728 x 90

سخنرانی‌های ژنرال جیمز جونز، باب بلکمن و دیوید جونز در دومین روز گردهمایی ایران آزاد در پاریس ۳۱ خرداد ۱۴۰۵

باب بلکمن - ژنرال جیمز جونز - دیوید جونز
باب بلکمن - ژنرال جیمز جونز - دیوید جونز

کهکشان مقاومت ایران ۱۴۰۵

دومین روز گردهمایی ایران آزاد در پاریس

۳۱ خرداد ۱۴۰۵

سخنرانی‌های ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور آمریکا ۲۰۱۰-۲۰۰۹ و فرمانده پیشین ناتو، باب بلکمن نماینده پارلمان انگلستان، رئیس مشترک کمیته بین‌المللی پارلمانترها برای ایران دموکراتیک، دیوید جونز، وزیر برگزیت در دولت انگلستان ۲۰۱۷-۲۰۱۶، وزیر ولز ۲۰۱۴-۲۰۱۲

اهدای بیانیه ۳۰۰۰ شخصیت از ۵ قاره و ۵۵ کشور جهان در حمایت از دولت موقت جمهوری دموکراتیک بر اساس برنامه ۱۰ ماده‌ای به خانم رجوی از سوی هیأت نمایندگان پارلمان انگلستان

 

ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور آمریکا ۲۰۱۰-۲۰۰۹، فرمانده پیشین ناتو:

- هم‌پیمانی با رژیم ایران و متوقف‌کردن یک تظاهرات مسالمت‌آمیز و ظهور و حتی نام‌بردن از ساواک شرم‌آور است

- یک نیروی سازمان‌یافته و فداکار مانند سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت ایران با آرمانهای دموکراتیک و رهبری چون خانم رجوی وجود دارد، این همان تنها جنبشی است که رژیم به‌واقع از آن می‌ترسد

 

سپاسگزارم. متشکرم و بعدازظهر همگی بخیر. اگر اجازه بدهید، مایلم سخنانم را با تشکر از خانم رجوی و تیم ایشان آغاز کنم که یک بار دیگر ما را برای برگزاری این اجلاس بسیار، بسیار مهم گردهم آوردند. هم‌چنین اگر اجازه بدهید، می‌خواهم صمیمانه و به‌عنوان یک موضوع شخصی، از شما خانم رجوی تشکر کنم که از همسر فقیدم یاد کردید که در ۱۷اکتبر سال گذشته درگذشت. شما لطف بسیار بزرگی کردید؛ من و خانواده‌ام عمیقاً قدردان این محبت شما هستیم.

سخنرانان برجسته روز قبل، باید بگویم که من سال‌هاست در این گردهمایی شرکت می‌کنم و تا به‌حال هرگز چنین شور و اشتیاق، چنین تعهد و چنین بیان رسا و روشنگری را در حمایت از ایران و آینده ایران نشنیده بودم. شما به من الهام بخشیدید. من قطعاً نخواهم توانست به همان میزان از شور و حرارتی که شما نشان دادید دست یابم؛ چرا که به‌عنوان یک فرد نظامی، تمایل دارم مختصر و مفید صحبت کنم. اما دیروز روز فوق‌العاده‌ای بود و از همه شما به‌خاطر سخنانتان سپاسگزارم.

خطاب به مردم ایران، به‌ویژه کسانی که در اشرف هستند و دوران اشرف۱، ۲ و ۳ را پشت سر گذاشته‌اند: امسال پانزدهمین سال حمایت من از گروه شما، حمایت از رنج‌هایی که متحمل شده‌اید

حمایت از رنج‌هایی که متحمل شده‌اید و هم‌چنین انتقاد از واکنش به‌شدت دیرهنگام و ضعیف جامعه بین‌المللی در به‌رسمیت‌شناختن شورای ملی مقاومت ایران و خانم رجوی به‌عنوان رهبر واقعی آینده‌ای است که برای ایران رقم خواهد خورد.

