خانم رئیس!
خانم ها، آقایان!
حضور شخصیتهای عالیقدر و صاحبنظران و حقوقدانان برجسته امروز برای من فرصت مغتنمی است تا برای حفاظت از جان ساکنان اشرف و برای جلوگیری از یک کشتار مجدد مسئولیتها و همچنین تعهدات قانونی آمریکا و مسئولیتهای جامعه بینالمللی را خاطرنشان کنم.
یک هفته بعد از گردهمایی بزرگ مقاومت ایران در ویلپنت پاریس بانکدار مرکزی تروریسم در تهران یک نمایش تمسخرانگیز بهنام «اجلاس ضدتروریسم» ترتیب داد و ملایان در آنجا دیکته قبلی خود به حکومت عراق برای بستن اشرف و سرکوب اپوزیسیون ایران را مجدداً بهروز کردند.
متعاقباً وزیر اطلاعات رژیم اعلام کرد؛ «مقامات عراقی قول دادهاند بهزودی اقدامات خوبی» در این زمینه انجام میدهند.
بعد از آن هم سفیر عراق در تهران با همان فرهنگ ملایان اعلام کرد که حکومت عراق با خروج آمریکاییها دیگر نمیتواند از «خشم» عراقیها «علیه گروهک منافقین» جلوگیری کند!
در ۹تیرماه، الزمان بینالمللی از پیام خامنهای در مورد اشرف و سوریه به سفیرآمریکاخبر داد که توسط طالبانی منتقل شده بود.
دو روز بعد اظهارات حیرت انگیز سفیرآمریکادر بغداد را شنیدیم که گفت ساکنان اشرف باید فراموش کنند که بخشی از این جنبش بودهاند و باید از اشرف به محل دیگری در داخل عراق بروند که کمی امنتر و کمی دورتر باشد!
ژنرال شلتون چند روز پیش در واشنگتن ایده متلاشیکردن مجاهدین را شرمآور توصیف کرد و گفت: چنین اظهاراتی فاقد هرگونه منطقی است و انتظار میرود که سفیرآمریکا دارای این شهامت اخلاقی باشد که تعهدات قبلی آمریکا را درک کند... .
۲۳سال پیش در همین ایام خمینی همین انتخاب را در برابر زندانیان ما در سراسر ایران گذاشت. انتخاب بین ندامت و تسلیم یا زندگی در جایی که کمی امنتر باشد! ۳۰هزار نفر، تکرار میکنم ۳۰هزار نفر به «حیات خفیف و خائنانه» تن ندادند و بر سر دار رفتند. نگاه کنید: چند هزار از اسامی و تصاویر و عکسهای آنها در این کتابها چاپ شده است.
به این کتابها نگاه کنید چند هزار از اسامی و تصاویر و عکسهای آنها در این کتابها چاپ شده است. از زندانیانی که حاضر نشدند ندامت کنند و فقط به همین دلیل به چوبههای دار سپرده شدند. اینها اسامی چند هزار از آنهاست یا کتابی که ۲۰هزار از اعدامشدگان را فقط جمعآوری کرده با اسم یا با تصویر.
از شاهدان آن صحنهها نزد ما امروز یکی به تازگی آمده است: برادرم صادق سیستانی اینجاست که بعد برای شما صحبت میکند.
پرزیدنت سارکوزی در ۱۴ژوئیه گفت: «هر دیکتاتوری که خون میریزد باید در مقابل دادگاه جزای بینالمللی پاسخ دهد»..…
بله! دادگاه اسپانیا در حکم اخیر خود جنایتکاران را فراخوانده است.
بله دادگاه اسپانیا در حکم اخیر خود جنایتکاران را فراخوانده است.
بر شما و بر وکیل گارسه مبارک، بر ساکنان اشرف و بر مردم ایران و عراق مبارک
راستی در موضوع اشرف صورت مسأله و اصل موضوع چیست؟
چندهزار نفر به مدت ۲۵سال بیابانی را با پول و کار و زحمت خود به شهری زیبا تبدیل کردهاند و هیچ مزاحمتی هم برای هیچکس ندارند واقعیتی که همین چند روز پیش ۵۲۵هزار نفر از اهالی ۱۸سال به بالای منطقه یعنی بیش از ۶۰درصد از رأیدهندگان استان دیالی به آن گواهی دادهاند.
