جوشش انقلابی و حس همکاری قیام کنندگان
«رادیکالیزه شدن» تظاهرات، «جسارت و بیباکی» تظاهر کنندگان و شکست «تهدیدات و بسیج گسترده سرکوبگرانه» رژیم در جریان قیام روز 18تیر مورد توجه رسانههای خبری قرار گرفت. به گزارشهایی در این باره توجه کنید:
نیویورک تایمز نوشت:
هزاران ایرانی روز پنجشنبه بهرغم تهدید رژیم ایران برای برخورد خشونتآمیز با تظاهرات به خیابانهای تهران سرازیر شدند، کف زدند، شعار دادند و مقامهای دولت را به سخره گرفتند:
شاهدان از طریق تبادلات ایمیلی گزارش دادند، در حالی که گاز اشکآور به سمت جمعیت شلیک میشد و مأموران پلیس مجهز به باتون، تظاهر کنندگان را تعقیب مینمودند، برخی از جوانان خونین شده بودند، و تعدادی برای پیدا کردن سرپناهی میدویدند، اما با این وجود فضای شادمانی در خیابانهای تهران وجود داشت.
یک زن جوان که لباسش غرق در خون شده بود و در خیابان کارگر در حال دویدن بود، برای یک لحظه مکثی کرد و گفت، من نمیترسم چرا که ما همه با هم هستیم.
نیویورک تایمز افزود:
تظاهر کنندگان سطلهای زباله را در خیابان به آتش کشیدند؛ مغازهداران به تظاهر کنندگان راه میدادند تا از قرارگرفتن در معرض قهر پلیس، رهایی یابند.
هتلها نیز به مثابه پناهگاه بودند؛ تظاهر کنندگان را راه میدادند ولی به روی مقامها، بسته بودند.
نیویورک تایمز نوشت… دولت با اقدامهای خشونتآمیز در 11روز اخیر، توانسته بود مردم را از خیابانها دور نگاه دارد. اما روز پنجشنبه، در نمایشی از مقاومت، مردم مجدداً به خیابانها ریختند.
این روز، شروعی قوی داشت و با تظاهراتی که ساعت 4 عصر برای بزرگداشت دانشجویانی که ده سال پیش در جریان مقابله خشونتبار با پلیس، خونین و زندانی شدند آغاز گردید.
در گرمای داغ تابستان، مأموران پلیس با تجهیزات در خیابانها گشت میزدند. کمی بعد، تجمع شکل گرفت. مردان، زنان و کودکان در پیاده روها جمع شدند. ترافیک متوقف شد و رانندگان بوق ماشین ها را به صدا درآوردند یا به نشانه همبستگی، از خودروهایشان پیاده شدند. مردم شعار میدادند: مرگ بر دیکتاتور- الله اکبر.
یک دانشجوی 26ساله رشته مهندسی، گفت: به جهان بگویید که در اینجا چه میگذرد! این انقلاب ماست! ما دست نخواهیم کشید. وقتی که از او سؤال شد خواستهاش چیست، پاسخ داد: ما دمکراسی میخواهیم!
یک شاهد صحنه گزارش داد: جمعیت، بیشتر از آن است که بتوان آن را محاصره کرد. نیروی پلیس ضدشورش در خیابان فاطمی میدود و مردم را مورد ضرب و شتم قرار میدهد. جمعیت از مسیر آنها خارج میشود و مجددا باز میگردد
یک زن 55ساله در خیابان در حمایت از تظاهر کنندگان گفت: این، ایران است! ما همه با هم هستیم.
نیویورک تایمز افزود:
روز پنجشنبه برای سومین روز پیاپی، امکان ارسال پیام از طریق تلفن همراه وجود نداشت. اقدامی که ظاهراً برای ممانعت از برقراری ارتباط بین تظاهر کنندگان صورت گرفته بود. دولت همچنین دانشگاهها را بسته بود و روزهای سهشنبه و چهارشنبه را تعطیل رسمی اعلام کرده بود؛ ظاهراً به این دلیل که هوای تهران آلوده و خاکی است اما به نظر میرسید که نه تعطیلیهای اعلام شده و نه هوای آلوده، از تعداد جمعیت (تظاهرکننده) کم نکرده است. بسیاری از مردم، دستان خود را به نشانه پیروزی بالا میبردند.
