همزمان با اعلام سفر بانکی مون، رئیس ملل متحد به ایران، جمعی از زندانیان سیاسی خواستار ملاقات با وی شدند و از وی خواستند برای کسب اطلاع بیشتر از وضعیت زندانهای ایران با خانوادههای زندانیان نیز ملاقات کند.
مشروح نامه ارسالی به بانکیمون به شرح زیر است:
مشروح نامه ارسالی به بانکیمون به شرح زیر است:
به نام خدا
آقای بان کیمون رئیس محترم سازمان ملل متحد، پیش از این قطعا راجع به وضعیت حقوقبشر و شرایط زندانها و زندانیها در ایران، گزارشهای زیادی دریافت کردهاید.
لذا اکنون که گفته میشود در آستانه سفر به ایران هستید لازم میدانیم که وضعیت حقوقبشر و بهطور خاص شرایط زندانها را هم به عرضتان برسانیم تا پیگیری نمایید. چرا که شرایط زندان چه بهلحاظ تعداد زندانیها که معمولا ۴ تا ۵ برابر ظرفیت آن است و چه بهلحاظ بهداشت و امکانات درمانی و همین طور حقوق زندانیان در زندانها، مراحل دستگیری، بازجویی، محاکمههای دور از شان انسانیت و تلاش برای بد نام کردن آزاد شدگان از مصادیق نقض حقوقبشر میباشد.
در اینجا حتی صحبت کردن هم درباره موارد فوق جرم محسوب میشود و منجر به حبس انفرادی، قطع تلفن و ملاقات و حتی تشکیل پرونده جدید و پیگرد قضائی میگردد.
بهویژه در اینحا زندان گوهردشت در کرج علاوه بر عدم رعایت حداقلهای حقوقی، تفکیک جرایم نیز انجام نمیگردد و همۀ جرایم در شرایط تراکمی وخامت باری در یک جا نگهداری میشود. وضعیت بهداشت روانی و جسمی و محیطی در شرایط فلاکت باری قرار دارد.
لذا از شما انتظار داریم که برای تهیۀ گزارشی از موارد فوق و صدها موارد دیگر که ذکرشان در اینجا میسر نیست در ملاقات با زندانیهای گوهردشت کرج و خانوادهای آنها تلاش نمایید.
جمعی از زندانیهای سیاسی گوهردشت
۰۲ اردیبهشت ۱۳۸۹
(گزارش فوق به دبیرکل سازمان ملل ارسال گردید)