خانم‌ها و آقایان، از حضور همه شما در اینجا سپاسگزارم. سخنرانان دیروز به ناامیدی شدید ناشی از تصمیم کشور میزبان پرداختند. اما کافی است که بگوییم، هر کسی که رژیم ایران و شبکه پهلوی سازش و مماشات کند، به‌ویژه در این برهه زمانی، کمکی به اهدافی که ما برای آینده ایران داریم نمی‌کند؛ آینده‌ای که مقدر است با برنامهٔ ۱۰ ماده‌ای خانم رجوی هم‌سو باشد.

بنابراین، پیام امروز من کمی متفاوت خواهد بود، اما درباره این است که در آینده چه پیش خواهد آمد؛ و منظورم از آینده، همین امسال است. این نبرد به پایان نرسیده است، صرف‌نظر از این‌که چه تفاهم‌نامه‌هایی امضا می‌شود و صرف‌نظر از این‌که رهبران در تلویزیون در حمایت از مواضع خود چه می‌گویند. این نبرد پایان نیافته است. برخی عجولانه قضاوت خواهند کرد و مدعی خواهند شد که این تفاهم‌نامه به‌نفع رژیم است، زیرا رژیم سقوط نکرد. خب، بخش‌هایی از آن فروپاشیده است و برخی از توانمندی‌هایی که ایران امروز داشت دیگر وجود ندارد. رژیم در موقعیتی ضعیف‌تر قرار گرفته است و اقدام بعدی ما از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. در واقعیت، اعضای باقی مانده رژیم، از نظر توانمندی و مدیریت اقتصادی که از هم پاشیده است، در ضعیف‌ترین وضعیت خود در نزدیک به نیم قرن گذشته قرار دارند؛ خود تهران با کمبود آب مواجه است و خدمات‌رسانی به مردم به‌شدت با کاستی روبه‌روست.

امروز صبح ما هم‌چنان مطمئن نیستیم که چه کسی در ایران فرمانروایی می‌کند. به‌عنوان مثال، امروز صبح تلویزیون ایران اعلام کرد که تنگه هرمز بسته شده است؛ در حالی که ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) اعلام کرد که تنگه هرمز باز است. این‌گونه مسائل است که باید حل و فصل شود. تردیدی نیست که رژیم تحت فشار شدیدی قرار دارد و این امر بسیار خوبی است.

خانم‌ها و آقایان، سه شاخص برای تغییر رژیم وجود دارد: نخست، وضعیت ضعف انفجارآمیز، بحران مشروعیت در کشور، ناکارآمدی اقتصاد، فساد، سرکوب و نسل‌کشی است؛ همه این موارد بدون هیچ کاهشی در ایران ادامه دارد. نارضایتی گستردهٔ برخاسته از قیام ژانویه ۲۰۲۶ و بی‌ثباتی فزاینده رژیم؛ وقتی امروز به اوضاع نگاه می‌کنیم، شاهد همه این‌ها هستیم. وجود یک نیروی سازمان‌یافته و فداکار مانند سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ایران با آرمانهای دموکراتیک و رهبری چون خانم رجوی، یعنی همان تنها سازمانی که رژیم به‌واقع از آن هراس دارد، ما این عامل را هم داریم. به هر حال، به‌نظر نمی‌رسد در تفاهم‌نامه به اعدامها برای ایجاد رعب و وحشت و نسل‌کشی اشاره‌یی شده باشد. آسیب‌پذیری رژیم، اکنون آشکار شده است و هنگامی که مقاومت سازمان‌یافته با نارضایتی گسترده همگرا و متحد شود، مسیر انتقال دموکراتیک بسیار روشن و سریع نمایان می‌شود. هم‌چنین به روایت‌های دروغین درباره کاندیداتوری پهلوی به‌وضوح پرداخته شد. هم‌پیمانی با رژیم و متوقف‌کردن تظاهرات مسالمت‌آمیز و ظهور و حتی نام‌بردن از ساواک شرم‌آور است.

پرزیدنت ترامپ و معاون رئیس‌جمهور، ونس، به‌تازگی علناً صحبت کرده و نامزدی رضا پهلوی را رد کرده‌اند.

