در سالگرد قتلعام وحشیانه بیش از ۳۰ هزار زندانی سیاسی به فرمان دجال ضدبشر، خمینی خونخوار، هواداران مقاومت سراسری مردم ایران در اسلو در مقابل پارلمان نروژ، مراسمی در بزرگداشت این شهدای سرفراز ایران زمین، برگزار کردند.
عکسهای زیادی از این شهدای قهرمان در تابلو بزرگی نصب شده بود و بر فراز این عکسها، مشعلهایی بر افروخته شده بود.
همچنین عکسهایی از زندانیان سیاسی زیر اعدام در زندانهای رژیم از جمله علی صارمی و جعفر کاظمی در دست شرکتکنندگان دیده میشد.
حاضران در این مراسم از مقامات مسئول بینالمللی خواهان جلوگیری از قتلعام دیگری که در زندانهای رژیم است جلوگیری کنند.
در همین رابطه پیام اخیر خانم مریم رجوی در رابطه با قتلعام ۳۰ هزار زندانی سیاسی به زبان انگلیسی قرائت گردید.
رهگذران بسیاری با دیدن عکسهای شهدای این قتل عام، به آنان ادای احترام نموده و با تظاهر کنندگان اعلام همبستگی میکردند.
در برنامهاین روز سرود ای ایران بهصورت جمعی خوانده شد و سپس آقای حسین توتونچیان از زندانیان سیاسی سابق طی سخنانی گوشههایی از جنایات رژیم در زندانهارا برای حاضران توضیح داد.
ایشان از جمله گفت: از آنجایی که تمامی نفرات زندانی مجاهد با اتکا به مسعود به مقاومت در مقابل دژخیمان ایستاده بودند، رژیم هم متقابلاًًً تمامی هم و غم خود را بکار میبست که این عامل و انگیزه مقاومت رااز بچهها در زندان بگیرد ولی با ایستادگی زندانیان، هیچگاه رژیم موفق نشد.
در قسمت دیگری از مراسم بزرگداشت سالگرد قتلعام شده گان سال ۶۷ ، آخرین نامه علی صارمی تو سط یکی از هواداران مقاومت خوانده شد.
در قسمت بعدی برنامه یکی دیگر از هواداران مقاومت در متنی که در همین رابطه نوشته بود، خواند که در بخشی از آن چنین امده:
پرستویی که مقصدش را در کوچ میبیند، از خراب شدن اشیانهاش نمیهراسد.
هزاران بار ما را سوخت حریق حادثه تا مرز خاکستر ولی ما ز نسل سیمرغیم کز خاکستر خود میگشاید پر.
طلوع تازه سیمرغ در راه است همین فردا که میآید، سفر پایان تاریکی است و این دیری نمیپاید.
در قسمت پایانی این مراسم، در حالیکه بهشدت باران میبارید، حاضران با اجرای جمعی سرود قسم با این جانباختگان کبیر آزادی تجدید پیمان نموده و گلهایی نثار این شهدا نمودند.
عکسهای زیادی از این شهدای قهرمان در تابلو بزرگی نصب شده بود و بر فراز این عکسها، مشعلهایی بر افروخته شده بود.
همچنین عکسهایی از زندانیان سیاسی زیر اعدام در زندانهای رژیم از جمله علی صارمی و جعفر کاظمی در دست شرکتکنندگان دیده میشد.
حاضران در این مراسم از مقامات مسئول بینالمللی خواهان جلوگیری از قتلعام دیگری که در زندانهای رژیم است جلوگیری کنند.
در همین رابطه پیام اخیر خانم مریم رجوی در رابطه با قتلعام ۳۰ هزار زندانی سیاسی به زبان انگلیسی قرائت گردید.
رهگذران بسیاری با دیدن عکسهای شهدای این قتل عام، به آنان ادای احترام نموده و با تظاهر کنندگان اعلام همبستگی میکردند.
در برنامهاین روز سرود ای ایران بهصورت جمعی خوانده شد و سپس آقای حسین توتونچیان از زندانیان سیاسی سابق طی سخنانی گوشههایی از جنایات رژیم در زندانهارا برای حاضران توضیح داد.
ایشان از جمله گفت: از آنجایی که تمامی نفرات زندانی مجاهد با اتکا به مسعود به مقاومت در مقابل دژخیمان ایستاده بودند، رژیم هم متقابلاًًً تمامی هم و غم خود را بکار میبست که این عامل و انگیزه مقاومت رااز بچهها در زندان بگیرد ولی با ایستادگی زندانیان، هیچگاه رژیم موفق نشد.
در قسمت دیگری از مراسم بزرگداشت سالگرد قتلعام شده گان سال ۶۷ ، آخرین نامه علی صارمی تو سط یکی از هواداران مقاومت خوانده شد.
در قسمت بعدی برنامه یکی دیگر از هواداران مقاومت در متنی که در همین رابطه نوشته بود، خواند که در بخشی از آن چنین امده:
پرستویی که مقصدش را در کوچ میبیند، از خراب شدن اشیانهاش نمیهراسد.
هزاران بار ما را سوخت حریق حادثه تا مرز خاکستر ولی ما ز نسل سیمرغیم کز خاکستر خود میگشاید پر.
طلوع تازه سیمرغ در راه است همین فردا که میآید، سفر پایان تاریکی است و این دیری نمیپاید.
در قسمت پایانی این مراسم، در حالیکه بهشدت باران میبارید، حاضران با اجرای جمعی سرود قسم با این جانباختگان کبیر آزادی تجدید پیمان نموده و گلهایی نثار این شهدا نمودند.