اما اگر بپرسید اصل موضوع چیست؟ میگویم؟
فاشیسم دینی در ایران این جنبش و مقاومت ما برای آزادی را دینامیزم تغییر در جامعه ایران و همچنین تهدید سرنگونی خود میداند.
زیرا وجود یک آلترناتیو دموکراتیک بهخصوص در شرایطی که جنگ قدرت در بالای رژیم ملاها تشدید شده و سقوط دیکتاتور سوریه متحد استراتژیک آنها در چشمانداز نزدیک قرار دارد، به سرنگونی این رژیم راه میبرد.
پس به هر قیمتی و از هر طریقی میخواهند اپوزیسیون سازمانیافته را متلاشی و نابود کنند و با کارزار شیطانسازی و پمپاژ اطلاعات گمراهکننده علیه مجاهدین که ۳۲سال است ادامه دارد، به آن امداد میرسانند.
جنایتها و فجایع علیه اشرف تحت عنوان حق «حاکمیت» دولت عراق صورت میگیرد. حاکمیتی که با بهایی گزاف و سنگین از سوی آمریکا به این دولت پیشکش شده است. واقعیتی که بارها فرماندار هوارد دین به آن اشاره کرده است.
اما جامعه بینالمللی نمیتواند به بهانه «حاکمیت» دست به اقدام بازدارنده نزند. همچنین دولتآمریکانباید به بهانه قرارداد امنیتی با عراق از مسئولیت هایش شانه خالی کند.
پرزیدنت اوباما همین امسال در اواخر مارس گفت؛ نمیتواند از مسئولیتهای آمریکا چشم بپوشد و منتظر تصاویر کشتار و گورهای جمعی بنشیند و اقدام بازدارنده نکند زیرا این؛ خیانت به ارزشها و هویت آمریکاست.
حالا سؤال اینجاست که برطبق کدام موازین حقوقی و اخلاقی وقتی آمریکا با دولتی قراردادی منعقد میکند تعهداتش در قبال طرفهای دیگر ناپدید میشوند؟
باید تأکید کنم که آمریکا در قبال ساکنان اشرف مسئول است:
زیرا؛ وضعیت کنونیاشرف ناشی از اشغال عراق است. ساکنان اشرف همه سلاحهای خود و حتی سلاحهای حفاظت فردیشان را تحویل نیروهای آمریکایی دادند.
نیروهای آمریکایی با تکتک آنها توافقنامهای امضا کردند که حفاظتشان را تا تعیینتکلیف نهایی به عهده میگیرند.
بنابراین دولت آمریکا بهلحاظ حقوق بینالملل و بهلحاظ اخلاقی و انسانی مسئولیت دارد که حفاظت آنها را تضمین کند.
اما متأسفانه تمام این تعهدات و مسئولیتها زیرپا گذاشته شده است.
-در فوریه ۲۰۰۹آمریکاحفاظت اشرف را به دولتی واگذار کرد که میدانست اشرف را سرکوب میکند.
-در ژوییه ۲۰۰۹ بعد از اولین قتلعام و اثبات عدم صلاحیت دولت عراقآمریکا باید مسئولیت حفاظت ساکنان اشرف را طبق ماده ۴۵ کنوانسیون ژنو پس میگرفت اما این کار را انجام نداد!
- برای جلوگیری از کشتار ۱۹فروردین که به قول کمیسر عالی حقوقبشر «همه از مدتها پیش بیم چنین فاجعهای راداشتند» و آن را ابراز کرده بودند، اقدامی نکرد.
-نیروهای آمریکا تا چند ساعت قبل از حمله ۱۹فروردین در اشرف حضور داشتند و از چند روز قبل مستمراً در جریان آمادهسازیهای ارتش عراق برای حمله بودند ولی هیچ اقدامی نکردند.
-آمریکا هیچ کاری برای رفع محاصره ضدانسانیاشرف بهویژه در زمینه پزشکی در ۲/۵سال گذشته انجام نداد.
ـ بجز ۷ مجروح از پذیرش سایر مجروحان وخیم حمله ۱۹فروردین در بیمارستان آمریکایی نزدیک به اشرف خودداری کرد.