خانم‌ها و آقایان، به‌نظر من با وجود موفقیت‌های نظامی در چند ماه گذشته، مبارزه برای آینده‌ای دموکراتیک در ایران قطعاً به پایان نرسیده است. ما بار دیگر در اینجا گردهم آمده‌ایم تا حمایت خود را از خانم رجوی، شورای ملی مقاومت و مجاهدین خلق در تلاششان برای برقراری دموکراسی برای مردم رنج‌دیده ایران اعلام کنیم. ما باید تلاش بیشتری انجام بدهیم تا اطمینان حاصل کنیم که سابقهٔ نسل‌کشی رژیم تهران در صفحه اول رسانه‌های خبری ما، به‌ویژه در کشورهای دموکراتیک، قرار گیرد.

هنوز روایت‌های نادرست بسیاری درباره نقش و مأموریت‌های مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت، به‌ویژه در رسانه‌های ما وجود دارد. با کارزار دروغ‌پراکنی رژیم که نشان‌دهنده هراس آن از شورای ملی مقاومت است، به‌اندازه کافی مقابله نشده است. اما خانم‌ها و آقایان، این کار امکان‌پذیر است و باید انجام شود.

ما باید به دولتها و سازمانهای رسانه‌یی خود یادآوری کنیم و آموزش بدهیم، کاری که مدتها پیش باید انجام می‌شد. ما باید به آن‌ها، دولتها و رسانه‌هایمان یادآوری کنیم که خانم رجوی هرگز خواستار مداخله نظامی خارجی برای تغییر رژیم نشده است و همواره تأکید کرده است که مردم ایران خود به این هدف دست خواهند یافت. تمام آنچه ایشان خواسته است، به‌رسمیت‌شناختن چشم‌انداز دموکراتیک او و حمایت از این چشم‌انداز است. سخنرانان دیروز همگی به این واقعیت پرداختند که در قبال این رژیم، سیاست مماشات کارساز نیست. درسی که واشنگتن، متأسفانه برای مدتی بسیار طولانی آن‌را تجربه کرده و به آرامی آن‌را آموخته است و ما مطمئناً امیدواریم که در برنامه‌ریزی برای آینده، این موضوع را مد نظر قرار بدهیم. اما در حرکت رو به جلو از امروز به بعد، دولتهای ما باید با این آگاهی عمل کنند که رژیم تهران یک رژیم نسل‌کش است که باید در تمامی گفتگوهای جاری به آن پرداخته شود؛ رژیمی که هرگز به هیچ‌یک از توافق‌نامه‌های امضا شدهٔ خود پایبند نبوده است. خانم‌ها و آقایان، مسائل مربوط به ایران و همهٔ ما پایان نیافته است. این بدان معناست که حمایت جمعی ما از خانم رجوی، شورای ملی مقاومت ایران و مجاهدین خلق نیز پایان نیافته است. در دیدار بعدی‌مان، بیایید عزم خود را جزم کنیم تا دولتها، مردم و رسانه‌هایمان را هر چه بیشتر، با تنها امید بزرگ برای آینده و یک ایران دموکراتیک همراه کنیم که توسط زنی به‌نام خانم رجوی رهبری می‌شود. از شما متشکرم.

 

باب بلکمن، نماینده پارلمان انگستان، رئیس مشترک کمیته بین‌المللی پارلمانترها برای ایران دموکراتیک

- تاکنون بیش از ۳۰۰۰ پارلمانتر در سراسر جهان، سران پیشین کشورها و شخصیت‌های برجسته از دست‌کم ۵۵کشور در پنج قاره جهان بیانیه‌یی مشترک را در حمایت از مبارزه مردم ایران برای آزاد و در استقبال از تشکیل دولت موقت شورای ملی مقاومت امضا کرده‌اند

- دموکراسی در ایران توسط کسانی محقق نخواهد شد که به‌دنبال به‌ارث بردن قدرت به‌عنوان یک حق خانوادگی هستند یا برای بازگرداندن دیکتاتوری دیگری به قدرتهای خارجی وابسته‌اند