یک مرد 27ساله که بلوزی مشکی به تن داشت گفت: ما خواهان جنگ نیستیم، ما فقط آزادی میخواهیم.
شبکه جهانی تلویزیون بی.بی.سی گفت:
آنچه بسیار مهم است، این است که بهرغم همه اقدامهای که رژیم ایران برای متوقف کردن اعتراضها انجام داده، تظاهرات خاتمه نیافته است.
بی بی سی افزود:
یک ماه پیش در چنین روزی نتایج انتخابات در ایران، هزاران نفر را به خیابانهای تهران کشاند تا صدای خود را علیه آن بلند کنند… روز پنجشنبه، بعد از مدتی آرامش، آنها دوباره به خیابانها برگشتند…
جرمی بوئن، سردبیر خاورمیانه تلویزیون بی.بی.سی گفت:
گاز اشک آور، نیروهای امنیتی رژیم، و تظاهرات کنندگانی که از پذیرش نتایج آنچه که آنها معتقدند، انتخابات ربوده شده است، نمی هراسند.
بحران از بین نرفته و همچنان در حال یک تاثیرگذاری عمیق است. نزاع بر سر این انتخابات و آینده ایران، از خیابانها، مستقیما به راس حاکمیت راه میبرد… آنچه که بسیار مهم است، این است که بهرغم همه اقدامها که دولت ایران برای متوقف کردن اعتراضها انجام داده، تظاهرات خاتمه نیافته است. در نمازجمعه تهران، آیتاللهی که این مراسم را برگزار میکرد، خط کار دولت را تکرار کرد و گفت که خارجیان مسئول اتفاقات اخیر هستند.
این خبرنگار، که تابعیت دوگانه بریتانیایی-یونانی دارد، بعد از سه هفته زندان در ایران، به تازگی اجازه یافت که به آتن برگردد.
خبرنگار بریتانیایی-یونانی میگوید: فکر میکنم آنها از طرف روسای سیاسی خود زیر فشار زیادی هستند تا یک جاسوس خارجی پیدا کنند…
جرمی بوئن افزود: در این فیلم، جمعیت، نسبت به زخمی شدن یکی از تظاهر کنندگان واکنش نشان میدهد. آنها شعار میدهند، مرگ بر دیکتاتور. مقامها هنوز پاسخی بجز زور، در برابر فشارهای مردمی که در خیابانها خواستار تغییر هستند، پیدا نکردهاند.
جرمی بوئن میگوید: یک مشکل جدی وجود دارد، آن هم بحران بر سر مشروعیت در جمهوری اسلامی است.
تلویزیون فاکس نیوز، صحنههایی از تظاهرات مردم در 18تیر و سردادن شعار مرگ بر خامنهای را پخش کرد و گفت:
تصاویر باورنکردنی از ایران میرسد. از خیابانها و نبرد برای یک ایران آزاد؛ شعار مرگ بر دیکتاتور و مردمی که هر بار که برای تظاهرات به خیابان میآیند، جان خود را کف دست میگیرند.
مأموران پلیس، تظاهر کنندگان را با گاز اشکآور تعقیب کردند و براساس تصاویری که ما از طریق یوتوب دریافت کردهایم، با باتون مورد ضرب و شتم قرار دادند. همانگونه که میدانید، تایید صحت و سقم تصاویری که اکنون از تهران خارج میشود، دشوار است.
تظاهراتی که این بار صورت گرفته، برای گرامیداشت دهمین سالگرد تظاهرات مرگبار دانشجویان در دانشگاه تهران بوده است.
تایمز لندن نوشت:
رژیم ایران روز 18تیر بیشترین تلاش خود را کرد تا از بروز خشم مردم جلوگیری کند. اما تظاهر کنندگان با شجاعت بسا بیشتری به صحنه آمدند.
تایمز نوشت:
رژیم ایران هشدار داد که هرگونه تظاهرات با بیرحمی له خواهد شد، و بسیار هم جدی بود.
پنجشنبه در حالی که در تهران غبار آلود شب رو به تاریکی میرفت، ارتشی از پلیس ضد شورش و نیروهای تندرو بسیجی برای عقب راندن هزاران تظاهرکننده که در مرکز شهر گردهم آمده بودند به استفاده از باتون، قنداق سلاح و گاز اشکآور روی آوردند.
یک شاهد به تایمز گفت: ”نیروهای امنیتی حضور گستردهیی داشتند. مانند یک اشغال نظامی بود. آنها مردم را با چماق به شدت میزدند“ .
