مشکل مردم استان سیستان و بلوچستان فقط فقر مفرط اقتصادی و ستم مضاعفی که رژیم از نظر فرهنگی، قومی و مذهبی بر آنان روا می‌دارد نیست؛ بلکه بسیاری از این هموطنان از دسترسی به حداقلهای مایحتاج عمومی هم‌چون دسترسی به سوخت برای پخت و پز و تأمین گرمای خانه در زمستان محروم هستند.
در استان سیستان و بلوچستان مردم سالیان طولانی است که با مشکل کمبود سوخت مواجه هستند و به قول یکی از رسانه‌های رژیم باید از هفت خوان رستم بگذرند تا یک گالن سوخت تهیه کنند. به‌رغم این‌که کشور روی دریای گاز قرار دارد، مردم این دیار نه تنها برای گرم کردن خانه خود گاز ندارند بلکه به‌رسم 50سال پیش، باید از ابتدایی وسایل برای پختن غذا استفاده کنند.
مردم مدتهای طولانی در نوبت می‌مانند تا اسمشان را برای دریافت کوپن سوخت ثبت کنند، اما غارتگران حاکم بر شرکت نفت استان تسمه از گرده آنها می‌کشد، به حدی که تنها پس از چند سال دوندگی موفق به دریافت کوپن سوخت می‌شوند.
یکی از ساکنان منطقه پس از سه سال دوندگی برای گرفتن کوپن نفت موفق به دریافت کوپن نمی‌شود، چرا که در اداره شرکت نفت آدرس او به جای بلوچستان کرمان ثبت می‌شود و طی سه سال با دوندگی بسیار موفق به دریافت کوپن سوخت می‌شود. در مدت سه سال خانواده این فرد به ناگزیر برای گرم کردن خانه و طبخ غذا از ابتدایی‌ترین شیوه‌ها مانند علف و گیاهان خشک استفاده می‌کرده.
یک شهروند دیگر از این‌که موفق شده است برای کارگاه تولیدی‌اش پس از دو سال دوندگی سوخت دریافت کند، خوشحال است و نسبت به مردم دیگری که با سالیان تلاش موفق به این کار نشده‌اند خود را خوشبخت می‌داند.
یکی دیگر از مردم منطقه که برای گرفتن سهمیه سوخت به شرکت نفت مراجعه کرده، در مورد برخورد مأموران این اداره با مردم می‌گوید: ”به‌منظور تعیین سهمیه و دریافت سوخت مأموران شرکت نفت باید کارگاه شما را همه ساله بازدید کنند و با این رویه به شئونات مردم توهین می‌کند زیرا به‌گونه‌یی با مردم رفتار می‌شود که انگار من کارگاه تولیدی‌ام را برای قاچاق سوخت و فروش 800 لیتر نفت دایر کرده‌ام“.
یک هموطن دیگر که به‌دلیل شرایط بد اقتصادی در منطقه سیستان به زاهدان مهاجرت کرده است به خبرنگار خبرگزاری اطلاعات آخوندها موسوم به مهر می‌گوید: ”پس از دریافت برگ تسویه‌حساب از شرکت نفت زابل تا کنون بیش از 7 دفعه به فواصل متعدد به شرکت نفت زاهدان مراجعه داشتم اما با گذشت مراجعات مکرر اعلام می‌شود که هنوز سایت ثبت‌نام بسته است“
بسیاری از مردم از تبعیض در توزیع سوخت در استان شکایت دارند و می‌گویند در ادارات رژیم که رؤسای آنها از عوامل غارت و سرکوب هستند، با دست باز از سوخت استفاده می‌کنند و برای گرم کردن خانه‌ها و محل کارشان از وسایل مدرن استفاده می‌کنند، در صورتی‌که مردم در خانه‌هایشان می‌لرزند و فریادشان از این وضعیت بلند است و هیچ‌کس نیست به شکایت آنان در رابطه با این وضعیت نا هنجار رسیدگی کند.
کارگزاران رژیم در استان خودشان عامل بالا کشیدن سوخت مردم هستند و خانه‌ها و ادارات مدیران به سیستم شوفاژ و یا اسپیلتهای دو زمانه مجهز است و طبیعی است که بسیاری از آنها با مصرف نفت سفید بیگانه‌اند.
به‌رغم بیداد مردم از کمبود سوخت، قاچاق سوخت توسط مقامات رژیم در استان بیداد می‌کند. در این رابطه یکی از هموطنان باکنایه می‌گوید وقتی برای صدور حواله 20 گالن نفت سختگیری زیادی می‌شود، پس این همه سوخت قاچاق ازکجا تأمین می‌شود؟
آری، این هم نمونه‌ای است از جنایات رژیم آخوندی در حق مردم محروم میهنمان در این منطقه است.
