طرفی نخواهد بست و به دست همین مردم و مقاومت ایران جارو خواهد شد.