اما پیروزی بزرگ از آن تظاهر کنندگان بود. مردان و زنان، که برخی بسیار مسن بودند به چیزی غیراز یک احساس سوزان بیعدالتی مسلح نبودند.
آنها احتمال جراحت جدی فیزیکی و دستگیری بسیار محتمل، حبس و شکنجه را به چالش کشیدند. آنها این کار را کردند تا به جهان نشان بدهند که مقاومتشان در برابر رژیم خشن و نامشروع ایران خاموش نشده است.
مریم، یک کارمند که در حال معالجه دست مجروح شده اش بر اثر ضربه باتون بود گفت: ”ما امروز آنجا رفتیم تا به آنها نشان بدهیم که همچنان حضور داریم و کنار نمیرویم و آنها نمیتوانند ما را با تهدید یا ارعاب وادار به کنار رفتن کنند“ .
جوانی گفت، ”ما میخواهیم صدایمان شنیده شود. ما نمیگذاریم این رژیم صدای ما را خاموش کند“ .
رژیم بیشترین تلاش خودش را کرد تا از بروز خشم مردم جلوگیری کند… اما تظاهر کنندگان به صحنه آمدند نه در ابعاد کلان اعتراضهای پیشین، و نه با پلاکاردها و تلفنهای دوربین داری که آنها را به هدف تبدیل کند، بلکه با شجاعت بسا بیشتر.
آنها نه از خشونت رژیم و نه از ماموران امنیتی که از آنها فیلمبرداری میکردند تا سپس مورد شناسایی قرار بگیرند ترسی نداشتند. آنها دستهای خود را به علامت پیروزی بالا برده بودند. آنها شعار ”مرگ بر دیکتاتور“ و ”احمدی حیا کند، کشور ما را رها کن“ و ”نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم“ سر میدادند.
آنها سعی میکردند از هر طرف در میدان انقلاب و دانشگاه تهران جمع بشوند، شاهدان گفتند که نیروهای امنیتی پیاده و موتور سوار به گروههای بیش از چند صد نفری حمله میکردند.
تظاهر کنندگان عقب میرفتند، در جای دیگری مجدداً جمع میشدند، و دوباره مورد حمله قرار میگرفتند.
واشینگتن تایمز بهعملیات جنگ و گریز جوانان با نیروهای سرکوبگر رژیم در قیام روز18تیر پرداخت و نوش:
روز پنجشنبه در پایتخت ایران با وجود اینکه مقامهای دولتی تصمیم قطعی گرفته بودند که هر راهپیمایی جدیدی را سرکوب کنند اما صدها مرد و زن جوان درحالیکه شعار ”مرگ بر دیکتاتور“ میدادند با پلیسهای باتون بهدست مقابله میکردند. این تظاهرات در حالی صورت گرفت که نیروهای امنیتی تظاهرات تودهای مربوط به شورشهای انتخابات را که نزدیک به دوهفته پیش در ایران برگزار شد سرکوب کردند و این بار مرتضی تمدن استاندار تهران اخطار کرد که هر نوع راهپیمایی جدید در روز پنجشنبه به سرنوشت مشابهی دچار خواهد شد.
وی گفت: ”اگر برخی از افراد در نظر دارند با عمل به فراخوانهای شبکههای ضدانقلاب، حرکت ضدامنیتی انجام دهند، در زیر گامهای مردم آگاه له خواهند شد“ .
بعدازظهر پنجشنبه پلیسهای یونیفرم پوش درکنار شبهنظامیان لباس شخصی بسیجی در تقاطع های خیابان انقلاب و درحوالی دانشگاه تهران و مکانهایی که برای اعتراض مشخص شده بودند، به سرعت مستقر شدند.
شاهدان گفتند حدود 300 جوان در مقابل دانشگاه تهران تجمع کردند و شروع به دادن شعار مرگ بر دیکتاتور نمودند. به گفته شاهدان، پلیس به آنها حمله کرد و با باتون آنها را میزد، اما تظاهر کنندگان مجدداً در گوشهای دیگر جمع میشدند و شروع به دادن شعار میکردند.
یک شاهد گفت، در کمتر از یک ساعت تعداد تظاهر کنندگان به حدود700نفر رسید و به سمت درب دانشگاه تهران راهپیمایی کردند.