 

خانم رجوی، میهمانان ارجمند، خانم‌ها و آقایان، دوستان گرامی. حضور در جمع شما امروز و سخنرانی در گردهمایی امسال ایران آزاد، مایه افتخار بزرگی برای همه ما است. در واقع، ما به‌نمایندگی از هیأت انگلستان در اینجا حضور داریم و هم‌زمان با گردهمایی ما در کانون انقلاب و مقاومت ایران، هیأت انگلستان، صمیمانه‌ترین درودهای خود را تقدیم کرده و همبستگی خود را با مردم ایران اعلام می‌دارد.

کانون‌های شورشی شجاع، زندانیان سیاسی، معترضان بازداشت شده و قهرمانان زن و مرد در اشرف۳ شایسته بالاترین تحسین‌های ما هستند. دهه‌هاست که عزم راسخ و فداکاریهای شما، امید به یک ایران آزاد، با جدایی دین و دولت، دموکراتیک و غیرهسته‌یی را زنده نگه داشته است.

امروز، این امید بیش از هر زمان دیگری به هدف نهایی خود نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود. ما بار دیگر شاهد عزم جزم مردم ایران برای سرنگونی دیکتاتوری مذهبی بوده‌ایم؛ رژیمی که از زمان قیام سراسری سال۱۴۰۴ با سرکوب وحشیانه، قطع اینترنت، گسیل‌کردن نیروهای سپاه پاسداران به خیابان‌ها با تسلیحات سنگین، کشتار هزاران معترض، بازداشت دهها هزار نفر و اعمال شکنجه و بدرفتاری با شمار زیادی از آنان به این اعتراضات پاسخ داده است. با این حال، رژیم در متوقف ساختن مبارزه مردم ایران برای آزادی ناکام مانده و هم‌چنان ناکام خواهد ماند. دیکتاتوری مذهبی حاکم به یک بن‌بست تاریخی رسیده است. این رژیم که از حل بحرانهای عمیق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران عاجز است، برای جلوگیری از قیام بعدی و وادار ساختن جهان به ادامه سیاست مماشات، در تلاشی مذبوحانه، به اعدام، سرکوب، تروریسم، جنگ‌افروزی منطقه‌ای، گروگان‌گیری، تهدید امنیت کشتیرانی بین‌المللی و تلاش برای دستیابی به تسلیحات هسته‌یی متوسل می‌شود. اکنون، در پی قیام سال ۱۴۰۱، یک کارزار تبلیغاتی گسترده تلاش کرد تا بازگشت دیکتاتوری شاه را از طریق پسرش، رضا پهلوی، ترویج کند. دموکراسی در ایران توسط کسانی محقق نخواهد شد که به‌دنبال به‌ارث بردن قدرت به‌عنوان یک حق خانوادگی هستند، یا برای بازگرداندن دیکتاتوری دیگری به قدرتهای خارجی وابسته‌اند. رضا پهلوی هرگز دیکتاتوری پدرش را محکوم نکرده است؛ بلکه در مقابل، بارها دوران شاه را به‌همراه مأموران بدنام ساواک او ستوده است. او هم‌چنین علناً مدعی حمایت بیش از ۵۰هزار تن از اعضای سپاه پاسداران شده است؛ یعنی همان نهادی که مسئول سرکوب معترضان و کشتار مخالفان است. تاریخ به ما می‌آموزد که تغییر دموکراتیک واقعی تنها از طریق یک مقاومت سازمان‌یافته با حمایت مردمی، دیدگاهی دموکراتیک و آمادگی برای فداکاری در راه آزادی حاصل می‌شود. برای بیش از چهار دهه، سازمان مجاهدین خلق ایران و کانون‌های شورشی آن، دقیقاً چنین تعهدی را در میان شدیدترین سرکوب‌ها و با شجاعتی بی‌نظیر و درخشان به اثبات رسانده‌اند.

