پارلمان اتحادیه اروپا در حال مذاکره با مقامات عراقی در جهت توافقات اولیه و همکاری با عراق برای حل بحران انسانی کمپ اشرف محل استقرار مخالفان ایرانی در خاک عراق است. اخیراً دولت بغداد به آنها اولتیماتوم داده که کمپ را ترک کنید.
در این باره خانم فائوستا اسپرانزا خبرنگار رادیو واتیکان در امور پارلمان اروپا، میگوید:
در اولین دور از مذاکره و توافقات که یک پارلمانتر اروپایی از ایتالیا نیز به نام ماریو مائورو حضور داشت، اتحادیه اروپا در حال برقرارکردن رابطه بین تجارت و حقوقبشر یا بهتر بگویم تجارت بیشتر به ازای احترام به حقوقبشر و حقوق زنان، بهخصوص موقعیت اضطراری و حقوق ساکنان اشرف با مقامات عراقی میباشد.
اتحادیه اروپا با فشار آوردن بر روی دولت عراق سعی میکند تا آنها را وادار به حفاظت از کمپ کند و از طرف دیگر معادله تجارت به ازای احترام به حقوقبشر را پیش میبرد. موقعیت کمپ بسیار مشکل است. نباید تصور کنیم که در برابر یک کمپ ویرانه قرار داریم، آنان در این سالها این کمپ را ساخته و آباد کردهاند همانطور که در تصویر مشاهده میکنیم یک موزه را در کمپ میبینیم که حکایت رنجها و دردهای مخالفان ایرانی رژیم خمینی و خامنهای را با تصاویری از شکنجههایی که در ایران اتفاق میافتد، در آن مشاهده میکنیم.
فائوستا اسپرانزا خبرنگار رادیو واتیکان اضافه میکند:
شرایط سخت کمپ اشرف، قبل از هر چیز بهخاطر محاصرهیی است که از مدتها قبل یعنی از ژانویه ۲۰۰۹ شروع شد، شامل ممنوعیت ورود مواد غذایی، سوخت و خدمات درمانی و سپس قسمتی از کمپ مورد اشغال نیروهای نظامی عراق قرار گرفته است. تاکنون دو حمله شدید با هدف از بین بردن کمپ علیه ساکنان بیسلاح صورت گرفته که آخرین آنها حمله ۸آوریل بود که ۳۵ کشته و ۳۵۰ زحمی به جای گذاشته است. اینها تصاویریی از حمله اخیر است، اتحادیه اروپا و پارلمان اروپا بهخاطر موضوع اشرف دو قطعنامه در سال ۲۰۰۷ و یکی دیگر در سال ۲۰۰۹ صادر کرده است. در حال حاضر اروپا میخواهد که موضوع اشرف را بهدست بگیرد. این تصاویر توسط یکی از ساکنان اشرف گرفته شده که خود یکی از کشتهشدگان این حمله بوده است.
تصاویر دلخراش است و این حمله بسیار وحشیانه بوده است. در مورد این فوریت بحران انسانی، رئیس هیأت رابطه با عراق پارلمان اروپا استیونسون که از بغداد دیدار کرده برایمان توضیح میدهد:
استیونسون: یکی از نکتههای سنگینی که مورد نظر ما میباشد و در هر گفتگویی مورد بحث قرار میگیرد موقعیت کمپ اشرف میباشد. در آوریل گذشته یک قتلعام در آنجا صورت گرفته است که منجر به کشته شدن ۳۵نفر شده است... .. این در حالی است که پارلمان اروپا دو قطعنامه صادر نموده و تأکید ورزیده که نباید در مورد ساکنان اشرف خشونت انجام گیرد و به حقوق ساکنان اشرف باید احترام گذارده شود. به ما تضمین داده شده بود که حقوق ساکنان اشرف یعنی ۳۵۰۰نفری که از ۳۰سال قبل در آنجا حضور دارند مورد احترام قرار میگیرد. حمله آوریل گذشته دومین کشتار بوده است، بهخاطر میآورید که در حمله ژوئیه سال گذشته ۱۱نفر کشته شدند.