در استان سیستان و بلوچستان مردم سالیان طولانی است که با مشکل کمبود سوخت مواجه هستند و به قول یکی از رسانه‌های رژیم باید از هفت خوان رستم بگذرند تا یک گالن سوخت تهیه کنند. به‌رغم این‌که کشور روی دریای گاز قرار دارد، مردم این دیار نه تنها برای گرم کردن خانه خود گاز ندارند بلکه به‌رسم 50سال پیش، باید از ابتدایی وسایل برای پختن غذا استفاده کنند.
مردم مدتهای طولانی در نوبت می‌مانند تا اسمشان را برای دریافت کوپن سوخت ثبت کنند، اما غارتگران حاکم بر شرکت نفت استان تسمه از گرده آنها می‌کشد، به حدی که تنها پس از چند سال دوندگی موفق به دریافت کوپن سوخت می‌شوند.
یکی از ساکنان منطقه پس از سه سال دوندگی برای گرفتن کوپن نفت موفق به دریافت کوپن نمی‌شود، چرا که در اداره شرکت نفت آدرس او به جای بلوچستان کرمان ثبت می‌شود و طی سه سال با دوندگی بسیار موفق به دریافت کوپن سوخت می‌شود. در مدت سه سال خانواده این فرد به ناگزیر برای گرم کردن خانه و طبخ غذا از ابتدایی‌ترین شیوه‌ها مانند علف و گیاهان خشک استفاده می‌کرده.
یک شهروند دیگر از این‌که موفق شده است برای کارگاه تولیدی‌اش پس از دو سال دوندگی سوخت دریافت کند، خوشحال است و نسبت به مردم دیگری که با سالیان تلاش موفق به این کار نشده‌اند خود را خوشبخت می‌داند.
یکی دیگر از مردم منطقه که برای گرفتن سهمیه سوخت به شرکت نفت مراجعه کرده، در مورد برخورد مأموران این اداره با مردم می‌گوید: ”به‌منظور تعیین سهمیه و دریافت سوخت مأموران شرکت نفت باید کارگاه شما را همه ساله بازدید کنند و با این رویه به شئونات مردم توهین می‌کند زیرا به‌گونه‌یی با مردم رفتار می‌شود که انگار من کارگاه تولیدی‌ام را برای قاچاق سوخت و فروش 800 لیتر نفت دایر کرده‌ام“.
یک هموطن دیگر که به‌دلیل شرایط بد اقتصادی در منطقه سیستان به زاهدان مهاجرت کرده است به خبرنگار خبرگزاری اطلاعات آخوندها موسوم به مهر می‌گوید: ”پس از دریافت برگ تسویه‌حساب از شرکت نفت زابل تا کنون بیش از 7 دفعه به فواصل متعدد به شرکت نفت زاهدان مراجعه داشتم اما با گذشت مراجعات مکرر اعلام می‌شود که هنوز سایت ثبت‌نام بسته است“
بسیاری از مردم از تبعیض در توزیع سوخت در استان شکایت دارند و می‌گویند در ادارات رژیم که رؤسای آنها از عوامل غارت و سرکوب هستند، با دست باز از سوخت استفاده می‌کنند و برای گرم کردن خانه‌ها و محل کارشان از وسایل مدرن استفاده می‌کنند، در صورتی‌که مردم در خانه‌هایشان می‌لرزند و فریادشان از این وضعیت بلند است و هیچ‌کس نیست به شکایت آنان در رابطه با این وضعیت نا هنجار رسیدگی کند.
کارگزاران رژیم در استان خودشان عامل بالا کشیدن سوخت مردم هستند و خانه‌ها و ادارات مدیران به سیستم شوفاژ و یا اسپیلتهای دو زمانه مجهز است و طبیعی است که بسیاری از آنها با مصرف نفت سفید بیگانه‌اند.
به‌رغم بیداد مردم از کمبود سوخت، قاچاق سوخت توسط مقامات رژیم در استان بیداد می‌کند. در این رابطه یکی از هموطنان باکنایه می‌گوید وقتی برای صدور حواله 20 گالن نفت سختگیری زیادی می‌شود، پس این همه سوخت قاچاق ازکجا تأمین می‌شود؟
آری، این هم نمونه‌ای است از جنایات رژیم آخوندی در حق مردم محروم میهنمان در این منطقه است.