اکنون، در مواجهه با این واقعیت، رژیم و لابی‌گران آن هم‌چنان مدعی هستند که هیچ جایگزین دموکراتیک و سازمان‌یافته دیگری وجود ندارد و تغییر رژیم منجر به هرج‌ومرج، جنگ داخلی یا حتی تجزیه ایران خواهد شد. هدف آنها ناامید کردن مردم ایران و توجیه ادامه سیاست مماشات است. اما حقایق چیز دیگری را ثابت می‌کنند. در اسفند ۱۴۰۴، شورای ملی مقاومت ایران، به‌عنوان یک ائتلاف دموکراتیک با سابقه ۴۵ ساله، تشکیل دولت موقت را تحت برنامهٔ ۱۰ماده‌ای خانم رجوی اعلام کرد؛ دولتی که مأموریت آن انتقال حاکمیت به مردم ایران از طریق انتخابات آزاد و پایه‌گذاری یک جمهوری دموکراتیک است.

من به‌عنوان رئیس کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران، به‌همراه همکاران فراجناحی‌ام از هر دو مجلس پارلمان، مفتخریم که از این دولت موقت و حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود حمایت می‌کنیم. مایلم اعلام کنم که تاکنون، بیش از ۳۰۰۰ پارلمانتر در سراسر جهان، سران پیشین کشورها و شخصیت‌های برجسته از دست‌کم ۵۵کشور در ۵ قاره جهان، بیانیه‌یی مشترک را در حمایت از مبارزه مردم ایران برای آزادی و در استقبال از تشکیل دولت موقت شورای ملی مقاومت امضا کرده‌اند.

رهبران جامعه جهانی باید از برنامهٔ ۱۰ماده‌ای خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده و دولت موقت شورای ملی مقاومت حمایت کنند تا به رنج و محنت مردم ایران پایان داده و صلح، ثبات و امنیت پایدار را تضمین کنند. اکنون خانم‌ها و آقایان، دیرزمانی است که هدف فراجناحی ما در انگلستان این بوده است که سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی قرار گیرد و دارایی‌های آن توقیف شود.

بسیار خوشحالم که بگویم در این هفته، سرانجام دولت انگلستان قانونی را به‌تصویب رساند که به ما اجازه می‌دهد سپاه پاسداران را به‌عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کنیم.

این امر روزی را نزدیک‌تر می‌کند که در آن شاهد‌ِ گذاری منظم از رژیم دین‌سالار حاکم در تهران به یک حکومت دموکراتیک به رهبری خانم رجوی خواهیم بود.

مقاومت مردم ایران و مبارزه آنها برای یک جمهوری دموکراتیک دیر یا زود پیروز خواهد شد. و بیایید همگی هم‌پیمان شویم که سال آینده وقتی گردهم می‌آییم، در تهرانی آزاد و دموکراتیک و تحت دولتی به رهبری خانم رجوی باشد.

 

دیوید جونز وزیر برگزیت در دولت انگستان ۲۰۱۷-۲۰۱۶، وزیر ولز ۲۰۱۴-۲۰۱۲:

- مردم ایران دیکتاتوری مذهبی حاکم را نفی می‌کنند و خواهان بازگشت به دوران گذشته شاه نیستند

- آنچه آنان در جستجوی آن هستند آینده‌ای دموکراتیک است که در برنامه ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی تجسم یافته است

- امروز به‌خوبی می‌دانیم که رژیم با چالشهای عمیقی مواجه است و اشتیاق برای تغییر در میان مردم ایران هرگز به‌این اندازه پرقدرت نبوده است

- من هم‌چنان بر این باورم که سیاست درست همان است که خانم رجوی تحت عنوان راه‌حل سوم توصیف کرده‌اند: نه جنگ و نه مماشات بلکه تغییر دموکراتیک

 