فائوستا اسپرانزا خبرنگار رادیو واتیکان در این باره بیشتر توضیح میدهد و میگوید:
استیونسون میخواهد توجهات را با آوردن فشار روی دولت عراق آنها را به همکاری دعوت کند. اما آنچه که از سخنان وی فهمیده میشود دولت عراق تمایل به همکاری ندارد. استیونسون میگوید که ما تقاضا کردیم هیأت پارلمان اروپا بتواند از کمپ اشرف دیدار کند اما آنها کاملاً مخالف بودند و این اجازه را به ما ندادند. در واقع در این مرحله از مذاکرات بین هیأت پارلمان اروپا و دولت عراق مشکلات اساسی وجود دارد. همانطور که دیدیم به آنها اجازه ورود به کمپ داده نشده است، در حالی که آنها از مدتها قبل تقاضا کرده بودند یعنی یک محاصره واقعی در رابطه با کمپ وجود دارد. بنابراین نیاز به دخالت ارگانهای بالاتری هست مانند اتحادیه اروپا و سازمان ملل و آمریکا. همانطور که آقای استیونسون توضیح داد دخالت این ارگانها هدف بروکسل میباشد.
استیونسون از همکاری اتحادیه اروپا با آمریکا و با سازمان ملل صحبت میکند و میگوید که این روابط همکاری با اتکا به شورای ملی مقاومت ایران امکانپذیر است. شورای ملی مقاومت ائتلاف مخالفان رژیم ایران است و مرکز آنها در پاریس است و هر ساله در ماه ژوئن در یک گردهمایی بزرگ با دیگر ایرانیان مخالف از دیگر نقاط جهان در پاریس جمع میشوند. در سال ۲۰۰۹ بیش از ۷۰هزار نفر شرکت کرده بودند. در آن گردهمایی که من هم حضور داشتم با یک تظاهرات خارقالعادهای مواجه شدم که بسیاری از نمایندگان پارلمان اروپا و بسیاری از شخصیتهای سیاسی دیگر و حتی از آمریکا حضور داشتند. فکر میکنم راهحل برای اشرف در همکاری اتحادیه اروپا و سازمان ملل با آمریکا خواهد بود. در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ اتحادیه اروپا قطعنامهای صادر کرد و حتی در ماه مه ۲۰۱۰ نیز سازمان ملل قطعنامهای برای اشرف صادر کرد که در آن دبیرکل سازمان ملل شخصاً در مورد ساکنان اشرف تأکید ورزیده است.
فائؤستا اسپرانزا درباره وضعیت عراق و موقعیت اقلیتها در این کشور جنگزده میگوید:
بهترین تجربه ما جلسه چندی قبل در استراسبورگ بوده که با حضور اسقفهای عراقی و نمایندگان اجتماعی عراق برگزار گردید که آنها از شدت تبعیض اقلیتها در عراق سخن میگفتند.
ما خیلی خوشحال میشویم که در بهار عرب از آزادی و دموکراسی گفته میشود و تغییر در کشورهای دیگر که البته اینها هم مثبت میباشد در سوریه خیلیها در حال فرار هستند، از جمله خیلی از کردها و مسیحیان که از عراق به سوریه رفته بودند... یک بیثباتی وجود دارد که امیدواریم شرایط به تعادل برگردد. مشکل دیگری که درمیان است اینکه مالکی هم نخستوزیر عراق است هم وزیر کشور هم وزیر دفاع...
ساکنان اشرف بیش از ۳۰سال یعنی از زمان خمینی در آنجا مستقر بودهاند و مسأله جدی محاصره کمپ اشرف میباشد که اجازه نمیدهد آنها به بیمارستانها و خدمات درمانی فوری دسترسی داشته باشند و این یک موقعیت حادی را بهوجود آورده است.
یک راهحلی را که میتوان در نظر داشت اینکه: آمریکا آنها را از لیست خارج کند چون هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که دال بر تروریست بودن آنها باشد و کمپ اشرف هم یک کمپ غیرنظامی میباشد.
