پارلمان آلمان (بوندستاگ) روز پنجشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۴ برای نخستینبار طرحی ارائهشده از سوی گروه پارلمانی AfD با عنوان «ممنوعیت فعالیت سپاه پاسداران در آلمان» را بهطور رسمی در دستور کار و مورد بحث قرار داد.
در متن این طرح، سپاه پاسداران بهعنوان یکی از ارکان اصلی دیکتاتوری دینی حاکم بر ایران معرفی شده است؛ نهادی که بنا بر این سند، نقش مستقیم در سرکوب خشونتآمیز خیزشهای مردمی، نقض سیستماتیک حقوقبشر و تعقیب و آزار مخالفان سیاسی رژیم ایران دارد. طراحان این پیشنهاد از دولت آلمان خواستهاند فعالیتهای سپاه پاسداران در خاک این کشور بهطور کامل ممنوع شده و اقدامات حقوقی، مالی و مهاجرتی علیه آن اعمال شود.
در این طرح همچنین بر ضرورت تشدید تحریمهای اتحادیه اروپا و سایر اقدامات بینالمللی علیه سپاه پاسداران تأکید شده و هدف آن ارسال «پیامی روشن» عنوان شده است مبنی بر اینکه آلمان «آماده تحمل افراطگرایی خشونتآمیز و سرکوب سازمانیافته جنبشهای آزادیخواهانه از سوی رژیم آخوندی نیست».
همزمان، در کنفرانس مطبوعاتی سخنگویان دولت آلمان، کاترین دشاور با اشاره به تشدید تنشهای منطقهیی و وضعیت ایران اعلام کرد که دولت آلمان از سال ۱۴۰۱ هشدار سفر به ایران صادر کرده و از سال ۱۴۰۲ این هشدار با «درخواست خروج» برای اتباع آلمانی همراه شده است. او گفت: «ما همچنان از همه شهروندان آلمانی میخواهیم ایران را ترک کنند. پروازهای تجاری برقرار است و امکان خروج از طریق مرزهای زمینی و کشورهای همسایه وجود دارد.»
دشاور همچنین در ارتباط با مذاکرات پیشِرو در ژنو تأکید کرد که آلمان انتظار دارد رژیم ایران از این فرصت برای مشارکت سازنده استفاده کند، از برنامه هستهیی با هدف بالقوه نظامی فاصله بگیرد، برنامه موشکهای بالستیک خود را محدود سازد، سیاستهای بیثباتکننده منطقهیی را متوقف کند و به تعهدات خود در حوزه حقوقبشر پایبند باشد.
این مواضع و اقدامات در مجموع بیانگر نگرانی عمیق آلمان و دیگر کشورهای اروپایی نسبت به گسترش نفوذ نظامی و تروریستی رژیم آخوندی و تهدیدات بالقوه آن برای امنیت داخلی اروپا و ثبات منطقهیی است.