خانم رجوی، همکاران، دوستان و به‌ویژه دوستانم در اشرف۳

خطاب به آن دسته از شما که به لطف معجزه فناوری، می‌توانم حضور پرشمار و چشمگیرتان را در انتهای این سالن مشاهده کنم؛ مایه مسرت بزرگ است که امروز بار دیگر در اینجا در کنار شما حضور دارم. اما باید بگویم که این مسرت، با اندکی اندوه ناشی از رویدادهای روز قبل همراه است. بیش از ۱۰۰هزار نفر می‌خواستند در مرکز پاریس گردهم بیایند تا حمایت خود را از شورای ملی مقاومت ایران نشان بدهند، اما با حکم ممنوعیت پلیس از این کار منع شدند که کمتر از ۴۸ساعت پیش از آغاز مقرر تظاهرات صادر شد. این امر در حالی رخ داد که شورای ملی مقاومت و مقامات فرانسوی از هفته‌ها پیش درباره شرایط برگزاری این تجمع به توافق رسیده بودند و فقط می‌توان تصور کرد که چه عاملی باعث شد این روند در چنین فاصله کوتاهی تا آغاز مراسم متوقف شود. این اقدام بسیار دیر انجام شد؛ آن‌قدر دیر که عملاً هیچ فرصتی برای دریافت حکمی جهت لغو این ممنوعیت باقی نمانده بود. و باید بگویم که این اقدام، وجهه خوبی برای مقامات فرانسوی ترسیم نمی‌کند؛ کسانی که از فرآیندهای قانونی برای ممانعت از راهپیمایی قانونی هزاران انسان شریف استفاده کردند که صرفاً خواهان ابراز حمایت خود از آزادی در ایران بودند.

من معتقدم که دولت فرانسه شاید باید در سخنان فیلسوف برجسته حقوق، مونتسکیو، تأمل کند که گفت: هیچ استبدادی بی‌رحمانه‌تر از آن نیست که در پس حمایت قانون و به‌نام عدالت اعمال شود.

از این رو، همه ما از رویدادهای روز قبل اندوهگین شده‌ایم. اما این وقایع آنچه را که پیش‌تر نیز می‌دانستیم به ما یادآوری می‌کند؛ این‌که مبارزه برای آزادی در ایران مسیری آسان نخواهد بود. اما من معتقدم این رویدادها انگیزه جدیدی نیز به ما بخشیده است تا این پیام را به گوش جهانیان برسانیم که مردم ایران دیکتاتوری را در تمامی اشکال آن نفی می‌کنند.

آنها دیکتاتوری مذهبی حاکم را نفی می‌کنند و خواهان بازگشت به دوران گذشته شاه نیستند.

آنچه آنان در جستجوی آن هستند، آینده‌ای دموکراتیک است؛ ایرانی مبتنی بر آزادی، عدالت، حقوق‌بشر، برابری زن و مرد، حاکمیت قانون و انتخابات آزاد. این چشم‌انداز آن‌هاست و این همان چشم‌اندازی است که در طرح ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی تجسم یافته است.

اما شور و یگانگی که در پاریس شاهد بودیم، که نه در یک نقطه مرکزی، بلکه در چندین مکان در سراسر شهر متجلی شد، مسئولیتی سنگین بر دوش همه ما می‌گذارد که در جایگاههای اعتماد عمومی قرار داریم. دولتهای غربی برای سالیانی بسیار دراز، سیاست مماشات را دنبال کرده‌اند. آنان برای مدتی بس طولانی، ساده‌لوحانه امیدوار بودند که امتیازدهی و گفتگو می‌تواند رژیمی را تعدیل کند که همواره انزجار و بی‌اعتنایی خود را به دموکراسی، حقوق‌بشر و آزادی‌های اساسی نشان داده است. اما تجربه تلخ به ما آموخته است که این سیاست با شکست مواجه شده است. واقعیت این است که بزرگ‌ترین تهدید علیه این رژیم، نه از خارج از مرزهای ایران، بلکه از جانب خود مردم ایران است. چه این مردم در خیابانهای تهران گردهم بیایند و چه در خیابانهای پاریس، رژیم از شجاعت زنانی هراس دارد که به تسلیم تن نمی‌دهند؛ زنانی چون مریم رجوی.