در سال ۲۰۰۹ آنها از لیست اتحادیه اروپا خارج شدند.
در این باره خانم فائوستا اسپرانزا خبرنگار رادیو واتیکان در امور پارلمان اروپا، میگوید:
در اولین دور از مذاکره و توافقات که یک پارلمانتر اروپایی از ایتالیا نیز به نام ماریو مائورو حضور داشت، اتحادیه اروپا در حال برقرارکردن رابطه بین تجارت و حقوقبشر یا بهتر بگویم تجارت بیشتر به ازای احترام به حقوقبشر و حقوق زنان، بهخصوص موقعیت اضطراری و حقوق ساکنان اشرف با مقامات عراقی میباشد.
اتحادیه اروپا با فشار آوردن بر روی دولت عراق سعی میکند تا آنها را وادار به حفاظت از کمپ کند و از طرف دیگر معادله تجارت به ازای احترام به حقوقبشر را پیش میبرد. موقعیت کمپ بسیار مشکل است. نباید تصور کنیم که در برابر یک کمپ ویرانه قرار داریم، آنان در این سالها این کمپ را ساخته و آباد کردهاند همانطور که در تصویر مشاهده میکنیم یک موزه را در کمپ میبینیم که حکایت رنجها و دردهای مخالفان ایرانی رژیم خمینی و خامنهای را با تصاویری از شکنجههایی که در ایران اتفاق میافتد، در آن مشاهده میکنیم.
فائوستا اسپرانزا خبرنگار رادیو واتیکان اضافه میکند:
شرایط سخت کمپ اشرف، قبل از هر چیز بهخاطر محاصرهیی است که از مدتها قبل یعنی از ژانویه ۲۰۰۹ شروع شد، شامل ممنوعیت ورود مواد غذایی، سوخت و خدمات درمانی و سپس قسمتی از کمپ مورد اشغال نیروهای نظامی عراق قرار گرفته است. تاکنون دو حمله شدید با هدف از بین بردن کمپ علیه ساکنان بیسلاح صورت گرفته که آخرین آنها حمله ۸آوریل بود که ۳۵ کشته و ۳۵۰ زحمی به جای گذاشته است. اینها تصاویریی از حمله اخیر است، اتحادیه اروپا و پارلمان اروپا بهخاطر موضوع اشرف دو قطعنامه در سال ۲۰۰۷ و یکی دیگر در سال ۲۰۰۹ صادر کرده است. در حال حاضر اروپا میخواهد که موضوع اشرف را بهدست بگیرد. این تصاویر توسط یکی از ساکنان اشرف گرفته شده که خود یکی از کشتهشدگان این حمله بوده است.
تصاویر دلخراش است و این حمله بسیار وحشیانه بوده است. در مورد این فوریت بحران انسانی، رئیس هیأت رابطه با عراق پارلمان اروپا استیونسون که از بغداد دیدار کرده برایمان توضیح میدهد:
استیونسون: یکی از نکتههای سنگینی که مورد نظر ما میباشد و در هر گفتگویی مورد بحث قرار میگیرد موقعیت کمپ اشرف میباشد. در آوریل گذشته یک قتلعام در آنجا صورت گرفته است که منجر به کشته شدن ۳۵نفر شده است... .. این در حالی است که پارلمان اروپا دو قطعنامه صادر نموده و تأکید ورزیده که نباید در مورد ساکنان اشرف خشونت انجام گیرد و به حقوق ساکنان اشرف باید احترام گذارده شود. به ما تضمین داده شده بود که حقوق ساکنان اشرف یعنی ۳۵۰۰نفری که از ۳۰سال قبل در آنجا حضور دارند مورد احترام قرار میگیرد. حمله آوریل گذشته دومین کشتار بوده است، بهخاطر میآورید که در حمله ژوئیه سال گذشته ۱۱نفر کشته شدند.
