واشنگتن اگزمینر
طبلهای جنگ و وعده دروغین رضا پهلوی
نوشته سفیر کن بلکول
آینده ایران با نفی استبداد کنونی، نفی گذشته فاقد اعتبار
و بهرسمیت شناختن نقش مردم ایران در ایجاد جمهوری دموکراتیک
تحقق مییابد
کن بلکول سفیر پیشین آمریکا در کمیسیون حقوقبشر سازمان ملل روز ۱۹ آبان طی مقالهیی در واشنگتن اگزمینر به بررسی ادعاهای دروغین بچه شاه پرداخته و مینویسد: ایران به نقطه تلاقی خطرناکی میان سرکوب داخلی و جنگ خارجی نزدیک میشود. بحرانهایی که به قیام ژانویه دامن زدند، همچنان حلنشده باقی ماندهاند. رژیم در پاسخ به خشم عمومی، به خشونت مرگبار، بازداشتهای گسترده و محدودیتهای ارتباطی متوسل شده است؛ در حالیکه ازسرگیری اقدامات نظامی آمریکا و اسراییل، خطر رنج و مصیبتهای بیشتری را برای مردم ایران بههمراه دارد. در چنین شرایطی، رضا پهلوی، خود را آماده بهدست گرفتن زمام امور قلمداد میکند و چنین القا میکند که فشار خارجی میتواند راه رسیدن او به قدرت را هموار سازد.
کشمکش واقعی در ایران میان یک نظام حاکم سرکوبگر و جامعهیی است که خواهان آزادی و حاکمیت ملی است. پهلوی در این مبارزه نیرویی هموزن محسوب نمیشود، بلکه یک مدعی فرصتطلب است که ممکن است از جنگ، حضور رسانهیی بهرهبرداری کند تا ظاهری از یک آلترناتیو سیاسی را بهصورت ساختگی بهنمایش بگذارد.
کن بلک ول در ادامه میافزاید پهلوی یکی از سه بازیگر هموزن در کنار رژیم و دولتهای خارجی نیست. او هیچ تشکیلات سراسری اثباتشدهای در داخل ایران تحت فرمان خود ندارد، هیچ توانایی مشخصی برای جایگزین کردن ساختار حکومت نشان نداده و هیچ مدرک مستقل و قابل راستیآزمایی مبنی بر برخورداری از حمایت و مأموریت مردمی ارائه نکرده است. اهمیت و جایگاهی که برای او مطرح میشود، عمدتاً ناشی از تریبونهایی است که در خارج از کشور در اختیارش قرار گرفته و تلاش او برای پیوند زدن خود به فشار نظامیای است که ممکن است دیگران بهراه بیندازند.
ادعاهای او درباره جدا شدن نیروها از رژیم، نمونه روشنی از این مشکل است. او در گفتگو با هیو هیویت، مفسر محافظهکار آمریکایی، مدعی شد که بیش از ۱۶۰ هزار نفر از طریق ابتکار او درخواست ثبت کردهاند؛ از جمله نظامیان، اعضای نیروهای امنیتی و مقامات غیرنظامی. باینحال، او هیچ مدرک مستقل و معتبری برای تأیید این ادعا ارائه نکرد و پس از آن نیز هیچ موج مشهودی از جدایی نیروها از رژیم رخ نداد. اعلام یک عدد در یک مصاحبه، بهمعنای وجود یک تشکیلات، ساختار فرماندهی یا نیرویی قادر به تغییر روند تحولات نیست.
شواهد اندکی وجود دارد که نشان دهد پهلوی از حمایت قابل توجهی در داخل کشور برخوردار است. درباره برخی ویدئوهای منتشر شده نیز این اعتراضها مطرحشده که شعارهای طرفداری از پهلوی بهصورت دوبله یا صداگذاری بر روی تصاویر قرار گرفتهاند.
فراخوان ۲۷ اکتبر او از ایرانیان برای تماس با تیمش از طریق یک ربات تلگرامی نیز این تردیدها را برطرف نمیکند. یک کارزار ثبتنام دیگر نمیتواند ادعاهای پیشین را تأیید کند؛ بلکه ضرورت پاسخگویی درباره آن ادعاها را بیشتر میکند. وقتی آمارهای قبلی هرگز بهطور مستقل راستیآزمایی نشدهاند، چگونه میتوان به فراخوان جدید اعتماد کرد؟
سفیر کن بلکول در ادامه مقالهٔ «طبلهای جنگ و وعدهها دروغین رضا پهلوی»، میافزاید، پهلوی بهجای آن که صریح و روشن با محکوم کردن سرکوب و سوءاستفادههای دوران پدرش روبهرو شود، از میراث پدرش دفاع کرده است. شخصیتی که در پی کسب اعتبار دموکراتیک است، نمیتواند از پاسخگویی درباره عملکرد استبدادی نظامی که عنوان و هویت سیاسی خود را از آن به ارث برده، طفره برود. آینده ایران را نمیتوان با تطهیر گذشته یا جایگزین کردن یکشکل از حکومت غیرپاسخگو بنا کرد.
ایران برای تحولی بنیادین آماده است، اما رهایی نه از آسمان و از طریق حملات هوایی فرا خواهد رسید و نه به دست فرصتطلبانی که منتظرند ویرانهها را به نام خود تصاحب کنند. آزادی از دل مبارزه سازمانیافته مردم ایران به دست خواهد آمد؛ مردمی که تاکنون بهای بسیار سنگینی برای آزادی پرداختهاند. جنبش آنان نباید به صحنهآرایی برای جاهطلبیهای فردی دیگر تبدیل شود. آینده ایران با نفی استبداد کنونی، نفی گذشته فاقد اعتبار و بهرسمیت شناختن نقش مردم ایران در ایجاد جمهوری دموکراتیک تحقق مییابد.