رژیم از عزم راسخ جوانانی می‌ترسد که از واگذاری آینده خود سر باز می‌زنند. از زندانیان سیاسی هراس دارد که حاضر نیستند از باورهای خود دست بکشند و از مقاومت سازمان‌یافته‌ای در هراس است که با وجود خطرات جانی و شخصی سهمگین، هر روز سرکوبگری را به چالش می‌کشد. و دقیقاً به‌همین دلیل است که رژیم به بازداشت، شکنجه، ارعاب و اعدام متوسل می‌شود. رژیم از طریق حاکم‌کردن فضای رعب و وحشت حکومت می‌کند، چرا که فاقد هر گونه مشروعیت واقعی است. اما این نشانه قدرت نیست؛ بلکه نمایانگر ضعف مفرط در مواجهه با ملت ایران است که تن‌دادن به تسلیم را نمی‌پذیرد. امروز به‌خوبی می‌دانیم که رژیم با چالشهای عمیق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مواجه است و اشتیاق برای تغییر در میان مردم ایران هرگز به این اندازه پرقدرت نبوده است. و از همین روست که من هم‌چنان بر این باورم که سیاست درست، همان است که خانم رجوی تحت عنوان راه‌حل سوم توصیف کرده‌اند: نه جنگ و نه مماشات، بلکه تغییر دموکراتیک؛

تغییر دموکراتیکی که به دست خود مردم ایران رقم بخورد.

اکنون برخی مدعی هستند که آینده ایران در احیای نظم کهنه و بی‌اعتبار گذشته، یعنی بازسازی سلطنت و بازگشت شاه نهفته است. من با این دیدگاه مخالفم. آینده ایران نباید بازگشت به گذشته باشد.

این آینده باید منحصراً توسط خود مردم ایران رقم بخورد. پیشرفت به‌ندرت در یک لحظه شکوهمند و ناگهانی حاصل می‌شود؛ بلکه از مجرای شجاعت، باور قلبی و مهم‌تر از همه، پایداری و استمرار به‌دست می‌آید. مبارزه برای ایرانی آزاد مستلزم هر سه این مؤلفه‌هاست؛ و امروز، تک‌تک ما نقشی برای ایفا کردن داریم؛ چه از طریق پارلمانهایمان، چه از طریق رسانه‌ها، جامعه مدنی و مهم‌تر از همه، از طریق همکاریهای بین‌المللی. ما باید به حمایت از حق مردم ایران در تعیین آینده و سرنوشت خود ادامه بدهیم.

چرا که در حقیقت، آرمانی که از آن حمایت می‌کنیم و دلیلی که امروز در اینجا گردهم آمده‌ایم، صرفاً یک آرمان ملی و ایرانی نیست؛ بلکه آرمانی جهانی در راستای آزادیخواهی علیه ظلم و ستم است؛ و من ایمان کامل دارم که روزی فرا خواهد رسید که مردم ایران در انتخاب دولت خود آزاد خواهند بود، در ابراز عقاید خویش بدون هیچ ترسی آزاد خواهند بود و جامعه دموکراتیکی را بنا خواهند کرد که شایسته آن هستند.

خانم‌ها و آقایان، پرواضح است که مردم ایران از مبارزه خود برای آزادی دست نکشیده‌اند و ما نیز نباید دست بکشیم.

 

اهدا کتاب بیانیه ۳۰۰۰ نماینده پارلمان در حمایت از دولت موقت به خانم مریم رجوی توسط باب بلکمن:

بسیار سپاسگزارم. متشکرم.

دوستان عزیز، من در جریان سخنرانی خود اشاره کردم که ۳۰۰۰ نماینده پارلمان، بیانیه‌یی را در حمایت از دولت موقت به رهبری مریم رجوی و برنامه ۱۰ ماده‌ای ایشان امضا کرده‌اند. از خانم مریم دعوت می‌کنم تا به روی سن بیایند و آن را را از ما تحویل بگیرند.

										
											<iframe style="border:none" width="100%" scrolling="no" src="https://www.mojahedin.org/if/864d2fef-a462-4804-a351-a6aac878651f"></iframe>
										
									

گزیده ها

تازه‌ترین اخبار و مقالات