فائوستا اسپرانزا خبرنگار رادیو واتیکان در این باره بیشتر توضیح میدهد و میگوید:
استیونسون میخواهد توجهات را با آوردن فشار روی دولت عراق آنها را به همکاری دعوت کند. اما آنچه که از سخنان وی فهمیده میشود دولت عراق تمایل به همکاری ندارد. استیونسون میگوید که ما تقاضا کردیم هیأت پارلمان اروپا بتواند از کمپ اشرف دیدار کند اما آنها کاملاً مخالف بودند و این اجازه را به ما ندادند. در واقع در این مرحله از مذاکرات بین هیأت پارلمان اروپا و دولت عراق مشکلات اساسی وجود دارد. همانطور که دیدیم به آنها اجازه ورود به کمپ داده نشده است، در حالی که آنها از مدتها قبل تقاضا کرده بودند یعنی یک محاصره واقعی در رابطه با کمپ وجود دارد. بنابراین نیاز به دخالت ارگانهای بالاتری هست مانند اتحادیه اروپا و سازمان ملل و آمریکا. همانطور که آقای استیونسون توضیح داد دخالت این ارگانها هدف بروکسل میباشد.
استیونسون از همکاری اتحادیه اروپا با آمریکا و با سازمان ملل صحبت میکند و میگوید که این روابط همکاری با اتکا به شورای ملی مقاومت ایران امکانپذیر است. شورای ملی مقاومت ائتلاف مخالفان رژیم ایران است و مرکز آنها در پاریس است و هر ساله در ماه ژوئن در یک گردهمایی بزرگ با دیگر ایرانیان مخالف از دیگر نقاط جهان در پاریس جمع میشوند. در سال ۲۰۰۹ بیش از ۷۰هزار نفر شرکت کرده بودند. در آن گردهمایی که من هم حضور داشتم با یک تظاهرات خارقالعادهای مواجه شدم که بسیاری از نمایندگان پارلمان اروپا و بسیاری از شخصیتهای سیاسی دیگر و حتی از آمریکا حضور داشتند. فکر میکنم راهحل برای اشرف در همکاری اتحادیه اروپا و سازمان ملل با آمریکا خواهد بود. در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ اتحادیه اروپا قطعنامهای صادر کرد و حتی در ماه مه ۲۰۱۰ نیز سازمان ملل قطعنامهای برای اشرف صادر کرد که در آن دبیرکل سازمان ملل شخصاً در مورد ساکنان اشرف تأکید ورزیده است.
فائؤستا اسپرانزا درباره وضعیت عراق و موقعیت اقلیتها در این کشور جنگزده میگوید:
بهترین تجربه ما جلسه چندی قبل در استراسبورگ بوده که با حضور اسقفهای عراقی و نمایندگان اجتماعی عراق برگزار گردید که آنها از شدت تبعیض اقلیتها در عراق سخن میگفتند.
ما خیلی خوشحال میشویم که در بهار عرب از آزادی و دموکراسی گفته میشود و تغییر در کشورهای دیگر که البته اینها هم مثبت میباشد در سوریه خیلیها در حال فرار هستند، از جمله خیلی از کردها و مسیحیان که از عراق به سوریه رفته بودند... یک بیثباتی وجود دارد که امیدواریم شرایط به تعادل برگردد. مشکل دیگری که درمیان است اینکه مالکی هم نخستوزیر عراق است هم وزیر کشور هم وزیر دفاع...
ساکنان اشرف بیش از ۳۰سال یعنی از زمان خمینی در آنجا مستقر بودهاند و مسأله جدی محاصره کمپ اشرف میباشد که اجازه نمیدهد آنها به بیمارستانها و خدمات درمانی فوری دسترسی داشته باشند و این یک موقعیت حادی را بهوجود آورده است.
یک راهحلی را که میتوان در نظر داشت اینکه: آمریکا آنها را از لیست خارج کند چون هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که دال بر تروریست بودن آنها باشد و کمپ اشرف هم یک کمپ غیرنظامی میباشد.
در سال ۲۰۰۹ آنها از لیست اتحادیه اروپا خارج شدند.
