تظاهرات «نه به روحانی» که در پاریس برگزار شد انعکاسات گسترده‌یی در رسانه‌های بین‌المللی داشت.سی.ان.ان.خبرگزاریهای فرانسه، رویتر، آسوشیتدپرس، تلویزیون فرانسه 24، یورونیوز، نیویورک تایمز و واشینگتن پست این تظاهرات بزرگ را انعکاس دادند. همچنین رسانه‌ها مصاحبه‌های بسیاری را با اعضا و حامیان مقاومت ایران انجام دادند.
تلویزیونهای عربی هم به این تظاهرات بزرگ انعکاس داده و برخی از آنها از جمله الجزیره، العربیه الحدث، اسکای نیوز عربی و الرافدین قسمتهایی از این تظاهرات را به‌طور مستقیم پخش کردند. مطبوعات عربی هم مثل الحیات لندن، الأیام عربستان و بسیاری مطبوعات دیگر در رابطه با این تظاهرات مطالبی نوشتند.
العربیه در گزارش خودش از تظاهرات مقاومت ایران در پاریس گفت که صدای تظاهر کنندگان به کاخ الیزه هم رسید. تلویزیون الجزیره و الحره آمار شرکت کنندگان را ”هزاران نفر ”اعلام کردند. رویتر نوشت تظاهر کنندگان پاریس خواستار اعتراض افکار عمومی نسبت به نقض حقوق‌بشر در ایران شدند. خبرگزاری فرانسه هم از خانم مریم رجوی نقل کرد که روحانی به‌خاطر مشارکت در ۳۷سال جنایت باید مورد حسابرسی قرار بگیرد. میدل ایست آنلاین هم نوشت که در این تظاهرات بزرگ ۸۰۰شخصیت به‌دعوت شورای ملی مقاومت پاسخ داده و حضور پیدا کردند.
یکی از وجوه قابل‌توجه این تظاهرات، حضور گسترده جوانان بود؛ حضوری فعال و پرشور. صدای طبلهای آنها دیگر شرکت کنندگان را به وجد می‌آورد و فریادها و شعارهایشان انعکاسی از خواسته جوانهای ایرانی بود. حضور فعال آنها را می‌شود در عرصه برنامه‌های هنری اجرا شده در تظاهرات هم دید. بسیاری از آنها نقش فعالی در آماده‌سازی این تظاهرات داشتند، از آماده‌سازی تدارکاتی گرفته تا راه‌اندازی کمپینهای اینترنتی برای حضور هر چه بیشتر در این تظاهرات. بسیاری از آنها، دوستان غیرایرانی خودشان را هم همراه خود به تظاهرات آورده بودند، دوستانی که خود را در قبال حقوق‌بشر در ایران و هویت دموکراتیک کشور خودشان مسئول می‌دانستند و با حضورشان در این تظاهرات، پیامهای مشخصی به دولتمردانشان دادند.
حضور گسترده جوانان در تظاهرات «نه به روحانی» پاسخی بود به نیاز امروز جوانان در جامعه ایران برای آزادی و دموکراسی. جوانانی که هر چند در بند و زنجیر آخوندها هستند، اما تشنهٴ آزادی‌اند و این به‌خوبی در فراخوانها و بیانیه‌های آنها برای حضور گسترده هموطنانمان در این تظاهرات، دیده می‌شد.
آری، آن روز پاریس وعده گاهی بود برای یک خواسته مشترک، خواسته مشترک تمام جوانان ایرانی، خواسته‌ای که آن روز در یک شعار متبلور می‌شد: «نه به روحانی»
جوانان از شهرها و دانشگاههای مختلف میهنمان پیام فرستادند، جوانان ایرانی در خارج کشور هم با حضور گسترده خود در این تظاهرات، صدای آنها شدند و به این ترتیب انبوه جوانان میهنمان در این وعده گاه حاضر شده و پیام مردم ایران را به دنیا رساندند، دست مریزاد به این عزم و اراده و اتحاد و همبستگی.
تلویزیونهای عربی هم به این تظاهرات بزرگ انعکاس داده و برخی از آنها از جمله الجزیره، العربیه الحدث، اسکای نیوز عربی و الرافدین قسمتهایی از این تظاهرات را به‌طور مستقیم پخش کردند. مطبوعات عربی هم مثل الحیات لندن، الأیام عربستان و بسیاری مطبوعات دیگر در رابطه با این تظاهرات مطالبی نوشتند.
العربیه در گزارش خودش از تظاهرات مقاومت ایران در پاریس گفت که صدای تظاهر کنندگان به کاخ الیزه هم رسید. تلویزیون الجزیره و الحره آمار شرکت کنندگان را ”هزاران نفر ”اعلام کردند. رویتر نوشت تظاهر کنندگان پاریس خواستار اعتراض افکار عمومی نسبت به نقض حقوق‌بشر در ایران شدند. خبرگزاری فرانسه هم از خانم مریم رجوی نقل کرد که روحانی به‌خاطر مشارکت در ۳۷سال جنایت باید مورد حسابرسی قرار بگیرد. میدل ایست آنلاین هم نوشت که در این تظاهرات بزرگ ۸۰۰شخصیت به‌دعوت شورای ملی مقاومت پاسخ داده و حضور پیدا کردند.
یکی از وجوه قابل‌توجه این تظاهرات، حضور گسترده جوانان بود؛ حضوری فعال و پرشور. صدای طبلهای آنها دیگر شرکت کنندگان را به وجد می‌آورد و فریادها و شعارهایشان انعکاسی از خواسته جوانهای ایرانی بود. حضور فعال آنها را می‌شود در عرصه برنامه‌های هنری اجرا شده در تظاهرات هم دید. بسیاری از آنها نقش فعالی در آماده‌سازی این تظاهرات داشتند، از آماده‌سازی تدارکاتی گرفته تا راه‌اندازی کمپینهای اینترنتی برای حضور هر چه بیشتر در این تظاهرات. بسیاری از آنها، دوستان غیرایرانی خودشان را هم همراه خود به تظاهرات آورده بودند، دوستانی که خود را در قبال حقوق‌بشر در ایران و هویت دموکراتیک کشور خودشان مسئول می‌دانستند و با حضورشان در این تظاهرات، پیامهای مشخصی به دولتمردانشان دادند.
حضور گسترده جوانان در تظاهرات «نه به روحانی» پاسخی بود به نیاز امروز جوانان در جامعه ایران برای آزادی و دموکراسی. جوانانی که هر چند در بند و زنجیر آخوندها هستند، اما تشنهٴ آزادی‌اند و این به‌خوبی در فراخوانها و بیانیه‌های آنها برای حضور گسترده هموطنانمان در این تظاهرات، دیده می‌شد.
آری، آن روز پاریس وعده گاهی بود برای یک خواسته مشترک، خواسته مشترک تمام جوانان ایرانی، خواسته‌ای که آن روز در یک شعار متبلور می‌شد: «نه به روحانی»
جوانان از شهرها و دانشگاههای مختلف میهنمان پیام فرستادند، جوانان ایرانی در خارج کشور هم با حضور گسترده خود در این تظاهرات، صدای آنها شدند و به این ترتیب انبوه جوانان میهنمان در این وعده گاه حاضر شده و پیام مردم ایران را به دنیا رساندند، دست مریزاد به این عزم و اراده و اتحاد و همبستگی.
