بیانیه شش سازمان بین‌المللی حقوق‌بشری و زنان: «کمپ اشرف در عراق بایستی مورد حفاظت قرار گیرد»

کمپ اشرف که در 90 کیلومتری شمال شرق بغداد واقع گردیده، از سال 1986 محل سکونت اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران یک جنبش اپوزیسیون می‌باشد که برای در امان قرار گرفتن از سرکوب مقامات جمهوری اسلامی ایران، این کشور را ترک کرده است.
در ماه می 2003، سازمان مجاهدین خلق ایران به‌طور داوطلبانه تسلیحات خود را به نیروی چند ملیتی در عراق تحویل داد. سپس، در پی انجام تحقیقاتی دقیق، تمامی اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران به‌عنوان “اشخاص حفاظت شده ”توسط کنوانسیون چهارم ژنو به‌رسمیت شناخته شدند. به‌دنبال یک توافق بین هر کدام از ساکنان اشرف و مقامات ایالات متحده آمریکا، این مقامات مسئولیت حفاظت آنها را به عهده گرفتند. در حال حاضر، 3400نفر در کمپ اشرف ساکن هستند.
پس از انتقال کنترل کمپ اشرف به دولت عراق در ژانویه گذشته، شرایط زندگی ساکنان آن به سرعت به وخامت گرائید. از آوریل 2009، به دلیل محاصره از سوی نیروهای عراقی، ساکنان غیرنظامی و بدون سلاح اشرف دچار مشکلات فزاینده‌یی در تامین ابتدایی‌ترین نیازمندیهای خود شده‌اند. دولت عراق هم‌چنین ورود وکلا، پارلمانترها، نمایندگان سازمانهای غیردولتی و خبرنگاران را ممنوع کرده است.
این محاصره پس از این صورت گرفت که مقامات ایرانی و عراقی، در بی‌اعتنایی کامل نسبت به استاتوی “اشخاص حفاظت شده ”ساکنان اشرف طبق کنوانسیون چهارم ژنو، در چند نوبت اعلام کردند که سازمان مجاهدین خلق ایران بایستی از عراق اخراج و این کمپ تعطیل شود. تضمینهای موجود در این کنوانسیون در پروتکلهای مختلفی که توسط مقامات ایالات متحده آمریکا به امضا رسیده، به روشنی قید شده‌اند اما به‌رغم تعداد بسیار زیادی فراخوان خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد، کمسیاریای عالی پناهندگی، کمیساریای عالی حقوق‌بشر، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، دولت آمریکا، اتحادیه اروپا، و چندین دولت دیگر، ساکنان کمپ اشرف به‌حال خود رها شدند.
در روزهای 28 و 29 ژوئیه 2009، نیروهای امنیتی عراقی با بولدوزر وارد کمپ اشرف شدند و از نارنجک، گاز اشک آور، چماق، آب فشار قوی و گاز فلفل بر علیه ساکنان استفاده نمودند. خودروهای نظامی عامدانه به دورن جمعیت می‌راندند و ساکنان معترض را به زیر می‌گرفتند. مهمات واقعی مورد استفاده قرار گرفت و باعث کشته و زخمی شدن شدید آنها گردید. حداقل یازده نفر کشته و صدها نفر دیگر طی حمله زخمی شدند.
به علاوه، 36نفر از ساکنان به‌طور غیرقانونی دستگیر و ابتدا به یک مکان نامعلوم و سپس به ایستگاه پلیس شهر خالص، در خارج از کمپ اشرف، انتقال داده شدند. گزارشات حاکی از آن است که آنها تحت شکنجه و بدرفتاریهای دیگر قرار گرفته و برخی از آنان نیاز به رسیدگیهای فوری پزشکی داشته‌اند. ما عمیقاً نگران امنیت آنها می‌باشیم، به‌خصوص که آنان در معرض خطر جدی اخراج اجباری به ایران می‌باشند، جایی که شکنجه‌ها و بدرفتاریهای بیشتر و حتی اعدام در انتظار آنها می‌باشد.
با توجه به این وقایع، سازمانهای غیردولتی امضاکننده بیانیه حاضر، به موارد زیرین فرا می‌خوانند:

 

دولت عراق را:
به تضمین سلامت جسمی و روحی 36 ساکن کمپ اشرف که هم‌اکنون در بند می‌باشند، از جمله با فراهم کردن کمکهای پزشکی مناسب، و دستور آزادی بلادرنگ آنان در نبود هر گونه اتهام، بر طبق نرمها و قوانین بین‌المللی.
به رعایت حقوق ساکنان کمپ اشرف، بر طبق کنوانسیون چهارم ژنو;
به عدم اخراج اجباری هیچ‌کدام از ساکنان اشرف به جمهوری اسلامی ایران، زیرا ریسک شکنجه و بدرفتاری و حتی اعدام برای آنها واقعی می‌باشد.

 

دولت ایالات متحده آمریکا را:
به تضمین حفاظت موثر کمپ اشرف با به عهده گرفتن بلادرنگ مسئولیت حفاظت موقت کمپ اشرف با استقرار نیروهای مسلح خود.

 

شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد را که از شورای امنیت درخواست کند:
اعزام نماینده‌یی از سوی دبیرکل برای گردآوری اطلاعات حول وضعیت کمپ اشرف به منظور مطلع نمودن نهادهای حقوق‌بشری مربوطه، از جمله شورای حقوق‌بشر;
بر عهده گرفتن استقرار اکیپی از هیأت مساعدت سازمان ملل برای عراق (یونامی) در کمپ اشرف به منظور نظارت بر وضعیت، تا زمانی که یک راه‌حل دائمی پیدا شود. حضور اکیپی از یونامی و دفتر کمیسر عالی حقوق‌بشر در کمپ به منظور بازداشتن مقامات عراقی از ارتکاب نقض بیشتر حقوق اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران از قبیل قتلهای فراقضایی، دستگیریهای خودسرانه، شکنجه، و اخراج محتمل به جمهوری اسلامی ایران، جایی که با خطر جدی برای سلامت جسمی و روحی خود، و حتی اعدام روبه‌رو خواهند بود، یاری خواهد رساند.
بر عهده گرفتن حفاظت موثر کمپ اشرف از طریق استقرار یک نیروی بین‌المللی در کمپ.