ـ و وزارتخارجه حتی از انتشار گزارش هیأت آمریکایی که از اجساد شهیدان در اشرف بازدید نمود ممانعت کرد.
رئیس کمیته نظارت و تحقیقات کنگره آمریکا روهرا باکر در جلسه استماع ۷ ژوییه گفت: «تسلیم شدن آمریکا و مقامهای آمریکا در این جنایت هم بخشی از ماجراست. پوشاندن خلافکاری غیرقانونی است».
-امروز هم درحالیکه جامعه جهانی در تلاش و تکاپو برای یافتن یک راهحل صلحآمیز برای اشرف است و ساکنان اشرف به سختی به راهحل پارلمان اروپا متقاعد شده و آن را پذیرفتهاند و درحالیکه بسیاری از طرفها مجدانه برای تحقق آن تلاش میکنند سفارت آمریکا بهجای کمک به این راهحل عملاً در مقابل آن قرار گرفته و بدون تأمین هیچگونه حفاظتی خواهان جابهجایی ساکنان اشرف در داخل عراق است.
این در حالی است که همه برای سومین بار هشدار میدهند که این بار و اینکار استقبال از یک فاجعه انسانی دیگر است.
دوستان عزیز،
دیروز دبیرکل ملل متحد در گزارش خود به شورای امنیت با اظهار نگرانی بهخاطر از دست رفتن جان انسانها در اشرف گفت: «من از مقامات عراقی خواستار خودداری از استفاده از قهر و ارائه تضمین برای دسترسی ساکنان کمپ به کالاها و خدمات هستم»
-دبیرکل اضافه کرد: «من تمام طرفهای درگیر را تشویق میکنم تلاشهای خود برای بررسی راه کارها را شدت بخشیده و به یک راهحل مورد اجماع دست یابند راهحلی که درعین احترام به حاکمیت عراق با قانون بینالمللی حقوقبشر و اصول انساندوستانه همخوان و منطبق باشد. به این منظور من به کشورهای عضو فراخوان میدهم به اجرای هر ترتیباتی که برای حکومت عراق و ساکنان کمپ قابلقبول باشد، کمک کنند و از چنین راهحلی حمایت و برای آن تسهیلات فراهم کنند»
اجازه میخواهم، با اعلام قبول همه ملاحظات دبیرکل ملل متحد از طرف ساکنان اشرف، در انطباق کامل با آنچه که دبیرکل ملل متحد خواستار شده، ترتیبات و راهحل واقعی و عملی را اعلام کنم. شرط کلیدی موفقیت، در این رابطه قبول مسئولیت از جانب آمریکاست و اینکه حداقل قیمت را برای حفاظت از جان انسانهای بیگناه و بیدفاع، که با یکایک آنها موافقتنامه حفاظت تا فرجام نهایی امضا کرده است، بپردازد:
۱-اعلام حمایت آمریکا و اتحادیه اروپا از راهحل پارلمان اروپا برای انتقال ساکنان اشرف به کشورهای ثالث
۲- تأمین و تضمین حفاظت اشرف توسط آمریکا، اتحادیه اروپا و مللمتحد بهویژه کمیساریای عالی حقوقبشر و همچنین کمیساریای عالی پناهندگی ملل متحد تا انتقال همه ساکنان.
۳-استقرار دائم ناظران ملل متحد در اشرف تا پایان انتقال.
۴-تحقیق در مورد جنایت ۸آوریل تحت نظر ملل متحد برای ممانعت از تکرار فاجعه.
۵-وادار کردن دولت عراق به تبعیت از فراخوان دبیرکل ملل متحد برای پایاندادن به هرگونه استفاده از زور و خشونت وپایان دادن به محاصره ضدانسانی و شکنجه روانی وبیرون بردن افراد مسلح از داخل اشرف.
در انتها میخواهم تکرار کنم: بله اشرف اکنون در انظار مردم ایران آزمایشگاه همان ارزشهای جهانشمولی است که رئیسجمهور آمریکا خود را به آن متعهد کرده است، شاخصی که مردم ایران با آن قضاوت میکنند که آمریکا در طرف کیست. در طرف دیکتاتوری ملایان حاکم بر ایران و عوامل آن در عراق یا در طرف آزادیخواهان و مردم ایران
با تشکر از همه شما
متشکرم.
